အထ ခေါ၊ ၌။
အညတရော၊ အမှတ်မထား တပါးသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပ။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား။
ဝိဇ္ဇာ ဝိဇ္ဇာတိ၊ ဝိဇ္ဇာ ဝိဇ္ဇာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသည်။
ကတမာ နု ခေါ၊ အဘယ်နည်း။
ကိတ္တာဝတာ စ၊ အဘယ်မျှ အတိုင်းအရှည်ဖြင့်ကား။
ဝိဇ္ဇာဂတော၊ ဝိဇ္ဇာသို့ရောက်သူသည်။
ဟောတီတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဒုက္ခေ၊ ၌။
ယံ ဉာဏံ၊ အကြင်သိခြင်းသည်။
ဒုက္ခသမုဒယေ၊ ၌။
ယံ ဉာဏံ၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓေ၊ ၌။
ယံ ဉာဏံ၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ၊ ၌။
ယံ ဉာဏံ၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
အယံ၊ ဤသစ္စာ ၄-ပါး၌ သိခြင်းကို။
ဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဧတ္တာဝတာ စ၊ ဤသစ္စာ ၄-ပါး၌ သိခြင်း အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
(ဉာဏော၊ သစ္စာ ၄-ပါး၌သိသူသည်။)
ဝိဇ္ဇာဂတော၊ ဝိဇ္ဇာသို့ရောက်သူသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။
(တသ္မာတိဟ စသည် ပေးမြဲ။)
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။