ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ သိနေရဒဿပဗ္ဗတရာဇဿ၊ မြင်းမိုရ်တောင်မင်း၏။ မုဂ္ဂမတ္တိယော၊ ပဲနောက်မျှ ပမာဏရှိကုန်သော။ သတ္တ၊ ခုနစ်လုံးကုန်သော။ ပါသာဏသက္ခရာ၊ ကျောက်စရစ်ခဲတို့ကို။ ဥပနိက္ခိပေယျ၊ အနီး၌ ချထား ရာ၏။

(တံ ကိံမညထ ဘိက္ခဝေ ပေးမြဲ။) ဥပနိက္ခိတ္တာ၊ အနီး၌ ချထားအပ်ကုန်သော။ မုဂ္ဂမတ္တိယော၊ ကုန်သော။ သတ္တ၊ ကုန်သော။ ယာ ဝါ ပါသာဏသက္ခရာ၊ အကြင် ကျောက်စရစ်ခဲ တို့သည်လည်း။ (သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။) ယော ဝါ သိနေရုပဗ္ဗတရာဇာ၊ အကြင် မြင်းမိုရ်တောင်မင်းသည်လည်း။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တေသု၊ ထို ၂-မျိုးတို့တွင်။) ကတမံ၊ အဘယ်သည်။ ဗဟုတရံ ခေါ၊ သာ၍ ကျောက်စရစ် များသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ယဒိဒံ သိနေရုပဗ္ဗတရာဇာ၊ အကြင် မြင်းမိုရ်တောင်မင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) ဧတဒေဝ၊ ဤ မြင်းမိုရ် တောင်သည်သာလျှင်။ ဗဟုတရံ၊ ကျောက်စရစ်များ၏။ ဥပနိက္ခိတ္တာ၊ ကုန်သော။ မုဂ္ဂမတ္တိယော၊ ကုန်သော။ သတ္တ၊ ကုန်သော။ ပါသာဏသက္ခရာ၊ တို့သည်။

အပ္ပမတ္တိကာ၊ အနည်းငယ်မျှ ပမာဏ ရှိကုန်၏။ဥပနိက္ခိတ္တာ= ကုန်သော။ မုဂ္ဂမတ္တိယော၊ ကုန်သော။ သတ္တ၊ ကုန်သော။ ပါသာဏသက္ခရာ၊ တို့သည်။

သိနေရုံ ပဗ္ဗတရာဇာနံ၊ မြင်းမိုရ်တောင်မင်းကို။ ဥပနိဓာယ၊ ထောက်ဆသည် ရှိသော်။ သင်္ခမ္ပိ၊ ရေတွက်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့လည်း။ န ဥပေန္တိ၊ မရောက်ကုန်။ ဥပနိဓမ္ပိ၊ ထောက်ဆအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့လည်း။ န ဥပေန္တိ၊ မရောက်ကုန်။ ကလဘာဂမ္ပိ၊ တစိတ်အဖို့သို့လည်း။ န ဥပေန္တိ၊ မရောက်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုလျှောက်ထားကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာသာဝကဖြစ်သော။ ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နဿ၊ မဂ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော။ အဘိသမေတာဝိနော၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို သိပြီးသော။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ယဒိဒံ(ဒုက္ခ)၊ အကြင်ဆင်းရဲသည်။ ပရိက္ခီဏံ၊ ကုန်ပြီ။ ပရိယာဒိန္နံ၊ ခန်းပြီ။ ဧတဒေ၀ ဒုက္ခံ၊ ဤ ကုန်ခန်းပြီးသော ဆင်းရဲသည်သာလျှင်။ ဗဟုတရံ၊ သာ၍များ၏။

အဝသိဋ္ဌံ၊ မကုန် ကြွင်းကျန်သော ဆင်းရဲသည်။ အပ္ပမတ္တကံ၊ အနည်းငယ်မျှသာရှိ၏။

ယဒိဒံ သတ္တက္ခတ္တုပရမဘာ၊ ခုနစ်ကြိမ် (၇-ဘ၀) အတိုင်း အရှည် ရှိသော သောတာပန်၏ အဖြစ်ဟူသော ဆင်းရဲသည်။ (ယဒိဒံ- ကား အနက်မဲ့။) ပုရိမံ၊ ရှေး (ပုထုဇဉ်ဘဝ) ၌ ဖြစ်သော။ ပရိက္ခီဏံ၊ ကုန်ပြီးသော။ ပရိယာဒိန္နံ၊ ခန်းပြီးသော။ ဒုက္ခက္ခန္ဓံ၊ ဆင်းရဲအစုကို။ ဥပနိဓာယ၊ သော်။ သင်္ခမ္ပိ၊ သို့လည်း။ န ဥပေတိ၊ မရောက်။ ဥပနိဓမ္ပိ၊ သို့လည်း။ န ဥပေတိ၊ မရောက်။ ကလဘာဂမ္ပိ၊ သို့လည်း။ န ဥပေတိ၊ မရောက်။

ယော၊ ယင်းသောတာပန်သည်။ “ဣဒံ၊ သည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ တည်း”ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ ၏။ ပ။ “အယံ၊ သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ တည်း”ဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။

(တသ္မာတိဟ စသည် ပေးမြဲ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။)

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။