(အသုဘသညာ၊ မတင့်မတယ် စက်ဆုတ်ဖွယ်ဟူသော မှတ်သားမှု အသုဘဘာဝနာ၌ ဖြစ်သောသညာ (ပဌမဈာန်) သည်။
ဟုပေး။ အဋ္ဌိကသညာသုတ်အတိုင်း (၆-သုတ် ပွားလေ။)
(မရဏသညာ၊ မုချသေရလိမ့်မည်ဟု သေခြင်း၌ မှတ်သားမှု မရဏာနုဿတိ ဘာဝနာ၌ ဖြစ်သော သညာသည်။
ဟုပေး။)
(အာဟာရေပဋိကူလသညာ၊ အာဟာရ၌စက်ဆုပ်ဖွယ်ဟု ပွါးများသော သညာသည်။
ဟုပေး။)
(သဗ္ဗလောကေ အနဘိရတိသညာ၊ အလုံးစုံသောလောက၌ မေ့လျော်ဖွယ်မရှိဟု ပွါးများသော သညာသည်။
ဟုပေး။)
(အနိစ္စသညာ၊ မမြဲဟုရှုသော သညာသည်။
ဟုပေး။)
(အနိစ္စေ၊ မမြဲသောရုပ်နာမ်၌။
ဒုက္ခသညာ၊ ဆင်းရဲဟု ရှုသောသညာသည်။
ဟုပေး။)
(ဒုက္ခေ၊ ဆင်းရဲသောရုပ်နာမ်၌။
အနတ္တသညာ၊ အတ္တမဟုတ်ဟု ရှုသော သညာသည်။
ဟုပေး။)
(ပဟာနသညာ၊ ပယ်အပ်သောတရားဟု ရှုသော သညာသည်။
ဟုပေး။)
(ဝိရာဂသညာ၊ ပျက်စီးခြင်း ဟု မှတ်သားမှု ဝိရာဂသညာသည်။
ဟုပေး။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိရောဓသညာ၊ စင်စစ်ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်၌ဖြစ်သော။
ဝါ၊ ညွတ်သော သညာသည်။
ပဟာနသညာ ဝိရာဂသညာ ၂-ပါးသည် ပုဗ္ဗဘာဂဝိပဿနာတည်း။ နိရောဓသညာသည် မဂ္ဂနှင့် ပုဗ္ဗဘာဂဝိပဿနာတည်း။ ထိုကြောင့် နိဗ္ဗာန်၌ဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်၌ညွတ်သော ဟုပေးခဲ့သည်။ ညွတ်သည်ကား ဥပသမာနုဿတိဘာဝနာနှင့် ယှဉ်၏။ ၂၃၈-မှ ၂၅၆-ထိ ဤသုတ် ၂၂-၌ ပြအပ်သောကမ္မဋ္ဌာန်း ၂၀-တို့အနက် အဋ္ဌိကအစ အသုဘအထိ ၁၁-ပါး သည် အပ္ပနာ၊ ကျန် ၉-ပါး ဥပစာရဟု ဋီ-၌ ဆို၏။ ၎င်းဥပစာရ, အပ္ပနာတို့မှ အရဟတ္တဖိုလ်သို့တက်သူ၏ ပုဗ္ဗဘာဂဝိပဿနာမဂ် ဗောဇ္ဈင်တို့ကိုဟောတော်မူ၏ဟူလို။
ဘာဝိတာ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်ရှိသော်။
ဗဟုလီကတာ၊ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သည် ရှိသော်။
မဟပ္ဖလာ၊ များသောအကျိုးရှိသည်။
မဟာနိသံသာ၊ များသောအာနိသင်ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထံ ဘာဝိတာ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်စေအပ်သော။
ကထံ ဗဟုလီကတာ၊ အဘယ်သို့ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ်သော။
နိရောဓသညာ၊ သည်။
မဟပ္ဖလာ၊ သည်။
မဟာနိသံသာ၊ ည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
နိရောဓသညာသဟဂတံ၊ စင်စစ်ချုင်ရာ နိဗ္ဗာန်၌ဖြစ်သော သညာနှင့်တကွဖြစ်သော။
ဝါ၊ ညွတ်သော သညာနှင့် တကွဖြစ်သော။
သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ ကို။
ဘာဝေတိ၊ ၏။
နိရောဓသညာသဟဂတံ၊ သော။
ဝိဝေကနိဿိတံ၊ သော။
ဝိရာဂနိဿိတံ၊ သော။
နိရောဓနိဿိတံ၊ သော။
ဝေါဿဂ္ဂပရိဏာမိံ၊ သော။
ဥပေက္ခာသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ ကို။
ဘာဝေတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ဘာဝိတာ ခေါ၊ ဤသို့ဖြစ်စေအပ်သော။
ဧဝံ ဗဟုလီကတာ၊ ဤသို့အကြိမ်များစွာပြုအပ် သော။
နိရောဓသညာ၊ သည်။
မဟပ္ဖလာ၊ သည်။
မဟာနိသံသာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိရောဓသညာယ၊ ကို။
ဘာဝိတာယ၊ သော်။
ဗဟုလီကတာယ၊ သော်။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သိမြင်အပ်သော ခန္ဓာတရား၌သာလျှင်။(မျက်မှောက်ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ သာလျှင်။)
အညာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်အကျိုး၎င်း။
ဥပါဒိသေသေ၊ ဥပါဒါန်တစိတ်အကြွင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
အနာဂါမိတာဝါ၊ (အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်) အနာဂါမိဖိုလ်အကျိုး၎င်း။
ဒွိန္နံ၊ ၂-မျိုးကုန်သော။
ဖလာနံ၊ အကျိုးတို့တွင်။
အညတရံ၊ တမျိုးမျိုးသော။
ဖလံ၊ အကျိုးကို။
ပါဋိကင်္ခံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
(ကထံ ဘာဝိတယ ဘိက္ခဝေ-မှ အနာဂါမိတာတိ-အထိ ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိရောဓသညာ၊ သည်။
ဘာဝိတာ၊ သော်။
ဗဟုလီကတာ၊ သော်။မဟတော= များစွာသော။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးစီးပွါး၏ အကျိုးငှါ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
မဟတော၊ သော။
ဖာသုဝိဟာရာယ၊ ချမ်းသာစွာ နေရခြင်း၏ အကျိုးငှါ။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
အဋ္ဌမော၊ သော။
နိရောဓဝဂ္ဂေါ၊ နိရောဓဝဂ်တည်။
တဿ၊ ထိုနိရောဓဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။
အသုဘ၊ အသုဘသုတ်။
မရဏ၊ မရဏသုတ်။
အာဟာရေပဋိကူလ၊ အာဟာရေပဋိကူလသုတ်။
အနဘိရတေန၊ အနဘိရတိသုတ်နှင့်။
အနိစ္စ၊ အနိစ္စသုတ်။
ဒုက္ခ၊ ဒုက္ခသုတ်။
အနတ္တ၊ အနတ္တသုတ်။
ဝိရာဂနိရောဓေန၊ ဝိရာဂသုတ်, နိရောဓသုတ်နှင့်။
ပဟာနံ၊ ပဟာန သုတ်၎င်း။
တေ၊ ထိုသုတ်တို့သည်။
ဒသ၊ ၁၀-သုတ်တို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။