(ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤစေတိယသုတ်ကို။) မေ၊ တပည့်တော်အာနန္ဒာသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ ကြားလိုက်ရပါသည်။ ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဝေသာလိယံ၊ ၌။ မဟာဝနေ၊ မဟာဝုန်(ကြီးသောတော)၌။ ကူဋာဂါရသာလာယံ၊ အထွဋ်နှစ်ခုတပ်သော ကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ပြင်ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ် သင်္ကန်းကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဝေသာလိံ၊ ဝေသာလီပြည်သို့။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ ပါဝိသိ၊ ဝင်ပြီ။

ဝေသာလိယံ၊ ၌။ ပိဏ္ဍာယ၊ ငှါ။ စရိတွာ၊ လှည့်လည်၍။ ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းစားပြီးသည်မှနောက်၌။ ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တော၊ ဆွမ်းခံရာမှဖဲသည်ရှိသော်။ အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာကို။

"အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ နိသီဒနံ၊ နိသီဒိုင်စမ္မခဏ်ကို။ ဂဏှာဟိ၊ ယူခဲ့လော့။

ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ စာပါလံ၊ စာပါလမည်သော။ စေတီယံ၊ စေတီသည်။ စာပါလံ စေတီယံ၊ စာပါလဘီလူးအား ပ-သ ရာအရပ်ကို စာပါလစေတီဟု ခေါ်သည်၊ဤနေရာ၌ ယင်း အရပ်ဝယ် ဘုရားရှင်အတွက် ဆောက်လုပ်ထားသော ကျောင်းကိုပင် စာပါလစေတီဟု မှတ်။ ဥဒေနံ စေတိယံ၏အဖွင့် ဋ္ဌ ဋီကို ရှု၍ ရေးလိုက်သည်။ ဥဒေန စေတီ စသည်၌လည်း ဤနည်းသာ။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဒိဝါဝိဟာရာယ၊ နေ့သန့်ခြင်းငှါ။ ဥပသင်္ကမိဿာမာတိ၊ ချဉ်းကပ်ကုန်အံ့ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ ပြီ။

အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင် အာနန္ဒာသည်။ ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီအရှင်ဘုရားဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏(စကားကို။) ပဋိဿုတွာ၊ နာခံ၍။ နိသီဒနံ၊ ကို။ အာဒါယ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားသို့။ (အနုဗန္ဓိ၌ စပ်။) ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပိဋ္ဌိတော ပိဋ္ဌိတော၊ နောက်မှ နောက်မှ။ အနုဗန္ဓိ၊ အစဉ် လိုက်ပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ယေန၊ ၌။ စာပါလံ၊ စာပါလမည်သော။ စေတိယံ၊ စေတီသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထား အပ်သော။ အာသနေ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်တော်မူပြီ။

အာယသ္မာပိ အာနန္ဒော၊ သည်လည်း။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။ ဧကမန္တံ၊ တခုသောအရပ်အဖို့၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နံ ခေါ၊ သော။ အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ ကို။ ဘဂဝါ၊ သည်-

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဝေသာလီ၊ ဝေသာလီပြည်သည်။ ရမဏီယာ၊ မေ့လျော်ဘွယ်ကောင်း၏။ ဥဒေနံ၊ ဥဒေနမည်သော။ စေတီယံ၊ စေတီသည်။ ရမဏီယံ၊ ၏။ ဂေါတမကံ၊ ဂေါတမကမည်သော။ စေတိယံ၊ စေတီသည်။ ရမဏီယံ၊ မေ့လျော်ဘွယ်ကောင်း၏။ သတ္တမ္ဗံ၊ သတ္တမ္ဗမည်သော။ စေတိယံ၊ သည်။ ရမဏီယံ၊ ၏။ ဗဟုပုတ္တံ၊ ဗဟုပုတ္တမည်သော။ စေတိယံ၊ စေတီသည်။ ရမဏီယံ၊ ၏။ သာရန္ဒဒံ၊ သာရန္ဒဒမည်သော။ စေတိယံ၊ စေတီသည်။ ရဏီယံ၊ ၏။ စာပါလံ၊ သော။ စေတိယံ၊ သည်။ ရမဏီယံ၊ ၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယဿ ကဿစိ၊ အကြင်သူသည်။ စတ္တာရော၊ ၄-ပါးကုန်သော။ ဣဒ္ဓိပါဒါ၊ ဣဒ္ဓိပါဒ်တို့ကို။ ဘာဝိတာ၊ ပွါးအပ်ကုန်၏။ ဗဟုလီကတာ၊ အကြိမ်များစွာ ပြုအပ် ကုန်၏။ ယာနီကတာ၊ သိန္ဓောမြင်းကအပ်သော ယာဉ်ရထားကဲ့သို့ ပြုအပ်ကုန်၏။ ဝတ္ထုကတာ၊ ရှင်းလင်းအပ်ပြီးသော တည်ရာဌာနကဲ့သို့ ပြုအပ်ကုန်၏။ အနုဋ္ဌိတာ၊ စွဲမြဲစွာ ထားအပ်ကုန်၏။ ပရိစိတာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ ဆည်းပူးအပ်ကုန်၏။ သုသမာရဒ္ဓါ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်ကုန်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ အာကင်္ခမာနော၊ အလိုရှိသည် ရှိသော်။ ကပ္ပံ ဝါ၊ ဘဒ္ဒကပ်-ဝါ၊ အာယုကပ် (အနှစ်တရာပြည့်)ပတ်လုံးသော်၎င်း။ ကပ္ပါဝသေသံ ဝါ၊ အာယုကပ်ထက်ကျော်လွန် ကြွင်းကျန်သောကာလ (အနှစ်တရာကျော်)ပတ်လုံးသော်၎င်း။ ဤအနက်တွင် အာယုကပ်ပတ်လုံးဟူသည် အဋ္ဌကထာဝါဒတည်း။ မဟာသိဝတ္ထေရဝါဒ အလိုအားဖြင့် ကပ္ပံ ဝါ၊ ဘဒ္ဒကပ်ပတ်လုံးသော်၎င်း။ ကပ္ပါဝသေသံ ဝါ၊ ဘဒ္ဒကပ်ထက် ကျော်လွန်ကြွင်းကျန်သော ကာလပတ်လုံးသော်၎င်း-ဟု ပေးလေ။ ယင်း မဟာသိဝ မထေရ်သည် ဘုရားလောင်းတို့၏ နောက်ဆုံးဘဝ ပဋိသန္ဓေကိုပေးသော ကံက အသင်္ချေအထိ အသက်ရှည်စေနိုင်သည်ကို နှလုံးသွင်း၍၎င်း၊ သတိပဋ္ဌာနသံယုတ် စာပိုဒ် ၃၇၅ ဂိလာနသုတ်၌ ၁၀-ပတ်လုံး မာရဏန္တိကဝေဒနာမဖြစ်အောင် တားဆီးနိုင်သည်ကို ထောက်ထား၍၎င်း "မြတ်စွာဘုရားသည် ဘဒ္ဒကပ်ပတ်လုံး ဣဒ္ဓိပါဒ်အစွမ်းအားဖြင့် နေနိုင်တော်မူသည်" ဟု ယူတော်မူ၏။ ဣဒ္ဓိပါဒ်အစွမ်းကိုပြသည်ဖြစ်၍ အာယုကပ်ပတ်လုံးဖြစ်စေ ဘဒ္ဒကပ်ပတ်လုံးဖြစ်စေ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်စေ နေတော်မူနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဥပါဒဏ္ဏကသရီရမည်သည် လုံးလုံး မအို, မနာ, မသေအောင် မတားဆီးနိုင်ကြောင်း၊ ဤဋီကာ၌ "ယထာ ဣဒ္ဓိဗလေန ဇရာယ နပဋိဃာတော၊ ဧဝံ တေန မရဏဿာပိ န ပဋိဃာတော"ဟု မိန့်သည်၊ သို့ဖြစ်၍ အာယုကပ်, ဘဒ္ဒကပ်ပတ်လုံးနေတော်မမူ။ ဤဋ္ဌ-၌လည်း ဘုရားရှင်တို့သည် မအိုမီ အသက်တမ်း ၅-ဖို့ ၁-ဖို့ လူအပေါင်း ဖူးမျှော်လို့ကောင်းတုန်း ပရိနိဗ္ဗာန် စံရိုးရှိကုန်၏။ သာဝကတို့ ပရိနိဗ္ဗာန်စံပြီးနောက် တပါးတည်းသော်၎င်း ရဟန်းငယ် ရှင်ငယ်တို့ခြံရံ၍သော်၎င်း သီတင်းသုံးရ၍ လူတို့ကဲ့ရဲ့ဘွယ် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ သို့ဖြစ်သောကြောင့် အာယုကပ်(အနှစ်တရာ) ဘဒ္ဒကပ်ပတ်လုံးနေတော်မမူဟု မိန့်၏။ တိဋ္ဌေယျ၊ တည်နေနိုင်ရာ၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တထာဂတဿ ခေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ ဣဒ္ဓိပါဒါ၊ တို့ကို။ ဘာဝိတာ၊ အပ်ကုန်၏။ ဗဟုလီကတာ၊ အပ်ကုန်၏။ ယာနီကတာ၊ အပ်ကုန်၏။ ဝတ္ထုကတာ၊ အပ်ကုန်၏။ အနုဋ္ဌိတာ၊ အပ်ကုန်၏။ ပရိစိတာ၊ အပ်ကုန်၏။ သုသမာရဒ္ဓါ၊ အပ်ကုန်၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တထာဂတော၊ သည်။ အာကင်္ခမာနော၊ သော်။ ကပ္ပံ၊ သော်၎င်း။ ကပ္ပါဝသေသံ ဝါ၊ သော်၎င်း။ တိဋ္ဌေယျ၊ ရာ၏။

အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ သည်။ ဧဝမ္ပိ ခေါ၊ ဤသို့လည်း။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သြဠာရိကေ၊ သိသာထင်ရှားသော။ နိမိတ္တေ၊ အမှတ်နိမိတ်ကို။ ကယိရမာနေ၊ ပြုအပ်သည်သော်။ ဩဠာရိကေ၊ သော။ ဩဘာသေ၊ ထင်လင်းမှုကို။ "ယဿ ကဿစိ" စသည်ဖြင့် သူတပါးကိုညွန်း၍ အမှတ်ပြုခြင်းသည် ဩဠာရိကနိမိတ်၊ "တထာဂတဿ" စသည်ဖြင့် မိမိကိုတိုက်ရိုက်ဖော်ပြ၍ ထင်လင်းအောင်ပြုခြင်းသည် ဩဠာရိက ဩဘာသ-ဟု မှတ်၊ ဤဋီ ၅၀၅-ရှု။ ကယိရမာနေ၊ သော်။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်းသိခြင်းငှါ။ နာသက္ခိ၊ မစွမ်းနိုင်။

"ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗဟုဇနဟိတာယ၊ များစွာသောလူအပေါင်း၏ အစီးအပွါးအကျိုးငှါ။ ဗဟုဇန သုခါယ၊ များစွာသောလူအပေါင်း၏ ချမ်းသာအကျိုးငှါ။ လောကာနုကမ္ပာယ၊ လူအပေါင်းကို အစဉ်သနားခြင်းငှါ။ ဒေဝမနုဿာနံ၊ နတ်လူတို့၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ ဟိတာယ၊ အစီး အပွားအလို့ငှါ။ သုခါယ၊ ချမ်းသာအလို့ငှါ။ ကပ္ပံ၊ အာယုကပ်ပတ်လုံး။ (ဤဋီ၌ "သကလကပ္ပံ" ဟုဆို၏။) တိဋ္ဌတု၊ တည်နေတော်မူပါ။ ဘန္တေ၊ ရား။ သုဂတော၊ သည်။ ကပ္ပံ၊ ပတ်လုံး။ တိဋ္ဌတူတိ၊ မူပါ"ဟူ၍။ ဘဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ န ယာစိ၊ တောင်းပန်တော်မမူ။ မာရေန၊ မာရ်နတ်သည်။ ပရိယုဋ္ဌိတစိတ္တော၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်ခံအပ်သော စိတ်ရှိသောပုထုဇဉ်သည်။ (ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ငှာ။ နသက္ကုဏေယျ ယထာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာသကဲ့သို့တည်း။) ဤယထာ တံ စသော ဝါကျသည် ဤနှင့်အလားတူသော ဒီ ၂-၉၇၌ မပါ။ ဤနည်း တနည်းပေးသော်- ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့် (အရှင်အာနန္ဒာသည် ထိုးထွင်းလည်းမသိ, တောင်းပန်လည်း မတောင်းပန်သ)နည်း။ ယထာ(ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။ မာရေန၊ မာရ်နတ်သည်။ ပရိယုဋ္ဌိတစိတ္တော၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်အပ်သောစိတ်ရှိ၏။ တထာ၊ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်တည်းဟု ဟေတုကြံ၍ ပေးနိုင်၏။ သို့မှပဋိဝိဇ္ဈိတုံ နာသက္ခိ, န ဘဂဝန္တံ ယာစိ ၂-မျိုးလုံးနှင့် သက်ဆိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒ၊ ကို။

"အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တွံ၊ သင်သည်။ ဂစ္ဆ ခေါ၊ သွားလော့။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယဿ၊ ယင်းသွားခြင်း၏။ ကာလံ၊ အခါကို။ မညသီတိ၊ သိလော့"ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ ပြီ။

အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ သည်။ "ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ မှန်ပါ အရှင်ဘုရား"ဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏(စကားကို။) ပဋိဿုတွာ၊ ၍။ အာသနာ၊ မှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။ ပဒက္ခိဏံ၊ အရိုအသေကို။ ကတွာ၊ ၍။ အဝိဒူရေ၊ မဝေးသော။ အညတရသ္မိံရုက္ခမူလေ၊ တခုသောသစ်ပင်ရင်း၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ပါပိမာ၊ မကောင်းမှုနှင့် ပြည့်စုံသော။ မာရော၊ မာရ်နတ်သည်။ သတ္တေ အနတ္ထေ နိယောဇေန္တော မာရေတီတိ မာရော။ ပါပဓမ္မသမန္နာဂတတ္တာ ပါပိမာတိ ဝုစ္စတိ။ဋ္ဌ။ မာရေတိ၊ ဂုဏ်တို့ကို သတ်ခြင်းဖြင့် သတ်တတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ မာရော၊ မည်၏- ဟုပေး။ ပါပံ အဿတ္ထီတိ ပါပိမာ၊ ပါပပုဒ် ဣမန္တုပစ္စည်း။ အာယသ္မန္တေ အာနန္ဒေ၊ သည်။ အစိရပက္ကန္တေ၊ ဖဲ၍မကြာမီ။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘဂဝ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပရိနိဗ္ဗာတု၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပါ။ သုဂတော၊ သည်။

ဣဒါနိ၊ ၌။ ပရိနိဗ္ဗာတု၊ ပါ။ ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ "ပါပိမ၊ မာရ်နတ်။

ဘာသိတာ ခေါပန၊ မိန့်တော်မူအပ်ဘူးသည်သာတည်း။

ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ မေ၊ ငါ၏။ သာဝကာ၊ တပည့်ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝိယတ္တာ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို သိခြင်း၌ လိမ်မာကုန်သည်။ ဝိနီတာ၊ မဂ်ဖြင့် ကိလေသာတို့ကို ပယ်ဖျောက်ပြီးကုန်သည်။ ဝိသာရဒါ၊ အရိယမဂ်ကိုရ၍ ဘုရားသာသနာ၌ ရဲရင့်ကုန်သည်။ ဗဟုဿုတာ၊ များသော အာဂမ အဓိဂမ သုတရှိကုန်သည်။ ဓမ္မဓရာ၊ အဓိဂမတရားကို ဆောင်ကုန်သည်။ ဓမ္မာနု ဓမ္မပ္ပဋိပန္နာ၊ မဂ်ဖိုလ်တရားအားလျော်သော ဝိပဿနာအကျင့်တရားကို ကျင့်ကုန်သည်။ သာမီစိပ္ပဋိပန္နာ၊ လောကုတ္တရာတရားအားလျော်သော ဝိသုဒ္ဓိ ၆-ပါး အကျင့်တရားကို ကျင့်ကုန်သည်။ အနုဓမ္မစာရိနော၊ နိဗ္ဗာန်တရားအားလျော်သော အပ္ပိစ္ဆတာစသော အကျင့်ကို ကျင့်ကုန်သည်။ န ဘဝိဿန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်သေး။ သကံ အာစရိယကံ၊ မိမိဆရာ့ဝါဒကို။ (စတုသစ္စဒေသနာဟူသော ဘုရားရှင့်ဝါဒကို ဟူလိုသည်။) ဥဂ္ဂဟေက္ခာ၊ သင်ယူ၍။ န အာစိက္ခိဿန္တိ၊ မပြောကြားနိုင်ကုန် သေး။ န ဒေသေဿန္တိ၊ မဟောနိုင်ကုန်သေး။ န ပညပေဿန္တိ၊ မသိစေနိုင်ကုန်သေး။ န ပဋ္ဌပေဿန္တိ၊ အပြားတို့ဖြင့် မထားနိုင်ကုန်သေး။ န ဝိဝရိဿန္တိ၊ မဖွင့်နိုင်ကုန်သေး။ န ဝိဘဇိဿန္တိ၊ မဝေဖန် နိုင်ကုန်သေး။ န ဥတ္တာနီကရိဿန္တိ၊ ပေါ်လွင်ထင်ရှားအောင် မပြုနိုင်ကုန်သေး။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ် လာသော။ ပရပ္ပဝါဒံ၊ သူတပါးတို့၏ အယူဝါဒကို။ သဟဓမ္မေန၊ အကြောင်းနှင့်တကူ။ သုနိဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာနှိပ်အပ်သည်ကို။ နိဂ္ဂဟေတွာ၊ နှိပ်နင်း၍။ သပ္ပါဋိဟာရိယံ၊ ရာဂစသည်တို့ကို ပယ်ရှားကြောင်း ပယ်ရှားရာ (မဂ် ဖိုလ် နိဗ္ဗာန် သီလ သမာဓိ ပညာ အကျင့်) နှင့်တကွ ဖြစ်သော။ သပ္ပါဋိဟာရိယန္တိ သကာရဏံ။ မ-ဋ္ဌ ၂-၁၆၇။ ရာဂါဒီနံ ဝါ ပဋိဟရဏံ ပဋိဟာရိယံ၊ တဒေဝ ပါဋိဟာရိယံ၊ သဟ ပါဋိဟာရိယေနာတိ သပ္ပါဋိဟာရိယံ။ မ-ဋီ ၂-၁၁၄။ သပ္ပါဋိဟာရိယန္တိ သနိဿရဏံ။ ဤဋီ။ ရာဂါဒိပဋိပက္ခဟရဏံ, ယထာနုသိဋ္ဌံ ဝါ ပဋိပဇ္ဇမာနာနံ ဝဋ္ဋဒုက္ခတော ပဋိဟရဏံ နိဗ္ဗာနပါပနံ ပဋိဟာရော၊ ဒီ-ဋီ ၃-၉၀။ ပဋိပက္ခေ ဟရတိ ဧတေန ဧတ္ထ ဝါတိ ပဋိဟာရိယံ, ပဋိ၊ ပဋိပက္ခတ္ထ+ဟရ=အပနယတ္ထ+ဏျ။ ဆန့်ကျင်ဘက်ရာဂစသည်တို့ကိုပယ်ကြောင်း ပယ်ရာဖြစ်သော (မဂ် ဖိုလ် နိဗ္ဗာန် သီလ သမာဓိ ပညာ အကျင့်) ကောက်။ ပဋိဟရဏံ ပဋိဟာရိယံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှထုတ်ဆောင်ခြင်းကိုကောက်။ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်စေခြင်း ဟု ဆိုလိုသည်။ ပဋိဟာရိယမေဝ ပါဋိဟာရိယံ။ သဟ ပါဋိဟာရိယေန ယောတိ သပ္ပါဋိဟာရိယော။ ဟတုသစ္စဓမ္မော။ တံ-ဟု ပြုလေ။ ပါဋိဟာရိယ၏ ဝစနတ္ထ အဘိဓေယျတ္ထ အကျယ်ကို ဒီ-ဋီ ၁-၃၆-ရှု။ ဓမ္မံ၊ သစ္စာ ၄-ပါးတရားကို။ နဒေသေဿန္တိ၊ မဟောနိုင်ကုန်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သော။ န ပရိနိဗ္ဗာယိဿာမီတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မမူသေးဟူသော။ ဧသာ ဝါစာ၊ ဤစကားကို။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာဝကာ၊ ကုန်သော။ ယေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ ဝိယတ္တာ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို သိခြင်း၌ လိမ်မာကုန်၏။ ဝိနီတာ၊ မဂ်ဖြင့် ကိလေသာတို့ကို ပယ်ဖျောက်ပြီးကုန်၏။ ဝိသာရဒါ၊ အရိယမဂ်ကိုရ၍ ဘုရား သာသနာ၌ ရဲရင့်ကုန်၏။ ဗဟုဿုတာ၊ များသော အာဂမ အဓိဂမ သုတရှိကုန်၏။ ဓမ္မဓရာ၊ အာဂမ အဓိဂမ တရားကို ဆောင်ကုန်၏။ ဓမ္မာနုဓမ္မပ္ပဋိပန္နာ၊ မဂ်ဖိုလ်တရားအားလျော်သော ဝိပဿနာ အကျင့်တရားကို ကျင့်ကုန်၏။ သာမီစိပ္ပဋိပန္နာ၊ လောကုတ္တရာတရားအားလျော်သော ဝိသုဒ္ဓိ ၆-ပါး အကျင့်တရားကို ကျင့်ကုန်၏။ အနုဓမ္မစာရိနော၊ နိဗ္ဗာန်တရားအားလျော်သော အပ္ပိစ္ဆတာစသော အကျင့်ကိုကျင့်ကုန်၏။ သကံအာစရိယကံ၊ မိမိဆရာ့ဝါဒကို။ ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ သင်ယူ၍။ အာစိက္ခန္တိ၊ ပြောကြားနိုင်ကုန်၏။ ဒေသန္တိ၊ ဟောနိုင်ကုန်၏။ ပညပေန္တိ၊ သိစေနိုင်ကုန်၏။ ပဋ္ဌပေန္တိ၊ အပြား တို့ဖြင့်ထားနိုင်ကုန်၏။ ဝိဝရန္တိ၊ ဖွင့်နိုင်ကုန်၏။ ဝိဘဇန္တိ၊ ဝေဖန်နိုင်ကုန်၏။ ဥတ္တာနီကရောန္တိ၊ ပေါ်လွင်ထင်ရှားအောင်ပြုနိုင်ကုန်၏။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော။ ပရပ္ပဝါဒံ၊ ကို။ သဟဓမ္မေန၊ အကြောင်းနှင့်တကွ။ သုနိဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာ နှိပ်အပ်သည်ကို။ နိဂ္ဂဟေတွာ၊ နှိပ်နင်း၍။ သပ္ပါဋိဟာရိယံ၊ ရာဂစသည်တို့ကို ပယ်ရှားကြောင်းပယ်ရှားရာ (မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန် သီလသမာဓိ ပညာ အကျင့်) နှင့်တကွဖြစ်သော။ ဓမ္မံ၊ သစ္စာ ၄-ပါး တရားကို။ ဒေသေန္တိ၊ ဟောနိုင်ကုန်၏။‌ တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သန္တိ ခေါ ပန၊ ရှိကုန်သည်သာတည်း။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပရိနိဗ္ဗာတု၊ ပါ။ သုဂတော၊ သည်။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပရိနိဗ္ဗာတု၊ ပါ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပရိနိဗ္ဗာနကာလော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံရာအခါပါတည်း။ (ဤအတူ ဘိက္ခုနီဝါကျ, ဥပါသကာဝါကျ, ဥပါသိကာဝါကျတို့ကိုလည်းပေးပါ။)

ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတာ၊ သည်။

"ပါပိမ၊ မာရ်နတ်။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သောကာလ ပတ်လုံး။ မေ၊ ငါဘုရား၏။ ဣဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ဤသာသနာတော်သည်။ (သိက္ခတ္ထယသင်္ဂဟိတံ သကလံ သာသနဗြဟ္မစရိယံ။ဋ္ဌ။) ဣဒ္ဓဉ္စေဝ၊ (ဈာန်ချမ်းသာကိုရသောအားဖြင့်) ပြည့်စုံသည်၎င်း။ ဖီတဉ္စ၊ (အဘိညာဉ်နှင့်ပြည့်စုံသောအားဖြင့်) စည်ပင်ကြီးပွါးသည်၎င်း။ ဝိတ္ထာရိတံ၊ (ထိုထိုအရပ်၌ တည်သောအားဖြင့်) ကျယ်ပြန့်သည်၎င်း။ ဗာဟုဇညံ၊ (သစ္စာလေးပါး သိသူ များသောအားဖြင့်) များစွာသောလူအပေါင်း၏ အစီးအပွါးသည်၎င်း။ (ဗဟုဇနဿ ဟိတံ-ဟု ပြု။) ပုထုဘူတံ၊ ကြီးကျယ် ပြန့်ပြောသည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်သည်၎င်း။ ယာဝ ဒေဝမနုဿေဟိ၊ ရှိရှိသမျှသော ပညာရှိ နတ်လူတို့တိုင်အောင်။ သုပ္ပကာသိတံ၊ ကောင်းစွာပြအပ်သည်၎င်း။ န ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ် သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သောကာလပတ်လုံး။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ န ပရိနိဗ္ဗာယိဿာမီတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်မစံနိုင်သေး"ဟူသော။ ဧသာ ဝါစာ၊ ဤစကားကို။ ဘာသိတာ ခေါ ပန၊ မိန့်တော်မူအပ်ဘူးသည်သာတည်း။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတော၊ ၏။ တယိဒံ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ထိုသာသနာတော်သည်။ ဣဒ္ဓဉ္စေဝ၊ သည်၎င်း။ ဖီတဉ္စ၊ သည်၎င်း။ ဝိတ္ထာရိတံ၊ သည်၎င်း။ ဗာဟုဇညံ၊ သည်၎င်း။ ပုထုဘူတံ၊ သည်၎င်း။ ယာဝ ဒေဝမနုဿေဟိ၊ တိုင်အောင်။ သုပ္ပကာသိတံ၊ သည်၎င်း။ (အဟောသိ၊ ဖြစ်ပါပြီ။)

ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပရိနိဗ္ဗာတု၊ ပါ။ သုဂတော၊ သည်။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပရိနိဗ္ဗာတု၊ ပါ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ပရိနိဗ္ဗာနကာလောတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံရာအခါပါတည်းဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။ (ဧတဒဝေါစ ပြန်သတ်။)

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပါပိမန္တံ၊ မကောင်းမှုနှင့် ပြည့်စုံသော။ မာရံ၊ ကို။

"ပါပိမ၊ မာရ်နတ်။ တွံ၊ သင်သည်။ အပ္ပေါဿုက္ကော၊ ကြောင့်ကြမဲ့။ ဟောဟိ၊ ဖြစ်လော့။

န စိရံ၊ မကြာမီ။ တထာဂတဿ၊ ငါဘုရား၏။ ပရိနိဗ္ဗာနံ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။

ဣတော၊ ဤလမှ။ တိဏ္ဏံ မာသာနံ၊ သုံးလတို့၏။ အစ္စယေန၊ လွန်မြောက်သောအခါ၌။ တထာဂတော၊ ငါဘုရားသည်။ ပရိနိဗ္ဗာယိဿတီတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော့လတ္တံ့ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ စာပါလေ၊ သော။ စေတိယေ၊ ၌။ သတော၊ လေးပါးသောသတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ (ကာယစသော အာရုံ ၄-ပါးကို အောက်မေ့တော်မူသည်ဖြစ်၍။ဟု သဒ္ဒတ္ထသော်လည်းပေး။ သရတီတိ သတော-ဟုပြု။) သမ္ပဇာနော၊ ဗုဒ္ဓဉာဏ်ဖြင့် မှန်ကန်စွာ သိတော်မူသည်ဖြစ်၍။ အာယုသင်္ခါရံ၊ အသက်ကို ထည်တံ့အောင် ပြုပြင်ကြောင်းဖြစ်သော ဖလသမာပတ်ကို။တည်တံ့အောင် ပြုပြင်အပ်သော အသက်ကို။ ဩဿဇိ၊ (မဝင်စား, မဖြစ်စေပဲ)လွှတ်တော်မူပြီ။ ဤ၌ အာယုသင်္ခါရံ အရ ဇီဝိတ, ဖလသမာပတ် ၂-မျိုးလုံးရသည်၊ ဋီဖွင့်ရှု။ အောက်စာပိုဒ် ၃၇၅-၌ ဖလသမာပတ်နှင့်သာ ဆိုင်ကြောင်း ယင်းဋ္ဌ ဖွင့်၏။

ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အာယုသင်္ခါရေ၊ ကို။ ဩဿဋ္ဌေ၊ လွှတ်အပ်သည်ရှိသော်။ ဘိံသနကော၊ ကြောက်မက်ထိတ်လန့်စေတတ်သော။ (ဘိံ သေတီတိ ဘိံသနော၊ သော ဧဝ တထာ။ဋီ။) လောမဟံသော၊ မွေးညှင်း ရွှင်ပျ ကြက်သီးထစေတတ်သော။ မဟာဘူမိစာလော၊ ကြီးစွာသော မြေလှုပ်ခြင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဒေဝဒုန္ဒုဘိယော စ၊ နတ်စည်ကြီးတို့သည်လည်း။ ဖလိံသု၊ ကွဲကုန်ပြီ။ တနည်း- ဒေဝဒုန္ဒုဘိယော စ၊ နတ်စည်အဟန် မိုးချုန်းသံတို့သည်လည်း။ ဖလိံသု၊ ကွဲအက်သည်သို့ မြည်ဟိန်းကုန်ပြီ။ (ရှေးနည်း မုချတ္ထ၊ နောက်နည်း ဥပစာရတ္ထ။ဋီ ရှု။)

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဧတမတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။ ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ တာယံ ဝေလာယံ၊ ထို အခါ၌-

"မုနိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သမ္ဘဝံ၊ အမွန်အစဖြစ်ရာအကြောင်းဖြစ်သော။ (သမ္ဘဝသဒ္ဒါ အပါဒါနသာဓန။ဋီ။) ဘဝသင်္ခါရံ၊ ဘဝသစ်ကို ပြုလုပ်တတ်သော။ သမ္ဘဝသက်သက်မှာ ပဝတ္တိကျိုးကို ပေးသောကံနှင့်သာ သက်ဆိုင၍ ပဋိသန္ဓေကျိုးကိုပေးသော ကံနှင့် သက်ဆိုင်စေလိုသဖြင့် "ဘဝသင်္ခါရ"ကိုမိန့်ရသည်။ဋီ။ တုလဉ္စ၊ နှိုင်းယှဉ်အပ်သော ကာမာဝစရကံကို၎င်း။ အတုလဉ္စ၊ မနှိုင်းယှဉ်အပ်သော မဟဂ္ဂုတ်ကံ ကို၎င်း။ တုလံ -အရ ကာမာဝစရရူပါဝစရကံ၊ အတုလံ-အရ အရူပါဝစရကံယူ၍တနည်း၊ တုလံ-အရ အပ္ပဝိပါကကံ၊ အတုလံအရ ဗဟုဝိပါက ကံယူ၍တနည်း ဋ္ဌ-ဆို၏။ အဝဿဇိ၊ စွန့်တော်မူပြီ။

ကဝစမိဝ၊ မိမိ၌ ဝတ်ဆင်အပ်သော စစ်ဝတ်တန်ဆာ ကိုကဲ့သို့။ အတ္တသမ္ဘဝံ၊ မိမိ၌ဖြစ်သော ကိလေသာအပေါင်းကို။ အဇ္ဈတ္တရတော၊ မိမိ၌ ဖြစ်သော တရားအပေါင်း၌ (ဝိပဿနာ, ဂေါစရာသေဝနာအားဖြင့်) မွေ့လျော်သည် ဖြစ်၍။ သမာဟိတော၊ တည်ကြည်တော်မူသည်ဖြစ်၍‌။ အဘိန္ဒိ၊ ဖျက်ဆီးတော်မူပြီ။ တနည်း- မုနိ၊ သည်။ အတုလဉ္စ၊ မနှိုင်းယှဉ်ရာ နိဗ္ဗာန်ကို၎င်း။ သမ္ဘဝဉ္စ၊ ဘဝကို ၎င်း။ တုလံ၊ (ဖြစ်ခြင်းကား ဘေး, မဖြစ်ခြင်းကား အေးဟု ဝါ-ပဉ္စက္ခန္ဓ-အနိစ္စ တံ နိရောဓ နိစ္စ ဟု) စူးစမ်းဆင်ခြင်တော်မူလျက်။ ဘဝသင်္ခါရံ၊ ဘဝကိုပြုတတ်သော ကံကို။ အဝဿဇိ၊ စွန့်တော်မူပြီ။ အဇ္ဈတ္တရတော၊ မိမိ၌ ဝိပဿနာအားဖြင့် မေ့လျော်သည်ဖြစ်၍။ သမာဟိတော၊ သမထအားဖြင့် တည်ကြည်တော်မူသည်ဖြစ်၍။ အတ္တသမ္ဘဝံ၊ မိမိ၌ဖြစ်သော ကိလေသာအပေါင်းကို။ ကဝစမိဝ၊ ကိုယ်ဝယ်ဝတ်ထား စစ်ဝတ်စားကိုကဲ့သို့။ အဘိန္ဒီတိ၊ ဖျက်ဆီးတော်မူပြီ"ဟူသော။ ပဌမနည်းကား အဝဿဇ္ဇနသာဖြစ်၍ အဝဿဇ္ဇနာကာရ ကိုပြလိုသောကြောင့် ဒုတိယနည်းကို ပြရသည်။ဋီ။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ ဤဥဒါန်းကို။ ဥဒါနေသိ၊ ကျူးရင့် တော်မူပြီ။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ပဌမော၊ သော။ စာပါလဝဂ္ဂေါ၊ တည်း။

တဿ၊ ထိုစာပါလဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား-

အပါရာပိ၊ အပါရသုတ်၎င်း။ ဝိရဒ္ဓေါ စ၊ ဝိရဒ္ဓသုတ်၎င်း။ အရိယာ၊ အရိယသုတ် ၎င်း။ နိဗ္ဗိဒါပိ စ၊ နိဗ္ဗိဒါသုတ်၎င်း။

ပဒေသံ၊ ဣဒ္ဓိပဒေသသုတ်၎င်း။ သမတ္တံ၊ သမတ္တသုတ်၎င်း။ ဘိက္ခု၊ ဘိက္ခုသုတ်၎င်း။ ဗုဒ္ဓံ၊ ဗုဒ္ဓသုတ်၎င်း။ ဉာဏဉ္စ၊ ဉာဏသုတ်၎င်း။ စေတိယံ၊ စေတိယသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။