ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဇာနတော၊ သိသောသူ၏။ ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။ အာသဝါနံ ခယံ၊ အာသဝတို့၏ ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ဝဒါမိ၊ ဟောထော်မူ၏။ အဇာနတော၊ မသိသောသူ၏။ အပဿတော၊ မမြင်သောသူ၏။ အာသဝါနံ ခယံ၊ အာသဝတို့၏ ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ နော ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဇာနတော၊ သိသောသူ၏။ ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။ အာသဝါနံ ခယော၊ အာသဝတို့၏ ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “ဣဒံ၊ ဤလောဘမှ တပါးသော လောကီတရား အပေါင်းသည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲအစစ်ဒုက္ခသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။ ဇာနတော၊ ၏။ ပဿတော၊ ၏။ အာသဝါနံ ခယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ကြွင်း သစ္စာ ၃-ပါးတို့၌လည်း နည်းမှီး၍ ပေးလေ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့။ ဇာနတော၊ ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဿတော၊ ၏။ အာသဝါနံ ခယော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

(တသ္မာတိယ စသည် ပေးမြဲ။)

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သော သုတ်တည်း။