ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ မဟာပရိဠာဟော နာမ၊ အကြီးအကျယ် ပူလောင်သည့်အတွက် မဟာပရိဠာဟမည်သော။ နိရယော၊ ငရဲသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။

တတ္ထ၊ ထိုငရဲ၌။ ယံ ကိဉ္စိ ရူပံ၊ အကြင်ရူပါရုံကို။ စက္ခုနာ၊ မျက်စိဖြင့်။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ အနိဋ္ဌရူပညေ၀၊ အလိုမရှိအပ်သော သဘောရှိသော ထိုရူပါရုံကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ ၏။ ဣဋ္ဌရူပံ၊ အလိုရှိအပ်သော သဘော ရှိသော ရူပါရုံကို။ နော ပဿတိ၊ မမြင်။

အကန္တရူပညေဝ၊ မနှစ်သက်အပ်သော သဘော ရှိသော ထိုရူပါရုံကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ ၏။ ကန္တရူပံ၊ နှစ်သက်အပ်သော သဘောရှိသော ရူပါရုံကို။ နော ပဿတိ၊ မမြင်။

အမနာပရူပညေဝ၊ စိတ်နှလုံးကိုမပွါးစေတတ်သော သဘော ရှိသော ထိုရူပါရုံကိုသာလျှင်။ ပဿတိ၊ ၏။ မနာပရူပံ၊ စိတ်နှလုံးကိုပွားစေတတ်သော သဘော ရှိသော ရူပါရုံကို။ နော ပဿတိ၊ မမြင်။

ယံ ကိဉ္စိ သဒ္ဒံ၊ အကြင်သဒ္ဒါရုံကို။ သောတေန၊ နားဖြင့်။ သုဏာတိ၊ ကြား၏။ ပ။ ယံ ကိဉ္စိ ဖောဋ္ဌဗ္ဗံ၊ အကြင်ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဖုသတိ၊ တွေ့ထိ၏။ ပ။ ယံ ကိဉ္စိ ဓမ္မံ၊ အကြင်ဓမ္မာရုံကို။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ ဝိဇာနာတိ၊ သိ၏။ အနိဋ္ဌရူပညေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ ဣဋ္ဌရူပံ၊ ကို။ နော ဝိဇာနာတိ၊ မသိ။

အကန္တရူပညေဝ၊ ကို သာလျှင်။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ ကန္တရူပံ၊ ကို။ နော ဝိဇာနာတိ၊ မသိ။

အမနာပရူပညေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ဝိဇာနာတိ၊ ၏။ မနာပရူပံ၊ ကို။ နော ဝိဇာနာတိ၊ မသိ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ မိန့်တော်မူအပ်သည်ရှိသော်။ အညတရော၊ တပါးသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သော ပရိဠာဟော၊ ထိုငရဲ ပူသည်။ မဟာ ဝတ၊ ကြီးစွတကား။ ဘန္တေ၊ ရား။ သော ပရိဠာဟော၊ သည်။ သုမဟာဝတ၊ အလွန်ကြီးစွတကား။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတမှာ ပရိဠာဟာ၊ ထိုငရဲပူမှ။ ဝါ၊ ထိုငရဲပူထက်။ မဟန္တတရော စ၊ သာ၍ ကြီးသည်လည်းဖြစ်သော။ ဘယာနကတရော စ၊ သာ၍ ကြောက်ဖွယ် ကောင်းသည်လည်းဖြစ်သော။ အညော၊ တပါးသော။ ပရိဠာဟော၊ အပူသည်။ အတ္ထိ နု ခေါတိ၊ ရှိပါသလော”ဟူသော။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ပ။ အတ္ထိ ခေါ၊ ရှိသည်သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ပ။ အညော၊ သော။ ပရိဠာဟော၊ အပူသည်။ ကတမော ပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်၏။

(ယေ ဟိ ကေစိ-စသော ဝါကျ၌ ထူးရာကိုသာ ရေးပေအံ့။ ဇာတိပရိဠာဟေန၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းဟူသော အပူဖြင့်။ ပရိဍယှန္တိ၊ ပူလောင်ကုန်၏။ ဇရာပရိဋ္ဌာယေန-စသည်လည်း ပေးတတ်လောက်ပြီ။)

(ယေ စ ခေါ ကေစိ-စသော ဝါကျများ၌ ပဋိသေခ ပါ, မပါရှု၍ သမ္ဗန်ရုံသာ ထူး၏။တသ္မာဟိတ စသည်လည်း ပေးမြဲ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။)

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။