Rasapathavipātubhāvo
120.‘‘ Ekodakībhūtaṃ kho pana , vāseṭṭha , tena samayena hoti andhakāro andhakāratimisā
V3.63 .Na candimasūriyā paññāyanti , na nakkhattāni tārakarūpāni paññāyanti , na rattindivā paññāyanti , na māsaḍḍhamāsā paññāyanti , na utusaṃvaccharā paññāyanti
T3.93 , na itthipumā paññāyanti , sattā sattātveva saṅkhyaṃ gacchanti .Atha kho tesaṃ , vāseṭṭha , sattānaṃ kadāci karahaci dīghassa addhuno accayena rasapathavī udakasmiṃ samatani [ samatāni ( bahūsu )];
seyyathāpi nāma payaso tattassa [ payatattassa ( syā .)] nibbāyamānassa upari santānakaṃ hoti , evameva pāturahosi .
Sā ahosi vaṇṇasampannā gandhasampannā rasasampannā , seyyathāpi nāma sampannaṃ vā sappi sampannaṃ vā navanītaṃ evaṃvaṇṇā ahosi .
Seyyathāpi nāma khuddamadhuṃ [ khuddaṃ madhuṃ ( ka . sī .)] aneḷakaṃ [ anelakaṃ ( sī . pī .)], evamassādā ahosi .
Atha kho , vāseṭṭha , aññataro satto lolajātiko –
‘ ambho , kimevidaṃ bhavissatī ’ ti rasapathaviṃ aṅguliyā sāyi .
Tassa rasapathaviṃ aṅguliyā sāyato acchādesi , taṇhā cassa okkami .
Aññepi kho , vāseṭṭha , sattā tassa sattassa diṭṭhānugatiṃ āpajjamānā rasapathaviṃ aṅguliyā sāyiṃsu .
Tesaṃ rasapathaviṃ aṅguliyā sāyataṃ acchādesi , taṇhā ca tesaṃ okkami .