ဝုတ္တံဟေတန္တိ၊ ဝုတ္တံဟေတံ အစရှိသော သုတ်သည်။ ဒုတိယသုတ္တံ၊ ဒုတိယသုတ်တည်း။ တတြ၊ ထိုဒုတိယသုတ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ အပုဗ္ဗပဒဝဏ္ဏနာ၊ အသစ်ဖြစ်သောပုဒ်၏ အဖွင့်တည်း။ ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။ အပုဗ္ဗပဒဝဏ္ဏနာ၊ အသစ်ဖြစ်သောပုဒ်၏ အဖွင့်သည်။ ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ ဧဝံတသာ၊ ထိုအတူ။ ဣတော၊ ဤဒေါသသုတ်မှ။ ပရေသုပိ၊ နောက်၌လည်းဖြစ်ကုန်သော။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောသုတ်တို့၌။ အပုဗ္ဗပဒဝဏ္ဏနံယေဝ၊ အသစ်ဖြစ်သောပုဒ်၏အဖွင့်ကိုသာလျှင်။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ကရိဿာမ၊ ပြုကုန်အံ့။

ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဣဒံသုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။ ဒေါသဗဟုလာနံ၊ အမျက်များကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အဇ္ဈာသယံ၊ အလိုကို။ ဩလော‌ ကေတွာ၊ ကြည့်၍။ ဒေါသဝူပသမနတ္ထံ၊ အ မျက် ငြိမ်းစိမ့်သောဌါ။ ဒေသိတံ၊ ဟေတော် မူအပ်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဒေါသံဘိက္ခဝေ ဧကဓမ္မံပဇဟထာတိ၊ ဒေါသံဘိက္ခဝေ ဧကဓမ္မပဇာထ ဟူ၍။ အာဂတံ၊ လာ၏။

တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ ဒေါသန္တိ၊ ဒေသံဟူသည်ကား။ မေ၊ ငါ၏။ အနတ္ထံ၊ အကျိုးမဲ့ကို။ အစရိ၊ ကျင့်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဃာတော၊ ရန်ငြိုးသည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ သုတ္တေ၊ ပါဠိတော်၌။ ဝုတ္တာနံ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။ နဝန္နံ၊ ကိုးပါးကုန်သောရန်ငြိုးတို့လည်းကောင်း။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္ထံ၊ အကျိုးကို။ နာစရိ၊ မကျင့်။ ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိကုန်သော။ တပ္ပဋိပက္ခတော၊ ထိုကိုးပါးတို့၏ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်။ သိဒ္ဓါနံ၊ ပြီးကုန်သော။ နဝန္နမောစ၊ ကိုးပါးကုန်သောရန်ငြိုးတို့လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဋ္ဌာရသန္နံ၊ တဆဲ့ရှစ်ပါးကုန်သော ရန်ငြိုးတို့၏။ ခါဏုကဏ္ဍကာဒိနံ့၊ သစ်ငုတ်တိုက် ခြင်းဆူးငြိခြင်းအစရှိသော။ အဋ္ဌနေန၊ အဌာနကောပနှင့်။ သဒ္ဓိ၊ တကွ။ ဧကူနဝီသတိယာ၊ တခုယုတ်နှစ်ဆယ်သော ရန်ငြိုးတို့တွင်။ အညတရာ ဃာတလမ္ဘဝံ၊ တပါးပါးသောရန်ငြိုးကြောင့်ဖြစ်သော။ အာဃာတံ၊ ရန် ငြိုးတည်း။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

သော၊ ထိုရန်ငြိုးကို။ တေန၊ ထိုတရားသဘောဖြင့်။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ဒုဿန္တိ၊ ပြစ်မှားတတ်ကုန်၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ သယံ၊ မိမိသည်။ ဒုဿတိ၊ ပြစ်မှားတတ်၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ တံ၊ ထိုသဘောတရားသည်။ ဒုဿနမတ္တမေဝ၊ ပြစ်မှားခြင်းမျှသာလျှင်တည်း။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ခေါသောတိ၊ ဒေါသောဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

သော၊ ထိုဒေါသသည်။ ပဟဋာသိဝိသောဝိယ၊ လှံတံဖြင့်ခတ်အပ်သော မြွေဟောက်ကဲ့သို့။ စဏ္ဍိက္က လက္ခဏော၊ ကြမ်းတမ်းခြင်း လက္ခဏာရှိ၏။ ဝိသနိပါတောဝိယ၊ ကျသောအဆိပ်ကဲ့သို့။ ဝိသဗ္ဗနရသော၊ လျှင်စွာရွေ့တတ်သည်၏အဖြစ်တည်းဟူသောရသရှိ၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ဒါဝဂ္ဂိ ဗိယ၊ တောမီးကဲ့သို့။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ နိဿယဒဟနရသော၊ မှီရာဝတ္ထု ရုပ်ကိုလောင်တတ်သည်၏အဖြစ်တည်းဟူသောရသရှိ၏။ လဒ္ဓေါ၊ ရအပ် သောအခွင့်ရှိသော။ သပတ္တောဝိယ၊ ရန်သူကဲ့သို့။ ဒုဿန ပစ္စုပဋ္ဌာနော၊ ပြစ်မှားတတ်သည်၏အဖြစ်တည်းဟူသောပစ္စုပဋ္ဌာန်ရှိ၏။ ယာထာဝုတ္တအာဃာတဝတ္ထု ပဒဋ္ဌာနော၊ အကြင်အကြင် ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော အာဃာတ ဝတ္ထုတည်းဟူသော ပဒဋ္ဌာန်ရှိ၏။ ဝိသသံသဋ္ဌပုတိမုတ္တံတိယ၊ အဆိပ်နှင့် ရောသောကျင်ငယ်ဝုစ်ကဲ့သို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

ပဇာထဿတိ၊ ပဇဟထ ဟူသည်ကား။ သမုစ္ဆိန္ဒထ၊ ဖြတ် ကုန်လော။ တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ယတ္တ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဥပ္ပန္နော၊ ဖြစ်သော။ အာဃာ‌တော၊ ရန်ငြိုးကို။ သဗ္ဗသော၊ အချင်းခပ်သိမ်း။ ပဋိဝိနေတဗ္ဗော၊ ပယ်ဖျောက်အပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။ အာဃာတပဋိဝိနယာ၊ ရန်ငြိုးကိုပယ် ဖျောက်ကြောင်းတို့သည်။ ဣမေပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့ တည်း။ ကတမေပဉ္စ၊ အဘယ်ငါးပါးတို့နည်းဟူမူကား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။

ယသ္မိံပုဂ္ဂလေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌။ အာထာတော၊ ရန်ငြိုးသည်။ ဇာယထ၊ ဖြစ်ကုန်ငြားအံ့။ မေတ္တာ၊ မေတ္တာကို။ ယသ္မိံပုဂ္ဂလေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ပွါးစေအပ်၏။ (ပ) ကရုဏာ၊ ကရုဏာကို။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ပွါးစေ အပ်၏။ (ပ)ဥပက္ခာ၊ ဥပေက္ခာကို။ ဘာဝေတဗ္ဗာ၊ ပွါးစေအပ်၏။ အသတိ၊ မေ့လျော့ခြင်းသို့။ မနသိကာရော၊ နှလုံးမသွင်းခြင်းသို့။ ယသ္မိံပုဂ္ဂလေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗော၊ ရောက်အပ်၏။ ဧဝံဣမေဟိအာကာ‌ ရေဟိ၊ ဤသို့သောအကြောင်းတို့ဖြင့်။ ယသ္မိံပုဂ္ဂလေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။ အာဃာတော၊ ရန်ငြိုးကို။ ပဋိဝိနေတဗ္ဗော၊ ပယ်ဖျောက်အပ်၏။

ကမ္မဿကတာဧဝဝါ၊ ကံသာလျှင်ဥစ္စာရှိသည်၏ အဖြစ်ကို သာလျှင်လည်း။ ယသ္မိံ ပုဂ္ဂ လေ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၌။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗော၊ ဆောက်တည်အပ်၏။ ကိံအဓိဋ္ဌာတာ၊ အဘယ်သို့ဆောက်တည်အပ်သနည်း။ အယံအာယသ္မာ၊ ဤအရှင် သည်။ ကမ္မဿကော၊ ကံလျှင်ဥစ္စာရှိသည်။ ကမ္မဒါယာဒေါ၊ ကံ၏အမွေကိုယူသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဓိဋ္ဌာတဗ္ဗော၊ ဆောက်တည်အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ယေစိမေအာဃာတပဋိဝိနယာ၊ အကြင်ရန်ငြိုးကိုပယ်ဖျောက်ကြောင်းတို့ကိုလည်း။ ဝုတ္တာယေဝ၊ ဟောတော်မူအပ် ကုန်သည် သာလျှင်တည်း။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယတ္တ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။ ဥပ္ပန္နော၊ ဖြစ်သော။ အာဃာတော၊ ရန်ငြိုးကို။ သဗ္ဗသော၊ အချင်းခပ်သိမ်း။ ပဋိဝိနေတဗ္ဗော၊ ပယ်ဖျောက်အပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၌။ အာဃာတ ပဋိဝိနယာ၊ ရန်ငြိုးကို ပယ်ဖျောက်ကြောင်းတို့ သည်။ ဣမေပဉ္စ၊ ဤငါးပါးတို့တည်း။ ကတမေပဉ္စ၊ အဘယ်ငါးပါးတို့နည်း ဟူမူကား။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧက‌စ္စော၊ အချို့သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပရိသုဒ္ဓ ကာယသမာရော၊ မစင်ကြယ်သော ကိုယ်အကျင့်ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အာရေသာ၊ ငါ့ရှင်။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘော ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ပုဂ္ဂလေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၌။ အာဃာတော၊ ရန်ငြိုးကို။ ပဋိဝိနတဗ္ဗော၊ ပယ်ဖျောက်အပ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧဝမာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ပဉ္စ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ယေစအာဃာတပဋိဝိနယာ၊ အကြင်ရန်ငြိုးကို ပယ်ဖျောက်ကြောင်းတို့ကိုလည်း။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ တေသု၊ ထိုရန်ငြိုးကို ပယ်ဖျောက်ကြောင်းတို့တွင်။ ယေနကေနစိ၊ တရံတခုသော။ အာဃာတပဋိဝိနယဝိမိနာ၊ ရန်ငြိုးကိုပယ် ဖျောက်ကြောင်းဖြစ်သောအစီအရင်ဖြင့်။ ပစ္စဝေက္ခဏတာ၊ ဆင်ခြင်သည် ၏အဖြစ်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အပိစ၊ တနည်းလည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဥဘတောဒဏ္ဍကေန၊ နှစ်ဘက်အသွားရှိသော။ ကကစေန၊ လွှဖြင့်။ ဩစရကာ၊ အတွင်း၌ကျက်စားကုန်းသော။ စောရာ၊ ခိုးသူတို့သည်။ အင်္ဂမင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့ကို။ စေဝိဩက္ကန္တေယျံ၊ အကယ်၍လည်းဖြတ်လေကုန်အံ့။ တတြာဝိ၊ ထိုသို့ဖြစ်ရာ၌ လည်း။ ယောဇနော၊ အကြင်သူသည်။ မနော ပဒေါသေယျ၊ နှလုံး ပြစ်မှားငြားအံ့။ သောဇနာ၊ ထိုသူသည်။ တေနမနောပ ဒေါသေန၊ ထိုနှလုံးပြစ်မှားခြင်းဖြင့်။ မေ၊ ငါဘုရား ၏။ သဿသနကရော၊ အဆုံးအမကိုလိုက်နာသောသူသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ သတ္ထ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဩဝါဒေါ၊ အဆုံးအမကိုလိုက်နာသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

ယော၊ အကြင်သူသည်။ ကုဒ္ဓံ၊ အမျက်ထွက်သောသူကို။ ပဋိကုဇ္ဈတိ၊ မျက်တုံ့ ထွက်၍။ တေန၊ ထိုမျက်တုံ့ ထွက်သော သူသည်။ တဿေဝ၊ ထိုရှေး ဦးစွာအမျက်ထွက်သောသူအောက်သာလျှင်။ ပါပီယော၊ ယုတ်မာ၏။

ကုဒ္ဓံ၊ အမျက်ထွက်သောသူကို။ အ‌ဋေိကုဇ္ဈန္တော၊ ပျက်တုံ့မထွက်သောသူသည်။ ဒုဇ္ဇယံ၊ အောင်နှိုင်ခဲသော။ သင်္ဂါဓံ၊ စစ်မြေအရပ်ကို။ ဇယတိ၊ အောင်သည်မည်၏။ ယောနရော၊ အကြင်သူသည်။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ သံကုပိတံ၊ အမျက်ထွက်သည်ကို။ ဥတွာ၊ သိ၍။ သတော၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ကောဓံ၊ အမျက်ကို။ ဥပသမ္မတိ၊ ငြိမ်းစေ၏။ သောနရော၊ ထိုသူသည်။

ဥဘိန္န၊ နှစ်ဦးကုန်သောသူတို့၏။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ စရတိ၊ ကျင့်သည်မည်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။

သပတ္တကန္တာ၊ ရန်သူတယောက်သည် ရန်သူ တစ် ယောက်အား အလိုရှိအပ် နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ သပတ္တကရဏာ၊ ရန်သူတယောက်သည် ရန်သူတယောက်အား ပြုအပ် ကုန်သော။ ဣမ သတ္တာဓမ္မာ၊ ဤခုနှစ်ပါးသောတရားတို့သည်။ ကောဓနံ၊ အမျက်ထွက်တတ် သောအလေ့သဘောရှိသော။ ဣတ္ထိံဝါ၊ မိန်းမသို့လည်းကောင်း။ ပုရိသံဝါ၊ ယောက်ျားသို့လည်းကောင်း။ အာဂစ္ဆန္တိ၊ လာတတ်ကုန်၏။

သတ္တ၊ ခုနှစ်ပါးတို့သည်။ ကတမေ၊ အဘယ်သည်တို့နည်းဟူမူကား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်း။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ သပတ္တော၊ ရန်သူတယောံသည်။ သပတ္တဿ၊ ရန်သူတယောံအား။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏော၊ အဆင်းမလှသည်။ အဿဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ အဟောဝတ၊ ဩော်ကောင်းလေစွတကား။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။

တံ၊ ထိုသို့အလိုရှိခြင်းသည်။ ကိဿဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူကာ။ သိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သပတ္တော၊ ရန်သူတယောံသည်။ သပတ္တဿ၊ ရန်သူတယောက်၏။ ဝဏ္ဏဝန္တတာယ၊ အဆင်းလှသည်၏ အဖြစ်ကို။ နနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။ တဿဟေတု၊ ထိုကြောင်းကြောင့်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကောဓနော၊ အမျက် တွက်သော။ အယံပုရိသဝုဂ္ဂလော၊ ဤယောက်ျားပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ကောဓာဘူတော၊ အမျက်သည်လွှမ်းမိုးအပ်၏။ ကောဓပရေတော၊ အမျက်သည် နှိပ်စက်အပ်၏။ သောပုရိသဝုဂ္ဂလာ၊ ထိုယောက်ျား ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုနှာကော၊ ကောင်းစွာရေချိုးသည်။ သုဝိလထတ္တော၊ ကောင်းစွာနံ့သာလိမ်းသည်။ ကပ္ပိတကေမဿုံ၊ ပြင်ဆင်အပ်သောမုတ်ဆိတ်ရှိသည်။ ဩဒါတဝတ္ထသနော၊ ဖြူစင်သော အဝတ်ကိုဝတ်သည်။ ကိဉ္စာပိဟောတိ၊ အကယ်၍ကာဖြစ်၍ရှင့်။ အထခေါ၊ စင်စစ်သဖြင့်ကား။ ကောဓာဘိဘူတော၊ အမျက်သည်လွှမ်းမိုးအပ်သော။ သောပုရိသဝုဂ္ဂလော၊ ထိုယောက်ျားပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏောဝ၊ အဆင်းမလှသည်သာသျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ သပတ္တကန္တော၊ ရန်သူတယောက်သည်ရန်သူတယောက်အားအလိုရှိအပ်နှစ်သက်အပ်သော။ သပတ္တကရတော၊ ရန်သူတယောက်သည် ရန်သူတယောက်အား ပြုအပ်သော။ အဟံဓမ္မော၊ ဤတရားသည်။ ကောဓနံ၊ အမျက်ထွက်သာ။ ဣတ္ထိံဝါ၊ မိန်းမသို့လည်းကောင်း။ ပုရိသံဝါ၊ ယောက်ျားသို့လည်းကောင်း။ အာဂစ္ဆတိ၊ လာတတ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ပုနစ၊ တဖန်လည်း။ အပရံ၊ တပါးဘုံ။ သပတ္တော၊ ရန်သူတယောက်သည်။ သပတ္တဿ၊ ရန်သူတယောက်အား။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ ကို။ ဥပပဇ္ဇေယျ၊ တွေ့ကြုံငြားအံ့။ အာဘောဝတ၊ ဪကောင်းလေစွ။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ (ပ)နပစူရထ္ထော၊ များစွာသောအကျိုးစီးပွါးမှအပသည်။ အဿဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ (ပ) နသောဝဝါ၊ စည်းစိမ်မရှိသည်။ အဿဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ (ပ)နယသဝါ၊ အခြံအရအကျော် အစောမရှိသည်။ အဿဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ (ပ)နမိတ္တဝါ၊ မိတ်ဆွေမရှိသည်လည်း။ အဿဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ ကာယဿ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏တေဒါ ပျက်သည်မှ။ ပရံ မရဏာ၊ စုတ်မှနောက်၌။ သုဂတိံ၊ ချမ်းသာတည်းရာဖြစ်သော။ သဂ္ဂံလောကံ၊ နတ်ရွာလောကသို့။ နဥပပဇ္ဇေယျ၊ မကပ်လေငြားအံ့။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ တံ၊ ထိုသို့အလိုရှိခြင်းသည်။ ကိဿဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း ဟူမူကား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သပတ္တော၊ ရန်သူ တယောက်သည်။ သပတ္တဿ၊ ရန်သူတယောက်၏။ သုဂတိဂမနေ၊ သုဂတိသို့လားခြင်း၌။ နနန္ဒတိ၊ မနှစ်သက်။ တဿဟေတု၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကောဓနော၊ အမျက်ထွက်သော။ ကောဓာဘိဘူတော၊ အမျက်သည် လွှမ်းမိုးအပ်သော။ ကောဓပရေတော၊ အမျက်သည် နှိပ်စက်အပ်သော။ အယံပုရိသ ပုဂ္ဂလော၊ ဤယောက်ျားပုဂ္ဂိုလ်သည်။ကာယေန= ကိုယ်ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ရိုက်နှက်ပုတ်ခတ်ခြင်းစသောဒုစရိုက်ကို။ စရတိ၊ ကျင့်၏။ ဝါစာရ၊ နှုတ်ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ကျိန်ဆဲခြင်းစသော ဒုစရိုက်ကို။ စရတိ၊ ကျင့်၏။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ သူထပါးတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို တောင့်တခြင်းစသော ဒုစရိုက်ကို။ စရတိ၊ ကျင့်၏။

ကောဓါဘိဘူတော၊ အမျက်သည် ဖိစီးအပ်သော။ သောပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ထိုယောက်ျား ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ဒုစရိုက်ဘို။ စရိတွာ၊ ကျင့်ပြီး၍။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ဒုစရိုက်ကို။ စရိတွာ၊ ကျင့်ပြီး၍။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ စရိုက်ကို။ စရိတွာ၊ ကျင့်ပြီး၍။ ကာယဿ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏။ ဘေဒါ၊ ပျက်စီးသည်မှ။ ပရမ္မရဏာ၊ စုတိမှနောက်၌။ အပါယံ၊ ချမ်းသာ စီးပွါးမရှိသော။ ဒုဂ္ဂတိ၊ ဆင်းရဲ၏ တည်ရာဖြစ်သော။ ဝိနိပါတံ၊ ပျက်စီးလျက် ကျရာဖြစ်သော။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ကပ်ရ၏။

ကုဒ္ဓေါ၊ အမျက်ထွက်သောသူသည်။ အတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွါးကို။ နဇာနာတိ၊ မထိ။ ကုဒ္ဓေါ၊ အမျက်ထွက်သောသူသည်။ ဓမ္မံ၊ ကုသိုလ်ကမ္မပထတရားကို။ နပဿတိ၊ မမြင်။ (ပ)ယံယသ္မိံ ကာလေ၊ အကြင်အခါ၌။

ကောဓံ၊ အမျက်ကို။ ဇဟေ၊ စွန့်ရာ၏။ မာနံ၊ မာနကို။ ဝိပ္ပဇဟေယျ၊ စွန့်ရာ၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်ကို။ အတိက္ကမေယျ၊ လွန်ရာ၏။ (ပ)ကောဓော၊ အမျက်သည်။

အနတ္တဇနနော၊ အကျိုးစီးပွါးမဲ့ ကို ဖြစ်စေတတ်၏။ ကောဓော၊ အမျက်သည်။ စိတ္တပကောပနော၊ စိတ်ကို ချောံချားစေတတ်၏။ အနတ္တဇနနော၊ အကျိုးစီးပွါးမဲ့ ကို ဖြစ်စေတတ်၏။ ကောဓော၊ အမျက်သည်။ စိတ္တပကောပနော၊ စိတ်ကို ချောံချားစေတတ်၏။

(ပ)ကောဓံ၊ အမျက်ကို။ ဆေတွာ၊ ဖြတ်၍။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ သေတိ၊ အိပ်ရ၏။ ကောဓံ၊ အမျက်ကို။ ဆေတွာ၊ ဖြတ်၍။ နသောစတိ၊ မစိုးရိမ်။

ဗြာဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။ ဝိသမူလဿ၊ အဆိပ်လျှင်အရင်းရှိသော။ အမဓုရဝဂ္ဂဿ၊ ချိုမြိန်သောအစုရှိသော။ ကောဓဿ၊ အမျက်ကို။ ဣတိ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ဘူရိပည၊ မြေကြီးအထုနှင့်တူသောပညာရှိ။

ဧကာပရာဓံ၊ တခုသောအပြစ်ကို။ ခမ၊ သည်းခံတော်မူလော။ ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ကောဓဗလာ၊ မျက်ဟူသောအားရှိကုန်သည်။ နဘဝန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ ဣတိဤသို့။

ဧဝမာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ဒေါသေ၊ အမျက်၌။ အာဒီနဝေစ၊ အပြစ်တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝုတ္တပဋိပက္ခတော၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောအားဖြင့်။ ဒေါသပ္ပဟာနေ၊ အမျက်ကိုပယ်ခြင်း၌။ အာနိသံသေစ၊ အကျိုးတို့ကိုလည်းလောင်း။ ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ ဆင်ခြင်၍။ ပုဗ္ဗ ဘာဂေ၊ ရှေးအဖို့၌။ ဒေါသံ၊ အမျက်ကို။ တဒင်္ဂပ္ပ ဟာနာဒိ ဝသေန၊ တဒင်္ဂပ္ပဟာန်အစရှိသည်တို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဇဟိတွာ၊ ပယ်ဖျောက်၍။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ ဥဿက္ကာပေတွာ၊ အားထုတ်၍။ တတိယမဂ္ဂန၊ တတိယမဂ်ဖြင့်။ သဗ္ဗသော၊ အချင်းခပ်သိမ်း။ ဒေါသံ၊ အမျက်ထွက်ခြင်းကို။ သမုစ္ဆိန္ဒထ၊ ဖြတ်ကုန်လော။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ပဇဟထာတိ၊ စွန့်ကုန်လောဟု။ တေသံဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။ တတ္ထ၊ ထိုဒေါသကိုပယ်ခြင်း၌။ နိယောဇနံ၊ တိုက်တွန်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဒေါသံဘိက္ခဝေဧကဓမ္မံပဇဟထာတိ၊ ဒေါသံဘိက္ခဝေဧကဓမ္မံပဇဟထဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဒုဋ္ဌာသေတိ၊ ဒုဋ္ဌာသေဟူသည်ကား။ အာဃာတေန၊ ရန်ငြိုးဖြင့်။ ဒူသိဘစိတ္တထာယ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သောစိတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပဒု ဋ္ဌာ၊ ပျက်စီးကုန်၏။

ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။ သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သော။ ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုအပ်၏။ တံဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ ပဌမသုတ္တဝဏ္ဏနာယံ၊ ပဌမသုတ်၏အဖွင့်၌။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းရှိသည် သာလျှင်တည်း။

ဒုတိယသုတ္တဝဏ္ဏနာ၊ ဒုတိယသုတ်၏အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။