Issues
Select Version
miuthi-မိုးထိ
မြန်မာဘာသာ
Itivuttaka-aṭṭhakathā
Itivuttaka-aṭṭhakathā

7. Nibbānadhātusuttavaṇṇanā

Author: miuthi-မိုးထိ @ IAPT

သတ္တမေ၊ သတ္တမသုတ်၌။ ဒွေမာတိပဒဿ၊ ဒွေမာဟူသောပုဒ်၏။ ဒွေဣ မာတိ ပစ္ဆေဒေါ၊ ဣမာဟုပုဒ်ဖြတ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ တဏှာ၊ တဏှာကို။
ဝါနံ၊ ဝါနဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ ဝါနတော၊ တဏှာမှ။ နိက္ခန္တံ၊ ထွက်မြောက်သည်တည်း။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ဧတ္ထ၊ ဤနိဗ္ဗာန်၌။ ဝါနံ၊ တဏှာသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ဣမသ္မိံအဓိဂတေ၊ ဤရအပ်သောတရား၌။ ဝါနဿ၊ တဏှာ၏။ အဘာဝေါ၊ မရှိခြင်းတည်း။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်မည်၏။ တဒေဝ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်သည်ပင်လျှင်။ နိဿတ္တ နိဇ္ဇီဝဋ္ဌေနစ၊ သတ္တမှဆိတ်သောအနက်ဇီဝမှ ဆိတ်သော အနက်ကြောင့် လည်းကောင်း။ သဘာဝဓာရဏဋ္ဌေနစ၊ သဘောအားဖြင့်ဆောင်တတ် သောအနက်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဓာတု၊ ဓာတ်မည်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်မည်၏။
တဿာ၊ ထိုနိဗ္ဗာနဓာတ်၏။ ပရမတ္ထတော၊ ပရမတ္ထ အားဖြင့်။ ဘေဒေါ၊ ပြားခြင်းသည်။ ယဒိဝိနတ္ထိ၊ အကယ်၍ကားမရှိ။ ပန၊ ယင့်သို့ပင်မရှိသော်လည်း။ ပရိယာယေန၊ ပရိယာယ်အားဖြင့်။ ပညာယတိ၊ ထင်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ တံပရိယာယဘေဒံ၊ ထိုပရိယာယ်အပြားကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၏။ ဒွေမာဘိက္ခဝေနိဗ္ဗာနဓာတုယောတိ၊ ဒွေမာဘိက္ခဝေ နိဗ္ဗာနဓာတုယောဟူ၍။ ဝတွာ၊ ဟောတော်မူပြီး၍။ ယထာမိ ပ္ပေ တပ္ပဘေဒံ၊ အကြင်အလိုရှိအပ်သောအပြားကို။ ဒေသေတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။ သဥပါဒိသေသာတိအာဒိ၊ သဥပါဒိသေသာဤသို့အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုစကားရပ်၌။ တဏှာဒီဟိ၊ တဏှာအစရှိသည်တို့သည်။ ဖလဘာဝေန၊ အကျိုး၏အဖြစ်ဖြင့်။ ဥပါဒိ ယတိ၊ စွဲလမ်းအပ်၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ဥပါဒိ၊ ဥပါဒိမည်၏။ ခန္ဓပဉ္စကံ၊ ခန္ဓါငါးပါးအပေါင်းကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရ၏။
ဥပါဒိယေဝ၊ ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း သည်သာလျှင်။ သေသော၊ ကြွင်းသည်တည်း။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဥပါဒိ သေသော၊ ဥပါဒိသေလမည်၏။ ဥပါဒိသေသေန၊ ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်းသည်သာလျှင်အကြွင်းနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ သဥပါဒိသေသော၊ သဥပါဒိသေသမည်၏။ တဒဘာဝတော၊ ထိုခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ အနုပါဒိသေသော၊ အနုပါဒိသေသမည်၏။
အရဟန္တိ၊ အရဟံဟူသည်ကား။ အာရကကိလေသော၊ ဝေးသော ကိလေသာရှိသော။ ဒူရကိလေသော၊ ဝေးသော ကိလေသာရှိ သော။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံသုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။ ဝုတ္တံဟိဝုတ္တံဧဝ၊ ဟောတော် မူအပ်သည် သာလျှင်တည်း။ ကိံဝုတ္တံ၊ အဘယ်သို့ ဟောတော်မူအပ် သနည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဘိက္ခ၊ ရဟန်းသည်။ အရဟံ၊ ဝေးသောကိလေသာရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။ အဿ၊ ထိုရဟန်းအား။ ပါပကာ၊ ယုတ်မာသော။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။ သံကိလေသိကာ၊ ပူပန်စေတတ်နှိပ်စက်တတ်သောကိလေသာ၏ အာရုံဖြစ်သော။ ပေါနောဗ္ဘဝိကာ၊ တဖန်ဘဝသစ်ကိုဖြစ်စေတတ်သော။ သဒရာ၊ ပူပန်ခြင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဒုက္ခဝိပါကာ၊ ဆင်းရဲခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သော။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ဇာတိဇရာမရဏိယာ၊ ပဋိသန္ဓေ နေ ခြင်းအိုခြင်းသေခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားမှ။ အရကာ၊ ဝေးကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧဝံခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အဟံ၊ ဝေးသောကိလေသာရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။
ခီဏာသဝေါတိ၊ ခီဏာသဝေါဟူသည်ကား။ ကာမာသဝါဒေယာ၊ ကာမာသဝအစရှိကုန်သော။ စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။ အာသဝါပိ၊ အာသဝတို့သည်လည်း။ ခီဏာ၊ ကုန်ကုန်ပြီ။ သမုစ္ဆိန္နာ၊ ကောင်းစွာဖြတ်အပ်ကုန်ပြီ။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓါ၊ ငြိမ်းကုန်ပြီ။ အဗ္ဘုပ္ပတ္တိကာ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါမထိုက်ကုန်။ ဥာဏဂ္ဂိနာ၊ ဉာဏ်တည်းဟူသောမီးသည်။ ဒဍ္ဎာ၊ လောင်အပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ခီဏာသဝါ၊ ခီဏာသဝမည်၏။
ဝုသိတဝါတိ၊ ဝုသိတဝါ ဟူသည်ကား။ ဂရုသံ ဝါသေပိ၊ အလေးပြုအပ်သော နေခြင်း၌ လည်းကောင်း။ အရိယမဂ္ဂေဝိ၊ အရိယမဂ်၌လည်းကောင်း။ ဒသသု၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ အရိယဝါသေသုပိ၊ အရိယာတို့၏နေခြင်းတို့၌လည်းကောင်း။ ဝသိ၊ နေတော်မူ၏။ ပရိဝသိ၊ အဖန်တလဲလဲ နေတော်မူ၏။ ပရိဝုဋ္ဌော၊ သုံးနေ တော်မူ၏။ ပုဋ္ဌဝါသော၊ သုံးပြီးသောနေခြင်းရှိတော်မူ၏။ စိဏ္ဏစဏော၊ လေ့လာအပ်ပြီးသောအကျင့်ရှိတော်မူ၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဝုသိတဝါ၊ ဝုသိတဝါမည်တော်မူ၍။
ကတကရဏီ ယောတိ၊ ကတကရဏီယောဟူ သည်ကား။ ပုထုဇ္ဇနကလျာဏကံ၊ ပုထုဇဉ်သူတော်ကောင်းကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍။ သတ္တ သေခါ၊ ခုနစ်ယောက်သောသေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ စတူဟိမဂ္ဂေဟိ၊ လေးပါးကုန်သော မဂ်တို့ဖြင့်။ ကရဏီသံ၊ ပြုအပ်သည်ကို။ ကရောန္တိ နာမ၊ ပြုဆဲမည်ကုန်၏။ ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ သဗ္ဗကရဏီ ယာနိ၊ အလုံးစုံသော ပြုဘွယ်တို့ကို။ ကတာနိ၊ ပြုအပ်ကုန်ပြီ။ ပရိဟောသိ တာနိ၊ ပြီးဆုံးစေ အပ်ကုန်ပြီ။ ဒုက္ခက္ခဏယာဓိဂမာယ၊ ဒုက္ခ၏ကုန်ခြင်းကိုရခြင်းကြောင့်။ ဥတ္တရိံ၊ အလွန်။ ကရဏီယံ၊ ပြုဘွယ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ကတကရဏီယော၊ ကတကရဏီယမည်၏။ တဿ( ပ) နဝိဇ္ဇ တီတိ၊ တဿ( ပ)နပိဇ္ဇတိဟူသော။ ဧတံဝစနံ၊ ဤစကားကို။
ဝုတ္တမ္ပိစဝုတ္တံ ဧဝ၊ ဟောတော်မူအပ်သည် သာလျှင်တည်း။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဝိမုတ္တဿ၊ ကိလေသာမှလွတ်သော။ သန္တစိတ္တဿ၊ ငြိမ်ပြီးသောစိတ်ရှိသော။ ကတဿ၊ ပြုအပ်ပြီးသော မဂ်ကိစ္စရှိသော။ တဿဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။
ပတိစယော၊ ဆည်းပူးခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ကရဏီယံ၊ ပြုဘွယ်ကိစ္စသည်။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
ဩဟိတဘာရောတိ၊ ဩဟိတဘာရောဟုသည်ကား။ ဘာရာ၊ ဝန်တို့သည်။ ခန္ဓဘာရော၊ ခန္ဓာဝန်လည်းကောင်း။ ကိလေသဘာရော၊ ကိလေသာ ဝန်လည်းကောင်း။ အဘိသင်္ခါရဘာရော၊ အဘိသင်္ခါရဝန်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တယော၊ သုံးပါးတို့တည်း။
တဿ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ ထယောပိ၊ သုံးပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဣ မေဘရာ၊ ဤဝန်တို့ကို။ သြဟိတာဩရောဝိတာနိက္ခိတ္တာ၊ ချအပ်ကုန်ပြီ။ ပါတိတာ၊ ကျစေအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဩဟိတဘာရော၊ ဩဟိတဘာရမည်၏။
အနုပ္ပတ္တသ ဒတ္ထောဘိ၊ အနုပ္ပတ္တသဒတ္ထော ဟူသည်ကား။ သဒတ္ထံ၊ မိမိအကျိုးဟုဆို အပ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ အနုပ္ပတ္တော၊ အစဉ်ရောက်အပ်ပြီ။ သကတ္တံ၊ မိမိအကျိုးသို့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၍။ ကကာရဿ၊ ကအက္ခရာအား။ ဒကာရော၊ ဒအက္ခရာကို။ ကတော၊ ပြုအပ်၏။
ဧတေန၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ် သည်။ အနုပ္ပတ္တော၊ အစဉ်အားဖြင့် ရောက် အပ်သော။ သဒတ္တော၊ မိမိအကျိုးဟုဆိုအပ်သောအရဟတ္တဖိုလ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ အနုပ္ပတ္တသဒတ္ထော၊ အနုပ္ပတ္တသဒတ္ထမည်၏။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ သဒတ္တောတိစ၊ သဒတ္ထဟူ၍လည်း။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ သိအပ် ၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
တံ၊ ထိုအရတ္တဖိုလ်သည်။ အတ္တူပနိဒဗ္ဓဋ္ဌေနစ၊ မိမိနှင့်စပ်သောအနက်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အဝိဇဟနဋ္ဌေနစ၊ မစွန့်သောအနက်ကြောင်းလည်းကောင်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပရမ တ္ထေနစ၊ မြတ်သောအနက်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ အထ္ထတ္တာယစ၊ အကျိုးဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်း။ သကတ္ထော၊ သကတ္ထမည်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပရိက္ခိဏဘဝသံယောဇနာတိ၊ ပရိက္ခဏဘတသံ ယောဇ နောဟူသည်ကား။ ကာမရာဂသံယာဇနံ၊ ကာမရာဂသံယောဇဉ်လည်း ကောင်း။ ပဋိဃသံယောဇနံ၊ ပဋိဃသံယောဇဉ်လည်းကောင်း။ မာန ဒိဋ္ဌိဝိစိကိစ္ဆာသီလဗ္ဗတပရာမာသဘဝရာဂ ဣဿာမစ္ဆရိယအဝိဇ္ဇာသံယော ဇနံ၊ မာနသံယောဇဉ်ဒိဋ္ဌိသံယောဇဉ် ဝိစိကိစ္ဆာသံယောဇဉ်သီလဗ္ဗတပ ရာမာသသံယောဇဉ် ဘ၀ရာဂသံယောဇဉ် ဣဿာသံယောဇဉ်မစ္ဆရိယ သံယောဇဉ်အဝိဇ္ဇာသံယောဇဉ်လည်းကောင်း။ ဣတိတ္တမာနိ၊ ဤသံယောဇဉ်တို့သည်။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဘဝေသု၊ ဘဝတို့၌။
ဝါ၊ တနည်းကား။ ဘဝံ၊ ဘဝကို။ ဘ ဝေန၊ ဘဝဖြင့်။ သံယောဇေန္တိ ဥပနိဗန္ဓန္တိံ၊ ဖွဲ့တတ် ကုန်၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဘဝသံယောဇနာနိနာမ၊ ဘဝသံယောဇဉ်တို့ မည်ကုန်၏။
တာနိ၊ ထိုသံယောဇဉ်တို့ကို။ အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ ပရိက္ခိဏာနိပဟီနာနိ၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီ။ ဉာဏဂွဂိနာ၊ အရဟတ္တမဂ် ဥာဏ်တည်းဟူသောမီးသည်။ ဒဍ္ဎာနိ၊ လောင်စေအပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ပရိက္ခိဏဘဝသံယာဇနော၊ ပရိက္ခဏဘဝသံယောဇဉ်မည်၏။
သမ္မဒညာဝိမုတ္တောတိဧတ္ထ၊ သမ္မဒညာဝိမုတ္တော ဟူသောဤပါဌ်၌။ သမ္မ ဒညာတိ၊ သမ္မဒညာဟူသည်ကား။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ အညာယ၊ သိ၍။ ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ခန္ဓာနံ၊ ခန္ဓာတို့၏။ ခန္ဓဋ္ဌံ၊ အစုဖြစ်သောအနက်ကို။ အာယတနာနံ၊ အာယတနတို့၏။ အာယတနဋ္ဌံ၊ တည်ရာဟူသောအနက်ကို။ ဓာတုနံ၊ ဓာတ်တို့၏။ သုညဋ္ဌံ၊ ဆိတ်ခြင်းအနက်ကို။ ဒုက္ခဿ၊ ဒုက္ခ၏။ ပီဠနဋ္ဌံ၊ နှိပ်စက်ခြင်းအနက်ကို။ နိရောဓဿ၊ နိရောဓ၏။ သန္တဋ္ဌံ၊ ငြိမ်းအေးသောအနက်ကို။ မဂ္ဂဿ၊ မဂ်၏။ ဒဿနဋ္ဌံ၊ မြင်ခြင်းဟူသောအနက်ကို။ ဝါ၊ တနည်းကား။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ သင်္ခါရတရားတို့သည်။ အနိစ္စာ၊ အမြဲမရှိကုန်။ ဣတိ ဧဝမာဒိဘေဒံဝါ၊ ဤသို့အစရှိသောအပြားကိုလည်း။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။ အညာယဇာနိတွာ၊ သိ၍။ ပဿိတွာ၊ မြင်၍။ တုလယိတွာ၊ နှိုင်းချိန်၍။ ပိဘာ ဝေတွာ၊ ထင်စေ၍။ ဝိဘူတံ၊ ထင်သည် ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။
ဝိမုတ္တောတိ၊ ဝိမုတ္တောဟူသည်ကား။ ဝိမုတ္တိယော၊ ဝိမုတ္တိတို့သည်။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့တည်း။ စိတ္တဿစ၊ စိတ်၏လည်း။ ဝိမုတ္တိ၊ လွတ် ခြင်းလည်းကောင်း။ နိဗ္ဗာနဉ္စ၊ နိဗ္ဗာန်လည်းကောင်းတည်း။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
အရဟာ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဗ္ဗကိလေသေဟိ၊ အလုံးစုံသောကိလေသာတို့မှ။ ဝိမုတ္တတ္တာ၊ လွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ စိတ္တ ဝိမုတ္တိယာဝိ၊ စိတ်၍လွတ်ခြင်းဖြင့်လည်း။ ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်၏။ နိဗ္ဗာနေပိ၊ နိဗ္ဗာန်၌လည်း။ ဝိမုတ္တော၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။ သမ္မဒညာဝိမုတ္တောတိ၊ သမ္မဒညာ ဝိမုတ္တောဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။
တဿတိဋ္ဌန္တော၀ ပစ္ဆိန္ဒြိယာနီတိ၊ တဿတိဋ္ဌန္တော၀ ပစ္ဆိန္ဒြိယာနိဟူသည်ကား။ တဿအရဟတော၊ ထိုရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ စရိမဘဝဟေတုဘူတံ၊ အဆုံးစွန်သောဘဝ၏အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ကမ္မံ၊ ကံသည်။ ယာဝ၊ အကြင်မျှထောက်။ နခီယတိ၊ မကုန်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ စက္ခာဒီနိ၊ စက္ခု အစရှိကုန်သော။ ပဉ္စိန္ဒြိယာနိ၊ ငါးပါးကုန်သော ဣန္ဒြေတို့သည်။ တိဋ္ဌန္တိယေဝ၊ တည်ကုန်သည်သာလျှင်တည်း။
အဝိဃာတတ္တာတိ၊ အပိဃာတတ္တာ ဟူသည်ကား။ အနုပ္ပဒနိရောဓဝသေန၊ တဖန်မဖြစ်သော ချုပ်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ အနိရုဒ္ဓတ္တာ၊ မချုပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
မနာပါမနာပန္တိ၊ မနာပါမနာပံဟူ သည်ကား။ ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌ ရူပါဒိဂေါစရံ၊ အလိုရှိအပ်အလိုမရှိအပ်သောရူပါရုံ အစရှိသောအာရုံကို။
ပစ္စနုဘောတီတိ၊ ပစ္စနုဘောတိဟူသည်ကား။ ဝိန္ဒတိပဋိလဘတိ၊ ရ၏။
သုခဒုက္ခံ ပဋိသံဝေ ဒေတီတိ၊ သုခဒုက္ခံ ပဋိသံဝေဒေတိ ဟူသည်ကား။ ဝိပါကဘူတံ၊ အကျိုး ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ သုခဉ္စ၊ ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ ဒုက္ခဉ္စ၊ ဆင်းရဲကို လည်းကောင်း။ ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။ တေဟိဒ္ဓါရေဟိ၊ ထိုဒွါရတို့ဖြင့်။ ပဋိလဘတိ၊ ရ၏။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှသော စကားအစဉ်ဖြင့်။ ဥပါဒိသေသံ၊ ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်း အကြွင်းကို။ ဒဿေတွာ၊ ပြပြီး၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ သဥပါဒိသေသံ၊ ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းအကြွင်းရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုံ၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်ကို။ ဒ ဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှါ။ တဿယောတိအာဒိ၊ တဿ ယောဤသို့အစရှိသော စကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ တဿာတိ၊ တဿဟူသည်ကား။ သဥပါဒိသေ သဿ၊ ခန္ဓာငါးပါး အပေါင်းအကြွင်းရှိသော။ သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသေါ။ တဿ အရဟတော၊ ထိုရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ယောရာဂက္ခယောတိ၊ ယောရာဂက္ခဏောဟူသည်ကား။ ရာဂဿ၊ ရာဂ၏။ ခယော၊ ကုန်ခြင်းသည်။ ခီဏာကာရော၊ ကုန်သောအခြင်းအရာသည်။ အဘာဝေါ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်။ အစ္စန္တမနုပ္ပါဒေါ၊ စင်စစ်မဖြစ်ခြင်းသည်။ သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသောဒေါ သက္ခယောအစရှိသောပုဒ်တို့၌လည်း။
ဧသနယော၊ ဤနည်းကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။ ဧတ္တာဝထာ၊ ဤမျှသောစကားအစဉ်ဖြင့်။ ရာဂါဒိက္ခယော၊ ရာဂ အစရှိသည်၏ကုန်ခြင်းကို။ သဥပါဒိသေသာ၊ ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းအကြွင်း ရှိသော။ နိဗ္ဗာနဓာတူတိ၊ နိဗ္ဗာနဓာတ်ဟူ၍။ ဒသာတော၊ ပြအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣဓေဝါတိ၊ ဣဓေဝဟူသည်ကား။ ဣမသ္မိံယေဝအတ္တဘာဝေ၊ ဤကိုယ်၏ အဖြစ်၌သာလျှင်။
သဗ္ဗေ ဝေဒယိတာနီတိ၊ သဗ္ဗေဝေဒယိတာနိ ဟူသည်ကား။ သုခါဒယော၊ သုခအစရှိကုန်သော။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ အဗျာကထ ဝေဒနာ၊ အဗျာကတ ဝေဒနာတို့သည်။ ပန၊ အထူးကို ဆိုဦးအံ့။ ကုသလာကုသလ ဝေဒနာ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ် ဝေဒနာတို့ကို။ ပုဗ္ဗေ ယေ၀၊ ရှေးဦးက သာလျှင်။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤကား အထူးတည်း။ အနဘိနန္ဒိတာနီတိ၊ အနဘိနန္ဒိတာနိဟူသည်ကား။ တဏှာ ဒီဟိ၊ တဏှာအစရှိသည်တို့သည်။ အနဘိနန္ဒိတာနိ၊ မတောင့်တအပ်ကုန် သည်ဖြစ်၍။
သီတိဘဝိဿန္တီတိ၊ သီတိဘဝိဿန္တိ ဟူသည်ကား။ အစ္စန္တ ဝူပသမေန၊ စင်စစ်ငြိမ်းအေးသဖြင့်။ သင်္ခါရဒရထပဋိပ္ပဿဒ္ဓိယာ၊ သင်္ခါရ တည်းဟူသောပူပန်ခြင်းမှငြိမ်းသည်ဖြစ်၍။ သီတလီ၊ ငြိမ်းအေးကုန်သည်။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။ အပ္ပဋိသန္တိကနိရော ဓေန၊ တဖန်ပဋိသန္ဓေနေခြင်းမရှိသော ချုပ်ခြင်းဖြင့်။ နိရုဇ္ဈိဿန္တိ၊ ချုပ်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ကေဝလံ၊ သက်သက်။ ဝေဒယိတာနိ ယေဝ၊ ခံစားအပ်သော ဝေဒနာတို့ သည်သာလျှင်။ နိရုဒ္ဓါ၊ ချုပ်ကုန်သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်သေး။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ခီဏာသဝ သန္တာနေ၊ ရဟန္တာတို့၏ သန္တာန်၌။ ပဉ္စက္ခန္ဓာ၊ ငါးပါးကုန်သော ခန္ဓာတို့သည်။ နိရုဇ္ဈဿန္တိ၊ ချုပ်ကုန်လတ္တံ့။ ဝေဒယိတလီသေန၊ ခံစားအပ်သော ဝေဒနာကိုအဦးပြုသဖြင့်။ ဒေသနာ၊ ဒေသနာကို။
ကတာ၊ ပြုအပ်၏။ ဂါထာသု၊ ဂါထာတို့၌။ စက္ခုမတာတိ၊ စက္ခုမတာ ဟူသည်ကား။ ဗုဒ္ဓစက္ခု၊ ဗုဒ္ဓစက္ခု လည်းကောင်း။ ဓမ္မစက္ခု၊ ဓမ္မစက္ခုလည်းကောင်း။ ဒိဗ္ဗစက္ခု၊ ဒိဗ္ဗစက္ခု လည်းကောင်း။ ပညာစက္ခု၊ ပညာစက္ခု လည်းကောင်း။ သမန္တစက္ခု၊ သမန္တစက္ခု လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သေါ။ စက္ခုဟိ၊ စက္ခုတို့ဖြင့်။ စက္ခု မတာ၊ မျက်စိရှိတော်မူသော။
အနိဿိတေနာ တိ၊ အနိဿိတေနဟူသည်ကား။ တဏှာဒိဋ္ဌိနိဿယဝသေန၊ တဏှာဒိဋ္ဌိ တည်းဟူသောမှီရာ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ ဓမ္မံ၊ တရား။ အနိဿိတေန၊ မမှီထသော။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ရာဂဗန္ဓနဒီဟိ၊ ရာဂတည်းဟူသောနှောင်ဖွဲ့ခြင်းစသည်တို့ဖြင့်။ နဗန္ဓေန၊ မဖွဲ့သော။ တာဒိနာတိ၊ တာဒိနာဟူသည်ကား။
ဆဠင်္ဂုပေက္ခာဝသေန၊ ခြောက်ပါးသောအင်္ဂါရှိသောလစ်လျူရှုခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဣဋ္ဌာဒီသု၊ ဣဋ္ဌအစရှိသည်တို့၌။ ဧကသဘာဝတာသင်္ခါတေန၊ တူသောသဘောရှိသည်၏ အဖြစ်ဟုဆိုအပ်သော။ တာဒိလက္ခဏန၊ သည်းခံခြင်းသက္ခဏာဖြင့်။ တဒိနာ၊ တာဒိကျေးဇူးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသောမြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒိဋ္ဌဓမ္မိကာတိ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကာဟူသည်ကား။ ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ဤကိုယ်၏အဖြစ်၌။ ဘဝါပဝတ္တမာနာ၊ ဖြစ်၏။
ဘဝနေတ္တိသင်္ခယာတိ၊ ဘ၀နေတ္တိသင်္ခယာဟူသည်ကား။ ဘနေတ္တိယာ၊ ဘဝသို့ဆောင်တတ်သော။ တဏှာယ၊ တဏှာ၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကုန်ခြင်းသည်။
သမ္ပရာယိကာတိ၊ သမ္ပရာယိကာဟူသည်ကား။ ခန္ဓဘေဒတော၊ ခန္ဓာပျက်သည်မှ။ ပရဘာဝေ၊ နောက်အဘို့၌ဖြစ်သော။ သမ္ပရာယေ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ ဘဝါ၊ ဖြစ်၏။
ယမှိတိ၊ ယမှိဟူသည်ကား။ ယသ္မိံ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနေ၊ အကြင်ခန္ဓာငါးပါးအကြွင်းမရှိသောနိဗ္ဗာန်၌။
ဘဝါနီတိ၊ ဘဝါနိဟူ၍။ လိင်္ဂဝိပလ္လာသေန၊ လိင်ဘောက်ပြန်သဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။ ဥပပတ္တိဘဝါ၊ ဥပပတ္တိဘဝတို့သည်။ သဗ္ဗသော၊ အချင်းခပ်သိမ်း။ အနဝသေသာ၊ အကြွင်းမဲ့။ နိရုဇ္ဈန္တိ၊ ချုပ်ကုန်၏။ နပဝတ္တန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
တေတိ၊ တေဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိမာတ္တစိတ္တာ၊ ကိလေသာမှလွတ်သောစိတ်ရှိကုန်သော။
တေ၊ ထိုရဟန္တာတို့သည်။ ဓမ္မသာရာဓိဂမာတိ၊ ဓမ္မသာရာဓိဂမာဟူသည်ကား။ ဝိမုတ္တိသာရတ္တာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်တည်းဟူသောအနှစ်ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဣမဿဓမ္မဝိနယဿ၊ ဤသုတ်အဘိဓမ္မာဝိနည်း၏။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ သာရဘူဘဿ၊ အနှစ်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ အရဟတ္တဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ အဓိဂမနတော၊ ရခြင်းကြောင့်။
ခယေတိ၊ ခယေဟူသည်ကား။ ရာဂါဒိက္မယဘူတေ၊ ရာဂအစရှိသည်တို့၏ ကုန်ရာဖြစ်၍ဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်၌။ ရတာတိ၊ ရတာဟူသည်ကား။ အဘိရတာ၊ မွေ့လျော်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
အထဝါ၊ တနည်းကား။ နိစ္စဘာဝတောစ၊ မြဲသည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သေဋ္ဌဘာဝတောစ၊ မြတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ သဘာဝ ဓမ္မေသု၊ သဘောဖြစ်သော တရားတို့၌။ သာရံ၊ အနှစ်တည်း။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ဓမ္မသာရံ၊ ဓမ္မသာရမည်၏။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဝိရာဂေါသေဋ္ဌေဓမ္မာနံဝိရာဂေါတေသံအဂ္ဂမက္ခာယတီတိ၊ ဝိရာဂေါသေဋ္ဌောဓမ္မာနံဝိရာဂေါတေသံအဂ္ဂမက္ခာယတိဟူ၍လည်း။ ဧတံဝစနံ၊ ဤစကားကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်၏။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့တွင်။ ဝိရာဂေါ၊ ရာဂကင်းခြင်းသည်။ သေဋ္ဌော၊ မြတ်၏။ ဝိရာဂေါ၊ ရာဂကင်းခြင်းကို။ တေသံ၊ ထိုတရားတို့ထက်။ အဂ္ဂံအဂ္ဂေါ၊ မြတ်၏ဟူ၍။ အက္ခာယတိ၊ ဟောအပ်၏။
တဿဓမ္မသာရဿ၊ ထိုတရားတည်းဟူသော အနှစ်ကို။ အဓိဂမဟေတုက္ခယေ၊ ရခြင်း၏အကြောင်းကုန်ရာဖြစ်သော။ သဗ္ဗသင်္ခါရပရိက္ခယေ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခါရတို့၏ ကုန်ရာဖြစ်သော။ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနေ၊ ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်းအကြွင်းမရှိသောနိဗ္ဗာန်၌။ ရတာ၊ မွေ့လျော်ရ၏။
ပဟံသူတိ၊ ပဟံသုဟူသည်ကား။ ပဇဟိံသု၊ ပယ်စွန့်ကုန်ပြီ။ တေတိ၊ တေဟူသည်ကား။ နိဗ္ဗာနပ္ပတ္တာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကုန်သော ရဟန္တာတို့သည်။ သေသံ၊ ကြွင်းကျန်သောစကားရပ်သည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည်သာသျှင်တည်း။
သတ္တမသုတ္တံ၊ သတ္တမသုတ်သည်။ နိဋ္ဌံတိ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။