အဋ္ဌမေ၊ အဋ္ဌမသုတ်၌။
ဧကဓမ္မောတိ၊ ဧကဓမ္မောဟူသည်ကား။
ကထ ရော၊ အဘယ်မည်သော။
အယံသုတ္တနိက္ခေပေါ၊ ဤသုတ်ကိုထားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
အဋ္ဌုပ္ပတ္တိကော၊ အကြောင်းဖြစ်ခြင်းရှိ သော။
သုတ္တ နိက္ခေပေါ၊ သုတ်ကိုထားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တတြံ၊ ထိုစကား၌။
အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။
သင်္ခေပကထာ၊ အကျဉ်းဖြစ်သော စကားတည်း။
တိဝိတ္ထာရေမိ၊ ထိုစကားကိုဦးအံ့။
ဒေဝဒတ္တော၊ ဒေဝဒတ်သည်။
အဇာတသတ္တုံ၊ အဇာတသတ်မင်းသားကို။
ဒုဂ္ဂဟဏံ၊ မကောင်းသော အယူကို။
ဂါဟာပေတွာ၊ ယူစေ၍။
တဿ၊ ထိုအဇာတသတ်မင်းသား၏။
ဝိတရံ၊ ခမည်းတော်ဖြစ်သော။
ရာဇာနံ၊ လေးပါးသော သင်္ဂဟဝတ္ထုတို့ ဖြင့်နှစ်သက် စေတတ်သော။
ဗိမ္ဗိသာရံ၊ ဗိမ္ဗိသာရကို။
တေန၊ ထိုအဇာ တသတ်မင်းသားကို။
မာရာပေတွာပိ၊ သတ်စေ၍လည်းကောင်း။
အဘိမာရေ၊ လေးသမားတို့ကို။
ပယာဇေတွာပိ၊ ယှဉ်စေ၍ လည်းကောင်း။
သိလာပဝိဇ္ဈနေန၊ ကျောက်ကိုလှိမ့်သဖြင့်။
လောဟိတုပ္ပါဒကမ္မံ၊ လောဟိ တုပ္ပါဒကကံကို။
ကတွာပိ၊ ပြု၍လည်းကောင်း။
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
ပါကဋော၊ ထင်ရှားသည်။
နဇာတော၊ မဖြစ်သေး။
နာဠာဂိရိံ၊ နာဠာဂီရိဆင်ကို။
ဝိဿဇ္ဇေတွာပန၊ လွှတ်ပြီး၍ကား။
ပါကဋော၊ ထင်ရှားသည်။
ဇာတော၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
မဟာဇနော၊ များစွာသောလူအပေါင်းသည်။
ဧဝရူပမ္ပိနာမ၊ ဤသို့သောရှိသည်မည်သော။
ပါပံ၊ ယုတ်မာသောသူကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
ဝိစရတီတိ၊ လှည့်လည်၏ဟု။
ကောလာတလံ၊ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်သောအသံကို။
အကာသိ၊ ပြု၏။
မဟာဃောသော၊ ကြီးစွာသောအသံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၍။
တံ၊ ထိုအသံကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ရာဇာ၊ မင်းသည်။
အတ္တနာ၊ မိမိသည်။
ဒိယမာနာနိ၊ လှူအပ်ကုန်သော။
ပဉ္စထာလိပါကသတာနိ၊ ဆွမ်းဝတ်ငါးရာတို့ကို။
ပစ္ဆိန္ဒာပေသိ၊ ဖြစ်စေ၏။
အဿ၊ သို့ဒေဝဒတ်အား။
ဥပဋ္ဌာနမ္ပိ၊ ခစားခြင်းသို့လည်း။
နာဂမသိ၊ မသွား။
နာဂရာဝိ၊ မြို့သူမြို့သားတို့သည်လည်း။
ကုလံ၊ အိမ်သို့။
ဥပဂတဿ၊ ကပ်လာသော။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်အား။
ကဋစ္ဆုဘတ္တမ္ပိ၊ တဇွန်းမျှသောဆွမ်းကိုလည်း။
နာဒံသု၊ မလှူကုန်။
သေါ၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
ပရိဟီနလာဘသက္ကာရော၊ ဆုတ်ယုတ်သော လာတ်ပူဇော်သကာရှိသည်ဖြစ်၍။
ကောဟာညေန၊ အံ့ဘွယ်သရဲကိုဖြစ်စေသဖြင့်။
ဇီဝိတုကာမော၊ အသက်မွေးခြင်းငှါအလိုရှိသည်ဖြစ်၍။
သတ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားသို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကပ်၍။
ပဉ္စဝတ္ထူနိ၊ ငါးပါးကုန်သောဝတ္ထု တို့ကို။
ယာစိတွာ၊ တောင်းပန် သည်ရှိသော်။
ဒေဝဒတ္တ၊ ဒေဝဒတ်။
အလံ၊ မသင့်။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဣစ္ဆတိ၊ အရညကင်ဓုတင်ဆောက်တည်ခြင်းငှါအလိုရှိ၏။
သော၊ ထိုဟန်းသည်။
အာရညိကော၊ အရညကင်ဓုတင်ကိုဆောက်တည်သည်။
ဟောတု၊ ဖြစ်စေသတည်း။
ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဋိက္ခိတ္တော၊ ပယ်တော်မူအပ်သည်ဖြစ်၍။
တေဟိပဉ္စဟိဝတ္ထုဟိ၊ ထိုငါးပါးကုန်သောဝတ္ထုတို့ဖြင့်။
ဗာလံ၊ မိုက်သော။
လူခပသန္နံ၊ ခေါင်းပါးသောအကျင့်၌ ကြည်ညိုတတ်သော။
ဇနံ၊ လူအေပါင်းကို၊
ပညာပေန္တော၊ သိစေသည်ဖြစ်၍။
ပဉ္စသတေ၊ ငါးရာကုန်သော။
ဝဇ္ဇိပုတ္တကေ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်းသားရဟန်းတို့ကို။
သလာကံ၊ စာရေးတံ ကို။
ဂါဟေတွာ၊ ယူစေ၍။
သံဃံ၊ သံဃာကို။
ဘိန္ဒိဟွာဝ၊ သင်းခွဲ၍သာလျှင်။
တေ၊ ထိုငါးရာကုန်သော ဝဇ္ဇီတိုင်းသာရဟန်းတို့ကို။
အာဒါယ၊ ခေါ်၍။
ဂယာသီသံ၊ ဂယာသီသအရပ်သို့။
အဂမာသိ၊ သွားလေ၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နွေ၊ နှုစ်ပါးကုန်သော။
အဂ္ဂသာဝကာ၊ အဂ္ဂသာဝကတို့သည်။
သတ္ထု၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
အာဏာယ၊ အာဏာတော်ဖြင့်။
တတ္တ၊ ထိုဂယာသီသအရပ်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွားကုန်၍။
ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။
ဒေသေတွာ၊ ဟောကုန်၍။
တေ၊ ထိုငါးရာကုန်သောပဇ္ဇီတိုင်းသားရဟန်းတို့ကို။
အရိယဖလေ၊ အရိယဖိုလ်၌။
ပတိဋ္ဌာပေတွာ၊ တည်စေကုန်၍။
အာနယိံ သု၊ ဆောင်ခဲ့ကုန်၏။
ယေပန၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်ကား။
သံဃတေဒါယ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါ။
ပရတ္ကမန္တဿ၊ လုံ့လပြုသော။
အဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
လဒ္ဓိံ၊ အယူကို။
ရောစေတွာ၊ နှစ်သက်ကုန်၍။
တဿေဝ၊ ထိုအယူကိုသာလျှင်။
ပဂ္ဂယှ၊ ပြီးမြှောက်၍။
ဌိတာ၊ တည်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
သံဃေ၊ သံဃာသည်။
ဘိဇ္ဇန္တေစ၊ ကွဲဆဲ၌သော်လည်းကောင်း။
တေဒိတေစ၊ ကွဲပြီးသည်၌သော်လည်းကောင်း။
သမနုညာ၊ မိမိစိတ်ကိုနှစ်သက်စေကုန်သည်။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့အား။
တံ၊ ထိုသို့မိမိစိတ်ကိုနှစ်သက်စေခြင်းသည်။
ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်မြင့်စွာသောနေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
အဟိတာယ၊ အစီးအပွါးမဲ့ခြင်းငှါ။
ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှါ။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
ဒေဝဒတ္တောပိ၊ ဒေဝဒတ်သည်လည်း။
နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီသာသျှင်။
ရောဂါဘိဘူတော၊ အနာသည်နှိပ်စက်သည်ဖြစ်၍။
ဗာဠဂိလာနော၊ ပြင်းစွာနာသည်ဖြစ်၍။
မရဏတာထေ၊ သေခါနီးသောအခါ၌။
သထ္ထာရံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဝန္ဒိဿာမျတိ၊ ရှိခိုးအံ့ဟူ၍။
မဉ္စကသိဝိကာယ၊ ညောင်စောင်းထမ်းစင်ငယ်ဖြင့်။
နိယျမာနော၊ ဆောင်ယူအပ်သည်ဖြစ်၍။
ဇေတ၀နပေါက္ခရဏီတီရေ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၏အနီးဖြစ်သောရေကန်၏ကမ်းနား၌။
ဋ္ဌဝိတော၊ ထားအပ်သည်ရှိသော်။
ပထဝိယာ၊ မြေသည်။
ဝိဝရေ၊ အကြားအပေါက်ကို။
ဒိန္နေ၊ ပေးအပ်သည်ရှိသော်။
ပတိတွာ၊ ကျ၍။
အဝီစိမှီ၊ အဝီစိငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်လေ၏။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
ယောဇနသတိကော၊ ယူဇနာတရာရှိသော။
အတ္တဘာဝပဋိလာဘော၊ အတ္တဘောကိုရခြင်းသည်။
ကပ္ပဋ္ဌိယော၊ အာယုကပ်ပတ်လုံး တည်သည်။
တာလက္ခန္ဓပရိမာဏေဟိ၊ ထန်းလုံးအတိုင်းအရှည် ရှိကုန်သော။
အယသူလေဟိ၊ သံတံကျင်တို့ဖြင့်။
ဝိနိဝိဒ္ဓေါ၊ တိုးလျှို အပ်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။
ဒေဝဒတ္တ ပက္ခိကာနိ၊ ဒေဝဒတ်၏အသင်းဖြစ်ကုန်သော။
ပဉ္စမတ္တာနိကုလသတာနိစ၊ ငါးရာကုန်သောအမျိုးသားတို့သည်လည်း။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
လဒ္ဓိယံ၊ အယူ၌။
ဌိတာနိ၊ တည်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
သဟဗန္ဓဝေဟိ၊ အဆွေခင်ပွန်းတို့နှင့်တကွ။
နိရယေ၊ ငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တာနိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧကဒိဝသံ၊ တနေ့ သ၌။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဓမ္မသဘာယံ၊ တရားသဘင်၌။ ကထံ၊ စကားကို။ သမုဋ္ဌာပေသုံ၊ ဖြစ်စေကုန်၏။ ကိံ သမုဋ္ဌာပေသုံ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်စေကုန်သနည်းဟူမူကား။ အာဝုသေါ၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဒေဝဒတ္တေန၊ ဒေဝဒတ်သည်။ သံဃံ၊ သံဃာကို။ ဘိန္ဒန္တေန၊ သင်းခွဲသဖြင့်။ ဘာရိယံ၊ ဝန်လေးစွာသော။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။
၁၇၅ သမုဋ္ဌာပေသုံ၊ ဖြစ်စေကုန်၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဓမ္မသတံ၊ တရားသဘင်သို့။
ဥပဂန္တွာ၊ ကြွတော်မူလာ၍။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဧတရဟိ၊ ယခုငါဘုရားကြွလာတော်မူသောအခါ၌။
ကာယကထာယ၊ အဘယ်စကားဖြင့်။
သန္နိသိန္နာ၊ အညီအညွတ်ထိုင်နေကုန်သည်။
အတ္ထနု၊ ဖြစ်ကုန်သနည်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိတွာ၊ မေးတော်မူ သည်ရှိသော်။
ဣမာယနမာတိ၊ ဤမည်သောအကြောင်းပါတည်းဟု။
ဝုတ္တေ၊ နားတော်လျှောက်အပ်သည်ရှိသော်။
သံဃတေဒေ၊ သံဃာကိုခွဲခြင်း၌။
အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်ဖြစ်၍။
ဣမံသုတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။
အဘာသိ၊ ဟောတော်မူ၍။
ပန၊ အထူးကိုဆိုဦးအံ့။
ကေစိ၊ အချို့ကုန်သောဆရာတို့သည်။
ဒေဝဒတ္တဿစ၊ ဒေဝဒတ်၏လည်းကောင်း။
တပ္ပက္ခိယာနဉ္စ၊ ထိုသောဒတ်၏အသင်း၌ ဝင်ကုန်သောအမျိုးတို့၏လည်းကောင်း။
တထာ၊ ထိုအတူ။
နိရယေ၊ ငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တဘာဝံ၊ ဖြစ်သည်အဖြစ်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်တော်မူ၍။
သံဃဘေဒေ၊ သံဃာကိုသင်းခွဲခြင်း၌။
အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။
ဒဿေန္တေ၊ ပြတော်မူလိုသော။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အတ္တနော၊ ကိုယ်တော်၏။
အဇ္ဈာသယေနေဝ၊ အလိုတော်ဖြင့်သာလျှင်။
ဣမံသတ္တံ၊ ဤသုတ်ကို။
အဘာသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဏန္တိ၊ ဆိုကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထိုသုတ်၌။
ဧကဓမ္မောတိ၊ ဧကဓမ္မောဟူသည်ကား။
ဧကော၊ တခုသော။
အကုသလော၊ မကောင်းသော။
မဟာသာဝဇ္ဇဓမ္မာ၊ ကြီးသောအပြစ်ရှိသော တရားတည်း။
လောကေတိ၊ လောကေဟူသည်ကား။
သတ္တလောကေ၊ သတ္တလောက၌။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနောဥပ္ပဇ္ဇတီတိဧထ္ထ၊
ဥပ္ပဇ္ဇမာနော ဥပ္ပဇ္ဇတိဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဘေဒနသံဝတ္တနိကေသု၊ ကွဲပြားခြင်းကိုဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။
ဘဏ္ဍနာဒီသု၊ ငြင်းခုံခြင်းအစရှိသည်တို့သည်။
သံဃေ၊ သံဃာ၌။
ဥပ္ပေန္နသုဝိ၊ ဖြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း။
ဓမ္မော၊ ထရားတည်း။
အဓမ္မာ၊ တရားမဟုတ်။
ဣတိအာဒီသု၊ ဤသို့အစရှိကုန်သော။
အဋ္ဌာရသဘေဒကရဝတ္တူသု၊ တဆဲ့နှစ်ပါးကုန်သော ကွဲပြားခြင်းကို ပြုတတ်သောဝတ္ထုတို့တွင်။
ယဿကဿစိ၊ အမှတ်မရှိသောဝတ္ထုကို။
ဒီပနသေန၊ ပြသည်၏ အစွမ်း အားဖြင့်။
ဝေါဟ ရန္တေဝိ၊ ပြောဆိုရာ၌ လည်းကောင်း။
တတ္ထ၊ ထိုတဆဲ့ရှစ်ပါးသောဝတ္ထု၌။
ရုစိဇနနတ္ထံ၊ နှစ်သက်ခြင်းကိုဖြစ် စေခြင်း
အကျိုးငှါ။
အနုသာဝေန္တေဝိ၊ ကြားစေရာ၌လည်းကောင်း။
အနုသာဝေတွာ၊ ကြားစေပြီး၍။
သလာကယ၊ စာရေးတံကို။
ဂါဟတာယဝိ၊ ယူစေရာ၌လည်းကောင်း။
သံဃဘေဒေါ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းလည်း။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနောနာမ၊ ဖြစ်လတ္တံမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပန၊ ဖြစ်လတ္တံ့ မှတပါးဖြစ်ဆဲကိုဆိုဦးအံ့။
သလာကာယ၊ စာရေးတံကို။
ဂါဟိတာယ၊ ယူစေပြီးသည်ရှိသော်။
စတ္တာရောဝါ၊ လေးယောက်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း။
အတိရေကာဝါ၊ လေးယောက်ထက်လွန်ကုန်သောရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။
အာဝေဏိကံ၊ အသီးအခြား။
ဥဒ္ဒေသံဝါ၊ ပါတိမောက် ပြခြင်းကို လည်းကောင်း။
သံဃ ကမ္မံဝါ၊ သံဃကံ ကိုလည်းကောင်း။
ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်၏။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
သံဃဘေဒေါ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းသည်။
ဥပဇ္ဇတိနာမ၊ ဖြစ်ဆဲမည်၏။
တသ္မိံ၊ ထိုကွဲပြားခြင်းကို။
ကတေပန၊ ပြုအပ်ပြီးသည်ရှိသော်ကား။
သံဃဘေဒေါ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းသည်။
ဥပ္ပန္နောနာမ၊ ဖြစ်ပြီးသည်မည်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ကမ္မံ၊ ကံပြုခြင်း။
ဥဒ္ဒေသော၊ ပါတိမောက်ပြခြင်း။
ဝေါဟာရော၊ ပြောဆိုခြင်း။
အနု သာဝနာ၊ နှုတ်မြွက်၍ကြားခြင်း။
သယာကဂ္ဂါဟော၊ စေရေးတံယူစေခြင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဣမေသုပဉ္စသုသံဃတေဒကာရဏေသု၊ ဤငါးပါးကုန်သောသံဃာကွဲပြားခြင်း၏ အကြောင်းတို့တွင်။
ကမ္မံဝါ၊ ကံသည်လည်းကောင်း။
ဥဒ္ဒေသော၊ ဝါပါတိမောက်ပြခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ပမာဏံ၊ ပမာဏတည်း။
ဝေါဟာရာနုသာသန သလာကဂ္ဂါ ဟာပန၊ ပြောဆိုခြင်းနှုတ်မြွက်၍ ကြားခြင်းစာရေးတံ ယူစေခြင်းတို့ သည်ကား။
ပုဗ္ဗဘာဝါ၊ ရှေးအဘို့၌ခွဲဖြစ်ကုန်၏။
ဗဟုဇနဟိတာယာတိ အာဒီသု၊ ဗဟုဇနဟိတာယဤသို့အစရှိသည်တို့၌။
ဗဟုဇနဿ၊ များစွာသောလူအပေါင်း၏။
ဈာနမဂ္ဂါဒိသမ္ပတ္တိ နီဝါရဏေန၊ ဈာန်မဂ်အစရှိသော စည်းစိမ်ကို တားမြစ်သဖြင့်။
အတိတာယ၊ ဈာန်မဂ်စသော စည်းစိမ်ကိုမြစ်ခြင်းငှါ။
သဂ္ဂသမ္ပတ္တိနီဝါရဏေန၊ နတ်ပြည်စည်းစိမ်ကိုတားမြစ်သဖြင့်။
အသုခါယ၊ မချမ်းသာခြင်းငှါ။
အပါယူပတ္တိ ဟေတုဘာဝေန၊ အပါယ်၌ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းအဖြစ်ဖြင့်။
အနတ္ထာယ၊ အကျိုးကိုပယ်ခြင်းငှါ။
ဝါ၊ တနည်းကား။
အကုသလဓမ္မဝသေန၊ မကောင်းသောတရား၏အစွမ်းအားဖြင့်။
အဟိတာယ၊ စီးပွါးကိုပယ်ခြင်းငှါ။
ဟိတမတ္တဿပိ၊ စီးပွါးမျှ၏လည်း။
အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
သုဂတိယမ္ပိ၊ သုဂတိဘုံ၌သော်လည်း။
နိဗ္ဗတ္တကာယိကစေတသိကဒုက္ခာယ၊ ဖြစ်သော ကိုယ်စိတ်၏ဆင်းရဲခြင်းငှါ။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သဗ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းကို။
ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။
ဒေဝမနုဿာန န္တိ ဣဒံ၊ ဒေဝမနုဿာနံဟူသော စကားကို။(ဣဒံကားအနက်ခက်၏)
ဗဟုနောဇ နဿာတိ၊ ဗဟုနောဇနဿဟူ၍။
ဝုတ္တေသု၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။
ဥက္ကဋ္ဌပုဂ္ဂသနိဒ္ဒေသော၊ မြတ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကိုညွှန်ခြင်းတည်း။
အပရော၊ တပါးသော။
နပ၊ နည်းကို။
မယာ၊ ငါသည်။
ဝစ္စတေ၊ ဆိုဦးအံ့။
ဗဟုဇနဟိတာယာတိ၊ ဗဟုဇနဟိတာယ ဟူသည်ကား။
ဗဟုဇနဿ၊ များစွာသောလူအပေါင်း၏။
မဟတော၊ များစွာသော။
သတ္တကာယဿ၊ သတ္တဝါအပါင်း၏။
အဟိတထ္ထာယ၊ အစီးအပွါးမဲ့ခြင်းငှါ။
ဒိဋ္ဌဓမ္ပိကသမ္ပရာယိကအနထ္ထာယ၊ မျက်မှောက်တမလွန်၌ဖြစ်သောအကျိုးမဲ့ခြင်းငှါ။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အသုခါယာတိ၊ အသုခါယဟူ သည်ကား။
ဒိဋ္ဌဓမ္မိက သမ္ပရာယိ ကအသုခထ္ထာယ၊ မျက်မှောက်တမလွန်၌ဖြစ်သောမချမ်းသာခြင်းငှါ။
ဒုဝိဓဒုက္ခထ္ထာယ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသောဆင်းရဲခြင်းငှါ။
ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အနတ္ထာယာတိ၊ အနတ္ထာယဟူသည်ကား။
ပရမထ္ထပဋိက္ခေပါယ၊ မြတ်သောအကျိုးဟူသောနိဗ္ဗာန်ကို ပယ်ခြင်းငှါ။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
ပရမတ္ထော၊ မြတ်သောအကျိုးမည်၏။
တတော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ထက်။
ဥတ္တရိ၊ လွန်သော။
အတ္ထော၊ အကျိုးသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
အဟိတာယာတိ၊ အဟိတာယဟူသည်ကား။
မဂ္ဂပဋိက္ခေပါယ၊ မဂ်ကိုပယ်ခြင်းငှါ။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
နိဗ္ဗာနသမ္ပါပကမဂ္ဂတော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်စေတတ်သောမဂ်ထက်။
ဥတ္တရိံ၊ လွန်သော။
ဟိတံနာမ၊ အစီးအပွါးမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဒုက္ခာယာတိ၊ ဒုက္ခာယဟူသည်ကား။
အရိယသုခါနဓိဂမေန၊ အရိယချမ်းသာကိုမရခြင်းဖြင့်။
ဝဋ္ဋဒုက္ခတ္ထာယ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ အကျိုးငှါ။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ယေ၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
အရိယသုခတော၊ အရိယ ချမ်းသာမှ။
ဝိဒ္ဓေါ၊ ချွတ်ယွင်းကုန်သည်ဖြစ်၍။
တံ၊ ထိုအရိယချမ်းသာကို။
အဓိဂန္တုံ၊ ရခြင်းငှါ။
အဘဗ္ဗာ၊ မတိုက်ကုန်။
တေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဝဋ္ဋဒုက္ခေ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၌။
ပရိဗ္ဘ မန္တိ၊ လည်ကုန်၏။
အရိယသုခတောစ၊ အရိယချမ်းသာထက်လည်း။
ဥတ္တရိံ၊ လွန်သော။
သုခံနာမ၊ ချမ်းသာမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
အယံသမာဓိပစ္စုပ္ပန္နသုခေါစေဝအာယတိဉ္စသုခဝိပါကောတိ၊ အယံသမာဓိပစ္စုပ္ပန္နသုခေါစေဝအာယတိဉ္စသုခဝိပါကောဟူသော။
ဧတံဝစနံ၊ ဤကားကို။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
အယံသမာဓိ၊ ဤသမာဓိသည်။
ပစ္စုပ္ပန္နသုခါစေ၀၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ချမ်းသာသည်လည်း ကောင်း။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
သုခဝိပါကောစ၊ ချမ်းသာသောအကျိုးရှိသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣဒါန၊ ယခုအခါ၌။
သံဃဘေဒေါတိ၊ သံဃဘေဒေါဟု။
သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။
ဒဿေတွာ၊ ပြတော်မူပြီး၍။
တဿ၊ ထိုသံဃာကိုသင်းခွဲ ခြင်း၏။
အဟိတာဒိနံ၊ အစီးအပွါးမဲ့ခြင်းအစရှိသည်တို့၏။
ဧကန္တ ဟေတုဘာဝံ၊ စင်စစ် အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။
ပကာသေတုံ၊ ပြတော်မူခြင်းငှါ။
သံဃေခေါပနဘိက္ခဝေ ဘိန္နေတိအာဒိံ၊ သံဃေခေါပနဘိက္ခဘိန္နေဤသို့ အစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။
တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။
ဘိန္နတိ၊ ဘိန္နေဟူသောပုဒ်သည်။
နိမိတ္တတ္ထေ၊ နိမိတ်အနက်၌။
ဘုမ္မံ၊ သတ္တမီ ဝိဘတ်တည်း။
အဓနာနံဓနေအနုပ္ပဒီယမာ နေတိယထာ၊ အဓနာနံဓနေအနုပ္ပဒီယမာနေဟူသကဲ့သို့တည်း။
အဓနာနံ၊ ဥစ္စာမရှိကုန်သောသူတို့အား။
ဓနေ၊ ဥစ္စာကို။
အနုပ္ပဒီယမာနေ၊ မပေးခြင်းကြောင့်။
ဘေဒဟေတု၊ ကွဲပြားခြင်းဟူ သောအကြောင်းကြောင့်။
ဣဘအယံ၊ ဤသည်ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
အညမညံ့ဘဏ္ဍနာနီတိ၊ အညမညံ့ဘဏ္ဍနာနိဟူသည်ကား။
စတုန္နံ၊ လေး ပါးကုန်သော။
ပရိသာနဉ္စ၊ ပရိသတ်တို့၏ လည်းကောင်း။
တပ္ပက္ခိကာနဉ္စ၊ ထိုသံဃာကွဲပြားအောင် လုံ့လပြုသောရဟန်း၏ အသင်း၌ ဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့၏လည်းကောင်း။
ဧသော၊ ဤသည်ကား။
ဓမ္မော၊ တရားတည်း။
ဧသော၊ ဤသည်ကား။
နဓမ္မာ၊ တရားမဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
ဝိဝဒနာနိ၊ ဆန့်ကျင်သော စကားတို့ကို ဆိုခြင်းတည်း။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
ဘဏ္ဍနံ၊ ငြင်းခုံခြင်းသည်။
ကလတဿ၊ ခိုက်ရန် ဖြစ်ခြင်း၏။
ပုဗ္ဗဘဂေါ၊ ရှေးအဘို့တည်း။
ပရိဘာသဿတိ၊ ပရိဘာသာ ဟူသည် ကား။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
ဣဒဉ္စိဒဉ္စ၊ ဤအမည် ဤအမည် ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။
အနတ္ထံ၊ အကျိုးမဲ့ကို။
ကရိဿာမ၊ ပြုကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘယုပ္ပါဒနဝသေန၊ ဘေးကိုဖြစ်စေသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။
တဇ္ဇနာ၊ ချိန်း ချောက်ခြင်းတည်း။
ပရိက္ခေ ပါတိ၊ ပရိက္ခေပါဟူသည်ကား။
ဇာတိအာတိ ဝသေန၊ အမျိုးစသည်တို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။
ပရိတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
ခေပါ၊ ပယ်ခြင်းတည်း။
ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
အက္ကောသဝတ္ထူဟိ၊ ဆဲရေးခြင်း၏အကြောင်းတို့ဖြင့်။
ခုံသနဝမ္ဘနာ၊ ဆဲရေးခြင်း ဖျက်ဆီး ခြင်းတို့တည်း။
ပရိစ္စဇနာတိ၊ ပရိစ္စဇနာဟူသည်ကား။
ဥက္ခေ ပနီယကမ္မ ကရဏာဒိသေန၊ နှင်ထုတ်ခြင်းအမှုကိုပြုခြင်းစသည်တို့၏ အစွမ်းအား ဖြင့်။
နိဿရဏာ၊ နှင်ထုတ်ခြင်းတည်း။
တတ္ထာတိ၊ တတ္ထဟူသည်ကား။
တသ္မိံသံဃဘေဒေ၊ ထိုသံဃာကွဲပြားခြင်းကြောင့်။
တံနိမိတ္တေ၊ ထိုသံဃာ ကွဲပြားခြင်းလျှင် အကြောင်းရှိသော။
ဘဏ္ဍနာဒိကေ၊ ငြင်းခုံခြင်း အစရှိသည်ကြောင့်။
အပ္ပသန္နာတိ၊ အပ္ပသန္နဟူသည်ကား။
ရတနက္ကယဂုဏာနံ၊ ရတနာသုံးပါးအပေါင်းတို့၏ ကျေးဇူးတို့ကို။
အနဘိညာ၊ မသိကုန်သောသူတို့သည်။
နပသီဒန္တီတိ၊ နပသီဒန္တိဟူသည်ကား။
ဓမ္မစာရိနော၊ တရားကိုကျင့်လေ့ရှိကုန်၏။
သမာစာရိနော၊ ကောင်းစွာကျင့် လေ့ရှိကုန်၏။
ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။
ဘိက္ခူသု၊ ရဟန်းတို့၌။
ယွာယံပသာဒနာကာရော၊ အကြင်ကြည်ညိုသော အခြင်းအရာသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တထာ၊ ထိုကြည်ညိုသော အခြင်းအရာဖြင့်။
နပသိဒန္တိ၊ မကြည်ညိုကုန်။
ဝါ၊ တနည်းကား။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဘာသိတံ၊ ဟောအပ်သောတရားကို။
သောတဗ္ဗံ၊ နာအပ်၏ဟူ၍။
သဒ္ဓါတဗ္ဗံ၊ ယုံကြည်အပ်၏ဟူ၍။
နမညန္တီ၊ မအောံမေ့ကုန်။
တထေါစ၊ ထိုသို့မအောံမေ့ခဲ့သဖြင့်လည်း။
ဓမ္မေစ၊ တရားတော် ၌လည်းကောင်း။
သတ္ထရိစ၊ မြတ်စွာဘုရား၌လည်းကောင်း။
အပ္ပသန္နာ၀၊ မကြည်ညို ကုန်သည်သာလျှင်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဧကစ္စာနံအညထတ္တန္တိ၊ ဧကစ္စာနံ အညထတ္တံဟူသည်ကား။
ပုထုဇ္ဇနာနံ၊ ပုထုဇဉ်ဖြစ်ကုန်သော။
အပိရူဠသဒ္ဓါနံ၊ မကြည်ညိုသော သဒ္ဓါရှိကုန် သောသူတို့အားလည်း။
ပသာ ဒညတတ္တံ၊ ကြည်ညိုသည်မှ တပါးသောမကြည်ညိုသော အခြင်းအရာ ဖြင့်ဖြစ်၏။
ဂါထာယံ၊ ဂါထာ၌။
အပါယိကောတိအာဒိသု၊ အပါယိကောဤသို့အ စရှိသည်တို့၌။
အပါယေ၊ အပါယ်ဘုံ၌။
နိဗ္ဗတ္တနာရဟတာယ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ တိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အာပါယိကော၊ အာပါယိကမည်၏။
တတ္ထ၊ ထိုအပါယ်ဘုံ၌လည်း။
အဝီစိသင်္ခါတေ၊ အဝီစိဟု ဆိုအပ်သော။
မဟာနိရယေ၊ ငရဲကြီး၌။
ဥပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်တတ်၏။
ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
နေရယိ ကော၊ နေရယိကမည်၏။
ဧကံ၊ တခုသော။
အန္တရကပ္ပံ၊ အန္တရကပ်ကို။
ပရိပုဏ္ဏမေဝ၊ ပြည့်သည်ကိုသာလျှင်။
ကတွာ၊ ပြု၍။
တတ္ထ၊ ထိုအဝီစိငရဲ၌။
တိဋ္ဌတိ၊ တည် တတ်၏။
ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ကပ္ပဋ္ဌော၊ ကပ္ပဋ္ဌမည်၏။
သံဃာ ဘေဒသင်္ခါတေ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းဟုဆိုအပ်သော။
ဝဂ္ဂေ၊ အစု၌။
ရတော၊ မွေ့လျော်သည်တည်း။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
ဝေဂ္ဂရတော၊ ၀ဂ္ဂရတ မည်၏။
အဓမ္မိယ တာယ၊ တရားအား မလျော်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အဓမ္မော၊ အဓမ္မမည်၏။
ဘေဒကရဝတ္ထူဟိ၊ ကွဲပြားခြင်းကိုပြုတတ်ကုန် သောဝတ္ထုတို့ဖြင့်။
သံဃ တေဒ သင်္ခါ တေဧဝစ၊ သံဃာ ကွဲပြား ခြင်းဟု ထိုအပ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။
အဓမ္မေ၊ မတရား၌။
ဋ္ဌိတော၊ တည်သောရဟန်းသည်။
အပ္ပဋ္ဌော၊ အဓမ္မဋ္ဌမည်၏။
ယောဂက္ခေမာတိ၊ ယောဂက္ခေမာဟူသည်ကား။
ဟိတတော၊ စီးပွါးမှ။
ပိဓံသတီတိ၊ ဝိဓံသတိဟူသည်ကား။
ပရိဟာယတိ၊ ဆုတ်ယုတ်၏။
ဝါ၊ တနည်းကား။
စတူဟိ၊ လေးပါးကုန်သော။
ယောဂေဟိ၊ ယောဂတို့သည်။
အနုပဒ္ဒုတတ္တာ၊ မနှိပ်စက်အပ်သည်အဖြစ်ကြောင့်။
ယောဂက္ခေမံနာမ၊ ယောဂက္ခေမမည်သည်ကား။
အရဟတ္တဉ္စ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်လည်းကောင်း။
နိဗ္ဗာနဉ္စ၊ နိဗ္ဗာန်သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၍။
အဿ၊ ထိုသံဃာကို သင်းခွဲတတ်သော ရဟန်းအား။
တတောပန၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ်နိဗ္ဗာန်မှ။
ဓံသနေ၊ ပျက်စီးခြင်း၌။
ဝတ္တဗ္ဗေမေဝ၊ ဆိုဘွယ်သည်သာလျှင်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဒိဋ္ဌိသီလသာမညတာ၊ အယူသီလ တူမျှသောအားဖြင့်။
သံဃဘဋ္ဌေန၊ ပေါင်းအပ်သောအနက်ကြောင့်။
သံဃံ၊ သံဃာကို။
တတောဧဝ၊ ထိုအယူသီလ တူမျှသောအားဖြင့် ပေါင်းအပ် သောကြောင့်သာလျှင်။
ဧကကမ္မာဒိယောဂေန၊ ဧကကမ္မ စသည်တို့နှင့် ယှဉ်သဖြင့်။
သမဂ္ဂံ၊ ညီညွတ်သော။
သဟိတံ၊ တကွဖြစ်သော။
သိတွာနာတိ၊ သိတွာနဟူသည်ကား။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
ဝုတ္တလက္ခဏေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော လက္ခဏာရှိသော။
သံဃဘေဒန၊ သံဃာကိုသင်းခွဲခြင်းဖြင့်။
ဘိန္ဒိတွာ၊ သင်းခွဲခြင်းကြောင့်။
ကပ္ပံအာယုကပ္ပံ၊ အာယုကပ်ပတ်လုံး။
ပန၊ အထူးကိုဆိုဦးအံ့။
သော၊ ထိုအာယုကပ်သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။
အန္တရကပ္ပေါဝ၊ အန္တရကပ်သာတည်း။
နိရယမှီတိ၊ နိယယမှိမြို့ဟူသည်ကား။
အဝီစိရယမှိ၊ အဝီစိငရဲ၌။
အဋ္ဌမသုတ္တံ၊ အဋ္ဌမသုတ်သည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။