ဧကာဒသမေ၊ ဧကာဒသမသုတ်၌။ အာပါယိကာတိ၊ အာပါယိကသဟူသည်ကား။ အပါယေ၊ အပါယ်ဘုံ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အာပါယိကာ၊ အာပါယိကမည်ကုန်၏။

တထာပိ၊ ထို အတူလည်း။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ နိဗ္ဗတ္တိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိတသ္မာ၊ ထို ကြောင့်။ နေရယိကာ၊ နေရယိကမည်ကုန်၏။

ဣဒမပ္ပဟာယာတိ၊ ဣဒမပ္ပ ဟာယဟူသည်ကား။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဝက္ခမာနံ၊ ဆိုအပ်လတ္တံ့သော။ ဒုဝိဓံ၊ လှုပ်ပါးအပြားရှိသော။ ဣဒံပါပသမာစာရံ၊ ဤမ ကောင်းသော အကျင့် ကို။ အပ္ပဇဟိတွာ၊ မပယ်ခြင်းကြောင့်။ တထာပဋိပတ္တိ တထာပဂ္ဂဟဏ ဝသေန၊ ထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်ကျင့်ခြင်း ထိုထိုသို့သောအခြင်း အရာအားဖြင့်ပြီးမြှောက်ခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဝါစဉ္စ၊ စကားကို လည်းကောင်း။ စိတ္တဉ္စ၊ စိတ်ကို လည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌိဉ္စ၊ အယူကိုလည်းကောင်း။ အပ္ပဋိ နိဿဇ္ဇိထွာ၊ မစွန့်မူ၍။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အဗြဟ္မစာရီတိ၊ အဗြဟ္မစာရီဟူ သည်ကား။ ဗြဟ္မသေဋ္ဌံ၊ မြတ်သည်ကို။ စရတိ၊ ကျင့်တတ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထို ကြောင့်။ ဗြဟ္မ စာရီတိ၊ ဗြဟ္မစာရီမည်၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ဧတဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဗြဟ္မာ သေဋ္ဌော၊ မြတ်သော။ အာစာရော၊ အကျင့်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဗြဟ္မစာရီ၊ ဗြဟ္မစာရီ မည်၏။ ဗြဟ္မစာရီ၊ မြတ်သောအကျင့် ရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။ ဣတိတသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အဗြဟ္မစာရီ၊ အဗြဟ္မစာရီ မည်၏။ ဗြဟ္မစာရီပဋိရူပကော၊ မြတ်သောအကျင့်ရှိယောင်ဆောင်သော။ ဒုဿီလော၊ သီလ မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဗြဟ္မစာရီ ပဋိညောတိ၊ ဗြဟ္မစာရီ ပဋိညောဟူ သည်ကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဗြဟ္မစာရီ၊ မြတ်သောအကျင့်ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိ ညော၊ ဝန်ခံ၏။

ပရိပုဏ္ဏန္တိ၊ ပရိပုဏ္ဏဟူသည်ကား။ အခဏ္ဍာဒိ ဘာဝေန၊ မကျိုးခြင်း အစရှိသော အဖြစ်ဖြင့်။ အဝိကလံ၊ မချို့တဲ့သော။ ပရိသုဒ္ဓန္တိ၊ ပရိသုဒ္ဓံဟူသည်ကား။ ဥပက္ကိလေသာဘာဝေန၊ ညစ်ညူးခြင်း၏မရှိခြင်းဖြင့်။

ပရိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ်စွာ။ အမူလ ကေနာတိ၊ အမူလကေနဟူ သည်ကား။ ဒိဋ္ဌာဒိမူလဝိရဟိတေန၊ မြင်ခြင်းစသော အရင်းမရှိသော။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်ခြင်း လည်းကောင်း။ သုတံ၊ ကြားခြင်း လည်းကောင်း။ ပရိသင်္ကိတံ၊ ရွံ့ရှားခြင်း လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣမေဟိ ဒနာ မူလေဟိ၊ ဤစေ၁ဒန၁ခြင်း၏ အရင်းတို့သည်။ ဝဇ္ဇတေန၊ ကြဉ်အပ်သော။

အဗြဟ္မ စရိယေနအသေဋ္ဌစရိယေန၊ မမြတ်သောအကျင့်ဖြင့်။ အနုဒ္ဓံသေတီတိ၊ အနုဒ္ဓံသေတိဟူသည်ကား။ အယံ၊ ဤသူသည်။ ပရိသုဒ္ဓေါ၊ စင်ကြယ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနန္တောဝ၊ သိလျက်ပင်လျှင်။ ပါရာဇိကဝတ္ထုနာ၊ ပါရာဇိကဝတ္ထု ဖြင့်။ ဓံသေတိပဓံသေတိ၊ စွပ်စွဲ၍။ စောဒေတိ၊ စောဒနာ၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ အက္ကောသတိ၊ ဆဲရေး၏။

အဘူတဝါဒီတိ၊ အဘူတဝါဒီ ဟူသည်ကား။ ပရဿ၊ သူတပါး၏။ ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။ အဒိသွာဝ၊ မမြင်ဘဲလျက်သာလျှင်။ အဘူတေန၊ မဟုတ် မမှန်သောစကားဖြင့်။ တုစ္ဆေန၊ အချည်းနှီးသောစကားဖြင့်။ မုသာဝါဒ၊ မဟုတ်မမှန်သော စကားကိုဆိုခြင်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ အဗ္ဘာစိက္ခန္တော၊ စွပ်စွဲသောသူသည်။

ကတွာတိ၊ ကတွာဟူသည်ကား။ ယောဂါပန၊ အကြင်သူသည်ကား။ ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းမှုကံကို။ ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။ ဧတံ၊ ဤမကောင်းမှုကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ နကရောမိ၊ မပြု။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဥဘောပိတေပစ္စသမာတိ၊ ဥဘောပိတေပေစ္စသမာ ဟူသည်ကား။ တေဥဘောပိဇနာ၊ ထိုနှစ်ယောက်သောသူတို့သည်လည်း။ ဣတော၊ ဤလူ့ပြည်မှ။ ပရလောကံ၊ တမလွန်လောကသို့။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ ဥပဂမနတော၊ ပဋိသန္ဓေ အားဖြင့်ကပ်တတ်သည်၏အဖြစ် ကြောင့်။ ဂတိယာ၊ အလားအားဖြင့်။ သမာနာ၊ တူကုန်သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ယောက်သောသူတို့၌။ ဂတိယေဝ၊ အလားကိုသာလျှင်။ ပရိစ္ဆိန္နာ၊ ပိုင်းခြားအပ်၏။ အာယု၊ အသက်ကို။ နပနပရိစ္ဆိန္နာ၊ မပိုင်းခြား အပ်။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

ဗဟုံ၊ များစွာသော။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာသောကာလပတ်လုံး။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ပစတိ၊ ကျက်ရ၏။ ပရိတ္တံ၊ အနည်းငယ်သော။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ အပ္ပမတ္တက မေဝ၊ အနည်းငယ်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ကာလံ၊ ကာလပတ်လုံး။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ပစဘိ၊ ကျက်ရ၏။

ယသ္မာပန၊ အကြင်ကြောင့်ကား။ ဥဘိန္နမ္ပိ၊ နှစ်ယောက် လည်းဖြစ်ကုန်သော။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ကမ္မံ၊ ကံသည်။ လာမကမေဝ၊ ယုတ်သည်သာလျှင်တည်း။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ နိဟီနကမ္မာမနုဇာတိ၊ နိဟိန ကမ္မာမနုဇာဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်ပြီ။ ပန၊ အထူးကိုဆိုဦးအံ့။

ပရတ္ထာတိပဒဿ၊ ပရတ္ထဟူသောပုဒ်ကို။ ပရတော၊ နောက်၌။ ပေစ္စာတိပဒေန၊ ပေစ္စာ ဟူသော ပုဒ်နှင့်။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ပြုအပ်၏။ ပရတ္ထ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ ပေစ္စဣတောဂန္တွာ၊ ဤဘုံမှသွား၍။ နိဟီနကမ္မာ၊ ယုတ်ညံ့သောအကုသိုလ် ရှိကုန်သော။ တေ၊ ထိုနှစ်ယောက်ကုန်သောသူတို့သည်။ သမာ၊ တူကုန် သည်။ ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ သမ္ဗန္ဓော၊ စပ်ခြင်း တည်း။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အဘူတဗ္ဘက္ခာနဝသေနစ၊ မဟုတ်မမှန်သည်ကိုစွပ်စွဲသည် ၍အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဘူတ ဒေါသပဋိစ္ဆာဒနဝနစ၊ ဟုတ်မှန်သောအပြစ်ကို ဖုံးလွှမ်းသည်၏အစွမ်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပ၀တ္တဿ၊ ဖြစ် သော။ မုသာဝါဒဿ၊ မဟုတ် မမှန်သောစကားကိုပြောဆိုခြင်း၏။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ ဒ ဿေတွာ၊ ပြပြီး ၍။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တသ္မိံ ဌာနေ၊ ထိုအရပ်၌။ နိသိန္နာနံ၊ နေကုန် သော။ ဗဟူနံ၊ များစွာကုန် သော။ ပါပဘိက္ခူနံ၊ ယုတ်မာကုန်သောရဟန်းတို့၏။ ဒုစ္စရိတကမ္မဿ၊ ဒုစရိုက်အကုသိုလ်ကံ၏။ ဝိပါကဒဿနေန၊ အကျိုးကိုပြသဖြင့်။ သံဝေဂဇနနတ္ထံ၊ ထိတ်လန့်ခြင်းကိုဖြစ်စေခြင်းအကျိုးငှါ။ ဒွေ ဂါထာ၊ နှစ်ဂါထာတို့ကို။ အဘာသိ၊ ဟောတော်မူ၏။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာတို့၌။ ကာသာဝကဏ္ဌာတိ၊ ကာသာဝကဏ္ဌာဟူသည် ကား။ ကာသာဝရသပီတတ္တာ၊ ဖန်သောအရည်ကိုသောက်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကာသာ ဝေန၊ ဖန်ရည်ဆိုးသော။ ဝတ္ထေန၊ အဝတ်ဖြင့်။ ပလိ ဝေဋ္ဌိတကဏ္ဌာ၊ ရစ်ပတ်အပ်သောလည်ရှိကုန်သောသူတို့သည်။ ပါပဓမ္မာ တိ၊ ပါပဓမ္မာဟူသည်ကား။ လာမကဓမ္မာ၊ ယုတ်မာသောသဘောရှိကုန် သော။

အသညတာတိ၊ အသညတာဟူသည်ကား။ ကာယာဒီဟိ၊ ကိုယ်အ စရှိသည်တို့ဖြင့်။ သညဘရဟိတာ၊ စောင့်စည်းခြင်းမှ ကင်းကုန်သော။

ပါပါ တိ၊ ပါပါဟူသည်ကား။ တထာရူပါ၊ ထိုသို့သဘောရှိကုန်သော။ ပါပပုဂ္ဂလာ၊ ယုတ်မာကုန်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပါပေဟိကမ္မေဟီတိ၊ ပါပေဟိ ကမ္မေဟိဟူသည်ကား။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းတို့သည်။ တဿ၊ ထိုယုတ်မာ သောပုဂ္ဂိုလ်၏။ ကာယောဝိ၊ ကိုယ်သည်လည်း။ အာဒိတ္တော၊ ပြောင်ပြောင် တောက်၏။ သမ္ပဇလိတော၊ အလျှံ ရဲရဲတောက်၏။ သဇောတိဘူတော၊ အခိုးအလျှံနှင့် တကွဖြစ်၏။ သံဃာဋိပိ၊ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းသည်လည်း။ အာ ဒိတ္တာ၊ ပြောင်ပြောင်တောက်၏။ ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့အစရှိသည်ဖြင့်။ လက္ခဏသံယုတ္တေ၊ လက္ခဏသံယုတ်၌။ ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။ မဟာဒုက္ခံ၊ ကြီးစွာသောဆင်းရဲကို။ အနုဘဝန္တိယေဝ၊ ခံစားရကုန်သည် သာလျှင်တည်း။

တတိယဂါထာယ၊ တတိယဂါထာ၌။ အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။ သင်္ခေပ တ္ထော၊ အကျဉ်းဖြစ်သော အနက်တည်း။ ယဉ္စေ ဘုဉ္ဇေယျာတိ၊ ယဉ္စေဘုဉ္ဇေယျဟူသည်ကား။ ဒုဿီလောနိဿီလပုဂ္ဂ လော၊ သီလမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကာယာဒိဟိ၊ ကိုယ်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ အသညတော၊ မစောင့်စည်းသည်ဖြစ်၍။ ရဋ္ဌဝါသီဟိ၊ တိုင်းနိုင်ငံ၌ နေကုန်သောသူ သည်။ သဒ္ဓါဒေယျံ၊ ယုံကြည်၍လှူအပ်သော။ ယံရဌဝိဏ္ဍံ၊ အကြင်ပြည်သူ တို့၏ဆွမ်းကို။ သမဏော၊ ရဟန်းသည်။ အမှိ၊ အမြဲ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိဇာ နေန္တော၊ ဝန်ခံလျက်။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ဘု ‌‌‌ဉ္ဇေယျ၊ စားရာ၏။ တတ္တောအာဒိတ္တော၊ ပြောင်ပြောင် တောက်သော။ အဂ္ဂိဝဏ္ဏော၊ မီးအဆင်းရှိသော။ အယောဂု‌ ဠောစ၊ သံတွေခဲကိုသာလျှင်။ ဘုတ္တော၊ စားရခြင်းသည်။ သေယျာ၊ မြတ်၏။ သုန္ဒရတရော၊ အလွန်ကောင်း၏။ ကိံကာရဏာ၊ အဘယ် ကြောင့်နည်းဟူမူကား။

ဟိ၊ ထင်စွာပြဦးအံ့။ တပ္ပစ္စယာ၊ ထိုသံတွေခဲကိုစား ခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဧကော၀၊ တခုသာလျှင် ဖြစ်သော။ အတ္တဘာဝေါ၊ အတ္တဘောသည်။ ဇာယေယျ၊ လောင်ကျွမ်းရာ၏။ ဒုဿီလောပန၊ သီလမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် သည်ကား။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ သဒ္ဓါဒေယျံ၊ ယုံကြည်၍လှူအပ်သောပစ္စည်းလေးပါးကို။ သုဉ္ဇိတွာ၊ သုံးဆောင်၍။ အနေကာနိပိ၊ များစွာလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဇာတိ သတာနိ၊ ဘဝအရာတို့ပတ်လုံး။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ဥပပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ဣတိ၊ ဤသည်ကားဧကာဒသမသုတ်အဘွင့်အပြီးတည်း။ ဧကဒသ မသုတ္တံ၊ ဧကာဒသ မသုတ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။