နဝေမေ၊ နဝမသုတ်၌။ ဧကဓမ္မောတိ၊ ဧကဓမ္မောဟူသည်ကား။ ဧကော၊ တခုသော။ ကုသလဓ‌မ္မော၊ ကောင်းသောသဘောရှိသော။ အနဝဇ္ဇဓမ္မော၊ အပြစ်မရှိသောတရားတည်း။

အယံ၊ ဤသည်ကား။ ဓမ္မော၊ တရားတည်း။ အယံ၊ ဤသည်ကား။ နဓမ္မော၊ တရားမဟုတ်။ ဣတိအာဒိန၊ ဤသို့အစရှိ သည်ဖြင့်။ သစေ၊ အကယ်၍ယ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ ဝိဝါဒေါ၊ ဆန့်ကျင်သော စကားကိုဆိုခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ဖြစ်ရာ၌။ ဓမ္မကာ မေန၊ တရားကိုအလိုရှိသော။ ဝိညနာ၊ ပညာရှိသည်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသံစိက္ခိ တဗ္ဗံ၊ ပြောကြားအပ်၏။ ကိံပဋိသံစိက္ခိတဗ္ဗံ၊ အဘယ်သို့ပြောကြားအပ်သ နည်း။ ယဒိဒံ ယောအယံဝိဝါဒေါ၊ အကြင်ငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဝဍ္ဎမာနော၊ ပွါးသည်ရှိသော်။ သံဃရာဇိယာဝါ၊ သံဃာ၏ အရေးဌါ၎င်း။ သံဃတေဒါယဝါ၊ သံဃာကွဲပြားခြင်းငှါလည်း ကောင်း။ သံဝတ္တေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧတံဌာနံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတိခေါပန၊ ရှိသည်သာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသံဝိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ပြောကြားအပ်၏။

သစေ၊ အကယ်၍။ တံအဓိကရဏံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းကို။ အတ္တနာ၊ မိမိနာ။ ပဂ္ဂဟေတွာ၊ ခြီးမြှောက်၍။ ဠိတော၊ တည်အံ့။ အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။ အထ္ထန္တေနဝိယ၊ နင်းမိသောယောက်ျားကဲ့သို့။ သဟသာ၊ အဆောတလျှင်။ တထော၊ ထိုခြီးမြှောက်၍ တည်ခြင်းမှ။ ဩရမိတဗ္ဗံ၊ ကြဉ်ရှောင်အပ်၏။

အထ၊ ထိုသို့မဟုတ်။ ပရေဟိဝါ၊ တပါးသောသူတို့ သည်လည်း။ ပဂ္ဂဟိတံ၊ ခြီးမြှောက်အပ်သော။ တံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းကို။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ ဝူပသမေထုံ၊ ငြိမ်းစေခြင်းဌါ။

စေသက္ကောတိ၊ အကယ်၍ တတ်နှိုင်အံ့။ ဥဿာ ဟဇာတော၊ ဖြစ်သောလုံ့လရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဒူမွေိ၊ ဝေးသောအရပ်သို့လည်း။ ဂင်္တွာ၊ သွား၍။ ယတာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။ တံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်းကို။ ဝူပသမေတိ၊ ငြိမ်းစေ၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။ သစေပန၊ အကယ်၍လည်း။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ နသ‌က္ကောတိ၊ မစွမ်းနိူင်အံ့။ သောစဝိဝါဒေါ၊ ထိုဆန့်ကျင်သော စကာကိုဆိုခြင်း သည်လည်း။ ဥပရူပရိ၊ အဆင့်ဆင့်။ ဝဍ္ဎ တော၊ ပွါးသည် သာလျှင်ဖြစ်အံ့။ နဝူပသမတိ၊ မငြိမ်းအံ့။

တတ္ထ၊ ထိုအရပ်၌။ ပတိရူပါ၊ လျောက်ပတ် ကုန်သော။ သိက္ခာကာမာ၊ သိက္ခာ သုံးပါးကို အလိုရှိကုန် သော။ ယသဗြဟ္မစာရိနော၊ အကြင်သီတင်း သုံး တော်တို့လည်း။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေ၊ ထိုသီတင်း သုံးဘော်တို့ကို။ ဥ‌ဿာပေတွာ၊ တိုက်တွန်း နှိုးဆော်ကုန်၍။ ယေနဓမ္မေန၊ အကြင်ဟုတ်မှန်သော သဘောဖြင့်။ ယေနဝိနယေန၊ အကြင် ငြိမ်းကြောင်းဖြင့်။ ယေနသတ္ထု သာသနေနေ၊ အကြင် မြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတော်ဖြင့်။ တံအဓိကရဏံ၊ ထိုအဓိကရုဏ်း သည်။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။ ဝူပသ‌‌မေတဗ္ဗံ၊ ငြိမ်း၏။ တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာဖြင့်။ ဝူပသ မေတတ္တံ၊ ငြိမ်းစေအပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ရူပသ မေန္တဿ၊ ငြိမ်းစေသောသူ၏။ သံဃသာမဂ္ဂိကရော၊ သံဃာညီညွှတ်ခြင်း ကိုပြုတတ်သော။ ကုသလာ၊ ကောင်းသော။ ယောဓမ္မော၊ အကြင်တရားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ အယံ၊ ဤတရားသည်။ ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။ ဧကဓမ္မော၊ တခု သောတရားမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဓိပ္ပေ တော၊ အလိုရှိအပ်၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

သော၊ ထိုတခုသောတရားသည်။ ဥဘာတာပက္ခိယာနံ၊ နှစ်ပါးသော အသင်း၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဒွေဠကဇာတာနံ၊ နှလုံးနှစ်ခွဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခနံ၊ ရဟန်းတို့၏သည်းကောင်း။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ အနုဝတ္တနံဝသေန၊ အတုလိုက်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဋ္ဌိတာနံ၊ တည်ကုန်သော။ ဘိက္ခုနံ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့၏လည်းကောင်း။ ဥပါသကာနံ၊ သီတင်းသည်တို့၏ လည်းကောင်း။ ဥပါသိကာနံ၊ သီတင်းသည်မတို့၏လည်းကောင်း။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ အာရက္ခဒေဝတာနံ၊ စောင့်ရှောက်ကုန်သောနတ်တို့၏လည်း ကေါင်း။ ယါဝဒေဝဗြာဟ္မနမ္ပိ၊ နတ်ဗြဟ္မာတို့တိုင်အောင်လည်းကောင်း။ ဥပဇ္ဇနာရဟံ၊ ဖြစ်ခြင်းဌါထိုက်သော။ အဟိတံ၊ အစီးအပွါးမဲ့ဖြစ်သော။ ဒုက္ခာဝဟံ၊ ဆင်းရဲကိုဆောင်တတ်သော။ သံကိလေသဓမ္မံ၊ ညစ်ညူးကြောင်း ဖြစ်သောတရားကို။ အပနေတွာ၊ ပယ်၍။ မဟတော၊ ကြီးစွာသော။ ပုည ရာသိဿ၊ ကောင်းမှုအရ၏။ ကုသလာဘိသန္ဒဿ၊ ကုသိုလ်အလျှင်၏။ ဟေတုဘာဝတော၊ အကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့် တကွသော။ သောကဿ၊ သတ္တလောက၏။ ဟိတသုခါဝဟော၊ စီးပွါး ချမ်းသာကိုရွက်ဆောင်တတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုတခုသောတရားသည်။ ဥဘာတာပက္ခိယာနံ၊ နှစ်ပါးသော အသင်း၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဒွေဠကဇာတာနံ၊ နှလုံးနှစ်ခွဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခနံ၊ ရဟန်းတို့၏သည်းကောင်း။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ အနုဝတ္တနံဝသေန၊ အတုလိုက်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဋ္ဌိတာနံ၊ တည်ကုန်သော။ ဘိက္ခုနံ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့၏လည်းကောင်း။ ဥပါသကာနံ၊ သီတင်းသည်တို့၏ လည်းကောင်း။ ဥပါသိကာနံ၊ သီတင်းသည်မတို့၏လည်းကောင်း။ တေသံ၊ ထိုသူတို့အား။ အာရက္ခဒေဝတာနံ၊ စောင့်ရှောက်ကုန်သောနတ်တို့၏လည်း ကေါင်း။ ယါဝဒေဝဗြာဟ္မနမ္ပိ၊ နတ်ဗြဟ္မာတို့တိုင်အောင်လည်းကောင်း။ ဥပဇ္ဇနာရဟံ၊ ဖြစ်ခြင်းဌါထိုက်သော။ အဟိတံ၊ အစီးအပွါးမဲ့ဖြစ်သော။ ဒုက္ခာဝဟံ၊ ဆင်းရဲကိုဆောင်တတ်သော။ သံကိလေသဓမ္မံ၊ ညစ်ညူးကြောင်း ဖြစ်သောတရားကို။ အပနေတွာ၊ ပယ်၍။ မဟတော၊ ကြီးစွာသော။ ပုည ရာသိဿ၊ ကောင်းမှုအရ၏။ ကုသလာဘိသန္ဒဿ၊ ကုသိုလ်အလျှင်၏။ ဟေတုဘာဝတော၊ အကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့် တကွသော။ သောကဿ၊ သတ္တလောက၏။ ဟိတသုခါဝဟော၊ စီးပွါး ချမ်းသာကိုရွက်ဆောင်တတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တဿ၊ ထိုဧက ဓမ္မာစသောပါဌ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ အနန္တရသုတ္တေ၊ အခြား ရှိသော သုတ်၌။ ဝုတ္တဝိပရိယာယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်မှ ပြန်သောအားဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

သံဃသာမဂ္ဂီဘိ၊ သံဃသာမဂ္ဂီဟူ သည်ကား။ သံဃဿ၊ သံဃာ၏။ သမဂ္ဂဘာဝေါ၊ ညီညွတ်သည်၏ အဖြစ်တည်း။ ဘေဒါဘာဝေါ၊ ကွဲပြားခြင်း မရှိခြင်းတည်း။ ဧကကမ္မတာ၀၊ တူသောကံရှိသည် လည်းကောင်း။ ဧကုဒ္ဒေ သတာစ၊ တူသော ပါတိမောက်ပြခြင်း ရှိသည်လည်း ကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဂါထာယ၊ ဂါထာ၌။ သုခါသံဃဿသာမဂ္ဂီတိ၊ သုခါသံဃဿသာမဂ္ဂီ ဟူသည်ကား။ သုခဿ၊ ချမ်းသာ၏။ ပစ္စယဘာဝတော၊ အကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ သာမဂ္ဂီ၊ ညီညွတ်ခြင်းကို။ သုခါတိ၊ သုခဟူ၍။ ဝုတ္တာဟော၊ တော်မူအပ်၏။

ကိံယထာ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ သုခေါဗုဒ္ဓါနံဥပ္ပါ ဒေါတိယထာ၊ သုခေါဗုဒ္ဓါနံ ဥပ္ပါဒေါ ဟူသကဲ့သို့ တည်း။

သမဂ္ဂါဉ္စာနုဂ္ဂ ဟောတိ၊ သမဂ္ဂါနဉ္စာနုဂ္ဂဟောဟူ သည်ကား။ သမဂ္ဂါနံ၊ ညီညွတ်ကုန်သော ရဟန်းတို့၏။ သာမဂ္ဂိံ၊ ညီညွတ်ခြင်းကို။ အနုမောဒနေန၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့်။ အနုဂ္ဂဏှန္တော၊ ခြီးမြှောက်ခြင်းတည်း။ သာမဂ္ဂီအနုရူပ၊ ညီညွတ်ခြင်း အားလျော်သည်တည်း။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ သာမဂ္ဂိံ၊ ညီညွတ်ခြင်းကို။ နဝိဇဟန္တိ၊ မစွန့်ကုန်။ တဿ၊ ထို အခြင်းအရာဖြင့်။ ဂဟဏံ၊ ယူခြင်းတည်း။ ဌပနံ၊ ထားခြင်းတည်း။ အနု‌ဗ္ဗလပ္ပဒါနံ၊ အား အဆင့်ကို ပေးခြင်း တည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သမဂ္ဂကတွာနာတိ၊ သမဂ္ဂကဟွာနဟူသည်ကား။ ဘိန္နံဝါ၊ သံဃာကွဲလေပြီးသည်ကိုလည်းကောင်း။ သံဃရာဇိပတ္တံဝါ၊ သံဃာအရေးအသတ်သို့ ရောက်သည်ကို လည်းကောင်း။ သမဂ္ဂသဟိတံ၊ တကွဖြစ်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။

ကပ္ပန္တိ၊ ကပ္ပဟူသည်ကား။ အာယုကပ္ပ မေဝ၊ ကာယုကဝ်ပတ်လုံးသာလျှင်တည်း။

သဂ္ဂမှီမောဒတီတိ၊ သဂ္ဂမှိ‌ မောဒတိဟူသည်ကား။ ကာမာဝစရ ဒေဝလောကေ၊ ကာမာဝစရနတ်ပြည်၌။ အညေ၊ တပါးကုန်သော။ ဒေဝေ၊ နတ်တို့ကို။ ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဌာနေဟိ၊ အကြောင်းတို့ဖြင့်။ အဘိကဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။ ဒိဗ္ဗသုခံ၊ နတ်၌ဖြစ် သောချမ်းသာကို။ အနုဘဝန္တော၊ ခံစားသည်ဖြစ်၍။ ဣစ္ဆိတနိဗ္ဗတ္တိဟာဝ၊ အလိုရှိအပ် သောအကျိုးပြီးခြင်းဖြင့်သာလျှင်။ မောဒတိ၊ ဝမ်းမြောက်၏။ ကာ မောဒဘိ၊ အပြားအားဖြင့်ဝမ်းမြောက်၏။ လဠတိ၊ မြူးထူး၏။ ကီဠတိ၊ ကစားရ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတတ္တံ၊ သိအပ်၏။

နဝမသုတ္တံ၊ နဝမသုတ် သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။