တတိယေ၊ တတိယတပနီယသုတ်၌။ တပနီယာတိ၊ တပနီယါဟူသည်ကား။ ဣဓစေဝ၊ ဤပစ္စုပ္ပန် ဘဝ၌လည်းကောင်း။ သမ္ပရာယေစ၊ တမလွန် ဘဝ၌လည်းကောင်း။ တပန္တိဝိဗာဓေန္တိဝိဟေဋ္ဌေန္တိ၊ ပူပန်စေတတ်နှိပ် စက်ညှဉ်းဆဲတတ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တပနီယာ၊ တပနီယာမည်ကုန်၏။

ဝါ၊ တနည်းကား။ တပနံဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ ဒိဋ္ဌေစေဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏ အဖြစ်၌လည်းကောင်း။ အဘိသမ္ပရာ ယေစ၊ တမလွန်ဘဝ၌ လည်းကောင်း။ တဿ၊ ထိုဆင်းရဲကို။ ဥပ္ပါဒနေနစေဝ၊ ‌‌ဖြစ်စေသဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုဗလပ္ပဒါနေနစ၊ အားအဆင့်ကိုပေးသဖြင့်လည်း ကောင်း။ ဟိတာ၊ ပွါးစီးတတ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တပနီယာ၊ တပနီယမည်ကုန်၏။

အထဝါ၊ တနည်းသော်ကား။ တေန၊ ထိုကောင်းမှုကို မပြုခြင်းစသည်ဖြင့်။ တပန္တိ၊ ပူပန်တတ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တပနံ၊ တပနမည်၏။ ပစ္ဆာနုတာပေါ၊ နောက်၌ပူပန်ခြင်းဟုဆိုအပ်သော။ ဝိပ္ပတိသာရော၊ နှလုံးမသာ ယာခြင်းတည်း။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တဿ၊ ထိုနှလုံးမသာယာခြင်း၏။ ဟေတု ဘာဝတော၊ အ ကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဟိတာ၊ အစီးအပွါးတို့တည်း။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တပနီယာ၊ တပနီယမည်ကုန်၏။

အကတကလျာဏောတိ၊ အကတ ကလျာဏောဟူသည်ကား။ ဧတေန၊ ထိုပမာဒတရားဖြင့်။ အကတံ၊ မပြုအပ်သော။ ကလျာဏံဘဒ္ဒကံ၊ ကောင်းသော။ ပုညံ့၊ ကောင်းမှုသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အကတကလျာဏော၊ အကတကလျာဏမည်၏။

သေသပဒဒွယံ၊ ကြွင်းသောပုဒ်နှစ်ခုသည်။ တဿေဝ၊ ထိုအကတကလျာ ဏဟူသောပုဒ်၏သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်တည်း။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

ပညံ့၊ ကောင်းမှုကို။ ပဝတ္တိဟိတာယစ၊ ပစ္စုပ္ပန်၌ အစီးအပ္ပါးရှိသည်၏ အဖြစ် ကြောင့်လည်းကောင်း။ အာယတိံသုခတာယစ၊ တမလွန်၌ချမ်းသာသည့် ၏အဖြစ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဘဒ္ဒကဋ္ဌေန၊ ကောင်းသောအနက်ကြောင့်။ ကလျာဏန္တိစ၊ ကလျာဏဟူ၍ လည်းကောင်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကုစ္ဆိတေ၊ စက်ဆုပ် အပ်ကုန်သော တရားတို့ကို။ စလနာဒိအတ္ထေန၊ တုန်လှုပ် ခြင်းအစရှိသောအနက်ကြောင့်။ ကုသလန္တိစ၊ ကုသလဟူ၍လည်းကောင်း။ ဒုက္ခဘီရူနဉ္ဇ၊ ဆင်းရဲမှ ကြောက်သောသူတို့အား လည်းကောင်း။ သံသာ ရဘီရူနဉ္စ၊ သံသရာမှကြောက်သောသူတို့အား လည်းကောင်း။ ရက္ခနဋ္ဌေန၊ စောင့်ရှောက်တတ်သော အနက်ကြောင့်။ ဘီရုတ္တာဏန္တိစ၊ ဘိရုတ္တာဏဟူ၍ လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ကတပါပေါတိ၊ ကတပါပေါ ဟူသည်ကား။ ဧတေန၊ ဤသူသည်။ ကတံဥပစိတံ၊ ဆည်းပူးအပ်သော။ ပါပံ၊ ယုတ်မာသောအမှုသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကတပါပေါ၊ ကတပါပမည်၏။

သေသပဒဒွယံ၊ ကြွင်းသောပုဒ်နှစ်ခုသည်။ တသော ဝ၊ ထိုကထပါပဟူသောပုဒ်၍သာလျှင်။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ်တည်း။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

အကုသလကမ္မံ၊ အကုသိုလ်ကံကို။ လာမကဋ္ဌေန၊ ယုတ်မာသောအနက်ကြောင့်။ ပါပန္တိ၊ ပါပဟူ၍လည်းကောင်း။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပဝတ္တိက္ခဏေစ၊ ဖြစ်ဆဲခဏ၌လည်းကောင်း။ ဝိပါကက္ခဏေစ၊ အကျိုးပေးဆဲခဏ၌ လည်းကောင်း။ ဃောရဘာဝတာယ၊ ကြမ်းထန်းသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ လုဒ္ဒန္တိစ၊ လုဒ္ဒဟူ၍လည်းကောင်း။ ကိလေသေဟိ၊ ကလေသာတို့သည်။ ဒူသိတဘာဝေန၊ ဖျက်ဆီးအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကိဗ္ဗိသန္တိစ၊ ကိဗ္ဗိသံဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာ ဘုရားသည်။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့ကို။ တပနီယာတိ၊ တပနီယမည်ကုန်၏ဟူ၍။ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာ နေန၊ ဓမ္မာဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့်။ ဥဒ္ဒိသိတွာ၊ ပြတော် မူပြီး၍။ အကတံ၊ မပြုခဲ့သော။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်သော။ ဓမ္မဉ္စ၊ တရားကို လည်းကောင်း။ ကတံ၊ ပြုခဲ့သာ။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။ ဓမ္မဉ္စ၊ တရားကိုလည်းကောင်း။ ပုဂ္ဂလာဓိဋ္ဌာနေန၊ ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်အားဖြင့်။ နိဒ္ဒိသိ၊ ညွှန်းပြတော်မူ၏။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တေသံ၊ ထိုမပြုခဲ့ သောကုသိုလ်ပြုခဲ့ သောအကုသိုလ် တရားတို့၏။ တပနီယဘာဝံ၊ ပူပန်စေတတ်သည် အ ဖြစ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြ တောမမူလိုသည်ဖြစ်၍။ သောအကတံမေကလျာဏန္တိ တပတိကတံ မေပါပန္တိ တပတီတိ၊ သောအက တံမေလျာဏန္တိတပ တိကတံပါပန္တိ တပတိဟူ၍။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

စိတ္တသန္တာသေန၊ စိတ်၏ပြင်းစွာပူပန်ခြင်းဖြင့်။ တပတိ၊ ပူပန်၏။ အနုတပတိ၊ အဖန်တလဲလဲ ပူပန်၏။ အနုသောစတိ၊ အဖန်တလဲလဲစိုးရိမ်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဂါထာသု၊ ဂါထာတို့၌။ ဒုဋ္ဌို၊ မ ကောင်းသော။ စရိတံ၊ အကျင့်တည်း။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ကိလေသပူတိကတ္တာ၊ ကိလေသာတို့ဖြင့်ပုပ်သည်၏အ ဖြစ်ကြောင့်။ ဒုဋ္ဌံ၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော။ စရိတံ၊ အကျင့်တည်း။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ ဒုစ္စရိတမည်၏။

ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဒုစ္စရိတံ၊ မကောင်းသောအကျင့်တည်း။ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကိုယ်ဖြင့်မကောင်းသောအကျင့်။ ဝါ၊ တနည်းကား ။ ကာယတော၊ ကိုယ်မှ။ ပဝတ္တံ၊ ဖြစ်သော။ ဒုစ္စရိတံ၊ မကောင်းသော အကျင့်တည်း။ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ ကိုယ်မှဖြစ် သောမကောင်းသောအကျင့်။

ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဝစိမနောဒုစ္စရိတာနိပိ၊ ဝစီဒုစရိုက် မနောဒုစရိုက် တို့ကိုလည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာနိ၊ မှတ်အပ်ကုန်၏။

ကာယဒုစ္စရိတာ ဒီနိ၊ ကာယဒုစရိုက် အစရှိကုန်သော။ ဣမာနိစကမ္မပထ ပတ္တာနိ၊ ဤကမ္မပထသို့ရောက်ကုန်သည် တို့ကိုလည်း။ အဓိပ္ပေတာနိ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်အပ်၏။ နကမ္မပထပတ္တံ၊ ကမ္မပထသို့မရောက်သော။ ယံအကုသလဇာတံ၊ အကြင်အကုသိုလ် တရားသည် အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုအကုသိုလ်တရားကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ယဉ္စညံ့ ဒေါသသဉှိတန္တိ၊ ယဉ္စ ညံ့ဒေါသသဉှိတံဟူသော စကားကို။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

အညံ၊ တပါးသော။ ကမ္မပထဘာဝံ၊ ကမ္မပထအဖြစ်သို့။ အပတ္တတ္တာ၊ မရောက် သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ နိပ္ပရိယာ ယေန၊ မုချအားဖြင့်။ ယမ္ပိစအကုသလံ၊ အကြင်အကုသိုလ်ကံ သည်လည်း။ ကာယကမ္မာဒိသင်္ခံ၊ ကာယကံအစရှိ သောခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို။ နလဘတိ၊ မရ။ ရာဂါဒိကိလေသသံသဋ္ဌတ္တာ၊ ရာဂ အစရှိသော ကိလေသာတို့နှင့် နှီးနှောသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဒေါသသဉှိတံ၊ အပြစ်နှင့်ယှဉ်သော။ ယမ္ပိစအကုသလံ၊ အကြင်အကုသိုလ် ကံသည် လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံပိ၊ ထိုအကုသိုလ်ကံကိုလည်း။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

နိရယန္တိ၊ နိရယံဟူသည် ကား။ နိရတိအတ္ထေနဝါ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကင်း၏ဟူသော အနက်ကြောင့် လည်းကောင်း။ နိရဿာဒနဝါ၊ သာယာခြင်းကင်းသောအနက်ကြောင့် လည်းကောင်း။ နိရယန္တိ၊ နိရယဟူ၍။ လဒ္ဓနာမံ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်း ဖြစ်သော။ ဒုဂ္ဂတိအာပါယသင်္ခါတံ၊ ဒုဂ္ဂတိအာပါယဟုဆိုအပ်သောဆင်းရဲသို့။ ဝါ၊ တနည်းကား။ သုခပဋိက္ခေပန၊ ချမ်းသာကိုပယ်သောအားဖြင့်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ သုဂတိဒုဂ္ဂတီသု၊ သုဂတိဘဝဒုပ္ပဘိဘဝတို့၌။ နိရယဒုက္ခံ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကင်းသောဆင်းရဲသို့။

သောတာဒိသောပုဂ္ဂလော၊ ထိုသို့သဘောရှိသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥပဂစ္ဆတိ၊ ရောက်ရ၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧထ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။

စ၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤသုတ်၌။ ကာယဒုစ္စရိတဿ၊ ကာယဒုစရိုက်၏။ တပနီယဘာဝေ၊ ပူပန်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်၌။ နန္ဒော၊ နန္ဒအမည်ရှိသော။ ယက္ခော၊ ဘီလူးလည်းကောင်း။ နန္ဒော၊ နန္ဒအမည်ရှိသော။ မာဏဝကော၊ လုလင်လည်းကောင်း။ နန္ဒော၊ နန္ဒ အမည်ရှိသော။ ဂေါဃာတကာ၊ နွားသတ်လည်းကောင်း။ ဒွေဘာတိကာ၊ ညီနောင် နှစ်ယောက်တို့ လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧတေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝတ္ထူနိ၊ ဝတ္ထုတို့ကို။ ကထေတဗ္ဗာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ကိရ၊ ကြားဘူးသည်ကို ဆိုဦးအံ့။ တေ၊ ထိုညီနောင်နှစ်ယောက်တို့သည်။ ဂါဝိံ၊ နွားကို။ ဝမိတွာ၊ သတ်၍။ မံသံ၊ အသားကို။ ဒွေကောဋ္ဌာသေ၊ နှစ်ဖို့နှစ်စုတို့ကို။ အကံသု၊ ပြုကုန်၏။

တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ကနိဋ္ဌော၊ ညီငယ်သည်။ ဇေဋ္ဌံ၊ အစ်ကိုကြီးကို။ မယှံ၊ ငါ့အား။ ဒါရကာ၊ သူငယ်ဆိုသည်။ ဗဟူ၊ များကုန်၏။ မေ၊ ငါ့အား။ ဣမာနိအန္တာနိ၊ ဤအူတို့ကို။ ဒေဟိ၊ ပေးပါသော။ ‌ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုညီငယ်ကို။ ဇေဋ္ဌော၊ အစ်ကိုကြီးသည်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ မံသံ၊ အမဲသားကို။ နွေဓာ၊ နှစ်ဖြာ။ ဝိတတ္တံ၊ ဝေဘန်အပ်ပြီး။ ပုန၊ တဖန်။ ကိံ၊ အဘယ်ကို။ အဂ္ဂဟေသိ၊ ယူပြန်လိုသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၍။ ပဟရိတွာ၊ ပုတ်ခတ်၍။ ဇီဝိတက္ခယံ၊ အသက်ကုန်ခြင်းသို့။ ပါပေသိ၊ ရောက်စေ၏။

နိဝတ္တေတွာစ၊ ပြန်နစ်၍လည်း။ နံ၊ ထိုညီငယ်ကို။ ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်သည်ရှိသော်။ မတံ၊ သေသည်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ မယာ၊ ငါသည်။ ဘာရိယံ၊ ဝန်လေးသောအမှုကို။ ကတံဝတ၊ ပြုမိယေစွတကား။ သွာဟံသောအဟံ၊ ထိုငါသည်။ အကရဏေနေဝ၊ အကြောင်းမရှိဘဲသာလျှင်။ နံ၊ ထိုညီငယ်ကို။ မာရေသိံ၊ သတ်မိပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပ္ပါဒေသိ၊ ဖြစ်စေ၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုအစ်ကိုကြီးအား။ ဗထဝပိပ္ပဋိသာရော၊ အားကြီးသောနှလုံးမသာခြင်း သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုအစ်ကိုကြီးသည်။ ဌိတဋ္ဌာ နေပိ၊ ရပ်ရာအရပ်၌ လည်းကောင်း။ နိသိန္နဋ္ဌာနေပိ၊ ထိုင်ရာအရပ်၌လည်းကောင်း။ တဒေဝကမ္မံ၊ ထိုအကုသိုလ်ကံကိုသာလျှင်။ အာဝဇ္ဇေတိ၊ ဆင်ခြင်၏။ စိတ္တဿဒံ၊ စိတ်၏သာယာခြင်းကို။ နလဗ္ဘာတိ၊ မရအပ်။ အသိတပီတခါဒိတမ္ပိ၊ စားအင် သောက်အပ်-ခဲအပ်သောအာဟာရသည်လည်း။ အဿ၊ ထိုသူ၏။ သရိရေ၊ ကိုယ်၌။ ဩဇံ၊ ဩဇာသည်။ နဖရတိ၊ မနှုံ့။ အဋ္ဌိစမ္မမတ္တမေဝ၊ အရိုး အရေမျှသည်သာလျှင်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။

အထ၊ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုအစ်ကိုကြီးကို။ ဧကော၊ တပါးသော။ ထေရော၊ မထေရ်သည်။ ဥပါသက၊ ဥပါသကာ။ တွံ၊ သင်သည်။ အတိဝိယ၊ အလွန်လျှင်။ ကိသော၊ ကြုံ၏။ အဋ္ဌိစမ္မမတ္တော၊ အရိုး အမျှသည်။ ဇာဝတော၊ ဖြစ်၏။ တေ၊ သင်၏။ ရောဂါ၊ အနာသည်။ ကီဒိသော၊ အဘယ်သို့ သဘောရှိသနည်း။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးသော။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ တပနီယံ၊ ပူပန်စေတတ်သော။ ကမ္မံ၊ အမှုသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ မေး၏။

သော၊ ထိုအစ်ကိုကြီးသည်။ အာမဘန္တေတိ၊ ဩော်ရှိပါ၏အရှင်ဟုဆို၍။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော အကြောင်းကို။ အာရောစေသိ၊ လျှောက်ကြား၏။

အထ၊ ထို အခါ၌။ အဿ၊ ထိုအစ်ကိုကြီးအား။ သော၊ ထိုမထေရ်သည်။ ဥပါသက၊ ဥပါသကာ။ တေ၊ သင်သည်။ ဘာရိယံ၊ ဝန်လေးသော။ အပရာဓဋ္ဌာန၊ မပြစ်မှားထိုက်သော အရာ၌။ အပရာဓံ၊ ပြစ်မှားခြင်းဟူသော။ ကမ္မံ၊ အမှုကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

သော၊ ထိုအစ်ကိုကြီး သည်။ တေနေဝကမ္မုနာ၊ ထိုကံဖြင့်သာလျှင်။ ကာလံကထွာ၊ သေခြင်းကို ပြု၍။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ရှာလေ၏။

ဝစိဒုစ္စရိတဿ၊ ဝစီဒုစရိုက်၏။ တပနီယဘာဝပန၊ ပူပန်စေတတ်သည်၏အဖြစ်၌ကား။ သုပ္ပဗုဒ္ဓသက္က- ကောကာလိက စိဉ္စမာဏ ဝိကာဒီနိ၊ သုပ္ပဗုဒ္ဓ သာကီဝင်မင်း- ကောကာလိက- စိဉ္စမာဏဝိက ဟူကုန်သော။ ဝတ္ထုနိ၊ ဝတ္ထုတို့ကို။ ကထေတဗ္ဗာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ မနောဒုစ္စရိတဿ၊ မနောဒုစရိုက်၏။ တပနီယဘာဝေ၊ ပူပန်စေတတ်သည်၏အဖြစ်၌။ ဥက္ကလဇယ ဘညာဒီနံ၊ ဥက္ကလဇယဘည အစရှိသည်တို့၏။ ဝတ္ထူနိ၊ ဝတ္ထုတို့ကို။ ကာ ထေတဗ္ဗာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

တတိယသုတ္တံ၊ တတိယတပနီယသုတ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။