သတ္တမ၊ သတ္တမသုတ်၌။ အနာတာပီတိ၊ အနာတာပီ ဟူသည်ကား။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့ကို။ အာတာပနဋ္ဌေန၊ ပြင်းစွာပူပန် စေတတ် သောအနက်ကြောင့်။ အာတာပေါ၊ အာတာပမည်၏။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ သော၊ ထိုလုံ့လသည်။ ဧတဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အာတာပီ၊ အာတာပီမည်၏။ အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကိုပူပန်စေတတ်သော လုံ့လရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။ အနာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကိုပူပန်စေတတ်သောလုံ့လရှိသည်မဟုတ်။ သမ္မပ္ပဓာန ဝိရဟိတော၊ သမ္မပ္ပဓာန်မှကင်း၏။ ကုသီတော၊ ပျင်းရိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံဝုတ္တော၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ပါပုတြာသော၊ မကောင်းမှုမှထိန့်လန့်ခြင်းကို။

ဩတ္တာပေါ၊ ဩတ္တာပဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ သော၊ ထိုမကောင်းမှုမှထိတ်လန့်ခြင်းသည်။ ဧတဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဩတ္တာပီ၊ ဩတ္တာပီမည်၏။ သြတ္တာပီ၊ မကောင်းမှုမှ ထိတ်လန့်ခြင်းရှိသည်။ န၊ မဟုတ်။ အနောတ္တာပီ၊ မကောင်းမှုမှထိတ်လန် ခြင်းရှိသည် မဟုတ်။ ဩတ္တာပရဟိတော၊ မကောင်းမှုမှ ထိတ်လန့်ခြင်း ကင်း၏။

အထဝါ၊ တနည်းသော်ကား။ အာတာပပဋိပက္ခော၊ ကိလေသာ ကိုပူပန်စေတတ်သောလုံ့လ၏ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ အနာတာပေါ၊ အနာတာပမည်၏။ ကောသဇ္ဇံ၊ ပျင်းရိသည်၏အဖြစ်ကို။ လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။ သော၊ ထိုကိလေသာကို ပူပန် စေတတ်သော လုံ့လ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သည်။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အနာတာပီ၊ အနာတာပီမည်၏။

ယံပန၊ အကြင်တရားသည်ကား။ ဩတ္တပ္ပိတဗ္ဗေန၊ ထိတ်လန့်အပ်သော သဘောဖြင့်။ နဩတ္တပ္ပတိ၊ မထိတ်လန့်တတ်။ ပါပကာနံ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသသာနံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရား တို့သို့။ သမာပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။ နဩတ္တပ္ပတိ၊ မလန့်တတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ တံအနောတ္တပ္ပံ၊ ထိုယုတ်မာကုန်သော အကုသိုလ်ဘရားတို့သို့ရောက်ခြင်းငှါ မလန့်ခြင်းသည်။ အနောတ္တာပေါ၊ အနောတ္တာပမည်၏။

သော၊ ထိုယုတ်မာကုန်သော အကုသိုလ်တရားတို့သို့ ရောက်ခြင်းဌါမလန့်ခြင်းသည်။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အနောတ္တာပီ၊ အနောတ္တာပီမည်၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အဘဗ္ဗောတိ၊ အဘဗ္ဗောဟူသည်ကား။ အနရဟော၊ မထိုက်။

သမ္ဗော ဓာယာတိ၊ သမ္ဗောဓာယဟူသည်ကား။ အရိယမဂ္ဂတ္ထာယ၊ အရိယမဂ်အကျိုးငှါ။

နိဗ္ဗာနာယာတိ၊ နိဗ္ဗာနာယဟူသည်ကား။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့၏။ အစ္စန္တဝူပသမာယ၊ စင်စစ်ငြိမ်းရာဖြစ်သော။ အမတမဟာနိဗ္ဗာ နာယ၊ သေခြင်းကင်းရာ မြတ်သော နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှါ။

အနုတ္တရဿယော ဂက္ခေမဿာတိ၊ အနုတ္တရဿယောဂက္ခေမဿဟူသည်ကား။ အရဟတ္တ ဖလဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

တံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ဥတ္တရိတရဿ၊ မိမိထက်လွန်မြတ်သောတရား၏။ အဘာဝတော၊ မရှိခြင်း ကြောင့်။ အနတ္တရန္တိစ၊ အနုတ္တရံဟူ၍လည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ စတူရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ ယောဂေဟိ၊ ယောဂတို့သည်။ အနုပဒ္ဒူတတ္တာ၊ မနှိပ် စက်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ခေမံနိဗယံ၊ ဘေးမရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ယောဂက္ခေမန္တိစ၊ ယောဂက္ခေမဟူ၍လည်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

အဓိဂမာယာတိ၊ အဓိဂမာယဟူသည်ကား။ ပတ္တိယာ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။

အာတာပီတိ၊ အာတာပီဟူသည်ကား။ ဝိရိယဝါ၊ လုံ့လရှိထသော။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန် သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့ကို။ ပာာနာယ၊ ပယ်ခြင်းငှါ။ ကုသလာနံ၊ ကုသိုလ် ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့ကို။ ဥပသသမ္ပဒါယ၊ ပြည့်စုံစေခြင်းဌါ။ အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ အားထုတ်အပ်သော လုံ့လရှိသည် ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏.။ ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ ထာမဝါ၊ အားရှိသည်ဖြစ်၍။ ဒဠပရက္ကမော၊ မြဲမြံသောလုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ အနိက္ခိတ္တဓုရော၊ မချအပ်သောဝန်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေန၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဝီရိယာရဗ္ဘေန၊ လုံ့လကိုအားထုတ်ခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ ကိလေသာနံ၊ ကိလေသာတို့ကို။ အစ္စန္တမေဝ၊ စင်စစ်သာလျှင်။ အာတာပနသီလော၊ ပူပန် စေတတ်သော အလေ့ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်ာ အာတာပီ၊ အာတာပီမည်၏။

ဩတ္တပ္ပီတိ၊ ဩတ္တပ္ပီဟူသည်ကား။ ယံ၊ အကြင်သဘောတရားသည်။ ဩတဗ္ဗေန၊ ထိတ်လန့်အပ်သောကြာင့်။ ပါပကာနံ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ တရားတို့။ သမာပတ္တယာ၊ ရောက်ခြင်းဌါ။ ဩတ္တပ္ပတိ၊ ထိတ်လန့်တတ်၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေန၊ ဟောတော် မူအပ်သော။ ဩတ္တပ္ပေန၊ ဩတ္တပ္ပနှင့်။ သမန္နာဂတတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဩတ္တပ္ပန သီလော၊ ထိတ်လန့်သော အလေ့ရှိ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဩတ္တာပီ၊ ဩတ္တာပီမည်၏။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

အယံ၊ ဤထိတ်လန့်တတ်သော အလေ့ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဩတ္တပ္ပီတိ၊ ဩတ္တဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်၏။

တဒဝိနာဘာဝတော၊ ထိုဩတ္တပ္ပနှင့် ကင်း၍ မဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ဟိရိယာစ၊ မကောင်းမှုကို စက်ဆုပ်ခြင်းနှင့်လည်း။ သမ္ပန္နာ ဂတောဝ၊ ပြည့်စုံသည်သာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဟိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဟိရောတ္တပ္ပသမ္ပန္နော၊ ဟိရိဩတ္တပ္ပနှင့်ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အနုမတ္တေပိ၊ အနုမြူမျှရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဝဇ္ဇေ၊ အပြစ်၌။ ဘယဒဿာပီ၊ ဘေးဟုရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၏။ သီ လေသု၊ သီလတို့၌။ ပရိပူရကာရီ၊ ဖြည့်ကျင့်ခြင်းကိုပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ သီလသမ္ပဒါ၊ သီလနှင့်ပြည့်စုံခြင်းကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။

အာတာပီတိ၊ အာတာပီဟူသော။ ဣမိနာနယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ကိလေသပရိတာပိတာ ဒီပ နေန၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကို ပြခြင်းဖြင့်။ သမထပိ ပဿနာဘာဝနာမုယုတ္တတာ၊ သမထဘာဝနာ-ဝိပဿနာဘာဝနာတို့ကို အဖန်တလဲလဲအားထုတ်ခြင်းရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿိတာ၊ ပြအပ်၏။

စ၊ ဆက်၍ ဆိုဦးအံ့။ ယထာဝုတ္တံ၊ အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယသည်။ သဒ္ဓါသတိ သမာဓိပညာဟိ၊ သဒ္ဓါ-သတိ-သမာဓိ-ပညာတို့နှင့်။ ဝိနာ၊ ကင်း၍။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝိမုတ္တိပရိပါစကာနိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ရင့်စေတတ်ကုန်သော။ သဒ္ဓါပဉ္စမာနိ၊ သဒ္ဓါလျှင်ငါးခု မြောက်ကုန်သော။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ ဣန္ဒြေတို့ကို။ အတ္ထတော၊ အနက်အားဖြင့်။ ဝုတ္တာနေဝ၊ ဆိုအပ်ကုန်သည်သာသျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

စ၊ ဆက်၍ ဆိုဦးအံ့။ တေသု၊ ထိုဣန္ဒြေငါးပါးတို့သည်။ သိဒ္ဓေသု၊ ပြီးကုန်သည်ရှိသော်။ အနိစ္စေ၊ အမြဲမရှိသည်၌။ အနိစ္စသညာ၊ အမြဲမရှိဟူသော အမှတ်လည်း ကောင်း။ အနိစ္စေ၊ အမြဲမရှိသည်၌။ ဒုက္ခသညာ၊ ဆင်းရဲ၏ဟူသောအမှတ် လည်းကောင်း။ ဒုက္ခေ၊ ဆင်းရဲသည်၌။ အနတ္တသညာ၊ အစိုးမရဟူသော အမှတ်လည်းကောင်း။ ပဟာနသညာ၊ ပယ်ခြင်း၌ဖြစ်သောအမှတ်လည်း ကောင်း။ ဝိရာဂသညာ၊ ရာဂကင်းခြင်း၌ ဖြစ်သောအမှတ်၎င်း။ နိရောဓ သညာ၊ ရာဂချုပ်ခြင်း၌ဖြစ်သောအမှတ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ နိဗ္ဗေဓဘာဂိယာ၊ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းအဖို့ ရှိကုန် သော။ သညာ၊ အမှတ်တို့သည်။ သိဒ္ဓါဧဝ၊ ပြီးကုန်သည်သာလျှင်တည်း။

ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဣမေဟိ ဒွီဟိဓမ္မေဟိ၊ ဤနှစ်ပါးကုန်သော တရားတို့နှင့်။ သမ္ပန္နာ ဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်အား။ လောကိ ယာနံ၊ လော ကီဖြစ်ကုန်သော။ သိသသမာဓိပညာနံ၊ သိလ-သမာမိ-ပညာတို့၏။ သိဇ္ဈ နတော၊ ပြီးခြင်းကြောင့်။ မဂ္ဂဖသနိဗ္ဗာနာဓိ ဂမဿ၊ မဂ်-ဖိုလ်-နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်းဌါ။ ဘဗ္ဗတံ၊ ထိုက်သည်၏အဖြစ်ကို။ ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူ လိုသည်ဖြစ်၍။ အာတာပီစခေါ(ပ)အဓိဂမာယာတိ၊ အာတာပီ စ ခေါ(ပ) အဓိဂမာယာဟူ၍။ အာဟ၊ ဟောတော်မူ၏။

ဂါထာသု၊ ဂါထာတို့၌။ ကုသီတောတိ၊ ကုသီတောဟူသည်ကား။ မိစ္ဆာ ဝိတက္ကဗဟုလတာယ၊ မိစ္ဆာဝိတက်များသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကာမဗျာ ပါဒဝိတိံ သာဝိတက္ကသင်္ခါတေဟိ၊ ကာမဝိတက်ဗျာပါဒတက်ဝိဟိံ သာ ဝိဘက်ဟုဆိုအပ်ကုန်သော။ ကု စ္ဆိတေဟိ၊ စက်ဆုပ်အပ်ကုန်သော။ ပါပဓမ္မေဟိ၊ အကုသိုလ်တရားတို့နှင့်။ သိတေါသမ္ဗန္ဓေါ ယုတ္တေါ၊ မှီစပ်ယှဉ်သည် တည်း။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကုသီတော၊ ကုသီတမည်၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။

သမ္မာပဋိပတ္တိတော၊ ကောင်းသောအကျင့်မှ။ ကုစ္ဆိတံ၊ စက်ဆုပ် အပ်စွာ။ သီဒတိအဝသီဒတိ၊ နစ်တတ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဒကာ ရဿ၊ အက္ခရာ၏။ တကာရံ၊ တအက္ခရာကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။

ကုသီတော၊ ကုသိတမည်၏။ ဟီနပီရိယောတိ၊ ဟီနပီရိယောဟူသည်ကား။ နဗ္ဗီရိယာ၊ ကင်းသောလုံ့လရှိ၍။ စတူသုပိ၊ လေးပါးလည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣရိယာပထေသု၊ ဣရိယာပုတ်တို့၌။ ဝီရိယကရဏဝီရဟိတော၊ လုံ့လပြုခြင်းမှကင်း ၏။

အနုဿာဟသံဟနနသဘာဝဿ၊ အားမထုတ်ခြင်းသည်နှိပ်စက်အပ် သောသဘောရှိသော။ စိတ္တာလသိယဿ၊ စိတ်၏ပျင်းရိခြင်းဟု ဆိုအပ် သော။ ထိနဿစ၊ ထိန၏လည်းကောင်း။ အသတ္တိပိဃာတသဘာဝဿ၊ မစွမ်းနှိုင်ခြင်းပင်ပန်းခြင်းသဘောရှိသော။ ကာယာလသိယဿ၊ စေတသိက်၏ပျင်းရိခြင်းဟုဆိုအပ်သော။ မိဒ္ဓဿစ၊ မိဒ္ဓ၏လည်းကောင်း။ အဘိဏှာပဝတ္တိယာ၊ မပြတ်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ ထိနမိဒ္ဓဗဟုလော၊ များသောထိနမိဒ္ဓရှိ၏။

ပါပဇိဂုစ္ဆနလက္ခဏာယ၊ မကောင်းမှုကိုစက်ဆုပ်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ဟိရိယာ၊ ဟိရိ၏။ အဘာဝေန၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ တပ္ပဋိပက္ခေန၊ ထိုဟိရိ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော။ အဟိရိကေန၊ အဟိရိကနှင့်။ သမ္ပန္နဝ တတ္တာ၊ ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဟိရိကော၊ အဟိရိကမည် ၏။

ဟိရောတ္တပ္ပဝီရိယာနံ၊ ဟိရိတ္တပ္ပဝီရိယတို့၏။ အဘာဝေနေဝ၊ မရှိခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ သမ္မာပဋိပတ္တိယံ၊ ကောင်းသောအကျင့်၌။ ဧတဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ အာဒေရာ၊ ရိုသေခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အနာဒရော၊ အနာဒရမည်၏။

ဥဘယထာပိ၊ နှစ်ပါးစုံသောအခြင်းအရာအားဖြင့်လည်း။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဓမ္မပုဂ္ဂလေန၊ ဓမ္မပုဂ္ဂလဟုဆိုအပ်သော။ ဒုပိဓကြိယာကရဏေန၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသောအမူအရာပန်ပြုခြင်းဖြင့်။ အနာဒရော၊ အနာဒရမည်၏။

ဖုဋ္ဌုန္တိ၊ ဖုဋ္ဌုံဟူသည်ကား။ ဖုသိတုံ၊ တွေ့ခြင်းငှါ။

သမ္ဗော ဝိမုတ္တမန္တိ၊ သမ္ဗောဓိမုတ္တမံဟူသည်ကား။ သမ္ဗောဓိ သင်္ခါတံ၊ သမ္ဗောဓိဟုဆိုအပ်သော။ ဥတ္တမံ၊ မြတ်သော။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ အဓိဂန္တုံ၊ ရခြင်းဌါ။ အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။ ဣတိ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ သတိမာတိ၊ သတိမာဟူသည်ကား။

စိရိကကစိရဘာသိတာနံ၊ ပြု၍ကြာမြင့်ပြီးသောအမှုဆို၍ကြာမြင့်ပြီးသောစကား တို့ကို။ အနုဿရဏေ၊ အောက်မေ့ခြင်း၌။ သမတ္တဿ၊ စွမ်းနိုင်သော။ သဘိနေပက္ကဿ၊ သတိပညာ၏။ ဘာဝေန၊ အဖြစ်ဖြင့်။ စတုသတိပဋ္ဌာန ယောဂေန၊ လေးပါးသောသတိပဋ္ဌာန်နှင့်ယှဉ်ခြင်းဖြင့်။ သတိမာ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသော။

နိပကောတိ၊ နိပကောဟူသည်ကား။ သတ္တဋ္ဌာနိယသမ္ပဇည သင်္ခါတေနစော၊ ခုနစ်ပါးသောဋ္ဌာန ဖြစ်သော သမ္ပဇညဟုဆိုအပ်သည် လည်းဖြစ်သော။ ကမ္မဋ္ဌာန ပရိဟရဏ ပညသင်္ခါတေနစ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ဆောင်တတ်သော ပညာဟု ဆိုအပ်သည် လည်းဖြစ်သော။ နေပက္ကေန၊ ပညာနှင့်။ သမန္နာဂတတ္တံာ၊ ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နိပကော၊ နိပကမည်၏။

ဈာယီဘိ၊ ဈာယီဟူသည်ကား။ အာရမ္မဏူပနိဇ္ဈာ နေနစ၊ ကသိုဏ်းစသောအာရုံကိုကပ်၍ရှုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ လက္ခဏူပနိဇ္ဈာ နေနစ၊ အနိစ္စစသောလက္ခဏာကိုကင်၍ ရှုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဈာနေဟိ၊ ဈာန်တို့ဖြင့်။ ဈာယီ၊ ကပ်၍ရှုလေ့ရှိ၏။

အပ္ပမတ္တောတိ၊ အပ္ပမတ္တောဟု သည်ကား။ ဒိ၀သံ၊ တနေ့ပတ်လုံး။ စင်္ကမေန၊ စင်္ကြံသွားခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း။ နိသဇ္ဇာယ၊ ထိုင်ခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း။ အာဝရဏီ ယေဟိ၊ တားမြစ် ပိတ်ပင် တတ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ နိဝရဏတရားတို့မှ။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပရိသောဓေတိ၊ သုတ်သင်၏။ ဣတိ အာဒိန္နာ၊ ဤသို့အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ ကမ္မဋ္ဌာနဘာဝနာယ၊ ဟောတော်မူအပ်သောကမ္မဋ္ဌာန်းကိုပ္ပါးစေခြင်း၌။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့ လျော့။

သံယောဇနံ ဇာတိဇရာယဆေတွာတိ၊ သံယောဇနံဇာတိဇရာယ ဆေတွာဟူသည်ကား။ ဇာတိယာစေဝ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းနှင့်လည်း ကောင်း။ ဇရာယစ၊ အိုခြင်းနှင့် လည်းကောင်း။ သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ သံယော ဇေတိ၊ ယှဉ်စေတတ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သံယောဇန၊ သံယောဇနမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ လဒ္ဓနာမံ၊ ရအပ်သောအမည်ရှိသော။ ကာမရာဂါ ဒိကံ၊ ကာမရာဂအစရှိသော။ ဒသဝိဓမ္ပိ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ် သော။ ကိလေသဇာတံ၊ ကိလေသာအပေါင်းကို။ အန္ဒသယသမုဂ္ဃါထ ဝသေန၊ အနုသယကိုအကြွင်းမဲ့ပယ်သည်၏အစွမ်းအားဖြင့်။ မူလတော၊ အရင်းမှ။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။

အထဝါ၊ တနည်းကား။ သံယောဇနံဇာတိဇရာ ယဆေတွာတိ၊ သံယောဇနံဇာတိဇရာယဆေတွာ ဟူသည်ကား။ ဇာတိ ဇရာယ၊ ဇာတိဇရာ၏။ သံယောဇနံ၊ အနှောင်အဖွဲ့ကို။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်၍။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။

ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား။ သံယောဇနာနိ၊ သံယောဇဉ် တို့သည်။ အစ္ဆိန္နာနိ၊ မပြတ်ကုန်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဇာတိဇရာယ၊ ဇာတိဇရာ၏။ အစ္ဆေဒေါစ၊ မပြတ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ အသမုဂ္ဃါ တောစ၊ အကြွင်းမဲ့ မသတ်ခြင်းသည် လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ယဿပန၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ် အားကား။ တာနိ၊ ထို့သံယောဇဉ်တို့သည်။ ဆိန္နာနိ၊ ပြတ်ကုန်၏။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ဇာတိဇရာဝိ၊ ဇာတိဇရာတို့ သည်လည်း။ ဆိန္နာဝ၊ ပြတ်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဆိန္နာဝ၊ ပြတ်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ကာရဏဿ၊ အကြောင်းကို။ သမုဂ္ဃါတိတတ္တာ၊ ဖြတ်အပ်သည် ၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဆိန္နာဝ၊ ပြတ်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ်ကို။ ဆိဒ္ဒန္တောဧဝ၊ ဖြတ်သော သူသည်သာလျှင်။ ဇာတိဇရာ၊ ဇာတိဇရာသည်လည်း။ ဆိန္ဒတိ၊ ပြတ်၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ သံယောဇနံဇာတိဇရာယဆေတွာတိ၊ သံယောဇနံဇာတိ ဇရာယဆေတွာဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။

ဣ ဓေဝသမ္ဗောဓိမနုတ္တရံ ဖုသေတိ၊ ဣ ဓေဝသမ္ဗောဓိမနုတ္တရံဖုသေဟူသည်ကား။ ဣမသ္မိံ ယေဝအတ္တ ဘာဝေ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၌သာလျှင်။ အဂ္ဂမဂ္ဂံဝါ၊ အရဟတ္တမဂ်သို့လည်းကောင်း။ အရဟတ္တံဝါ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့လည်းကောင်း။ ဖုသပါဝုဏေ ယျ၊ ရောက်ရာ၏။

သတ္တမသုတ္တံ၊ သတ္တမသုတ်သည်။ နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။