စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

၁။ ပုရတ္ထိမာတိ ပုရတ္ထိမာယ၊ ဧဝံ သဗ္ဗတ္ထ၊ဋ္ဌ ။ ရတ္ထိမာတိ ဝိဘတ္တိလောပေန နိဒ္ဒေသော၊ နိဿက္ကေ ဝါ ဧတံ ပစ္စဗ္ဗတ္တာစနံ- ဋီတို့ကိုထောက်၍ တတ္ထ ပုရတ္ထိမာပိ ဒိသာယ၊ ပစ္ဆိမာပိ ဒိသာယ စသည်ဖြင့် ပါဠိ၌ ရှိရမည်။ လက်ရှိမူ၌ ပုရတ္ထိမာယပိ ဒိသာယ၊ ပစ္ဆိမာယပိ ဒိသာယစသည်ဖြင့် ယ-တစ်လုံးအပိုပါရှိနေသည်။

၂။က၊ နိရာမိသာ ပိ သုခါ ဝေဒနာအရ မဟဂ္ဂုတ် ပ-ဒု- တ ဈာန်, ဝိပဿနာ, အနုဿတိ (ဥပစာရဈာန်)၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်သော သုခဝေဒနာကိုယူ။

ခ၊ နိရာမိသာပိ ဒုက္ခာ ဝေဒနအရ မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို တောင့်တခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဒေါမနဿဝေဒနာကိုယူ။

ဂ၊ နိရာမိဿပိ အဒုက္ခမသုခါ ဝေဒနာအရ မဟဂ္ဂုတ် စတုတ္ထဈာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်သောဥပေက္ခာဝေဒနာကိုယူ၊ ဋ္ဌ။

ဝေဒနာယ၊ ၏။ ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်လိုချင်စွဲမက်မှုကို ဖျောက်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။ ယံ ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနံ၊ အကြင်လိုချင်စွဲမက်မှုကို ပယ်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) ဣဒံ၊ ဤလိုချင် စွဲမက်မှုကို ဖျောက်ပယ်ရာနိဗ္ဗာန်သည်။ ဝေဒနာယ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာတည်း။

၁။ ဝေဒနာဟူသော နောက်ပုဒ်လိင်လိုက်၍ ယာ ဟု ဣတ္ထိလိင်ဖြင့် သီမူ၌ရှိ၏။ ယင်းသို့ရှိသော် အကြင် ဝေဒနာသည် မမြဲ၊ ဆင်းရဲ၏၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။ ဤဝေဒနာသည် ဝေဒနာ၏အာဒီနဝ ဟု အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်၏။ ဝါ၊ ဝေဒနာသည် ဝေဒနာ၏ အာဒီနဝ ဟု အဓိပ္ပါယ်သက်ရောက်နေ၏။ ထိုကြောင့် ယာ ဝေဒနာ အနိစ္စာ ဟု ရှိသော သီမူ မသင့်၊ ယံ ဝေဒနာ အနိစ္စာဟု ရှိသော ဆဋ္ဌမူသာ သင့်မြတ်သောကြောင့် ဆဋ္ဌအတိုင်း ယောဇနာအပ်သည်။

၂။ ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနန္တိ နိဗ္ဗာနံ အာဂမ္မ ပထဝီဓာတုယာ ဆန္ဒရာဂေါ ဝိနီယတိ စေဝ ပဟီယတိစ၊ တသ္မာ နိဗ္ဗာနမဿာ နိဿရဏံ ဟူသော နိဒါနသံယုတ် စာပိုဒ် ၁၁၅-နှင့်အညီ ပေးသည်။ အံ-ဋ္ဌ ၂ စာပိုဒ် ၁၀၄-၌လည်း ဤနည်းတူဖွင့်အပ်၏။

တံ၊ ထိုခွင့်မပြုခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧတမှာ သုခါ၊ ဤကာမသုခမှ။ ဝါ၊ ထက်။ အညံ၊ တစ်ပါးသော။ အဘိက္ကန္တတရဉ္စ၊ အထူးသဖြင့် အလွန်နှစ်သက်အပ်သည်လည်း ဖြစ်သော။ ဝါ၊ အလွန်ကောင်းသည်လည်း ဖြစ်သော။ (အဘိက္ကန္တရန္တိ သုန္ဒရတရံ၊ ဋ္ဌ။) ပဏီတတရဉ္စ၊ အလွန်မွန်မြတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဝါ၊ မရောင့်ရဲနိုင်သည်လည်းဖြစ်သော။ သုခံ၊ ပဌမဈာန်သုခသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်တည်း။ (ဣတိ၊ ကြေ။ ပဏီတဘရန္တိ အတပ္ပကာရံ၊ ဋ္ဌ။) အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧတမှာ သုခါ၊ ဤကာမထက်။

၁။ ဝိဟရိဿန္တိဟု ရှိသော (သျှာ၊ ဣ၊က) မူအရ “တေသံ၊ တို့သည်။ ဧတံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သည်ကို။ ပါဋိကင်္ခံ၊ ၏။ “ဘဏ္ဍနဇာတာ၊ ဖြစ်၍။ပ။ဝိဟရိဿန္တိ၊ လတ္တံ့ ”ဟု ပေး။

၂။ မ-ဋ္ဌ ၃-စာပိုဒ် ၂၁၅-အာရောဂျပရမပုဒ်၌ ပရမံကို ဥတ္တမံ ဟု ဖွင့်သည်ကို မှီး၍ “ဤ၌ကာမ သုခလျှင် အမြတ်အမှန်ရှိသောဟု ပေးသည်။ ဒီ-ဋ္ဌ ၂ စာပိုဒ် ၃၃၃-ဧတပရမာတိ ဧတံ ပရမံ ပမာဏံ ဧတေသန္တိ ဧတပရမာဟူသော အဖွင့်ကို မှီး၍ ပေးလျှင် “ဤကာမသုခလျှင် အတိုင်းအရှည်ရှိသော”ဟု ပေးရမည်။

ဣဓ၊ ဤသာသနာ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဝိတက္ကဝိစာရာနံ၊ ဝိတက် ဝိစာရတို့၏။ ဝူပသမာ၊ ငြိမ်းအေးခြင်းကြောင့်။ အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိကိုစွဲ၍ဖြစ်သော။ (နိယကဇ္ဈတ္တယူ။) သမ္ပသာဒနံ၊ စိတ်ကို ကြည်လင်စေတတ်သော။ စေတသော၊ စိတ်၏။ ဧကောဒိဘာဝံ၊ (မြတ်သည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော) သမာဓိကို ပွားစေတတ်သော။

၂။ ဝိဝိတ္တိ ဝိဝေကော၊ နီဝရဏဝိဝေကောတိ အတ္ထော။ တသ္မာ ဝိဝေကာ ဇာတန္တိ ဝိဝေကဇံ - ဟူသော အဖွင့်အရ ပေးအပ်သောအနက်တည်း ။ဝိဝိတ္တောတိ ဝါ ဝိဝေကော၊ နီဝရဏာ ဝိဝိတ္တော ဈာနသမ္ပယုတ္တဓမ္မရာသီတိ အတ္ထော။ တသ္မိံ ဝါ ဝိဝေကေ ဇာတန္တိ ဝိဝေကဇံ ဟူသော ဒုတိယဝိကပ်အလို နီဝရဏတို့သည် ကင်းဆိတ်စေအပ်သော သမ္ပယုတ်တရားအစု၌ဖြစ်သော။ ဝါ၊ နီဂရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်တတ်သော သမ္ပယုတ်တရားအစု၌ဖြစ်သော ဟုပေး။ ပဌမံ ဈာန၌ ဝိသေသန-သျစပ်။

အယဉ္စ ပီတိ ဣဒဉ္စ သုခံ အဿ ဈာနသာ အသ္မိံ ဝါ ဈာနေ အတ္တီတိ ဣဒံ ဈာနံ ပီတိသုခန္တိ ဝုစ္စတိ ဟူသော ဋ္ဌ-နှင့်အညီ ပေးအပ်သော အနက်တည်း။ ကထ ဝါ ပီတိ စ သုခဉ္စ ပီတိသုခံ၊ ဓမ္မဝိနယာဒယော ဝိယ ဝိဝေကဇံ ဈာနဿ, အသ္မိံ ဝါ ဈာနေ အတ္တီတိ ပီတိသုခဿ ဧဝမ္ပိ ဝိဝေကဇံ ပီတိသုခံ။ပ။ တသ္မာ ဧကပဒေနေဝ ဝိဝေကဇံ ပီတိသုခန္တိ ဝတ္တုံ ယုဇ္ဇတိ ဟူသော ဒုတိယဝိကပ်အလို ကင်းဆိတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ပီတိသုခရှိသော။ ဝါ၊ နီဝရဏတို့သည် ကင်းဆိတ်စေအပ်သော သမ္ပယုတ်တရားအစု၌ဖြစ်သော ပီတိသုခရှိသော ဝါ- နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်တတ်သော သမ္ပယုတ်တရားအစု၌ဖြစ်သောဟုပေး။ (အဋ္ဌသာလိနီ ပဌမဈာန်ခဏ်း စသည်နှင့် ၎င်းဋီတို့ကိုရှု။)

အဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်မရှိသော။ အဝိစာရံ၊ ဝိစာရမရှိသော။ သမာဓိဇံ၊ ပဌမဈာန် သမာဓိကြောင့်ဖြစ်သော။ (သမ္ပယုတ်သမာဓိကြောင့်ဖြစ်သော ဟုသော် လည်းပေး။) ပီတိသုခံ၊ ပီတိသုခရှိသော။ ဒုတိယံ ဈာနံ၊ ဒုတိယ ဈာန်ကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဣဓ၊ ဤသာသနာ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ပီတိယာ၊ ပီတိကို။ ဝါ၊ ၏။ ဝိရာဂါ စ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝူပသမာ စ၊ ငြိမ်းအေးခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ ဥပေက္ခကော စ၊ အသင့်အားဖြင့်ရှုသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ သတော စ၊ သတိရှိသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။

၁။ သမ္ပသာဒနပုဒ်ကို ဖွင့်ပြသော ဋ္ဌ-နှစ်ဝိကပ်တို့တွင် ပ-ဝိကပ်အလို သမ္ပသီဒတီတိ သမ္ပသာဒနံပြု သမ္ပသာဒနံ၊ ကြည်လင်သောဟု ပေး။ ဂုဏူပစာအားဖြင့် ဈာန်ကို အရကောက်။ ဒု- ဝိကပ်အလို မုချအားဖြင့်ပင် ဈာန်အရကောက်။ စေတော သမ္ပသာဒယတီတိ သမ္ပသာဒနံဟု ဝစနတ္ထပြု။ ကြည်လင်စေတတ်သောဟုပေး။ ဧကောဒိပုဒ်ကို ဧကော သေဋ္ဌော အသဟာယော ဝါ ဟုတွာ ဥဒေတီတိ ဧကောဒိပြု။ တနည်း သမ္ပယုတ္တဓမ္မေ ဥဒါယတီတိ ဥဒိ၊ ဧကော သေဋ္ဌာ စ သော ဥဒိ စာတိ ဧကောဒိ ဟုလည်းပြု။ သမာဓိအရကောက်။ ဧကောဒိ ဘာဝံကို တံ ဘာဝေတိ ဝဍ္ဎေတီတိ ဧကောဒိဘာဝံဟုပြု။ ဒုတိယဈာန်အရကောက်။ ဧကောဒိဘာဝံ၊ မြတ်သည်။ ဝါ၊ တပါးတည်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော သမာဓိကို ပွါးစေတတ်သော။ တနည်း မြတ်သည်ဖြစ်၍ သမ္ပယုတ်တရားတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သော သမာဓိကိုပွားစေတတ်သောဟု အနက်ပေး။

စေတသောကို “ကို” ဟုလည်းတွေ့နိုင်သည်။ ယင်းသို့ပေးသော် သမ္ပသာဒနံ၌ ကမ္ပ ကမ္မီစပ်။“၏”ပေးသော် ဧကာဒိဘာဝံ၌ သမ္ဗန် သမ္ဗန္ဓီစပ်။ သမ္ပာဒနံ ကြည်လင်သောဟု ကတွတ္ထပေးလျှင် စောတသောပုဒ်နှင့် မည်သို့မျှမစပ်လင့် မစပ်နိုင်။ အဋ္ဌသာလီနီစသည်ရှု။

၂။ ဤကား တတ္ထ ယဒါ ဝူပသမမေဝ သမ္ပိဏ္ဍေတိ၊ တဒါ ပီတိယာ ဝိရာဂါ စ, ကိဉ္စ ဘိယျော ဝူပသမာ စာတိ ဧဝံ ယောဇနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။ပ။တသ္မာ ပီတိယာ ဇိဂုစ္ဆနာ စ ဝူပသမာ စာတိ အယမတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော ဟူသောဋ္ဌနှင့အညီပေးအပ်သော အနက်တည်း။

ယဒါ ပန ဝိတက္ကဝိစာရာနံ ဝူပသမံ သမ္ပိဏ္ဍေတိ၊ တဒါ ပီတိယာ စ ဝိရာဂါ ကိဉ္စ ဘိယျော ဝိတက္ကဝိစာရာနဉ္စ ဝူပသမာဘိ ဧဝံ ယောဇနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ။ပ။တသ္မာ ပိတိယာ စ သမတိက္ကမာ ဝိတက္ကဝိစာရာနဉ္စ ဝူပသမာတိ အယမတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော ဟူသော ဋ္ဌအလို "ပီတိယာ စ၊ ပီတိကိုလည်း။ ဝိရာဂါ၊ လွန်မြောက်ခြင်းကြောင့်။ ဝိတက္က ဝိစာရာနဉ္စ၊ ဝိတက်ဝိစာရတို့၏လည်း။ ဝူပသမာ၊ ငြိမ်းအေးခြင်းကြောင့်”ဟု ပေး (အဋ္ဌသာလိနီစသည်။)

(သတိရှိဟု ပေးသော်လည်း သရတီတိ သတောဟု ကတ္တုသဓ်ပြု။) သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့်သိသည်ဖြစ်၍လည်းကောင်း။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ သုခဉ္စ၊ စေတသိကသုခ, ကာယိက သုခကိုလည်း။ ကာယေန၊ နာမကာယဖြင့်။ ပ။ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။ ယံ၊ အကြင်ဈာန်ဟူ သော အကြောင်းကြောင့်။ တံ၊ ထိုတတိယဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသူကို။ အရိယာ၊ ဘုရားစသော အရိယာတို့သည်။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧတမှာ သုခါ၊ ဤအာကာသာနဉ္စာယတနဈာန်သုခထက်။ အဘိက္ကန္တတရဉ္စ၊ လည်းဖြစ်သော။ ပဏီတတရဉ္စ၊ လည်းဖြစ်သော။ အညံ၊ သော။ သုခံ၊ သည်။ ကတမဉ္စ၊ နည်း။

၁။ ရူပေ သည ရူပသညာ-ဟုပြုဣတ္ထိလိင် ကညာဒိဂဏိက၊ ကု, ဝိ ကြိယာ၏ အစွမ်းအားဖြင့် ရူပဈာန် ၁၅-ပါးကိုကောက်။ ရူပသညာဟု ဟောသည်ကား ပဓာနနည်းတည်း။ ရူပံ သညာ နာမံ အဿာတိ ရူပသညံ-ဟူပြု။ နပုံလိင် စိတ္တာဒီဂဏိက။ ရုပ်အမည်ရှိသော ကသိုဏ်းအာရုံတို့ကို-ဟုပေး။ ပထဝီကသိုဏ်း စသော ကသိုဏ်းအာရုံရှစ်ပါးတို့ကိုကောက်၊နီ။

၂။ ပဋိဟနနံ ပဋိဃာတော၊ တေန ဥပ္ပန္နာ သညာ ပဋိဃသညာ-ပြု။ ပဉ္စဝိညာဏသညာ ၁ဝ-ပါး ကောက်။

၃။ နာနတ္တိ ဂေါစရေ ပဝတ္တာ သညာ နာနတ္တသညာပြု။ တနည်း နာနတ္တာ သညာ နာနတ္တသညာပြု။ အထူးထူးသော သညာတို့၏ ဟုပေး။ ကာမာဝစရကုသလသညာ စသော ၄၄-ပါးကောက်။ အကျယ် နီ-ရှု။

၄။ နဿ အန္တောတိ အနန္တံ။ အာကာသံ အနန္တံ အာကာသာနန္တံ၊ အာကာသာနန္တမေဝ အာကာသာနဉ္စံ၊ တံ အာကာသာနဉ္စံ အဓိဋ္ဌာနဋ္ဌေန အာယတနမဿ သသမ္ပယုတ္တဓမ္မဿ ဈာနဿ ဒေဝါနံ ဒေဝါယတနမိဝါတိ အာကာသာနဉ္စာယတနံ ဟူသော အဘိ-ဋ္ဌာနီ နှင့်အညီ “ အဆုံးအပိုင်းအခြား မရှိသော ကောင်းကင် ပညတ်လျှင် တည်ရာအာရုံရှိသော ပဌမာရုပ္ပဈာန်ကို”ဟု သော်လည်း သဒ္ဒတ္ထပေါ်အောင်ပေး။ ၌ အာကာသာနဉ္စနှင့် အာယတနကို ကမ္မဓာရဲတွဲသေး၏ ထိုသည် ဤနှင့် မဆိုင်။ ``

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧတမှာ သုခါ၊ ထိုဝိညာဏဉ္စာယတနဈာန်သုခထက်။ အဘိက္ကန္တတရဉ္စ၊ လည်းဖြစ်သော။ ပဏီတတရဉ္စ၊ လည်းဖြစ်သော။ အညံ၊ သော။ သုခံ၊ သည်။ ဣဒံ ခေါ၊ အာကိဉ္စညာယတနဈာန သုခပင်တည်း။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယေ ခေါ၊ အကြင်သူတို့သည်။

ဤ၌ကား အာကာသာနဉ္စာယတနပုဒ်ကို အညတ္ထသမာသ် ကမ္မဓရဲသမာသ် ၂-မျိုးတွဲစပ်၍ ဈာန်အာရုံ ၂-ပါးစုံ ကောက်နိုင်၏။

၂။ နဿ အန္တောတိ အနန္တံ၊ အာနန္တမေဝ အာနဉ္စံ။ ဝိညာဏံ အာနဉ္စံ ဝိညာဏဉ္စံ၊ ဝိညာဏဉ္စံ။ ဝိညာဏဉ္စံ အာယတနံ အဿ အဓိဋ္ဌာနဋ္ဌေနာတိ ဝိဉာဏဉ္စာယတနံ-ဟုပြု။ ဈာန်အရကောက်။ "အဆုံးအပိုင်းအခြား မရှိသောဝိဉာဏ်ဟူသော တည်ရာရှိသော ဒုတိယာရုပ္ပဈာန်ကို"ဟု နီ-အဖွင့်အတိုင်းသော်လည်းပေး။ ဝိဉာဏဉ္စံ စ တံ အာယတနဉ္စာတိ ဝိဉာဏဉ္စာယတနံ-ဟုပြုသော အာရုံရ၏၊ သို့သော် ထိုသည် ဤနှင့်မဆိုင်။

၃။ ဤ၌ကား ဝိညာဏဉ္စာယတနပုဒ်ကို အညတ္ထသမာသ် ကမ္မဓာရဲသမာသ် ၂-မျိုးတို့စပ်၍ ဈာန်အာရုံ ၂ ပါးလုံးကို ကောက်နိုင်သည်။

၄။ နဿ ကိဉ္စနန္တိ အကိဉ္စနံ၊ အကိဉ္စနဿ ဘာဝေါ ဘာဝေါ အာကိဉ္စညံ။ ပဌမာရုပ္ပဝိဉာဏ်၏ မရှိခြင်း နတ္ထိဘော ပညတ်ကောက်။ အာကိဉ္စညံ အာယတနံ အဿ အဓိဋ္ဌာနဋ္ဌေနာတိ အာကိဉ္စညာယတနံ၊ ဈာန် အရကောက်။ စိုးစဉ်းပင်မျှ အကြွင်းမရှိသော နတ္ထိဘောပညတ်လျှင် တည်ရာ အာရုံရှိသော ဈာန်ကို”ဟု နီ အဖွင့်နှင့်အညီသော်လည်းပေး။

အာကိဉ္စညံ အဓိဋ္ဌာနဋ္ဌေန ဣမိဿာ သညာယ အာယတနန္တိ အာကိဉ္စညာယတနံ-ဟု ကမ္မာဓာရဲလည်း ပြုနိုင်သည်၊ သို့သော် ထိုသည် ဤနှင့် မဆိုင်။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧတမှာ သုခါ၊ ဤနေဝသညာနာသညာယတန ဈာန်သုခထက်။ ပ။ ကတမဉ္စ၊ နည်း။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဣဓ၊ ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ပ။ သညာဝေဒယိတနိရောဓံ၊ သညာဝေဒနာတို့၏ချုပ်ခြင်းသို့။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ရောက်၍။ ဝိဟရတိ၊ ၏။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧတမှာသုခါ၊ ဤနေဝသညာနာသညာယတန ဈာန်သုခထက်။ ပ။ ဣဒံ ခေါ၊ ဤနိရောဓသမာပတ်ပင်တည်း။

၁။ ဤ၌ကား အာကိဉ္စညာယတနပုဒ်ကို အညတ္ထသမာသ် ကမ္မဓရဲသမာသ် ၂-မျိုးတွဲစပ်၍ ဈာန်, အာရုံ ၂ပါးလုံး ကောက်နိုင်သည်။

၂။ နေဝ သညါ အဿာတိ နေဝသညံ။ နတ္ထိ သညာ အဿာတိ အသညံ။ န အသညံ နာသညံ။ နေဝသညဥ္စ တံ နာသညဉ္စာတိ နေဝသညာနာသညံ။ နေဝသညာနာသညဉ္စ တံ အာယတနဉ္စာတိ နေဝ သညာနာသညာယတနံ-ဟု ပြု။ သသမ္ပယုတ္တဈာန်ကောက်။ ရုန့်ရင်းသော သညာမရှိ သိမ်မွေ့သောသညာ မရှိသည် မဟုတ်သော ဈာန်ဟူသော အာယတနကို-ဟု နီဖွင့်တိုင်းသော်လည်းပေး။

တနည်း နေဝ သညာ နေဝသညာ။ န သညာ အသညာ။ န အသညာနာသညာ၊ နေဝသညာ စ သာ နာသညာ စာတိ နေဝသညာနာသညာ။ နေဝသညာနာသညာ စ သာ အာယတနဉ္စာတိ နေဝ သညာနာသညာယတနံ ဟု ပြု။ စတုတ္ထာရုပ္ပသညာကို ပဓာနအားဖြင့်ကောက်။ အပဓာနအားဖြင့် ထိုသညာနှင့်ယှဉ်သော သသမ္ပယုတ္တဓမ္မ ဈာနတို့ကိုလည်းအရကောက်၊ “ရုန်ရှင်းသော သညာမဟုတ် သိမ်မွေ့သော သညာမဟုတ်သည်မဟုတ်သော စတုတ္ထာရုပ္ပသညာ ဟူသော တည်ရာကို” ဟု သော်လည်း နီ ဒု-ဝိကပ်အတိုင်း ပေး။ အထက်ပါနှစ်ဝိကပ်တို့တွင် ပဌမဝိကပ်အလို အလယ်ည၏ အ-ကို ဒီဃပြု။ သို့မဟုတ် န-ကိုအန်ပြု။ နေဝသဒ္ဒါ နကာရတ္တ အဘာဝတ္ထ၊ နာသညံ၌ န-အက္ခရာ အညတ္တထ၊ အ-အက္ခရာ အဘာဝတ္ထ။ ဒု-ဝိကပ်၌ နေဝ-န-အ-တို့သည် အညတ္ထချည်းတည်း။

သမဏော ဂေါတမော၊ ရဟန်းဂေါတမသည်။ သညာဝေဒယိတနိရောဓံ၊ သညာဝေဒနာတို့၏ချုပ်ခြင်းကို။ (သညာဝေဒနာတို့၏ချုပ်ရာ နိရောဓသမာပတ်ကိုဟုသော်လည်းပေး။) အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။ တဉ္စ၊ ထိုသညာဝေဒနာတို့၏ချုပ်ခြင်းကိုလည်း။ သုခသ္မိံ၊ သုခဟူ၍။ ပညပေတိ၊ သိစေ၏။

တယိဒံ၊ ထိုသုခဟူသည်။ ကိံ သု၊ အဘယ်နည်း။ တယိဒံ၊ ထိုသုခဟူသည်။ ကထံသူတိ၊ အဘယ်သို့နည်းဟူ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ ယံ၊ အကြင်ကြောင့်။ အညတိတ္ထိယာ၊ သာသနာမှတပါးသောအယူရှိကုန်သော။ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။ ဝဒေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧတံ ဌာနံ၊ ထိုအကြောင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝံ ဝါဒိနော၊ ဤသို့ပြောဆိုလေ့ရှိကုန်သော။ အညတိတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့ကို။ (ဝစနီယာ၌စပ်။) "အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် ပရိဗိုဇ်တို့။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သုခံယေဝ ဝေဒနံ၊ သုခဝေဒနာကိုသာလျှင်။ သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။ သုခသ္မိံ၊ သုခဟူ၍။ န ပညပေတိ၊ သိစေတော်မူသည်မဟုတ်။ (အပိစ၊ အဟုတ်သော်ကား။) အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်ပရိဗိုဇ်တို့။ ယတ္ထ ယတ္ထ ယဟိံ ယဟိံ၊ အကြင်အကြင်အရာ၌။ သုခံ၊ ဝေဒယိတသုခ အဝေဒယိတသုခကို။ ဥပလဗ္ဘတိ၊ ရအပ်သိအပ်၏။ တံ တံ၊ ထိုထိုဝေဒယိတသုခ အဝေဒယိတသုခကို။ သုခသ္မိံ၊ သုခဟူ၍။ တထာဂတော၊ သည်။ ပညပေတီတိ၊ သိစေတော်မူ၏ဟူ၍။ ဝစနီယာ၊ ပြောဆိုထိုက်ကုန်သည်။ အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူ၏။ (ဤသုတ်သည် မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသပါဠိ ဗဟုဝေဒနီယသုတ်နှင့် အားလုံးတူ၏။)