၄၁၉။ အထခေါ၊ ၌။
ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘော ဂေါတမ၊ မ။
အတ္တာ၊ အတ္တသည်။
အတ္ထိ ကိံ နု ခေါတိ၊ ရှိလေသလော"ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထား၏။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်ထားသည်ရှိသော်။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဘော ဂေါတမ၊ မ။
အတ္ထာ၊ အတ္တသည်။
နတ္ထိကိံ ပန၊ မရှိသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်၏။
ဒုတိယမ္ပိ ခေါ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်။
အဟောသိ၊ ပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
ဝစ္ဆဂေါတ္တော၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ သည်။
အာသနာ၊ မှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ သည်။
ဝစ္ဆဂေါတ္တေ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကေ၊ သည်။
အစိရပက္ကန္တေ၊ ဖဲသွား၍မကြာမြင့်မှီ။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဝစ္ဆဂေါတ္တဿ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကဿ၊ သည်။
ပဉှံ၊ ပြဿနာကို။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ရှိသော်။
ကိံ၊ အဘယ်ကြောင့်။
န ဗျာကာသိ နုခေါတိ၊ မဖြေကြားပါသနည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်၏။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဝစ္ဆဂေါတ္တဿ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကဿ၊ သည်။
(ပုဋ္ဌော၌စပ်။)
“အတ္တာ၊ အတ္တသည်။
အတ္တီတိ၊ ရှိသလော”ဟူ၍။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်။
သမာနေ၊ ဖြစ်လတ်သော်။
“အတ္တာ၊ သည်။
အတ္ထီတိ၊ ၏”ဟူ၍။
အဟဉ္စ၊ ငါဘုရားသည် သာလျှင်။
ဗျာကရေယံ၊ ဖြေဆိုငြားအံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
သဿတဝါဒါ၊ (လောကသည်၎င်း သတ္တသည်၎င်း)မြဲ၏ ဟု အယူရှိကုန်သော။
ယေ တေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ အကြင်ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
(သန္တိ၊ ကုန်၏။)
တေသံ၊ ထိုသသာတ အယူရှိကုန်သော ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့၏ (လဒ္ဓိယာ၊ အယူနှင့်။)
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ဧတံ၊ ဤအတ္တရှိ၏ဟူသောစကားသည်။
(ဧကံ၊ တူမျှသည်။)
အဘဝိဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဝစ္ဆဂေါတ္တဿ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကဿ၊ အား။
(ဗျာကရေယျံ ၌စပ်။)
ဝါ၊ သည်။
(ပုဋ္ဌော ၌စပ်။)
“အတ္တာ၊ သည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိသလော”ဟူ၍။
ပုဋ္ဌော၊ သည်။
သမာနော၊ သော်။
“အတ္တာ၊ သည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိ”ဟူ၍။
အဟဉ္စ၊ သာလျှင်။
ဗျာကရေယျံ၊ အံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဥစ္ဆေဒဝါဒါ၊ သေလျှင်ပြတ်၏ဟု အယူရှိကုန်သော။
ယေ တေ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်။
(သန္တိ၊ ကုန်၏။)
တေသံ၊ တို့၏။
(လဒ္ဓိယာ၊ နှင့်။)
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ဧတံ၊ ဤအတ္တမရှိဟူသော စကားသည်။
(ဧကံ၊ သည်။)
အဘဝိဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပ။ဗျာကရေယျံ၊ အံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
မေ၊ ၏။
တံ (ဗျာကရဏံ)၊ ထိုအဖြေသည်။
“သဗ္ဗေ ဓမ္မာ၊ အလုံးစုံသော တရားတို့သည်။
အနတ္တာတိ၊ အတ္တမဟုတ်”ဟူ၍။
ဉာဏဿ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်၏။
ဥပ္ပါဒါယ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။
အနုလောမံ၊ လျော်သည်။
အဘဝိဿ အပိ နု၊ ဖြစ်နိုင်ရာအံ့လော။
(ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤဝိပဿနာဉာဏ်အားလျော်စွာ ဖြစ်ခြင်းသည်။
နောဟိ၊ မသင့်သည်သာလျှင်တည်း။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပ။ ဗျာကရေယျံ၊ အံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
သမ္မူဠှဿ၊ ပြင်းစွာတွေဝေသော။
ဝစ္ဆဂေါတ္တဿ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကဿ၊ အား။
“မေ၊ ငါ့အား။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေ့၌။
အတ္တာ၊ အတ္တသည်။
နူန၊ စင်စစ်။
အဟုဝါ၊ ဖြစ်ဖူးပြီ။
သော၊ ထိုအတ္တသည်။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
နတ္ထီတိ၊ မရှိ"ဟူ၍။
ဘိယျော၊ လွန်စွာ။
သမ္မောဟာယ၊ ဝေခြင်းငှါ။
အဘဝိဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
(ဣတိ၊ ၏)။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။