၂၉၃။ အနုရုဒ္ဓ၊ ဒ္ဓါ။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။ မာတု ဂါမော၊ သည်။ ပ။နိရယံ၊ သို့။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ရောက်ရ၏။

ကတမေ ပဉ္စဟိ၊ တို့နှင့်နည်း။

ပါဏာတိပါတီစ၊ သူတပါး၏အသက်ကို လျှင်စွာချလေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အဒိန္နာဒါယီ စ၊ အရှင်သည် ကိုယ်နှုတ်တို့ဖြင့် မပေးအပ်သော သူတပါး၏ဥစ္စာကို ခိုးယူလေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရီ စ၊ ဝတ္ထုကာမတို့၌ ကိလေသာကာမဖြင့် မှားယွင်းစွာကျင့်လေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ မုသာဝါဒီ စ၊ သူတပါးတို့၏ အကျိုးစီးပွါးကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ချွတ်ယွင်း ဖောက်ပြန်မမှန်သောစကားကို ပြောဆိုလေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ သုရာမေရယမဇ္ဇပ္ပမာဒဋ္ဌာယီ စ၊ မူးယစ်မေ့လျော့ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော သူရာမေရယကို သောက်လေ့ရှိသည်လည်း။ ဝါ၊ မူးယစ်ခြင်းကိုဖြစ်စေတတ်သော သုရာငါးပါး, မေရယငါးပါးတို့ကို သောက်ကြောင်းဖြစ်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့၌ မေ့လျော့ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော အကုသိုလ်စေတနာ၌ တည်လေ့ရှိ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ (၎င်းအနက်များကို သံ-ဋ္ဌ ၂-စာပိုဒ် ၁၀၉-၁၁၁ အဖွင့်ကိုရှု၍ ပေးလိုက်သည်။) အနုရုဒ္ဓ၊ ဒ္ဓါ။ ပဉ္စဟိ၊ ကုန်သော။ ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။ မာတုဂါမော၊ သည်။ ကာယဿ၊ ၏။ ဘေဒါ၊ ကြောင့်။ မရဏာ၊ မှ။ ပရံ၊ ၌။ အပါယံ၊ သော။ ဒုဂ္ဂတိံ၊ သော။ ဝိနိပါတံ၊ သော။ နိရယံ၊ သို့။ ဥပပဇ္ဇတိ၊ ရောက်ရ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

စုဒ္ဒဘမံ၊ တစ်ဆယ့်လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ပဌမပေယျာလဝဂ္ဂေါ၊ ပဌမပေယျာလဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုပဌမပေယျာလဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်ကား။

မာတုဂါမော စ၊ မာတုဂါမသုတ်၎င်း။ ပုရိသော စ၊ ပုရိသသုတ်၎င်း။ အာဝေဏိကာ စ၊ အာဝေဏိကဒုက္ခသုတ်၎င်း။ တိဓမ္မော စ၊ တီဟိဓမ္မေဟိသုတ်၎င်း။

ကောဓနော စ၊ ကောဓနသုတ်၎င်း။ ဥပနာဟီ စ၊ ဥပနာဟီသုတ်၎င်း။ ဣဿုကီ စ၊ ဣဿုကီသုတ်၎င်း။ မစ္ဆရေန စ၊ မစ္ဆရီသုတ်၎င်း။

အတိစာရီ စ၊ အတိစာရီသုတ်၎င်း။ ဒုဿီလော စ၊ ဒုဿီလ သုတ်၎င်း။ အပ္ပဿုတော စ၊ အပ္ပဿုတသုတ်၎င်း။ ကုသီတော စ၊ ကုသီတသုတ်၎င်း။

မုဋ္ဌဿာတိ စ၊ မုဋ္ဌဿတိသုတ်၎င်း။ ပဉ္စဝေရံ၊ ပဉ္စဝေရသုတ်၎င်း။ (ဣတိ၊ ဤသို့။) ကဏှပက္ခေ၊ ကဏှပက္ခ၌။ (စုဒ္ဒသ၊ တစ်ဆယ့်လေးသုတ်တို့ကို။) ပကာသိတော၊ ပြတော်မူအပ်ပြီ။