၂၂၈။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဿုတဝါ၊ အာဂမ အဓိဂမ သုတမရှိသော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ ပုထုဇဉ်သည်။ “သမုဒ္ဓေါ သမုဒ္ဒေါတိ၊ သမုဒြာ သမုဒြာ”ဟူ၍။ ဘာသဘိ၊ ပြောဆို၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧသော၊ ဤပုထုဇဉ်တို့ ပြောဆိုအပ်သော ပကတိသမုဒြာသည်။ အရိယဿ၊ ငါဘုရား၏။ ဝိနယေ၊ အဆုံးအမတော်၌။ န သမုဒ္ဒေါ၊ သမုဒြာမမည်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧသော၊ ဤပုထုဇဉ်တို့ ပြောဆိုအပ်သော ပကတိသမုဒြာသည်။ မဟာ၊ ကြီးစွာသော။ ဥဒကရာသိ၊ ရေအစုတည်း။ မဟာ၊ ကြီးစွာသော။ ဥဒကဏ္ဏဝေါ၊ ရေအပြင်တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပုရိသဿ၊ သတ္တဝါ၏။ စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။ သမုဒ္ဒေါ၊ သမုဒြာမည်၏။

တဿ၊ ထိုစက္ခုပသာဒတည်းဟူသော သမုဒြာ၏။ ရူပမယော၊ ရူပါရုံ ကြောင့်ဖြစ်သော။ ဝေဂေါ၊ (ကိလေသာ) အဟုန်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)

ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရူပမယံ၊ သော။ တံ ဝေဂံ၊ ထို (ကိလေသာ) အဟုန်ကို။ သဟတိ၊ သည်းခံနိုင်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သဦမိံ၊ (ကိလေသာတည်းဟူသော) လှိုင်းတံပိုးတို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ သာဝဋ္ဋံ၊ (ကိလေသာတည်းဟူသော)ဝဲတို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ သဂါဟံ၊ (ကိလေသာတည်းဟူသော) ဖမ်းစားတတ်သော ငါးမကန်းတို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ သရက္ခသံ၊ (ကိလေသာတည်းဟူသော) ဒကရက္ခိုသ်တို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ စက္ခုသမုဒ္ဒံ၊ စက္ခုပသာဒတည်းဟူသော သမုဒြာကို။ အတရိ၊ ကူးမြောက်ပြီးသူဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

တိဏ္ဏော၊ သံသရာတည်းဟူသော ရေအယာဉ်ကို ကူးမြောက်ပြီးသော။ ပါရင်္ဂတော၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ကမ်းတဘက်သို့ရောက်ပြီးသော။ ထလေ၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ကြည်းကုန်းထက်၌။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်သော။ ဗြာဟ္မဏော၊ အပပြုအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုရှိသောရဟန္တာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။ (အကြွင်း နည်းမှီး၍ပေးလေ) ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣဒံ၊ ဤတရားစကားတော်ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။ ပ။ သတ္ထာ၊ သည် ၁။ ဋ္ဌ-ဒုနည်း၌ ကောဓ ဥပါယာသ ၂-ပါးကို ဦမိ၊ ကာမဂုဏ် ၅-ပါးကို အာဝဋ္ဋ၊ မာတုဂါမကို ဂါဟ,ရက္ခသဟု (ခု ၁-၂၇၁၊ မ- ၂-၁၂၃၊ အံ့ ၁-၄၃၉)တို့ကို ကိုးကား၍ မိန့်ဆိုထား၏။

“ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဂါဟံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဖမ်းစားတတ်သော ငါးမကန်းတို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ သရက္ခသံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော ဒကရက္ခိုသ်တို့နှင့် တကွဖြစ်သော။ သဉီမိံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော လှိုင်းတံပိုးနှင့်တကွဖြစ်သော။ သာဝဋ္ဋံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော တို့နှင့်တကွဖြစ်သော။ သဘယံ၊ လှိုင်းတံပိုးတည်းဟူသော ဘေးနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဒုတ္တရံ၊ ကူးနိုင်ခဲသော။ ဣမံ သမုဒ္ဒံ၊ ဤစက္ခုပသာဒစသော သမုဒြာကို။ အစ္စတရိ၊ ကူးမြောက်ပြီ။ သ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝုသိတဗြဟ္မစရိယော၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသော မြတ်သောအကျင့်ရှိသော။ လောကန္တဂူ၊ သင်္ခါရလောက၏ အဆုံးသို့ရောက်သော။ ပါရဂတော၊ နိဗ္ဗာန်တည်းဟူသော ကမ်းတဘက်သို့ ရောက်သော။ ဝေဒဂူတိ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတီတိ၊ ဆိုအပ်၏”ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း ။