၁၅။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ စက္ခုဿ၊ စက္ခုပသာဒ၏။ အဿာဒပရိယေသနံ၊ သာယာဖွယ်ကို ရှာမှီးခြင်းအကျိုးငှါ။ အစရိံ၊ ကျင့်ပြီ။

စက္ခုဿ၊ ၏။ ယောအဿာဒေါ၊ အကြင်သာယာဖွယ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုသာယာဖွယ်ကို။ အဇ္ဈဂမံ၊ ထိုးထွင်း၍သိပြီ။ စက္ခုဿ၊ ၏။

ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်သော။ အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) သော၊ ထိုသာယာဖွယ်ကို။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပညာယ၊ ဝိပဿနာနှင့်တကွသော မဂ်ပညာဖြင့်။ သုဒိဋ္ဌော၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ စက္ခုဿ၊ ၏။ အာဒီနဝပရိယေသနံ၊ အပြစ်ကိုရှာမှီးခြင်းအကျိုးငှါ။ အစရိံ၊ ကျင့်ပြီ။

စက္ခုဿ၊ ၏။ ယော အာဒီနဝေါ၊ အကြင်အပြစ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုအပြစ်ကို။ တအဇ္ဈဂမံ၊ ထိုးထွင်း၍သိပြီ။

စက္ခုဿ၊ စက္ခုပသာဒ၏။ ယာဝတာ၊ သော။ အာဒီနဝေါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သော၊ ကို။ မေ၊ သည်။ ၁။ ယခုပေးသော အနက်ကား ဥာဏဉ္စ ပန မေ ဒဿနံ ဥဒပါဒိ အရ သဗ္ဗညုတဥာဏ်၊ အကုပ္ပါ မေ ဝိမုတ္တိ။ ပ ။ ပုနဗ္ဘဝေါ အရ ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်ကို ဖွင့်ဆိုသော မ-ဋ္ဌ ၂-၂၈ဝ-စာပိုဒ် အဖွင့်အရတည်း။ မေ၊ ၏ ။ဝိမုတ္တိ၊ သည်။ပ။ နတ္ထိ၊ မရှိ။’ဣတိ၊သို့။ မေ၊ ၏။ ဥာဏဉ္စ= ပစ္စဝေက္ခဏာဥာဏ်သည်လည်း။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ- ဟူ၍ သော်လည်း ဥာဏဉ္စ ပန မေ ဒဿနန္တိ ဒွီဟိ ပဒေဟိ ပစ္စဝေက္ခဏဥာဏံ ဝုတ္တံ၊ အံ-ဋ္ဌ ၂၊ ၂၃ဝ-နှာအဖွင့်အရ ပေးလေ။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ သုဒိဋ္ဌော၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ စက္ခုဿ၊ ၏။ နိဿရဏ ပရိယေသနံ၊ ထွက်မြောက်ရာ နိဗ္ဗာန်ကို ရှာမှီးခြင်းအကျိုးငှါ။ အစရိံ၊ ပြီ။

စက္ခုဿ၊ ၏။ ယံ နိဿရဏံ၊ အကြင်ထွက်မြောက်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ ကို။ အဇ္ဈဂမံ၊ ပြီ။

စက္ခုဿ၊ ၏။ ယာဝတာ၊ သော။ နိဿရဏံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) ဧတံ၊ ကို။ မေ၊ သည်။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ သုဒိဋ္ဌံ၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ သောတဿ၊ သော တပသာဒ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ ဃာနဿ၊ ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ ဇိဝှါယ၊ ၏။ အဿာဒပရိယေသနံ၊ ငှါ။ အစရိံ၊ ပြီ။

ဇိဝှါယ၊ ၏။ ယော အဿာဒေါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တံ၊ ကို။ အဇ္ဈဂမံ၊ ပြီ။ ဇိဝှါယ၊ ၏။

ယာဝတာ၊ သော။ အဿာဒေါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သော၊ ကို။ မေ၊ သည်။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ သုဒိဋ္ဌော၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပ။ ယာဝတာ၊ သော။ မနဿ၊ ၏။ နိဿရဏံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တံ၊ ကို။ မေ၊ သည်။ ပညာယ၊ ဖြင့်။ သုဒိဋ္ဌံ၊ ပြီ။ (ယာဝကီဝဉ္စ- စသည်ပေးမြဲ။)

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။