၉၁။ (ဇော ဘိက္ခဝေ ရောဂေါမှ တံ မေတိ န မညေယျအထိ ပဌမဇောသုတ်အတိုင်း ပေးလေ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။ ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒစသောတရားကို။ မညတိ၊ အောက်မေ့မှတ်ထင်၏။ ယသ္မိံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒစသောတရား၌။ မညတိ၊ ၏။ ယတော၊ အကြင်စက္ခုပသာဒစသောတရားမှ။ မညတိ၊ ၏။ ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒစသော တရားသည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ မညတိ၊ ၏။ တတော၊ ထိုသို့အောက်မေ့ မှတ်ထင်ခြင်းကြောင့်။ တံ၊ ထိုစက္ခုပသာဒစသောတရားသည်။ အညထာ၊ တပါးသောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အညထာဘာဝီ၊ တပါးသောအခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်လေ့ရှိသော။ ဘဝသတ္တော၊ ဘဝတို့၌ကပ်ငြိတတ်သော။ လောကော၊ သတ္တဝါအပေါင်းသည်။ ဝါ၊ သတ္တလောကသည်။ ဘဝမေဝ၊ ဘဝကိုသာလျှင်။ အဘိနန္ဒတိ၊ အလွန်တပ်နှစ်သက်၏။ ပ၊

ဇိဝှံ၊ ဇိဝှါပသာဒကို။ န မညေယျ၊ မအောက်မေ့မမှတ်ထင်ရာ။ ဇိဝှါယ၊ ၌။ န မညေယျ၊ ရာ။ ဇိဝှါတော၊ မှ။ န မညေယျ၊ ရာ။ ဇိဝှါ၊ သည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တိကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ န မညေယျ၊ ရာ။

ရသေ၊ ရသာရုံတို့ကို။ န မညေယျ၊ ရာ။ ဇိဝှါဝိညာဏံ၊ ကို။ ဇိဝှါသမ္ဖဿံ၊ ကို။ ဇိဝှါသမ္ဖဿပစ္စယာ၊ ကြောင့်။ ပ။ တံ၊ ထိုသုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာသည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ န မညေယျ၊ ရာ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။ ယံ၊ အကြင်ဇိဝှါပသာဒစသည်ကို။ မညတိ၊ ၏။ ယသ္မိံ၊ ၌။ မညတိ၊ ၏။ တတော၊ မှ။ မညတိ၊ ၏။ ယံ၊ သည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ မညတိ၊ ၏။ တတော၊ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုဇိဝှါပသာဒစသောတရားသည်။ အညထာ၊ အားဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။ အညထာဘာဝီ၊ သော။ ဘဝသတ္တော၊ သော။ လောကော၊ သည်။ ဘဝမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ အဘိနန္ဒတိ၊ ၏။ ပ၊

မနံ၊ စိတ်ကို။ န မညေယျ၊ ရာ။ ပ။ တံ၊ ထိုသုခဝေဒနာ ,ဒုက္ခဝေဒနာ, ဥပေက္ခာဝေဒနာသည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ န မညေယျ၊ ရာ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ယံ၊ အကြင်စိတ်အစရှိသောတရားကို။ မညတိ၊ ၏။ ယသ္မိံ၊ ၌။ မညတိ၊ ၏။ ယတော၊ မှ။ မညတိ၊ ၏။ ယံ၊ သည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ မညတိ၊ ၏။ တတော၊ ကြောင့်။ တံ၊ သည်။ အညထာ၊ ဖြင့်။ ဟောတိ၊ ၏။

အညထာဘာဝီ၊ သော။ ဘဝသတ္တော၊ သော။ လောကော၊ သည်။ ဘဝမေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ အဘိနန္ဒတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်ကုန်သော။ ခန္ဓဓာတုအာယတနာ၊ ခန္ဓာ,ဓာတ်, အာယတနတို့သည်။ (သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။) တမ္ပိ၊ ထိုခန္ဓာ, ဓာတ်, အာယတနကိုလည်း။ န မညေယျ၊ ရာ။ တသ္မိံမ္ပိ၊ ၌လည်း။ န မညေယျ၊ ရာ။ တတောပိ၊ မှလည်း။ န မညေယျ၊ ရာ။

တံ၊ သည်။ မေ၊ ၏။ (သန္တကံ၊ တည်း။) ဣတိ၊ သို့။ န မညေယျ၊ ရာ။ သော၊ သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အမညမာနော၊ သော်။ လောကေ၊ ၌။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောတရားကို။ န ဥပါဒိယတိ၊ မစွဲလမ်းအပ်။

ဝါ၊ မယူအပ်။ အနုပါဒိယံ(အနုပါဒိယန္တော)၊ သော်။ န ပရိတဿတိ၊ မတောင့်တ။

အပရိတဿံ (အပရိတဿန္တော)၊ သော်။ ပစ္စတ္တညေဝ၊ မိမိကိုယ်တိုင်သာလျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ကိလေသာငြိမ်း၏။ “(မေ၊ ငါ့အား။)

ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ (မေ၊ သည်။) ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုသိတံ၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီ။ ကရဏီယံ၊ ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတ္ထတ္တာယ၊ ငှါ။ အပရံ၊ သည်။ န၊ မရှိ”။ ဣတိ၊ သို့။ ပဇာနာတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ၏။

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။