Issues
Select Version
CC
language.zh-tw
sāsanāre-သာသနာရေး
မြန်မာဘာသာ
(SN)Saḷāyatanavaggo
(SN)Saḷāyatanavaggo

2. Mālukyaputtasuttaṃ

Author: sāsanāre-သာသနာရေး @ IAPT

၉၅။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ၊ ရှည်သော သက်တော်ရှိသော။ မာလုကျပုတ္တော၊ မာလုကျပုတ္တသည်။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။ ပ၊ (ဧကမန္တံ-မှ ဝိဟရေယျန္တိ အထိ စာပိုဒ် ၆၄-ဒုတိယမိဂဇာလသုတ်အတိုင်း ပေးမြဲ။) ၁။ မာလုကျဗြာဟ္မဏိယာ ပုတ္တော၊ဋ္ဌ။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ ဧတ္ထ၊ ဤသင်၏အဆုံးအမကို တောင်းရာ၌။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ (မယံ၊ ငါတို့သည်။) “ဘိက္ခု၊ ရဟန်းဖြစ်သော။ ဇိဏ္ဏော၊ အိုမင်းသော။ ဝုဒ္ဓေါ၊ ကြီးရင့်သော။ မဟလ္လကော၊ အမျိုးစည်းစိမ်အားဖြင့် ကြီးမြတ်သော။ အဒ္ဓဂတော၊ ရှည်မြင့်စွာသော ကာလသို့ ရောက်သော။ ဝါ၊ မင်းနှစ်ဆက် သုံးဆက်ကို လွန်သော။ ဝယောအနုပ္ပတ္တော၊ ပစ္ဆိမအရွယ်သို့ ရောက်သော။ ယတြ ဟိ (ယောဟိ) တွံ၊ အကြင်သင်သည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဩဝါဒံ၊ အဆုံးအမကို။ ယာစသိ နာမာတိ၊ တောင်းဘိ”၏ဟူ၍။
ဒဟရေ၊ ငယ်ကုန်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတို့ကို။ ကိံ ဝက္ခာမ၊ အသို့ ဟောရပါကုန်အံ့နည်း။ ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဇိဏ္ဏော၊ သည်။ ဝုဒ္ဓေါ၊ သည်။ မဟလ္လကော၊ သည်။ အဒ္ဓဂတော၊ သည်။ ဝယောအနုပ္ပတ္တော၊ သည်။ ကိဉ္စာပိ ဟောမိ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်ပါပေ၏။ (ပန၊ ထိုသို့ ဖြစ်ပါသော်လည်း။)
ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ခြောက်ပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဒေသေတု၊ ဟောတော်မူပါလော့။ သုဂတော၊ ကောင်းသေစကားကို ဆိုတော်မူတတ်သော မြတ်စွာဘုရားသည်။ (မေ၊ အား။) သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေတု၊ လော့။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သောတရားတော်၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ အပ္ပေဝ နာမ အာဇာနေယျံ၊ သိငြားအံ့လည်း မသိ။
အဟံ၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော တရားတော်၏။ ဒါယာဒေါ၊ အမွေခံသည်။ အပ္ပေဝ နာမ အဿံ၊ အဖြစ်ငြား အံ့လည်း မသိ။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။
မာလုကျပုတ္တ၊ မာလုကျပုတ္တ။ တံ၊ ထိုငါဆိုအပ်လတ္တံ့ သော စကားကို။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ မညသိ၊ အောက်မေ့မှတ်ထင်ဘိသနည်း။ စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ယေ တေ ရူပါ၊ အကြင်ရူပါရုံတို့ကို။ အဒိဋ္ဌာ၊ ဤဘဝ၌ မမြင်အပ်ဘူးကုန်။ အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မမြင်အပ်ဘူးကုန်။ န စ ပဿသိ၊ ယခုလည်း မြင်ဆဲမဟုတ်။ တေ၊ သင်အား။ ပဿေယျတ္တိ၊ မြင်လို၏ဟူ၍။ န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်း မဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုရူပါရုံတို့၌။ တေ၊ သင့်အား။ ဆန္ဒော ဝါ၊ လိုချင်ခြင်းသည်၎င်း။ ရာဂေါ ဝါ၊ တပ်မက်ခြင်းသည်၎င်း။ ပေမံ ဝါ၊ ချစ်ခြင်းသည်၎င်း။ အတ္ထိ၊ ရှိသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ ဤ လိုချင်ခြင်းစသည်ဖြစ်ခြင်းသည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။ (ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။)
သောတဝိညေယျာ၊ သောတဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ယေ တေ သဒ္ဒါ၊ အကြင်သဒ္ဒါရုံ တို့ကို။ အဿုတာ၊ ဤဘဝ၌ မကြားအပ်ဘူးကုန်။ အဿုတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မကြားအပ်ဖူးကုန်။ န စ သုဏာသိ၊ ယခုလည်းကြားဆဲမဟုတ်။ တေ၊ အား။ သုဏေယျန္တိ၊ ကြားလို၏ဟူ၍။ န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။
တတ္ထ၊ ထိုသဒ္ဒါရုံတို့၌။ တေ၊ သင်အား။ ဆန္ဒော ဝါ၊ သည်၎င်း။ ရာဂေါဝါ၊ သည်၎င်း။ ပေမံ ဝါ၊ သည်၎င်း။ အတ္ထိ၊ ရှိသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။ ဧတံ၊ သည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါ။ (ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။ )

ဃာနဝိညေယျာ၊ ဃာနဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ယေ တေ ဂန္ဓာ၊ အကြင်ဂန္ဓာရုံတို့ကို။ အဃာယိတာ၊ ဤဘဝ၌မနမ်းအပ်ဖူးကုန်။ အဃာဟိတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်းမနမ်းအပ်ဖူးကုန်။ ၁။ အဒိဋ္ဌာ အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာတိ ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝ အဒိဋ္ဌာ အတီတေပိ အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ။ န စ ပသီတိ ဧတရဟိပိ န ပဿသိ။ဋ္ဌ။

နစ ဃာယသိ၊ ယခုလည်းနမ်းဆဲမဟုတ်။ တေ၊ အား။ ဃာယေယျန္တိ၊ နမ်းလို၏ဟူ၍။ န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။ တတ္ထ၊ ထိုဂန္ဓာရုံတို့၌။ တေ၊ အား။ (အကြွင်းပေးမြဲ။)

ဇိဝှါဝိညေယျာ၊ ဇိဝှါဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။ ယေ တေ ရသာ၊ အကြင်ရသာရုံတို့ကို။ အသာယိတာ၊ ဤဘဝ၌မလျက်အပ်ဖူးကုန်။ အသာယိတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မလျက်အပ်ဖူးကုန်။ နစ သာယသိ၊ ယခုလည်း လျက်ဆဲမဟုတ်။ တေ၊ အား။ သာယေယျန္တိ၊ လျက်လို၏ဟူ၍။ နစဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။ တတ္ထ၊ ထိုရသာရုံတို့၌။ တေ၊ အား။ (အကြွင်းပေးမြဲ။)
ကာယဝိညေယျာ၊ ကာယဝိဉာဏ်ဖြင့်သိအပ်ကုန်သော။ ယေ တေ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာ၊ အကြင်ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့ကို။ အသံဖုဋ္ဌာ၊ ဤဘဝ၌မတွေ့ထိအပ်ဖူးကုန်။ အသံဖုဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မထိအပ်ဖူးကုန်။ နစဖုသသိ၊ ယခုလည်းတွေ့ထိဆဲမဟုတ်။ တေ၊ အား။ ဖုသေယျန္တိ၊ တွေ့ထိလို၏ဟူ၍။ နစဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။ တတ္ထ၊ ထိုဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့၌။ တေ၊ အား။ (အကြွင်းပေးမြဲ၊ )
မနောဝိညေယျာ၊ မနောဝိဉာဏ်ဖြင့်သိအပ်ကုန်သော။ ယေ တေ ဓမ္မာ၊ အကြင်ဓမ္မာရုံတို့ကို။ အဝိညာတာ၊ ဤဘဝ၌ မသိအပ်ဘူးကုန်။ အဝိညာတပုဗ္ဗာ၊ ရှေးဘဝ၌လည်း မသိအပ်ဘူးကုန်။ နစဝိဇာနာသိ၊ ယခုလည်းသိဆဲမဟုတ်။ တေ၊ အား။ ဝိဇာနေယျ န္တိ၊ သိလို၏ဟူ၍။ န စ ဟောတိ၊ ဖြစ်လည်းမဖြစ်။ တတ္ထ၊ ထိုဓမ္မာရုံတို့၌။ တေ၊ အား။ (အကြွင်းပေးမြဲ။)
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ တေ၊ သင်သည်။ ဒိဋ္ဌသုတမုတဝိညာတဗ္ဗေသု၊ မြင်အပ်, ကြားအပ် တွေ့ထိအပ်, သိအပ်ကုန်သော။ ဧတ္ထ(ဧတေသု)ဓမ္မေသု၊ ဤတရားတို့တွင်။ ဒိဋ္ဌေ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့်ရူပါရုံကို မြင်အပ်သည်ရှိသော်။ ဒိဋ္ဌမတ္တံ၊ မြင်အပ်ကာမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ သုတေ၊ သောတဝိဉာဏ်ဖြင့် သဒ္ဒါရုံကို ကြားအပ်သည်ရှိသော်။ သုတမတ္တံ၊ ကြားအပ်ကာမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ မုတေ၊ ဃာနဝိဉာဏ်, ဇိဝှါဝိဉာဏ်,ကာယဝိဉာဏ်ဖြင့် ဂန္ဓာရုံ, ရသာရုံ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့ကို တွေ့ထိအပ်သည်ရှိသော်။ မုတမတ္တံ၊ တွေ့ထိအပ်ကာမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဝိညာတေ၊ မနောဝိဉာဏ်ဖြင့် ဓမ္မာရုံကို သိအပ်သည်ရှိသော်။ ဝိညာတမတ္တံ၊ သိအပ်ကာမျှသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ ယတော၊ အကြင်အခါ၌။ တေ၊ သင်သည်။ ဒိဋ္ဌသုတမုတဝိညာတဗ္ဗေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့တွင်။ ဒိဋ္ဌေ၊ သော်။ ဒိဋ္ဌမတ္တံ၊ သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ သုတေ၊ သော်။ သုတမတ္တံ၊ သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ မုတေ၊ သော်။ မုတမတ္တံ၊ သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ ဝိညာတေ၊ သော်။ ဝိညာတမတ္တံ၊ သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ တတော၊ ထိုအခါ၌။ တွံ၊ သင်သည်။ တေန၊ ထိုရာဂ, ဒေါသ, မောဟဖြင့် (တပ်မက်ပြစ်မှား တွေဝေသည်)။ နဘဝိဿသိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။

တနည်းကား... တေန၊ ထိုမြင်ခြင်း စသည်နှင့်စပ်သော ရာဂ, ဒေါသ, မောဟနှင့် တကွ။ န ဘဝိဿသိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့ ။ မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ ယတော၊ ၌။ တွံ၊ သည်။ တေန၊ ထိုရာဂ, ဒေါသ,မောဟဖြင့် (တပ်မက်, ပြစ်မှား, တွေဝေသည်။) ` ၁။ ဤကား န တေနာတိ တေန ရာဂေန ဝါ ရတ္တော, ဒေါသေန ဝါ ဒုဋ္ဌော မောဟေန ဝါ မူဠှော န ဘဝိဿတိ ဟူသော ဤအဋ္ဌကထာအဖွင့်အလိုတည်း။ ဘဝိဿတိ-ဟု ရှိသော်လည်း ပါဠိတော်ပါတွံ-ကိုငဲ့၍ ဘဝိဿတိ ဖြစ်သင့်၏။

၂။ ဤအနက်ကား-တေနာတိ တေန ဒိဋ္ဌာဒိနာ ဒိဋ္ဌာဒိပဋိဗဒ္ဓေန ရာဂါဒနာ ဝါ။ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ပ။ တသ္မိံ ကာလေ တေန ဝါ ကာရဏေန ဒိဋ္ဌာဒိပဋိဗဒ္ဓေန ရာဂါဒိနာ သဟ န ဘဝိဿသိ-ဟူသော ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာ စာမျက်နှာ ၈၂-အလိုပေးသော အနက်တည်း။

နဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။ မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ တတော၊ ထိုအခါ၌။ တွံ၊ သည်။ တတ္ထ၊ ထိုဒိဋ္ဌသုတမုတဝိညာတအာရုံ၌။ (ပဋိဗဒ္ဓေါ၊ စပ်သော။ ပတိဋ္ဌိတောနာမ၊ တည်ခြင်းမည်သည်။) န ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ ယတော၊ ၌။ တွံ၊ သည်။ တတ္ထ၊ ၌။ (ပဋိဗဒ္ဓေါ၊ သော။ ပတိဋ္ဌိတောနာမ၊ သည်။)
န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။ မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ တတော၊ ၌။ တွံ၊ သည်။ ဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန် လောက၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။ ဟုရံ၊ တမလွန်လောက၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ ။ ဥဘယန္တရေန၊ ပစ္စုပ္ပန် တမလွန် နှစ်ပါးစုံသောလောက၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ ။
ဧသေဝ၊ ဤ ပစ္စုပ္ပန်, တမလွန် နှစ်ပါးစုံသော လောက၌ မဖြစ်ခြင်းသည်သာလျှင်။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲအပေါင်း၏။ အန္တော၊ အဆုံးမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဣမဿ၊ ဤစကား၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဝိတ္ထာရေန၊ အကျယ်အားဖြင့်။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့။ အာဇာနာမိ၊ သိပါသနည်း။)
ရူပံ၊ အဆင်းကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဝါ၊ မြင်သောကြောင့်။ ပိယံ၊ ချစ်နှစ်သက်ဖွယ်သော။ နိမိတ္တံ၊ ယောက်ျား မိန်းမစသော အမှတ်နိမိတ်ကို။ မနသိကရောတော၊ နှလုံးသွင်းသောသူအား။
သတိ၊ သတိသည်။ မုဋ္ဌာ၊ ကင်းပျောက်၏။ သာရတ္တစိတ္တော၊ ပြင်းစွာ တပ်နှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။ တဉ္စ၊ ထိုရူပါရုံကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
တဿ၊ ထိုသူအား။ အနေကာ၊ တပါးမကများစွာကုန်သော။ ရူပသမ္ဘဝါ၊ ရူပါရုံကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ သူတပါး၏ စည်းစိမ်ကို ရှေးရှုကြံစည်ခြင်းဖြင့်၎င်း။ ဝိဟေသာ စ၊ ညှဉ်းဆဲလိုခြင်းဖြင့်၎င်း။ အဿ၊ ထိုသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ညှဉ်းဆဲအပ်၏။

(တနည်းကား) တဿ၊ ထိုသူအား။ အနေကာ၊ ကုန်သော။ ရူပသမ္ဘဝါ၊ ကုန်သော။ ဝေဒနာ စ၊ ဝေဒနာ တို့သည်၎င်း။ အဘိဇ္ဈာ စ၊ တို့သည်၎င်း။ ဝိဟေသာ စ၊ တို့သည်၎င်း။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏

၁။ ဤအနက်ကား မ-ဋ္ဌ ၄-စာပိုဒ် ၃၉၃၊၂၃၂-နှာ၊ ဆန္နောဝါဒသုတ်အဖွင့်နှင့် ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာစာပိုဒ် ၁၀-ဗာဟိယသုတ်အဖွင့် စာမျက်နှာ ၈၃-ပဌမနည်းအရ ပေးသောအနက်တည်း။ ဥဒါန်းအဋ္ဌကထာလာ အပရေ ဆရာတို့အလို ဣဓ၊ ဤကာမဘဝ၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။ ဟုရံ၊ အရူပဘဝ၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ ။ ဥဘယ မန္တရေန၊ ကာမဘဝ အရူပဘဝ နှစ်ပါးစုံတို့၏ အကြား ရူပဘဝ၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ -ဟူ၍ပေး။

အညေဆရာတို့အလို- ဣဓ၊ ဤအဇ္ဈိတ္တိကာယတန ခြောက်ပါး၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊လတ္တံ့။ ဟုရံ၊ဗာဟိရာယတနခြောက်ပါး၌။ န ဘဝိဿာသိ၊ လတ္တံ့။ ဥဘယမန္တရေန၊ စိတ် စေတသိက်၌။ န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့ - ဟူ၍၎င်း။ ဣဓ၊ ဤအကြောင်းတရား၌။ နေဝ ဘဝိဿသိ၊လတ္တံ့- ဟုရံ၊ အကျိုးတရား၌။န ဘဝိဿသိ၊ လတ္တံ့။ဥဘယမန္တရေန၊ ပညတ်တရား၌။ န ဘဝိဿာသိ၊ လတ္တံ့ ဟူ၍၎င်း ပေးလေ။ သို့သော် တံ သဗ္ဗံ အဋ္ဌကထာသု နတ္ထိ ဟု အဋ္ဌကထာ၌ မိန့်၏။

၂။ ဤအနက်ကား အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာ စာတိ အဘိဇ္ဈာယ စ ဝိဟိံသာယ စ - ဟူသောအဋ္ဌကထာ ပဌမနည်း။ အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာ စာတိ ကရဏတ္ထေ ပစ္စတ္တဝစနန္တိ အာဟ “အဘိဇ္ဈာယ စ ဝိဟေသာယ စာ"တိ ဟူသော ဋီကာကို ရှု၍ပေးသော အနက်တည်း။

(အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။) အဿ၊ ထိုသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ ညှဉ်းဆဲအပ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ အာစိနတော၊ ဆည်းပူးသောသူမှ။ ဝါ၊ တိုးပွါးစေသောသူမှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဝါ၊ ကို။ အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
သဒ္ဒံ၊ အသံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ဝါ၊ ကြားသည်ရှိသော်။ ဝါ၊ ကြားသောကြောင့်။ ပိယံ၊ သော။ နိမိတ္တံ၊ ကို။ မနသိကရောတော၊ အား။
သတိ၊ သည်။ မုဋ္ဌာ၊ ၏။ သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။ ဝေဒေတိ၊ ၏။ တဉ္စ၊ ထိုသဒ္ဒါရုံကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုသူအား။ အနေကာ၊ ကုန်သော။ သဒ္ဒသမ္ဘဝါ၊ သဒ္ဒါရုံကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ အသံကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။ ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။ ဝိဟေသာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။ အဿ၊ ထိုသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ညှဉ်းဆဲအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ အာစိနတော၊ ဆည်းပူးသောသူမှ။ ဝါ၊ တိုးပွါးစေသောသူမှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဂန္ဓံ၊ အနံ့ကို။ ဃတွာ၊ နမ်း၍။ ပိယံ၊ သော။ နိမိတ္တံ၊ ကို။ မနသိကရောတော၊ အား။ သတိ၊ သည်။ မုဋ္ဌာ၊ ၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။ ဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။ တဉ္စ၊ ထိုဂန္ဓာရုံကိုလည်း။ ဝါ၊ ထိုအနံ့ကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။ အနေကာ၊ ကုန်သော။ ဂန္ဓသမ္ဘဝါ၊ ဂန္ဓာရုံလျှင် ဖြစ်ကြောင်းရှိကုန်သော။ ဝေဒနာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ တို့သည်၎င်း။ ဝိဟေသာ စ၊ တို့သည်၎င်း။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏။ အဿ၊ ၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ (အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။) ဥပဟညတိ၊ ကပ်၍ညှဉ်းဆဲအပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အာစိနတော၊ ဆည်းပူးသောသူမှ။ ဝါ၊ ပွါးစေသောသူမှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ရသံ၊ အရသာကို။ ဘောတွာ၊ သုံးဆောင်၍။ ပိယံ၊ သော။ နိမိတ္တံ၊ ကို။ မနသိ ကရောတော၊ အား။
သတိ၊ သည်။ မုဋ္ဌာ၊ ၏။ သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။ ဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။ တဉ္စ၊ ထိုရသာရုံကိုလည်း။ ဝါ၊ ထိုအနံ့ကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။ အနေကာ၊ ကုန်သော။ ရသသမ္ဘဝါ၊ ရသာရုံလျှင်ဖြစ်ကြောင်း ရှိကုန်သော။ ဝေဒနာ၊ တို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။ ဝိဟေသာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။ အဿ၊ ၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဥပဟညတိ၊ အပ်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အာစိနတော၊ မှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

၁။ ဤအနက်ကား အထဝါ"တဿ ဝဍ္ဎန္တီတိ ပဒေနာပိ သဒ္ဓိံ ယောဇေတဗ္ဗံ၊ အဘိဇ္ဈာ စ ဝိဟေသာစာတိ ဣမေဟိ ဒွေ ဓမ္မာ တဿ ဝဍ္ဎန္တီတိ အတ္ထော- ဟူသော အဋ္ဌကထာ ဒုတိယနည်းအရ ပေးသော အနက်တည်း။

၂။ အာရာ နိဗ္ဗာနံ ဝုစ္စတီတိ ဧဝရူပဿ ပုဂ္ဂလဿ နိဗ္ဗာနံ နာမ ဒူရေ ပဝုစ္စတိ-ဖွင့်သော ဤအဋ္ဌကထာအရ အာစိနတော-ပုဒ်ဝယ် ပဉ္စမျတ္ထ၌ ဆဋ္ဌီသက်၍ ဒူရတ္ထ ယောဂတ္ထပေးသော အနက်တည်း။ အာရကာ မန္ဒဗုဒ္ဓီနံ။ သဒ္ဒနီတိသုတ္တမာလာ၊ ၁၃၄-နှာ၊ ဝိသုဒ္ဓိ ဋီ၊ ၂၂၈-နှာ။

ဖဿံ၊ အတွေ့အထိကို။ ဖုဿ၊ တွေ့ထိ၍။ ပိယံ၊ သော။ နိမိတ္တံ၊ ကို။ မနသိကရောတော၊ အား။ သတိ၊ သည်။ မုဋ္ဌာ၊ ၏။
သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။ ဝေဒေဟိ၊ ၏။ တဉ္စ၊ ထိုဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကိုလည်း။ ဝါ၊ ထိုအတွေ့အထိကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။ အနေကာ၊ ကုန်သော။ ဖဿသမ္ဘဝါ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံလျှင်ဖြစ်ကြောင်း ရှိကုန်သော။ ဝေဒနာ စ၊ တို့သည်၎င်း။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ တို့သည်၎င်း။ ဝိဟေသာ စ၊ တို့သည်၎င်း။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ကုန်၏။ အဿ၊ ၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ (အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။) ဥပဟညတိ၊ အပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အာစိနတော၊ မှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ အာရာ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဓမ္မံ၊ ဓမ္မာရုံကို။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ပိယံ၊ သော။ နိမိတ္တံ၊ ကို။ မနသိကရောတော၊ အား။ သတိ၊ သည်။
မုဋ္ဌာ၊ ၏။ သာရတ္တစိတ္တော၊ ၍။ ဝေဒေတိ ၏။ တဉ္စ၊ ထိုဓမ္မာရုံကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ တိဋ္ဌတိ၊ ၏။
တဿ၊ အား။ အနေကာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မသမ္ဘဝါ၊ ဓမ္မာရုံကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ဓမ္မာရုံလျှင်ဖြစ်ကြောင်းရှိကုန်သော။ ဝေဒနာ၊ သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ကုန်၏။
အဘိဇ္ဈာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။ ဝိဟေသာ စ၊ ဖြင့်၎င်း။ အဿ၊ ၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ (အဘိဇ္ဈာဝိဟေသာဟိ၊ တို့သည်။) ဥပဟညတိ၊ အပ်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အာစိနတော၊ မှ။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ အာရာ၊ ဝေး၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။) ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ (ငါ၊ အဆင်းကို။) ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ပဋိဿတော၊ ထင်သောသတိရှိသည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။) သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ရူပေသု၊ ရူပါရုံတို့၌။ ဝါ၊ အဆင်းတို့၌။ န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။ တဉ္စ၊ ထိုရူပါရုံကိုလည်း။ ဝါ၊ ထိုအဆင်းကိုလည်း။
ဝိရတ္တစိတ္တော၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်းကင်းသော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။ တဉ္စ၊ ထိုရူပါရုံကိုလည်း။ ဝါ၊ ထိုအဆင်းကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အကြင်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။ ဝါ၊ အဆင်းကို။ ပဿတော၊ မြင်သော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ သေဝတော၊ မှီဝဲသော။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား။ ၁။ စနှင့်အပိကို ချန်၍ပြန်သော အထက်ပါအနက်သည် “သေဝတော စာပီတိ ဧတ္ထ စ-သဒ္ဓေါ စ နိပါတ မတ္တန္တိ သေန္တဝဿ ဣစ္စေဝ အတ္ထော ဝုတ္တော”ဟူသော ဋီကာနှင့်အညီ ပြန်အပ်သော အနက်ဖြစ်သည်။ ပါဠိတော်၌ ထင်ရှားရှိသော ထို စ-သဒ္ဒါနှင့် အပိ-သဒ္ဒါပါ အနက်ရစေလိုလျှင် ဤသို့ ပြန်အပ်၏။ “ယထာ၊ ဖြင့်။ ရူပံ၊ ကို။ ပဿတော စာပိ၊ မြင်လည်း မြင်သော်လည်း။ ဝေဒနံ၊ (စက္ခုသမ္ဖဿကြောင့်ဖြစ်သော) ဝေဒနာ ကို။ ( အဋ္ဌကထာ၌ စတုမဂ္ဂသမ္ပယုတ္တဝေဒနာကို ဆိုသည်မှာ ဥက္ကဋ္ဌနည်းပေတည်း၊ ဤ၌ကား ရူပံ ဒိသွာ ပဿတော ရူပံ-တို့ကို ထောက်၍ အဆင်းကို မြင်ဆဲ၌ဖြစ်သောဝေဒနာကိုသာ ယူသင့်၏) သေဝတောစာပိ၊ မှီဝဲလည်း မှီဝဲသော်လည်း” ဟု ဤသို့ပြန်အပ်၏။ ဆိုလိုသည်မှာ မြင်အပ်သော ရူပါရုံ၌ မြင်ရုံမျှတည်အောင် ရှုသော ယောဂီရဟန်းသည်လည်း စက္ခုဒွါရ၌ ရူပါရုံထင်သောအခါ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကဲ့သို့ပင် ထိုအဆင်း ရူပါရုံကို မြင်လည်းမြင်၏။ စက္ခုသမ္ဖဿဇာ ဝေဒနာဟု ခေါ်သော စက္ခုဒွါရိကဝေဒနာကိုလည်း ခံစား၏။ ၎င်းဝေဒနာလည်း ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ရူပါရုံကို မြင်၍ ဝေဒနာကို ခံစားသော်လည်း ဝိပဿနာမရှိသော သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှာကဲ့သို့ အဝိဇ္ဇာ တဏှာစသော ကိလေသာဆင်းရဲသည်၎င်း၊ ထိုကိလေသာမှ ဆက်၍ ဖြစ်နိုင်သော ကံနှင့် ဝိပါက်ဆင်းရဲသည်၎င်းမဖြစ်ပွါးရ၊ ချုပ်သာချုပ်သည်ဟု ဆိုလို၏။ ထို့ကြောင့်ပင် “ခီယတိ နောပစီယတိ" ဟု ဟောတော်မူပေသည်။ ဤသို့ အနက်ပြန်ရာ၌ စ-သဒ္ဒါဖြင့် ပဿနနှင့် သေဝနတို့ကို အပြန် အလှန်ဆည်း၏၊ အပိ-သဒ္ဒါဖြင့် ထိုသို့ပင် မြင်၍ ခံစားငြားသော်လည်းဟု သမ္ဘာဝနာပြု၏၊ အလွန်ပင် သင့်လျော်ကောင်းမြတ်သော အနက်ဖြစ်ပေသည်။ အဋ္ဌကထာ၌ကား စနှင့် အပိတို့၏ ဤသမုစ္စည်းသမ္ဘာ ဝနာအနက်တို့ကို ဥတ္တာနတ္ထဖြစ်သောကြောင့် မဖွင့်ပဲ ချန်ထားခဲ့သည် ဖြစ်ရာ၏။ နောက်ဂါထာတို့၌လည်း နည်းတူပင် မှတ်ယူအပ်၏။
ခီယတိ၊ ( ဝဋ်ဆင်းရဲ ကိလေသာဆင်းရဲသည် ) ကုန်ခြင်းသို့ရောက်၏။ နောပစီယတိ၊ ပွါးစီးခြင်းသို့မရောက်။ ဧဝံ၊ ဤသို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ စရတီ၊ ကျင့်၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ အပစိနတော၊ ဖျက်ဆီးသောသူမှ။ ဝါ၊ နှင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဝါ၊ ကို။ သန္တိကေ၊ နီး၏ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။) သဒ္ဒံ၊ သဒ္ဒါရုံကို။ ဝါ၊ အသံကို။ သုတွာ၊ ကြား၍။ ပဋိဿတော၊ ထင်သောသတိရှိသည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
သော၊ သည်။ သဒ္ဒေသု၊ တို့၌။ န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။ တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ၏။ တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။ သဒ္ဒံ၊ ကို။ သုဏတော၊ ကြားသော။ ဝေဒနံ၊ ကို။ သေဝတော၊ သော။ အဿ၊ အား။
ခီယတိ၊ ၏။ နောပစီယတိ၊ မရောက်။ ဧဝံ၊ အားဖြင့်။ သော၊ သည်။ သတော၊ ဖြစ်၍။ စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အပစိနတော၊ မှ။ ဝါ၊ နှင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ သန္တိကေ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။) ဂန္ဓံ၊ ဂန္ဓာရုံကို။ ဝါ၊ အနံ့ကို။ ဃတွာ၊ နမ်း၍။ ပဋိဿတော၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) သော၊ သည်။ ဂန္ဓေသု၊ တို့၌။ န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ၏။ တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။ ဂန္ဓံ၊ ကို။ ဃာယတော၊ နမ်းသော။ ဝေဒနံ၊ ကို။ သေဝတော၊ သော။
အဿ၊ အား။ ခီယတိ၊ ၏။ နောပစီယတိ၊ မရောက်။ ဧဝံ၊ အားဖြင့်။ သော၊ သည်။ သတော၊ ဖြစ်၍။ စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အပစိနတော၊ မှ။ ဝါ၊ နှင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ သန္တိကေ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။) ရသံ၊ ကို။ ဘောတွာ၊ သုံးဆောင်၍။ ပဋိဿတော၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) သော၊ သည်။ ရသေသု၊ တို့၌။ နရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ၏။ တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။ ရသံ၊ ကို။ သာယတော၊ လျက်သော။ ဝေဒနံ၊ ကို။
သေဝတော၊ သော။ အဿ၊ အား။ ခီယတိ၊ ၏။ နောပစီယတိ၊ မရောက်။ ဧဝံ၊ အားဖြင့်။ သော၊ သည်။ သတော၊ ဖြစ်၍။ စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အပစိနတော၊ မှ။ ဝါ၊ နှင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ သန္တိကေ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။) ဖဿံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို။ ဝါ၊ အတွေ့အထိကို။ ဖုဿ၊ တွေ့ထိ၍။ ပဋိဿာတော၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) သော၊ သည်။ ဖဿေသု၊ တို့၌။ နရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ၏။ တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။ ဖဿံ၊ ကို။ ဖုသတော၊ တွေ့ထိသော။ ဝေဒနံ၊ ကို။
သေဝတာ၊ သော။ အဿ၊ အား။ ခိယတိ၊ ၏။ နောပစီယတိ၊ မရောက်။ ဧဝံ၊ အားဖြင့်။ သော၊ သည်။ သတော၊ ဖြစ်၍။ စရတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အပစိနတော၊ မှ။ ဝါ၊ နှင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ သန္တိကေ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
(ယော ပုဂ္ဂလော၊ သည်။) ဓမ္မံ၊ ဓမ္မာရုံကို။ ဉတွာ၊ သိ၍။ ပဋိဿတော၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) သော၊ သည်။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ န ရဇ္ဇတိ၊ မတပ်မက်။
တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ ဝိရတ္တစိတ္တော၊ ဖြစ်၍။ ဝေဒေတိ၊ ၏။ တဉ္စ၊ ကိုလည်း။ အဇ္ဈောသ၊ ၍။ န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဇာနတော၊ သိသော။ ဝေဒနံ၊ ကို။ သေဝတော၊ သော။
အဿ၊ အား။ ခီယတိ၊ ၏။ နောပစီယတိ၊ မရောက်။ ဧဝံ၊ အားဖြင့်။ သော၊ သည်။ သတော၊ ဖြစ်၍။ စရတီ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သို့။ ဒုက္ခံ၊ ကို။ အပစိနတော၊ မှ။ ဝါ၊ နှင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ သည်။ သန္တိကေ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။)
ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ အပ်သော။ ဣမဿ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ အဟံ၊ သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။ အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။ မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော စကား၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ တွံ၊ သင်သည်။ သာဓု ခေါ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။
ရူပံ ဒိသွာ သတိမုဋ္ဌာ။ပ။ သန္တိကေ နိဗ္ဗာန ဝုစ္စတီတိ၊ ရူပံ ဒိသွာ သတိမုဋ္ဌာ။ပ။သန္တိကေ နိဗ္ဗာန ဝုစ္စတိ၊ ဟူ၍။ ဝိတ္ထာရေန၊ အားဖြင့်။ အာဇာနာသိ၊ သိ၏။
မာလုကျပုတ္တ၊ ပုတ္တ။ မယာ၊ သည်။ သံခိတ္တေန၊ အားဖြင့်။ ဘာသိတဿ၊ အပ်သော။ ဣမဿ၊ ၏။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝိတ္တာရေန၊ အားဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ မာလုကျပုတ္တော၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတံ၊ ကို။ အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။ အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။ အာသနာ၊ နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ အလွန်ရိုသေစွာရှိခိုး၍။ ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ျာရစ်လှည့်လည်သည်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ မာလုကျပုတ္တော၊ သည်။ ဧကော၊ တယောက်အထီးတည်း။ ဝူပကဋ္ဌော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်သို့ကပ်၍။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သော သတိရှိသည်ဖြစ်၍။ အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သောလုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဟိတတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ စေလွှတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရန္တော၊ နေသည်ရှိသော်။ န စိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီသာလျှင်။ ယဿ၊ အကြင် အရဟတ္တဖိုလ် နိဗ္ဗာန်၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။ သမ္မဒေဝ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။ အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ယာတည်ထောင် လူ၏ဘောင်မှ။ အနဂါရိယံ၊ အိမ်ယာမထောင်, ရဟန်းဘောင်၌။ ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ရှင်ရဟန်းပြုကုန်၏။ အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိသော။ ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ၊ မဂ်တည်းဟူသော မြတ်သောအကျင့်၏ အဆုံးဖြစ်သော။ တံ၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ် နိဗ္ဗာန်ကို။ (သစ္ဆိကတွာ၌စပ်။) ဝါ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ် နိဗ္ဗာန်သို့။ (ဥပသမ္ပဇ္ဇ၌စပ်။) ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်သော အတ္တဘော၌သာလျှင်။ ဝါ၊ မျက်မှောက်သော ကိုယ်၏အဖြစ်၌ သာလျှင်။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ ဝါ၊ မိမိအလိုလို။ အဘိညာ (အဘိညာယ)၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။ သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။ ဉာသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝါ၊ ရောက်၍။ ဝိဟာသိ၊ နေပြီ။
“(မေ၊ ငါ့အား။) ဇာတိ၊ သည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ (မေ၊ ငါသည်။) ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုသိတံ၊ အပ်ပြီ။ ကရဏီယံ၊ ကို။ ကတံ၊ အပ်ပြီ။ ဣတ္ထတ္တာယ၊ ငှါ။ အပရံ၊ သည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ”။ ဣတိ၊ သို့။ အဗ္ဘညာသိ၊ ပြီ။
အာယသ္မာ မာလုကျပုတ္တော၊ သည်။ အရဟတံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ အညတရော၊ တပါးအပါအဝင်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ ပြီ။ (ဣတိ၊ ၏။ ဣတိ-တလုံး အကြေကြံ။)
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။