၈၂။ (အထ ခေါမှ ဧတဒဝေါစ အထိပေးမြဲ)

ဘန္တေ၊ ရား။ “လောကော လောကောတိ၊ လောက လောက”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှသော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။ “လောကောတိ၊ လောက”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ နု ခေါ၊ ဆိုအပ်ပါသနည်း။ ဣတိ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ လုဇ္ဇတိ၊ ပျက်စီးတတ်၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ “လောကောတိ၊ လောက”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ကိဉ္စ၊ အဘယ်တရားသည်။ လုဇ္ဇတိ၊ ပျက်စီး တတ်ပါသနည်း။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။ လုဇ္ဇတိ၊ ပျက်စီးတတ်၏။

ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။ လုဇ္ဇန္တိ၊ ပျက်စီးတတ်ကုန်၏။ စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။ လုဇ္ဇတိ၊ ၏။ စက္ခုသမ္ဖဿော၊ သည်။ လုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပ။တမ္ပိ၊ ထိုသုခဝေဒနာ,ဒုက္ခဝေဒနာ,ဥပေက္ခာဝေဒနာ သည်လည်း။ လုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပ။ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ လုဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ “လောကောတိ၊ လောက”ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ၏။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။