၃၅၂။ တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထို အခါ၌။ စိတ္တော၊ သော။ ဂဟပတိ၊ သည်။ အာဗာဓိကော၊ ဖျားနာခြင်းရှိသည်။ ဒုက္ခိတော၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့ရောက်သည်။ ဗာဠှဂိလာနော၊ ပြင်းစွာနာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ အာရာမဒေဝတာ၊ အရာမ် စောင့်နတ်တို့သည်၎င်း။ ဝနဒေဝတာ၊ တောစောင့်နတ်တို့သည်၎င်း။ ရုက္ခဒေဝတာ၊ ရုက္ခစိုး နတ်တို့သည်၎င်း။ ဩသဓိတိဏဝနပ္ပတီသု၊ ဖန်ခါး ဇီးဖြူ အစရှိသော ဆေးပင်, ဖြူဆံမြက်ပြိတ်မြက် အစရှိသော မြက်ပင် တောစိုးသစ်ပင်တို့၌။ အဓိဝတ္ထာ၊ စိုးအုပ်၍နေကုန်သော။ ဒေဝတာ၊ နတ်တို့သည်၎င်း။ သင်္ဂမ္မ၊ စည်းဝေးကုန်၍။ သမာဂမ္မ၊ ထိုထိုအရပ်မှ ကောင်းစွာလာကုန်၍။ စိတ္တံ၊ သော။ ဂဟပတိံ၊ ကို။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ အနာဂတံ၊ လာလတ္တံ့ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ကာလ၌။ စက္ကဝတ္တိ၊ စကြာရတနာကို လည်စေတတ်သော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အဿံ၊ ဖြစ်လို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဏိဓေဟီတိ၊ (တောင့်တသည်၏ အစွမ်းအားဖြင့်) စိတ်ကိုထားလော့”ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ပြောဆိုကုန်ပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ စိတ္တော၊ သော။ ဂဟပတိ၊ သည်။ တာ အာရာမဒေဝတာ၊ ထိုအရာမ်စောင့်နတ်တို့ကို၎င်း။ တာ ဝနဒေဝတာ၊ တို့ကို၎င်း။ တာ ရုက္ခဒေဝတာ၊ တို့ကို၎င်း။ ဩသဓိတိဏဝနပ္ပတီသု၊ တို့၌။ အဓိဝတ္တာ၊ ကုန်သော။ တာ ဒေဝတာ၊ တို့ကို၎င်း။

“တမ္ပိ၊ ထိုစကြာမင်း၏အဖြစ်သည်လည်း။ ၁။ ဤအနက်ကား ဤအဋ္ဌကထာဖွင့်အရပေးအပ်သောအနက်တည်း။ အံ-ဋ္ဌ ၃၊ သတ္တကနိပါတ် စာပိုဒ် ၆၆-၌ ဩသဓီတိ ဩသဓရုက္ခာ ဟု ဩသမိသဒ္ဒါ၏ဇာတ်ကို မဟောရာ၌ ရောဂါပျောက်ကြောင်း ဆေးပင်ဟောဟု တိုက်ရိုက်ဖွင့်၏။ ထို့ကြောင့် ဤအဋ္ဌကထာ၌ ဇာတိဟော ဩသဓိအဖွင့်မဟုတ်၊ ဇာတ်ကို မဟောသော ဩသဓိသဒ္ဒါဟု သိရာ၏။ ထို၏အရကိုလည်း ဇီးဖြူဖန်ခါးပင် စသည်ကို ကောက်ပြတော်မူ၏။ အဘိဓာန် ၅၄ၐ- ၅၉၊ ဂါထာတို့ကို ရှုလေ။ အံ-ဋ္ဌ ၃ သတ္တကနိပါတ် ၆၆-၌ တိဏအရ အပ၌ အနှစ်ရှိသော ထန်းပင် အုန်းပင် စသည်တို့ကို ကောက် ယှ ဖွင့်ပြတော်မူ၏။၎င်း အံ-ဋ္ဌ ၃-အရ ဩသဓိတိဏဝနပ္ပတီသု၊ ဆေးပင်, အပ၌ အနှစ်ရှိသောထန်း အုန်းအစရှိသော သစ်ပင်, တောစိုးသစ်ပင်တို့၌ဟူ၍ ပေးလေ။ အနိစ္စံ၊ အမြဲမရှိ။ တမ္ပိ၊ ထိုစကြာမင်း၏ အဖြစ်သည်လည်း။ အဒ္ဓုဝံ၊ အမြဲတည်ခြင်းသဘောမရှိ။ တမ္ပိ၊ ထိုစကြာမင်း၏ အဖြစ်ကိုလည်း။ ဝါ၊ သည်လည်း။ ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။ ဂမနီယန္တိ၊ သွားထိုက်၏"ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ပြောဆိုပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ သော်။ စိတ္တဿ၊ သော။ ဂဟပတိနော၊ ၏။ မိတ္တာမစ္စာ၊ အဆွေခင်ပွန်းချစ်ကျွမ်းဝင်သောသူတို့သည်၎င်း။ ဉာတိသာလောဟိတာ၊ မိဆွေဘမျိုးဖြစ်သော သူတို့သည်၎င်း။ စိတ္တံ၊ သော။ ဂဟပတိံ၊ ကို။

“အယျပုတ္တ၊ အရှင်သား။ သတိံ၊ သတိကို။ ဥပဋ္ဌပေဟိ၊ အာရုံသို့ရှေးရှုကပ်၍တည်စေပါလော့။ မာ ဝိပ္ပလပီတိ၊ မမြည်တမ်းပါလင့်”ဟူသော။

ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ ပြောဆိုကုန်ပြီ။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ မံ၊ ငါ့ကို။

“အယျပုတ္တ၊ အရှင်သား။ သတိံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌပေဟိ၊ လော့။ မာ ဝိပ္ပလပီတိ၊ လင့်”ဟူ၍။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေထ၊ ပြောဆိုကြကုန်၏။ (ယံကား နိပါတမတ္တ။) အဟံ၊ သည်။ ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဝဒါမိ၊ ပြောဆိုပါသနည်း။ အယျပုတ္တ၊ အရှင်သား။ တွံ၊ သည်။

“တမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ပ။ ဂမနီယန္တိ၊ သွားထိုက်၏”ဟူ၍။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဝဒေသိ၊ ပြောဆိုပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆိုကုန်၏။

တထာဟိ ပန၊ ထိုသို့ပြောဆိုခြင်း၏အကြောင်းကား။ အာရာမဒေဝတာ၊ တို့သည်၎င်း။ ဝနဒေဝတာ၊ တို့သည်၎င်း။ ရုက္ခဒေဝတာ၊ တို့သည်၎င်း။ ဩသဓိတိဏဝနပ္ပတီသု၊ တို့၌။ အဓိဝတ္ထာ၊ ကုန်သော။ ဒေဝတာ၊ တို့သည်၎င်း။ မံ၊ ငါ့ကို။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ “အနာဂတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ၌။ စက္ကဝတ္တိ၊ သော။ ရာဇာ၊ သည်။ အဿံ၊ ဖြစ်လို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဏိဓေဟီတိ၊ တောင့်တပါလော့”ဟူ၍။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ပြောဆိုကြကုန်ပြီ။ အဟံ၊ သည်။ တာ၊ ထိုနတ်တို့ကို။

“တမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ပ။ ဂမနီယန္တိ၊ ၏”ဟူ၍။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒါမိ၊ ပြောဆို၏။ (ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၏။) အယျပုတ္တ၊ သား။ တာ အာရာမဒေဝတာ၊ တို့သည် ၎င်း။ ပ။ တာ ဒေဝတာ၊ တို့သည်၎င်း။ ကိံပန၊ အဘယ်သို့သော။ အတ္ထဝသံ၊ အကျိုးအထူးကို။ သမ္မဏဿမာနာ၊ ကောင်းစွာမြင်ကုန်သည်ဖြစ်၍။

“ဂဟပတိ၊ သူကြွယ်။ ပ။ ပဏိဓေဟီတိ၊ လော့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ပြောဆိုကြကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးကုန်၏။

တာသံ ခေါ အာရာမဒေဝတာနံ၊ တို့အား၎င်း။ ဝါ၊ တို့၏၎င်း။ ပ။ တာသံ ဒေဝတာနံ၊ တို့အား၎င်း။ ဝါ၊ တို့၏၎င်း။

“စိတ္တော၊ သော။ အယံ ဂဟပတိ၊ သည်။ သီလဝါ၊ သီလရှိ၏။ ကလျာဏေ ဓမ္မော၊ ကောင်းသောသဘောရှိ၏။ “အနာဂတံ၊ သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ၌။ စက္ကဝတ္တိ၊ သော။ ရာဇာ၊ သည်။ အဿံ၊ ၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ သစေ ပဏိဒဟိဿတိ၊ အကယ်၍ တောင့်တလတ္တံ့။ (ဧဝံ၊ ဤသို့ တောင့်တသည်ရှိသော်။) သီလဝတော၊ သော။ တဿ၊ ထိုသူကြွယ်၏။ အယံ စေတောပဏိဓိ၊ ဤစိတ်၏ တောင့်တခြင်းသည်။ ဝိသုဒ္ဓတ္တာ၊ သီလ၏ စင်ကြယ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဣဇ္ဈိဿတိ၊ ပြည့်စုံလတ္တံ့။ ဓမ္မိကော၊ တရားနှင့်ယှဉ်သောသူသည်။ ဓမ္မိကံ၊ တရားအားလျော်သော။ ဖလံ၊ အကျိုးတရားကို။ အနုပဿတီတိ၊ မြင်ရလတ္တံ့” ဟူသော။

ဧဝံ၊ ဤသို့သောအကြံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တာ အာရာမဒေဝတာ၊ တို့သည်၎င်း။ ပ။ တာ ဒေဝတာ၊ တို့သည်၎င်း။ ဣမံ အတ္ထဝသံ၊ ဤအကျိုးထူးကို။ သမ္ပဿမာနာ၊ ဖြစ်၍။

ပ။ ပဏိဓေဟီတိ၊ လော့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟံသု၊ ပြောဆိုကြကုန်ပြီ။ အဟံ၊ သည်။

“တမ္ပိ၊ သည်လည်း။ ပ။ ဂမနီယန္တိ၊ အပ်၏” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒါမိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဆို၏။

အယျပုတ္တ၊ သား။ တေန ဟိ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ အမှေပိ၊ ငါတို့ကိုလည်း။ ဩဝဒါဟိ၊ ဆုံးမပါလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောဆိုကုန်ပြီ။

တသ္မာ ဟိ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ “သော ဘဂဝါ၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝါ၊ မည်တော်မူ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗုဒ္ဓေ၊ ၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ ကုန်သည်။ ဘဝိဿာမ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ (ဂုဏ်တော်အနက်များစာပိုဒ် ၃၄၁၊ သက္ကသုတ်၌ပေးခဲ့ပြီ။)

ပ။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ ယံ ကိဉ္စိ၊ အကြင်အမှတ်မရှိ တစုံတခုသော။ ဒေယျဓမ္မံ၊ လှူဘွယ်ဝတ္ထုသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော လှူဘွယ်ဝတ္ထုကို။

သီလဝန္တေဟိ၊ ကုန်သော။ ကလျာဏဓမ္မေဟိ၊ ကုန်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့နှင့်။ အပ္ပဋိဝိဘတ္တံ၊ မဝေဖန်အပ်သည်။ ဘဝိဿတီတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။

ဧဝံ ဟိ၊ ဤသို့လျှင်။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဟော၏။ အထ၊ ထိုမှနောက်၌။ စိတ္တော၊ သော။ ဂဟပတိ၊ သည်။ မိတ္တာမစ္စေ၊ တို့ကို၎င်း။ ဉာတိသာလောဟိတေ၊ တို့ကို၎င်း။ ဗုဒ္ဓေ စ၊ မြတ်စွာဘုရား၌၎င်း။ ဓမ္မေ စ၊ တရား၌၎င်း။ သံဃေ စ၊ သံဃာ၌၎င်း။ စာဂေ စ၊ စွန့်ကြဲခြင်း၌၎င်း။ သမာဒပေတွာ၊ ကောင်းစွာဆောက်တည်စေ၍။ ကာလံ၊ သေခြင်းကို။ အကာသိ၊ ပြုပြီ။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်အပြီးတည်း။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

စိတ္တသံယုတ္တံ၊ စိတ္တသံယုတ်သည်။ သမတ္တံ၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုစိတ္တသံယုတ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥပ္ပါန်းကား။

သံယောဇနဉ္စ၊ သံယောဇနသုတ်၎င်း။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ဣသိဒတ္တာ စ၊ ပဌမဣသိဒတ္တ သုတ်, ဒုတိယဣသိဒတ္တသုတ်တို့၎င်း။ မဟကော စ၊ မဟကပါဋိဟာရိယသုတ်၎င်း။ ၏ (ဒွေ၊ ကုန်သော။) ကာမဘူပိ စ၊ ပဌမကာမဘူသုတ် ဒုတိယကာမဘူသုတ်တို့၎င်း။

ဂေါဒတ္တော စ၊ ဂေါဒတ္တသုတ်၎င်း။ နိဂဏ္ဌော စ၊ နိဂဏ္ဌသုတ်၎င်း။ အစေလေန၊ အစေလကဿပသုတ်နှင့်။ (သဟ၊ တကွ။) ဂီလာနဒဿနဉ္စ၊ ဂိလာနဒဿနသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင် အပြီးသတ်သတည်း။