၆၃။ (သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ ပေးမြဲ။)
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ အရှင်မိဂဇာလသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပ။ ဧကမန္တံ၊ သင့်အပ် လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။
နိသိန္နော၊ နေသော။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧကဝိဟာရီ ဧကဝိဟာရီတိ၊ တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိ၏, တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိ၏ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
ဧကဝိဟာရီ၊ တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိသည်။
ဟောတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
သဒုတိယဝိဟာရီ၊ အဖော်နှင့်တကွ နေလေ့ရှိသည်။
ဟောတိနု ခေါတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့်မြင်အပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။
ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။
မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကို ပွါးစေတတ်ကုန်သော။
ပိယရူပါ၊ ချစ်အပ်သော သဘောရှိကုန်သော။
ကာမူပသံဟိတာ၊ ကာမဂုဏ်နှင့်စပ်ယှဉ်ကုန်သော။
ရဇနီယာ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
စေ အဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ နှစ်သက်ငြားအံ့။
စေ အဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍ ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွဟု ပြောဆိုငြားအံ့။
အဇ္ဈောသာယ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။
တိဋ္ဌတော၊ တည်သော။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်းတဏှာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
နန္ဒိယာ၊ သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
သာရာဂေါ၊ ပြင်းစွာတပ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သာရာဂေ၊ သည်။
သတိ၊ သော်။
သံယောဂေါ၊ ယှဉ်စပ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
နန္ဒိသံယောဇနသံယုတ္တော၊ နှစ်သက်ခြင်းယှဉ်စပ်ခြင်းနှင့်ယှဉ်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။
"သဒုတိယဝိဟာရီတိ၊ အဖော်နှင့်တကွ နေလေ့ရှိသောသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပ။ မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
ဇိဝှါဝိညေယျာ၊ ဇိဝါဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ပ။ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
ဧဝံ ဝိဟာရီ၊ ဤသို့နေလေ့ရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အရညဝနပတ္တာနိ၊ တော၏လက္ခဏာသို့ရောက်ကုန်သော တော၌တည်သောကျောင်းဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။
(မ-၁-နိဿယ ၃၄ ပိုဒ်၌ အမှာကိုရှု။)
ပန္တာနိ၊ အစွန်အနားဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ဆွမ်းခံရွာမှဝေးကုန်သော။
အပ္ပသဒ္ဒါနိ၊ အသံကင်း၍ ဆိတ်ငြိမ်ကုန်သော။
အပ္ပနိဂ္ဃေါသာနိ၊ ကြွေးကြော်သံလည်း ကင်းကုန်သော။
ဝိဇနဝါတာနိ၊ လူတို့၏လှည့်လည် သွားလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော လေမှလည်းကင်းကုန်သော။
၁။ အဘိဝဒတီတိ တာယ အဘိနန္ဒနာယ "အဟော ပိယံ ဣဋ္ဌံ ကန္တံ မနာပ"န္တိ ဝဒတိ၊ သံ-ဋ္ဌ ၂-၅ စာပိုဒ်၊ ၂၄၁နှာ။ အဘိဝဒတီတိ တဏှာဒိဋ္ဌိဝသေန အဘိနိဝေသံ ဝဒတိ၊ သံ-ဋီ ၂-၅ စာပိုဒ်၊ ၂၁၁-နှာ။ တဏှာဝသေနေဝ အဟောသုခန္တိအာဒီနိ ဝဒန္တော အဘိဝဒတိ၊ မ-ဋ္ဌ ၂-၄၀၉ စာပိုဒ်၊ ၂၁၁-နှာ။
မနုဿရာဟဿေယျကာနိ၊ လူတို့၏လျှို့ဝှက်မှုအား လျောက်ပတ်ကုန်သော။
ပဋိသလ္လာနသာရုပ္ပါနိ၊ တယောက်ထီးတည်း ကိန်းအောင်းခြင်းငှါ လျောက်ပတ်ကုန်သော။
သေနာသနာနိ၊ ကျောင်းတို့ကို။
ကိဉ္စာပိ ပဋိသေဝတိ၊ အကယ်၍ မှီဝဲဆည်းကပ်ပေ၏။
ဝါ၊ မှီဝဲဆည်းကပ်သည်လည်းရှိနိုင်လေ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုသို့ မှီဝဲ ဆည်းကပ်သော်လည်း။
“သဒုတိယဝိဟာရီတိ၊ အဖော်နှင့်တကွနေလေ့ရှိသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တံ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်မည်သော အကြောင်းကြောင့်နည်း။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။
တဏှာ၊ တဏှာသည်။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ဒုတိယာ၊ အဖော်သည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
သာ၊ ထိုတဏှာကို။
အပ္ပဟီနာ၊ မပယ်အပ်။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
“သဒုတိယဝိဟာရီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
စက္ခုဝိညေယျာ၊ ကုန်သော။
ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သော။
ကန္တာ၊ ကုန်သော။
မနာပါ၊ ကုန်သော။
ပိယရူပါ၊ ကုန်သော။
ကာမူပသံဟိတာ၊ ကုန်သော။
ရဇနီယာ၊ ကုန်သော။
ရူပါ၊ တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
စေ နာဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ မနှစ်သက်ငြားအံ့။
စေနာဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွဟု ပြောဆိုငြားအံ့။
အဇ္ဈောသာယ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။
စေ န တိဋ္ဌတိ၊ အကယ်၍မတည်ငြားအံ့။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
အနဘိနန္ဒတော၊ သော။
အနဘိဝဒတော၊ သော။
အနဇ္ဈောသာယ၊ ၍။
တိဋ္ဌတော၊ သော။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်းတဏှာသည်။
နိရဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။
နန္ဒိယာ၊ သည်။
အသတိ၊ မရှိလတ်သော်။။
သာရာဂေါ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
သာရာဂေ၊ သည်။
အသတိ၊ သော်။
သံယောဂေါ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
နန္ဒိသံယောဇနဝိသံယုတ္တော၊ နှစ်သက်ခြင်း, ယှဉ်စပ်ခြင်းနှင့် မယှဉ်သော။
ဘိက္ခု၊ ကို။
“ဧကဝိဟာရီတိ၊ တယောက်အထီးတည်းနေလေ့ရှိသောသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပ။ မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
ဧဝံဝိဟာရီ၊ ဤသို့တယောက်အထီးတည်းနေလေ့ရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဘိက္ခူဟိ စ၊ ရဟန်းယောက်ျားတို့နှင့်၎င်း။
ဘိက္ခုနီဟိ စ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်၎င်း။
ဥပါသကေဟိ စ၊ ဥပါသကာ တို့နှင့်၎င်း။
ဥပါသိကာဟိ စ၊ ဥပါသိကာမတို့နှင့်၎င်း။
ရာဇူဟိ စ၊ မင်းတို့နှင့်၎င်း။
ရာဇမဟာမတ္တေဟိ စ၊ မင်း၏အမတ်ကြီးတို့နှင့်၎င်း။
တိတ္ထိယေဟိ စ၊ တိတ္တိတို့နှင့်၎င်း။
တိတ္ထိယသာဝကေဟိ စ၊ တိတ္ထိတို့၏တပည့်တို့နှင့်၎င်း။
အာကိဏ္ဏော၊ ရောပြွမ်းသည်ဖြစ်၍။
ဝါ၊ ရောနှောသည်ဖြစ်၍။
ဂါမန္တေ၊ ရွာအနီး၌။
ကိဉ္စာပိ ဝိဟရတိ၊ အကယ်၍ကား နေပေ၏။
ဝါ၊ နေသည်လည်းရှိနိုင်ပေ၏။
အထခေါ၊ ထိုသို့နေသော်လည်း။
“ဧကဝိဟာရီတိ၊ တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိ၏”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
တံ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ နည်း။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
တဏှာ၊ သည်။
အဿ၊ အား။
ဒတိယာ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
သာ၊ ထို တဏှာကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
“ဧကဝိဟာရီတိ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဣတိ၊ ၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
၁။ ဂါမေန္တေကို-ဂါမ+အန္တေဟူ၌ ပုဒ်ဖြတ်၊ ဤ၌ အန္တသဒ္ဒါသည် အန္တောနိတ္ထီ သမီပေ စာ-ဝသာနေ ပဒပူရဏေ။ ဒေဟာဝယဝ ကောဋ္ဌာသေ၊ နာသသီမာသု လာမကေ-ဟူသော အဘိဓာန်စာပိုဒ် ၇၉၁-၌လာသော အနက်ရှစ်နက်တို့တွင် ဂါမန္တန္တိ ဂါမသမီမံဟူသော အင်္ဂုတ္တရဋီကာ ဒုကနိပါတ် စာပိုဒ် ၃၁၊ ၂၇-နှာကို၎င်း၊ မူလ ပဏ္ဏာသဘယဘေရဝသုတ်ဋီကာကို၎င်းရှု၍ သမီပအနက်ကိုပေးသည်။ ဂါမနှင့်အန္တကို ဂါမဿ အန္တော ဂါမန္တော ဟူ၍ ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ်ပြုလေ။