၂၇၁။ အထ ခေါ၊ ၌။
အညတရော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ယေန၊ ၌။
ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာသည်။
ကတမာ နုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။
ဝေဒနာသမုဒယော၊ ဝေဒနာ၏ဖြစ်ကြောင်းသည်။
ကတမော နု ခေါ၊ နည်း။
ဝေဒနာသမုဒယဂါမိနီ၊ ဝေဒနာ၏ဖြစ်ခြင်း သို့ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်သည်။
ကတမာ နု ခေါ၊ နည်း။
ဝေဒနာနိရောဓော၊ ဝေဒနာ၏ချုပ်ကြောင်းသည်။
ကတမော နု ခေါ၊ နည်း။
ဝေဒနာနိရောဓဂါမိနီ၊ ဝေဒနာ၏ ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
ပဋိပဒါ၊ သည်။
ကတမာ နု ခေါ၊ နည်း။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်သည်။
ကော နု ခေါ၊ နည်း။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်သည်။
ကော နု ခေါ၊ နည်း။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာသည်။
ကိံ နု ခေါတိ၊ နည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဝေဒနာ၊ တို့သည်။
ဣမာ တိဿော၊ ဤသုံးပါးတို့တည်း။
သုခါ၊ သုခ ဖြစ်သော။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာ၎င်း။
ဒုက္ခာ၊ သော။
ဝေဒနာ၊ ၎င်း။
အဒုက္ခမသုခါ၊ သော။
ဝေဒနာ၊ ၎င်းတည်း။
၁။ နေက္ခမ္မံ ပဌမဇ္ဈာနေ၊ ပဗ္ဗဇ္ဇာယံ ဝိမုတ္တိယံ ဟူသော အနက်တို့တွင် ဤ၌ဝိမုတ္တိဟော၊ ထို့ကြောင့် နိဗ္ဗာနံ ဥဒ္ဒိဿ ပဝတ္တိတတ္တာ နေက္ခမ္မသိတသောမနဿာနိ-ဟု ဋီမိန့်အပ်ပြီ။ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
ဣမာ၊ ဤသုံးပါးသောတရားတို့ကို။
ဝေဒနာ၊ ဝေဒနာတို့ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ အပ်ကုန်၏။
ဖဿသမုဒယာ၊ ဖဿ၏ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဝေဒနာသမုဒယော၊ ဝေဒနာ၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
တဏှာ၊ တဏှာသည်။
ဝေဒနာသမုဒယဂါမိနီ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ အကျင့်မည်၏။
ဖဿနိရောဓာ၊ ကြောင့်။
ဝေဒနာနိရောဓော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အရိယော၊ မြတ်သော။
အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသော။
အယမေဝ မဂ္ဂေါ၊ ဤမဂ်သည်သာလျှင်။
ဝေဒနာနိရောဓဂါမိနီ၊ သော။
ပဋိပဒါ၊ မည်၏။
သေယျထိဒံ၊ ထိုမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဟူသည် အဘယ်နည်း။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ၎င်း။
ပ။ သမ္မာသမာဓိ၊ ၎င်းတည်း။
ဝေဒနံ၊ ကို။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
ယံ သုခံ၊ အကြင်သုခ ဝေဒနာ သည်၎င်း။
ယံ သောမနဿံ၊ အကြင် သောမနဿ ဝေဒနာသည်၎င်း။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤသုခဝေဒနာ, သောမနဿဝေဒနာသည်။
ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။
အဿာဒေါ၊ သာယာဖွယ်မည်၏။
ဝေဒနာ၊ သည်။
ယံ အနိစ္စာ၊ အကြင်မမြဲ။
ယံ ဒုက္ခာ၊ အကြင်ဆင်းရဲ၏။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
ယံ ဝိပရိဏာမဓမ္မော၊ အကြင်ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။
အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်မည်၏။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
ယော ဆန္ဒရာဂဝိနယော၊ အကြင်လိုချင်,စွဲမက်မှုကို ဖျောက်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်။
ယံ ဆန္ဒရာဂပ္ပဟာနံ၊ အကြင်လိုချင်တပ်မက်မှုကို ပယ်ရာ နိဗ္ဗာန်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
ဣဒံ၊ ဤလိုချင်စွဲမက်မှုကို ဖျောက်ရာ ပယ်ရာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သည်။
ဝေဒနာယ၊ ၏။
နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ရာတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း ။