၆၃။ (သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ ပေးမြဲ။)
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ အရှင်မိဂဇာလသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပ။ ဧကမန္တံ၊ သင့်အပ် လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။
နိသိန္နော၊ နေသော။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧကဝိဟာရီ ဧကဝိဟာရီတိ၊ တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိ၏, တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိ၏ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
ဧကဝိဟာရီ၊ တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိသည်။
ဟောတိ နု ခေါ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
သဒုတိယဝိဟာရီ၊ အဖော်နှင့်တကွ နေလေ့ရှိသည်။
ဟောတိနု ခေါတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
စက္ခုဝိညေယျာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့်မြင်အပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။
ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။
မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကို ပွါးစေတတ်ကုန်သော။
ပိယရူပါ၊ ချစ်အပ်သော သဘောရှိကုန်သော။
ကာမူပသံဟိတာ၊ ကာမဂုဏ်နှင့်စပ်ယှဉ်ကုန်သော။
ရဇနီယာ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
စေ အဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ နှစ်သက်ငြားအံ့။
စေ အဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍ ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွဟု ပြောဆိုငြားအံ့။
အဇ္ဈောသာယ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။
တိဋ္ဌတော၊ တည်သော။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်းတဏှာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
နန္ဒိယာ၊ သည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
သာရာဂေါ၊ ပြင်းစွာတပ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သာရာဂေ၊ သည်။
သတိ၊ သော်။
သံယောဂေါ၊ ယှဉ်စပ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
နန္ဒိသံယောဇနသံယုတ္တော၊ နှစ်သက်ခြင်းယှဉ်စပ်ခြင်းနှင့်ယှဉ်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။
"သဒုတိယဝိဟာရီတိ၊ အဖော်နှင့်တကွ နေလေ့ရှိသောသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပ။ မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
ဇိဝှါဝိညေယျာ၊ ဇိဝါဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ပ။ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
ဧဝံ ဝိဟာရီ၊ ဤသို့နေလေ့ရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အရညဝနပတ္တာနိ၊ တော၏လက္ခဏာသို့ရောက်ကုန်သော တော၌တည်သောကျောင်းဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။
(မ-၁-နိဿယ ၃၄ ပိုဒ်၌ အမှာကိုရှု။)
ပန္တာနိ၊ အစွန်အနားဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ဆွမ်းခံရွာမှဝေးကုန်သော။
အပ္ပသဒ္ဒါနိ၊ အသံကင်း၍ ဆိတ်ငြိမ်ကုန်သော။
အပ္ပနိဂ္ဃေါသာနိ၊ ကြွေးကြော်သံလည်း ကင်းကုန်သော။
ဝိဇနဝါတာနိ၊ လူတို့၏လှည့်လည် သွားလာခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော လေမှလည်းကင်းကုန်သော။
၁။ အဘိဝဒတီတိ တာယ အဘိနန္ဒနာယ "အဟော ပိယံ ဣဋ္ဌံ ကန္တံ မနာပ"န္တိ ဝဒတိ၊ သံ-ဋ္ဌ ၂-၅ စာပိုဒ်၊ ၂၄၁နှာ။ အဘိဝဒတီတိ တဏှာဒိဋ္ဌိဝသေန အဘိနိဝေသံ ဝဒတိ၊ သံ-ဋီ ၂-၅ စာပိုဒ်၊ ၂၁၁-နှာ။ တဏှာဝသေနေဝ အဟောသုခန္တိအာဒီနိ ဝဒန္တော အဘိဝဒတိ၊ မ-ဋ္ဌ ၂-၄၀၉ စာပိုဒ်၊ ၂၁၁-နှာ။
မနုဿရာဟဿေယျကာနိ၊ လူတို့၏လျှို့ဝှက်မှုအား လျောက်ပတ်ကုန်သော။
ပဋိသလ္လာနသာရုပ္ပါနိ၊ တယောက်ထီးတည်း ကိန်းအောင်းခြင်းငှါ လျောက်ပတ်ကုန်သော။
သေနာသနာနိ၊ ကျောင်းတို့ကို။
ကိဉ္စာပိ ပဋိသေဝတိ၊ အကယ်၍ မှီဝဲဆည်းကပ်ပေ၏။
ဝါ၊ မှီဝဲဆည်းကပ်သည်လည်းရှိနိုင်လေ၏။
အထ ခေါ၊ ထိုသို့ မှီဝဲ ဆည်းကပ်သော်လည်း။
“သဒုတိယဝိဟာရီတိ၊ အဖော်နှင့်တကွနေလေ့ရှိသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တံ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်မည်သော အကြောင်းကြောင့်နည်း။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။
တဏှာ၊ တဏှာသည်။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
ဒုတိယာ၊ အဖော်သည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
သာ၊ ထိုတဏှာကို။
အပ္ပဟီနာ၊ မပယ်အပ်။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
“သဒုတိယဝိဟာရီ”တိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
စက္ခုဝိညေယျာ၊ ကုန်သော။
ဣဋ္ဌာ၊ ကုန်သော။
ကန္တာ၊ ကုန်သော။
မနာပါ၊ ကုန်သော။
ပိယရူပါ၊ ကုန်သော။
ကာမူပသံဟိတာ၊ ကုန်သော။
ရဇနီယာ၊ ကုန်သော။
ရူပါ၊ တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
စေ နာဘိနန္ဒတိ၊ အကယ်၍ မနှစ်သက်ငြားအံ့။
စေနာဘိဝဒတိ၊ အကယ်၍ချမ်းသာစွ ချမ်းသာစွဟု ပြောဆိုငြားအံ့။
အဇ္ဈောသာယ၊ မျိုမတတ်စွဲလမ်း၍။
စေ န တိဋ္ဌတိ၊ အကယ်၍မတည်ငြားအံ့။
တံ၊ ထိုရူပါရုံကို။
အနဘိနန္ဒတော၊ သော။
အနဘိဝဒတော၊ သော။
အနဇ္ဈောသာယ၊ ၍။
တိဋ္ဌတော၊ သော။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
နန္ဒီ၊ နှစ်သက်ခြင်းတဏှာသည်။
နိရဇ္ဈတိ၊ ချုပ်၏။
နန္ဒိယာ၊ သည်။
အသတိ၊ မရှိလတ်သော်။။
သာရာဂေါ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
သာရာဂေ၊ သည်။
အသတိ၊ သော်။
သံယောဂေါ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
နန္ဒိသံယောဇနဝိသံယုတ္တော၊ နှစ်သက်ခြင်း, ယှဉ်စပ်ခြင်းနှင့် မယှဉ်သော။
ဘိက္ခု၊ ကို။
“ဧကဝိဟာရီတိ၊ တယောက်အထီးတည်းနေလေ့ရှိသောသူ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပ။ မိဂဇာလ၊ မိဂဇာလ။
ဧဝံဝိဟာရီ၊ ဤသို့တယောက်အထီးတည်းနေလေ့ရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဘိက္ခူဟိ စ၊ ရဟန်းယောက်ျားတို့နှင့်၎င်း။
ဘိက္ခုနီဟိ စ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့နှင့်၎င်း။
ဥပါသကေဟိ စ၊ ဥပါသကာ တို့နှင့်၎င်း။
ဥပါသိကာဟိ စ၊ ဥပါသိကာမတို့နှင့်၎င်း။
ရာဇူဟိ စ၊ မင်းတို့နှင့်၎င်း။
ရာဇမဟာမတ္တေဟိ စ၊ မင်း၏အမတ်ကြီးတို့နှင့်၎င်း။
တိတ္ထိယေဟိ စ၊ တိတ္တိတို့နှင့်၎င်း။
တိတ္ထိယသာဝကေဟိ စ၊ တိတ္ထိတို့၏တပည့်တို့နှင့်၎င်း။
အာကိဏ္ဏော၊ ရောပြွမ်းသည်ဖြစ်၍။
ဝါ၊ ရောနှောသည်ဖြစ်၍။
ဂါမန္တေ၊ ရွာအနီး၌။
ကိဉ္စာပိ ဝိဟရတိ၊ အကယ်၍ကား နေပေ၏။
ဝါ၊ နေသည်လည်းရှိနိုင်ပေ၏။
အထခေါ၊ ထိုသို့နေသော်လည်း။
“ဧကဝိဟာရီတိ၊ တယောက်အထီးတည်း နေလေ့ရှိ၏”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
တံ၊ ထိုသို့ ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ နည်း။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
တဏှာ၊ သည်။
အဿ၊ အား။
ဒတိယာ၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
သာ၊ ထို တဏှာကို။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
“ဧကဝိဟာရီတိ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဣတိ၊ ၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
၁။ ဂါမေန္တေကို-ဂါမ+အန္တေဟူ၌ ပုဒ်ဖြတ်၊ ဤ၌ အန္တသဒ္ဒါသည် အန္တောနိတ္ထီ သမီပေ စာ-ဝသာနေ ပဒပူရဏေ။ ဒေဟာဝယဝ ကောဋ္ဌာသေ၊ နာသသီမာသု လာမကေ-ဟူသော အဘိဓာန်စာပိုဒ် ၇၉၁-၌လာသော အနက်ရှစ်နက်တို့တွင် ဂါမန္တန္တိ ဂါမသမီမံဟူသော အင်္ဂုတ္တရဋီကာ ဒုကနိပါတ် စာပိုဒ် ၃၁၊ ၂၇-နှာကို၎င်း၊ မူလ ပဏ္ဏာသဘယဘေရဝသုတ်ဋီကာကို၎င်းရှု၍ သမီပအနက်ကိုပေးသည်။ ဂါမနှင့်အန္တကို ဂါမဿ အန္တော ဂါမန္တော ဟူ၍ ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ်ပြုလေ။
၆၄။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တေန၊ ထိုဘုရားရှိတော်မူရာအရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။
ပ။ ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ သော။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
သာဓု (အာယာစာမိ)၊ တောင်းပန်ပါ၏။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ယံ ဓမ္မံ၊ အကြင်တရားတော်ကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။
ဧကော၊ တယောက်အထီးတည်း။
ဝူပကဋ္ဌော၊ ခြွေရံပရိသတ်ဘည်းဟူသော အပေါင်းအဖော် ,ကိလေသာတည်းဟူသော အပေါင်းအဖော်တို့မှ ကင်းဝေးသည်ဖြစ်၍။
(ဝူပကဋ္ဌောတိ ကာယေန ဂဏတော, စိတ္တေန ကိလေသေဟိ ဝူပကဋ္ဌော ဝိဝေကဋ္ဌော ဒူရီဘူတော။ အံ-ဋ္ဌ-သတ္တက စာပိုဒ်-၈၃၊ ၁၉ဝ-နှာ)
အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့(သောသတိရှိ) သည်ဖြစ်၍။
(အပ္ပမတ္တောတိ သတိအဝိပ္ပဝါသေ ဌိတော၊ အံ-ဋ္ဌ-သတ္တက စာပိုဒ်-၈၃၊ ၁၉ဝ-နှာ)
အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို ပူပန်စေတတ်သော လုံ့လရှိသည်ဖြစ်၍။
ပဟိတတ္တော၊ နိဗ္ဗာန်သို့စေလွတ်အပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
(ပဟိတတ္တောတိ ပေသိတတ္တော။ အံ-ဋ္ဌ-သတ္တက-စာပိုဒ်-၈၃၊ ၁၉ဝ-နှာ။ ပေသိတတ္တောတိ ကာယေ စ ဇိဝိတေ စ အနပေက္ခတာယ နိဗ္ဗာနံ ပေသိတစိတ္တော တန္နိန္နော တပ္ပေါဏော တပ္ပဗ္ဘရော။ အံ-ဋီ-သတ္တက-စာပိုဒ် ၈၃၊ ၁၉၉-နှာ။)
ဝိဟရေယျံ၊ နေရာ၏။
တံ ဓမ္မံ၊ ထိုတရားကို။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
မေ၊ တပည့်တော်အား။
သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းအားဖြင့်။
ဒေသေတူတိ၊ ဟောတော်မူပါလော့”ဟူသော။
ဧတံ ဝစနံ၊ ဤ စကားတော်ကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
(သန္တိ ခေါမှ ဥပ္ပဇ္ဇတိ နန္ဒီအထိ ပဌမမိဂဇာလသုတ်အတိုင်း ပေးမြဲ။)
မိဂဇာလ၊ လ။
နန္ဒိသမုဒယာ၊ နှစ်သက်ခြင်း၏ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခသမုဒယော၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ ဖြစ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒါမိ၊ (ငါဘုရား)ဟောကြားတော်မူ၏။
(သန္တိ စ ခေါမှ နန္ဒီ နိရုဇ္ဈတိ အထိ ပဌမသုတ်အတိုင်း ပေးမြဲ။)
မိဂဇာလ၊ လ။
နန္ဒီနိရောဓာ၊ နှစ်သက်ခြင်း၏ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခနိရောဓော၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ ချုပ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒါမိ၊ (ငါဘုရား) ဟောကြားတော်မူ၏။
(အကြွင်းပေးမြဲ။)
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဘာသိတံ၊ စကားတော်ကို။
အဘိနန္ဒိတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်၍။
အနုမောဒိတွာ၊ ဝမ်းမြောက်၍။
အာသနာ၊ နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရှိခိုး၍။
ပဒက္ခိဏံ၊ လက်ျာရစ်လှည့်သည်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ သည်။
ဧကော၊ တယောက်အထီးတည်း။
ဝူပကဋ္ဌော၊ ၍။
အပ္ပမတ္တော၊ ၍။
အာတာပီ၊ ၍။
ပဟိတတ္တော၊ ၍။
ဝိဟရန္တော၊ သော်။
နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မီသာလျှင်။
ယဿ၊ အကြင်အရဟတ္တဖိုလ်နိဗ္ဗာန်၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။
ကုလပုတ္တာ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။
သမ္မဒေဝ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။
အဂါရသ္မာ၊ အိမ်ယာတည်ထောင် လူ၏ဘောင်မှ။
အနဂါရိယံ၊ အိမ်ယာမထောင် ရဟန်းဘောင်၌။
ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ရှင်ရဟန်းပြုကုန်၏။
အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိသော။
ဗြဟ္မစရိယပရိယောသာနံ၊ မဂ်တည်း ဟူသော မြတ်သောအကျင့်၏ အဆုံးဖြစ်သော။
တံ၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကို။
ဝါ၊ သို့။
ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော အတ္တဘော၌သာလျှင်။
၁။ ဤဝါကျသည် မ-၁ စာပိုဒ် ၈၀ ၌ရှိသော ဤဝါကျနှင့် အလားတူပင်ဖြစ်၍ ထိုနှင့်အညီ သျာ၊ ဣ-မှုတို့ ၌ရှိသော ဝိဟရန္တာကို အမှန်ယူ၍ အနက်ပေးလိုက်သည်။ ဤ၌ရှိသော ဝိဟရတောကား ပါဌ်ပျက်နေဟန်ရှိသည်။
ဝါ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏ အဖြစ်၌သာလျှင်။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ဝါ၊ မိမိအလိုလို။
အဘိညာ(အဘိညာယ)၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။
သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။
ဝါ၊ ရောက်၍။
ဝိဟာသိ၊ နေပြီ။
“ဇာတိ၊ သည်။
ခီဏာ၊ ပြီ။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။
ဝုသိတံ၊ ပြီ။
ကရဏီယံ၊ ကို။
ကတံ၊ ပြီ။
ဣတ္ထတ္တာယ၊ ငှါ။
အပရံ၊ သည်။
န အတ္တီတိ၊ မရှိ”ဟူ၍။
အဗ္ဘညာသိ၊ ပြီ။
အာယသ္မာ မိဂဇာလော၊ သည်။
အရဟတံ (အရဟန္တာနံ)၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
အညတရော၊ တပါးအပါအဝင်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ၏။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆၅။ ဧကံ၊ သော။
သမယံ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ရာဇဂဟေ၊ ၌။
ကလန္ဒကနိဝါပေ၊ သော။
ဝေဠုဝနေ၊ ၌။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ပ။ အထခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ သမိဒ္ဓိ၊ အရှင်သမိဒ္ဓိသည်။
ယေန၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
“မာရော မာရောတိ၊ သေ၏ သေ၏”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက်သော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
မာရော ဝါ၊ သေခြင်းသည်၎င်း။
မာရပညတ္တိ ဝါ၊ သေခြင်းဟူသော အမည် ပညတ်သည်၎င်း။
အဿာ နု ခေါတိ၊ ဖြစ်ရာသနည်းဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။
သမိဒ္ဓိ၊ သမိဒ္ဓိ။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။
စက္ခုဝိညာဏံ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
စက္ခုဝိညာဏ ဝိညာတဗ္ဗာ၊ စက္ခုဝိညာဏ်ဖြင့် သိအပ်ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထိုအရပ်၌။
မာရော ဝါ၊ သေခြင်းသည်၎င်း။
မာရပညတ္တိ ဝါ၊ သေခြင်းဟူသော အမည်ပညတ်သည်၎င်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
(ယတ္ထ၊ ၌။)
သောတံ၊ သောတပသာဒသည်။
အတ္တိ၊ ၏။
သဒ္ဒါ၊ တို့သည်။
အတ္ထိ၊ ကုန်၏။
သောတဝိညာဏံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
သောတဝိညာဏဝိညာတဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
အတ္ထိ၊ ကုန်၏။
တတ္ထ၊ ၌။
မာရော ဝါ၊ သည်၎င်း။
မာရပညတ္တိ ဝါ၊ သည်၎င်း။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဃာနံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဂန္ဓာ၊ တို့သည်။
အတ္ထိ၊ ကုန်၏။
ဃာနဝိညာဏံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဃာနဝိညာဏဝိညာတဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
အတ္ထိ၊ ကုန်၏။
တတ္ထ၊ ၌။
မာရော ဝါ၊ သည်၎င်း။
မာရပညတ္တိ ဝါ၊ သည်၎င်း။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဇိဝှါ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ရသာ၊ တို့သည်။
အတ္ထိ၊ ကုန်၏။
ဇိဝှါဝိညာဏံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ပ။ တတ္ထ၊ ၌။
မာရော ဝါ၊ သည်၎င်း။
မာရပညတ္တိ ဝါ၊ သည်၎င်း။
အတ္ထိ၊ ၏။
သမိဒ္ဓိ၊ သမိဒ္ဓိ။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
စက္ခု၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ရူပါ၊ တို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
စက္ခုဝိညာဏဝိညာတဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
တတ္ထ၊ ၌။
မာရော ဝါ၊ သည်၎င်း။
မာရပညတ္တိ ဝါ၊ သည်၎င်း။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
(အကြွင်းလယ်၏ နည်းမှီး၍ ပေးလေ။)
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆၆။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
“သတ္တော သတ္တောတိ၊ ကပ်ငြိတတ်သူ သတ္တဝါ သတ္တဝါ”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ ဖြင့်။
သတ္တော ပါ၊ သတ္တဝါသည်၎င်း။
သတ္တပညတ္တိဝါ၊ သတ္တဝါဟူသော အမည်ပညတ်သည်၎င်း။
အဿ နု ခေါတိ၊ ဖြစ်ရာသနည်းဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ပ၊
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆၇။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
“ဒုက္ခံ ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲ၏ ဆင်းရဲ၏”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ ဖြင့်။
ဒုက္ခ ဝါ၊ ဆင်းရဲခြင်းသည်၎င်း။
ဒုက္ခပညတ္တိ ဝါ၊ ဆင်းရဲဟူသော အမည်ပညတ်သည်၎င်း။
အဿနု ခါတိ၊ ဖြစ်ရာသနည်းဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ပ၊
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆၈။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
“လောကော လောကောတိ၊ လောက လောက”ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ ဖြင့်။
လောကော ဝါ၊ လောကသည်၎င်း။
လောကပညတ္တိ ဝါ၊ လောကဟူသော အမည်ပညတ်သည်၎င်း။
အဿ နု ခေါတိ၊ ဖြစ်ရာသနည်းဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
သမိဒ္ဓိ၊ သမိဒ္ဓိ။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
စက္ခု၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
(အကြွင်းလွယ်ပြီပေးမြဲ။)
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၆၉။ ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
အာယသ္မာ စ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာသည်၎င်း။
အာယသ္မာ စ ဥပသေနော၊ အရှင်ဥပသေနသည်၎င်း။
ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုဟ်ပြည်၌။
သီတဝနေ၊ သီတအမည်ရှိသော သုသာန်တော၌။
သပ္ပသောဏ္ဍိကပဗ္ဘာရေ၊ မြွေဟောက်ပါးပျဉ်းနှင့် တူသောကြောင့် သပ္ပသောဏ္ဍိကအမည်ရှိသော လိုဏ်၌။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မတော ဥပသေနဿ၊ အရှင်ဥပသေန၏။
ကာယေ၊ ကိုယ်၌။
အာသီဝိသော၊ လျင်သော အဆိပ်ရှိသော မြွေသည်။
ပတိတော၊ ကျသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ ဥပသေနော၊ အရှင်ဥပသေနသည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ဧထ၊ လာကြကုန်။
မေ၊ ငါ၏။
ဣမံ ကာယံ၊ ဤကိုယ်ကို။
မဉ္စကံ၊ ညောင်စောင်းငယ်သို့။
အာရောပေတွာ၊ တင်၍။
ဘုသမုဋ္ဌိ၊ ဖွဲ့ဆုပ်သည်။
ဝိကိရတိ သေယျထာပိ၊ ဖရိုဖရဲကျဲ သကဲ့သို့လည်း။
အယံ ကာယော၊ ဤငါ၏ကိုယ်သည်။
ဣမေဝ၊ ဤအရပ်၌ပင်လျှင်။
ပုရေ ဝိကိရတိ၊ ဖရိုဖရဲမကျမီ။
ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပသို့။
ဝါ၊ အပ၌။
နီဟရထာတိ၊ ထုတ်ဆောင်ကြကုန်လော့” ဟူ၍။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ဆိုပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ မိန့်ဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
အာယသ္မန္တံ ဥပသေနံ၊ ကို။
“မယံ၊ ငါတို့သည်။
အာယသ္မတော ဥပသေနဿ၊ ၏။
ကာယဿ၊ ကိုယ်၏။
အညတတ္တံ ဝါ၊ တပါးသော အခြင်းအရာအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကို၎င်း။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ စက္ခုစသောဣန္ဒြေတို့၏။
ဝိပရိဏာမံ ဝါ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းကို၎င်း။
န ခေါ ပဿာမ၊ မမြင်ကုန်။
အထ စ ပန၊ ထိုသို့ဖြစ်လျက်။
အာယသ္မာ ဥပသေနော၊ သည်။
“ဧထ မေ အာဝုသော ဣမံ ကာယံ မဉ္စကံ အာရောပေတွာ ဗဟိဒ္ဓါ နီဟရထ၊
ပုရာယံ ကာယော ဣဓေဝ ဝိကိရတိ၊
သေယျထာပိ ဘုသမုဋ္ဌီတိ၊ ဧထ မေ။ပ။ ဘုသမုဋ္ဌိ" ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟာတိ၊ ပြောဆို၏”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(အာကာရဝါကျပေးပြီးဖြစ်သည်။)
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ငါ့ရှင်သာရိပုတ္တရာ။
ယဿ၊ အကြင်သူအား။
“စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
အဟံ၊ ငါတည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
စက္ခု၊ စက္ခု ပသာဒသည်။
မမ၊ ငါ၏(ဥစ္စာတည်း)။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ပ။ ဇိဝှါ၊ သည်။
အဟံ၊ ငါတည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့၎င်း။
ဇိဝှါ၊ သည်။
မမ၊ ငါ၏(ဥစ္စာတည်း)။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
မနော၊ စိတ်သည်။
အဟံ၊ ငါတည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
မနော၊ သည်။
မမ၊ တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း"။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။
အဿ နူန၊ ဖြစ်ရာ၏။
(နူနသဒ္ဒါ နိစ္ဆယတ္ထ။) အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ငါ့ရှင်သာရိပုတ္တရာ။
တဿ၊ ထိုသူအား။
(သိယာ၌စပ်။) ဝါ၊ ၏။
(ကာယဿ၌စပ်။) ကာယဿ၊ ကိုယ်၏။
အညထတ္တံ ဝါ၊ သည်၎င်း။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့၏။
ဝိပရိဏာမော ဝါ၊ သည်၎င်း။
သိယာ၊ ဖြစ်ဖြစ်ရာ၏။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ရာ။
မယှဉ္စ၊ ငါ့အားလည်း။
“စက္ခု၊ သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
စက္ခု၊ သည်။
မမ၊ တည်း။
ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
ပ။ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အာဝုသော သာရိပုတ္တရာ။ တဿ မယှဉ္စ၊ ထိုငါ့အားလည်း။
(ဘဝိဿတိ ၌စပ်။) ဝါ၊ ၏လည်း။
(ကာယဿ၌စပ်။)
ကာယဿ၊ ၏။
အညထတ္တံ ဝါ၊ သည်၎င်း။
ဣန္ဒြိယာနံ၊ တို့၏။
ဝိပရိဏာမော ဝါ၊ သည်၎င်း။
ဘဝိဿတိ ကိံ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ ပြီ။
တထာ(တံဝစနံ)၊ ထိုစကားသည်။
ဟိ(သစ္စံ)၊ မှန်၏။
အာယသ္မတော ဥပသေနဿ၊ အရှင် ဥပသေနသည်။
ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်မြင့်စွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
အဟင်္ကာရမမင်္ကာ ရမာနာနုသယော၊ ငါဟူသောအခြင်းအရာ အားဖြင့်ဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိ, ငါ၏ဥစ္စာဟူသော အခြင်းအရာအားဖြင့်ဖြစ်သောတဏှာ, မာနာနုသယကို။
သုသမူဟတော၊ အကြွင်းမဲ့ဖျက်ဆီးအပ်ပြီ။
ဝါ၊ အကြွင်းမဲ့ပယ်နှုတ်အပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အာယသ္မတော ဥပဿေနဿ၊ အား။
ဝါ၊ ၏။
“စက္ခု၊ သည်။
အဟံ၊ တည်း။
ပ။ ဣတိ ဝါ၊ ၎င်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဧဝံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
တေဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
အာယသ္မတော ဥပသေနဿ၊ ၏။
ကာယံ၊ ကို။
မဉ္စကံ၊ သို့။
အာရောပေတွာ၊ ၍။
ဗဟိဒ္ဓါ၊ သို့။
ဝါ၊ ၌။
နီဟရိံသု၊ ကုန်ပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
အာယသ္မတော ဥပသေနဿ၊ ၏။
ကာယော၊ သည်။
ဘုသမုဋ္ဌိ၊ သည်။
ဝိကိရတိ သေယျထာပိ၊ ကဲ့သို့။
တတ္ထေဝ၊ ထိုအရပ်၌သာလျှင်။
ဝိကိရိ၊ ဖရိုဖရဲကြဲပြီ။
ဣတိ၊ ၏။
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း
၇၀။ အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ ဥပဝါဏော၊ အရှင်ဥပဝါဏသည်။
ယေန၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တေန၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။
ပ။ ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ သော။
အာယသ္မာ ဥပဝါဏော၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဘန္တေ၊ ရာ။
“ဓမ္မော၊ တရားတော်ကို။
သန္ဒိဋ္ဌိကော၊ ကိုယ်တိုင်ရှုအပ်၏။
ဓမ္မာ၊ ကို။
သန္ဒိဋ္ဌိကော၊ အပ်၏”။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှသော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။
ဓမ္မော၊ ကို။
သန္ဒိဋ္ဌိကော၊ သည်။
အကာလိကော၊ အခါမလင့် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးတတ်သည်။
ဧဟိပဿိကော၊ လာလှည့် ရှုလှည့်ဟူသော အစီအရင်ကိုခံထိုက်သည်။
ဩပနေယျိကော၊ မိမိစိတ်၌ ကပ်၍ ဆောင်ခြင်းကို ထိုက်သည်။
ဝိညူဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။
ပစ္စတ္တံ၊ မိမိတို့၏စိတ်၌။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်ခံစားအပ်သည်။
ဟောတိ နု ခေါတိ၊ နည် ဟူသော။
ဧတံ ဝစနံ၊ ကို
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဥပဝါဏ၊ ဥပဝါဏ။
ဣဓ၊ ဤငါဘုရားသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
စက္ခုနာ၊ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့်။
ဝါ၊ စက္ခုပသာဒဖြင့်။
ရူပံ၊ ရူပါရုံကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ရူပပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ ရူပါရုံကို ထင်စွာသိလေ့ရှိသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ရူပရာဂပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ ရူပါရုံ၌ တပ်ခြင်းရာဂကို ထင်စွာသိလေ့ရှိသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိသန္တာန်၌။
သန္တဉ္စ၊ ထင်ရှားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ရူပေသု၊ တို့၌။
ရာဂံ၊ တပ်ခြင်းကို။
“မေ၊ ၏။
အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။
ရူပေသု၊ တို့၌။
ရာဂေါ၊ သည်။
အတ္တီတိ၊ ရှိ၏”ဟူ၍။
ပဇာနာတိ၊ အပြားအားဖြင့်သိ၏။
ဥပဝါဏ၊ ဥပဝါဏ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။
ယံ တံ ရူပံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ရူပပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ရူပနာဂပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။
သန္တ၊ သော။
ရူပေသု၊ တို့၌။
ရာဂံ၊ ကို။
ပ။ ပဇာနာတိ၊ ၏။
ဥပဝါဏ၊ ဥပဝါဏ။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
ဓမ္မော၊ ကို။
သန္ဒိဋ္ဌိကော၊ သည်။
အကာလိကော၊ သည်။
ဧဟိပဿိကော၊ သည်။
သြပနေယျိကော၊ သည်။
ဝိညူဟိ၊ တို့သည်။
ပစ္စတ္တံ၊ ၌။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ၊
ဥပဝါဏ၊ ဏ။
ပုန စ ပရံ၊ တပါးတုံ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဇိဝါယ၊ လျှာဖြင့်။
ရသံ၊ အရသာကို။
ဝါ၊ ရသာရုံကို။
သာယိတွာ၊ လျက်၍။
ရသပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပ။ ဥပဝါဏ၊ ဏ။
ပုန စ ပရံ၊ တပါးတုံ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ ဓမ္မာရုံကို။
ဝိညာယ၊ သိ၍။
ဓမ္မပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ ဓမ္မာရုံကို ထင်စွသိလေ့ရှိသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဓမ္မရာဂပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ ဓမ္မာရုံ၌တပ်ခြင်း ရာဂကို ထင်စွာ သိလေ့ရှိသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
(သန္တဉ္စမှ ဝိညူဟိအထိပေးမြဲ။)
ဥပဝါဏ၊ ဏ။
ဣဓ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။
ရူပံ၊ ကို။
ဒိသာ၊ ၍။
ရူပပ္ပဋိသံ ဝေဒီဟိ ခေါ၊ ရူပါရုံကိုထင်စွာသိလေ့ရှိသည်ကား။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ရူပရာဝပ္ပဋိသံဝေဒီ စ၊ သည်ကား။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။
အသန္တဉ္စ၊ ထင်ရှားမရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ရူပေသု၊ တို့၌။
ရာဂံ၊ ကို။
“မေ၊ ၏။
အဇ္ဈတ္တံ၊ ၌။
ရူပေသု၊ တို့၌။
ရာဂေါ၊ သည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိ”ဟူ၍။
ပဇာနာတိ၊ ၏။
ပ။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ၏။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၁။ ဤ သုက္ကပက္ခ၌ ယံ တံ-စသော ဝါကျဝယ် ရူပပ္ပဋိသံဝေဒီဟိ ခေါ်ဟုရှိသည်နှင့်၎င်း၊ ဇိဝှါယနှင့် မနသာ စာပိုဒ်တို့၌ ရသပ္ပဋိသံဝေဒီဟိဟိ ခေါ၊ ဓမ္မပ္ပဋိသံဝေဒီဟိ ခေါ-ဟု ရှိသည်နှင့်၎င်းအညီ ဤစက္ခုနာ စာပိုဒ် ပဌမ ဝါကျ၌လည်း ရူပပ္ပဋိသံဝေဒီ စ အရာတွင် ရူပပ္ပဋိသံဝေဒီဟိ ခေါ-ဟူသောပါဌ်ကိုသာ ပါဌ်မှန်ဟုယူအပ်၏။
၇၁။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော ကောစိ၊ အမှတ်မရှိ တစုံတယောက်သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဆန္နံ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဖဿာယတနာနံ၊ ဖဿ၏တည်ရာ စက္ခုစသောအာယတနတို့၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ဖြစ်ခြင်းကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ခြင်းကို၎င်း။
အဿာဒဉ္စ၊ သာယာအပ်သော သဘောကို၎င်း။
အာဒီနဝဉ္စ၊ အပြစ်ကို၎င်း။
နိဿရဏဉ္စ၊ ထွက်မြောက်ရာနိဗ္ဗာန်ကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။
နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိ။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။
အဝုသိတံ၊ မကျင့်သုံးအပ်သေး။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဣမသ္မာ ဓမ္မဝိနယာ၊ ဤသုတ် အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းဟု ဆိုအပ်သော သာသနာတော်မှ။
အာရကာ၊ ဝေး၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ ပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ မိန့်တော်မူအပ်သည် ရှိသော်။
အညတရော၊ တပါးသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ၊ သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤသာသနာတော်၌။
အနဿသံ၊ ထောက်တည် ရာမရပါဘုရား။
ဝါ၊ သက်သာရာမရပါဘုရား။
(ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
အနဿသံ၊ နည်း။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဟိ(ယသ္မ)၊ ကြောင့်။
အဟံ၊ သည်။
ဆန္နံ၊ ကုန်သော။
ဖဿာယတနာနံ၊ တို့၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ကို၎င်း။
အဿာဒဉ္စ၊ ကို၎င်း။
အာဒီနဝဉ္စ၊ ကို၎င်း။
နိဿရဏဉ္စ၊ ကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
နပ္ပဇာနာမိ၊ မသိပါဘုရား။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အဟံ၊ သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အနဿသန္တိ၊ ထောက်တည်ရာမရပါဘုရား။
ဝါ၊ သက်သာရာမရပါ”ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
(ပြန်စပ်။)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
(တွံ၊ သည်။)
တံ၊ ထိုငါဆိုအပ်လတ္တံ့ သောစကားကို။
ကိံ မညသိ၊ အဘယ်သို့ အောက်မေ့မှတ်ထင်သနည်း။
စက္ခုံ၊ ကို။
“ဧတံ၊ သည်။
မမ၊ တည်း။
ဧသော၊ သည်။
အဟံ၊ သည်။
အသ္မိ၊ ၏။
ဧသော၊ သည်။
မေ၊ ၏။
အတ္တာတိ၊ အတ္တတည်း”ဟူ၍။
သမနုပဿသီတိ၊ ကောင်းစွာရှုသလောဟူ၍။
(အဝေါစ၊ ပြီ။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ သည်။
နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
သာဓု၊ ကောင်းပေစွ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တေ၊ သင်သည်။
ဧတ္ထ စ၊ ဤခြောက်ပါးသော ဖဿယတနတို့တွင်သာလျှင်။
စက္ခု၊ ကို။
“ဧတံ၊ သည်။
မမ၊ ငါ၏ဥစ္စာသည်။
န မဟုတ်။ ဧသော၊ သည်။
အဟံ၊ သည်။
နအသ္မိ၊ မဖြစ်။
ဧသော၊ သည်။
မေ၊ ၏။
န အတ္တာတိ၊ မဟုတ်”ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတံ၊ ဤစက္ခုပသာဒကို။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ဝါ၊ အတိုင်း။
သမ္မပညာယ၊ ဖြင့်။
သုဒိဋ္ဌံ၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်သည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ။
ဧသောဝ၊ ဤသို့ကောင်းစွာမြင်ခြင်းသည် သာလျှင်။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။
အန္တော၊ အဆုံးမည်၏။
(အကြွင်းလွယ်ပြီ နည်းမှီး၍ပေးလေ။)
နာဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၇၂။ (ယော ဟိ ကောစိမှ ဧတဒဝေါစအထိ ပေးမြဲ။)
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ၊ သည်။
ဧတ္ထ၊ ၌။
အနဿသံ၊ ထောက်တည်ရာမရပါ။
ဝါ၊ သက်သာရာမရပါ။
ပနဿသံ၊ ပျက်စီးပါပြီ။
(အဟံဟိ စသည်ပေးမြဲ။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧဝံ၊ ဤသို့ရှုသည် မှန်ပါ၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။။
သာဓု၊ စွ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တေ၊ သင်သည်။
ဧတ္ထ စ၊ ဤခြောက်ပါးသော ဖဿာယတနတို့တွင်သာလျှင်။
စက္ခု၊ ကို။
ပ။ ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ မြင်အပ်သည်ရှိသော်။
တေ၊ သင်သည်။
ပဌမံ၊ သော။
ဧတံဖဿာယတနံ၊ ဤဖဿ၏တည်ရာကို။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
အပုနဗ္ဘဝါယ၊ တဖန်ဘဝသစ်၌ မဖြစ်ခြင်းငှါ။
ပဟီနံ၊ ပယ်အပ်သည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
ပ။ ဧဝံ၊ ဤသို့မြင်အပ်သည်ရှိသော်။
တေ၊ သင်သည်။
ဆဋ္ဌံ၊ သော။
ဧတံ ဖဿာယတနံ၊ ကို။
အာယတိံ၊ ၌။
အပုနဗ္ဘဝါယ၊ ငှါ။
ပဟီနံ၊ သည်။
ဘဝိဿတိ၊ လတ္တံ့ ။
ဣတိ၊ ၏။
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
၇၃။ (ယော ဟိကောစိမှ နပ္ပဇာနာမီတိ အထိ ဒုတိယဆဖဿာယတနသုတ်အတိုင်းပေး။ တံ ကိံမညသိ ဘိက္ခု ပေးမြဲ။)
စက္ခု၊ စက္ခုပသာဒသည်။
နိစ္စံ ဝါ၊ မြဲသလော။
အနိစ္စံဝါ၊ မမြဲသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပုစ္ဆိ၊ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
အနိစ္စံ၊ မမြဲပါဘုရား။
(ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။)
ယံ၊ အကြင်စက္ခုပသာဒသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
တံ၊ သည်။
ဒုက္ခ ဝါ၊ ဆင်းရဲသလော။
သုခံ ဝါ၊ ချမ်းသာသလော။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲပါဘုရား။
(ဣတိ၊ ပြီ။)
ယံ၊ သည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
ဝိပရိဏာမဓမ္မံ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသဘောရှိ၏။
တံ၊ ကို။
“ဧတံ၊ သည်။
မမ၊ ၏။
သန္တကံ၊ တည်း။
ပ။ အတ္တာတိ၊ အတ္တ”ဟူ၍။
သမနုပဿိတုံ၊ ငှါ။
ကလ္လံ နု၊ သင့်သလော။
(အကြွင်းပေးမြဲ။)
ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ့်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
တဿ၊ ထိုမိဂဇာလဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။