၂၃၄။ ဧကံ၊ သော။ သမယံ၊ ၌။ အာယသ္မာ စ အာနန္ဒော၊ သည်၎င်း။ အာယသ္မာ စ ဥဒါယီ၊ သည်၎င်း။ ကောသမ္ဗိယံ၊ ကောသမ္ဗီပြည်၌။ ဃောသိတာရာမေ၊ ဃောသိတာရုံကျောင်း ၌။ ဝိဟရန္တိ၊ ကုန်၏။ အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ ကို။

အာဝုသော အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ အယံ ကာယော၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကို။ ဘဝတာ၊ သည်။ “အယံ ကာယော၊ သည်။ ဣတိပိ၊ ဤသို့ အလိုသို့မလိုက် အစိုးမရခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ ဝါ၊ ဤသို့အနှစ်သာရမရှိခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ အနတ္တာတိ၊ အနတ္တမည်၏”ဟူ၍။ အနေကပရိယာယေန၊ တပါးမက များသောအကြောင်းဖြင့်။ အက္ခာတော ယထေဝ၊ ဟောကြားတော်မူအပ်သကဲ့သို့။ ဝိဝဋော ယထေဝ၊ ဖွင့်ပြတော်မူအပ်သကဲ့သို့။ ပကာသိတော ယထေဝ၊ ထင်ရှားပြတော်မူအပ်သကဲ့သို့။

ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဣဒံ ဝိညာဏမ္ပိ၊ ဤဝိဉာဏ်ကိုလည်း။ “ဣဒံ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဣတိပိ၊ ကြောင့်လည်း။ အနတ္တာတိ၊ ဟူ၍။ အာစိက္ခိတုံ၊ အကျဉ်းအားဖြင့် ဟောကြားခြင်းငှါ။ ဒေသေတုံ၊ ထင်ရှားပြ၍ ဟောခြင်းငှါ။ ပညပေတုံ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေခြင်းငှါ။ ပဋ္ဌပေတုံ၊ ဉာဏ်အဝ၌ ထားခြင်းငှါ။ ဝိဝရိတုံ၊ ဖွင့်ပြခြင်းငှါ။ ဝိဘဇိတုံ၊ ဝေဘန်ခြင်းငှါ။ ဥတ္တာနီကာတုံ၊ ထင်စွာပြုခြင်းငှါ။ သက္ကာ နု ခေါတိ၊ စွမ်းနိုင်ပါသလောဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။

အာဝုသော ဥဒါယိ၊ ယီ။ အယံကာယော၊ ကို။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ “အယံ ကာယော၊ သည်။ ဣတိပိ၊ ကြောင့်လည်း။ အနတ္တာတိ၊ မည်၏”ဟူ၍။ အနေကပရိယာယေန၊ ဖြင့်။ အက္ခာတော ယထေဝ၊ သို့။ ဝိဝဋော ယထေဝ၊ သို့။ ပကာသိတော ယထေဝ၊ သို့။

ဧဝမေဝ၊ သာလျှင်။ ဣဒံ ဝိညာဏမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ “ဣဒံ ဝိညာဏံ၊ သည်။ ဣတိပိ၊ ကြောင့်လည်း။ အနတ္တာတိ၊ မည်၏”ဟူ၍။ အာစိက္ခဘုံ၊ ငှါ။ ဒေသေတုံ၊ ငှါ။ ပညပေတုံ၊ ငှါ။ ပဋ္ဌပေတုံ၊ ငှါ။ ဝိဝရိတုံ၊ ငှါ။ ဝိဘဇိတုံ၊ ငှါ။ ဥတ္တာနီကာတုံ၊ ငှါ။ သက္ကာ၊ စွမ်းနိုင်ပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် ဥဒါယီ။ စက္ခုဉ္စ၊ ကို၎င်။ ရူပေ စ၊ တို့ကို၎င်း။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်လေသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် ဥဒါယီ။ စက္ခုဝိညာဏဿာ၊ ၏။ ဥပ္ပါဒါယ၊ ဖြစ်ခြင်းငှါ။ ယော စ ဟေတု၊ အကြင်အကြောင်းရင်းသည်၎င်း။ ယော စ ပစ္စယော၊ အကြင်အထောက် အပံ့ဖြစ်သော အကြောင်းသည်၎င်း။ ( အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) သော စ ဟေတု၊ သည်၎င်း။ သောစ ပစ္စယော၊ သည်၎င်း။ သဗ္ဗေန သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ။ သဗ္ဗထာ သဗ္ဗံ၊ အခြင်းခပ်သိမ်း။ အပရိသေသံ၊ အကြွင်းမဲ့။ နိရုဇ္ဈေယျ၊ ချုပ်ငြားအံ့။

စက္ခုဝိဉာဏံ၊ သည်။ ပညာယေထ အပိ နု ခေါ၊ ထင်ရှား ရာသေးသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် အာနန္ဒာ။ ဧဝံ၊ ဤသို့ စက္ခုပသာဒ, ရူပါရုံ နှစ်ပါးစုံကို စွဲ၍ စက္ခုဝိဉာဏ်ဖြစ်သည်ကားမှန်ပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၏။

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် အာနန္ဒာ။ ဧတံ၊ ဤသို့ ဖြစ်ခြင်းသည်။ နော ဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် ဥပါယီ။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဣမိနာပိ ပရိယာယေန၊ ဤအကြောင်းဖြင့်လည်း။

“ဣတိပိဒံ ဝိညာဏံ အနတ္တာ”တိ အနတ္တာ ဟူသော။

ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အက္ခာတံ၊ အပ်၏။ ဝိဝဋံ၊ အပ်၏။ ပကာသိတံ၊ အပ်၏။ ပ၊ (အကြွင်း နည်းမှီး၍ ပေးမြဲ။)

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် ဥဒါယီ။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ သာရတ္ထိကော၊ အနှစ်ဖြင့် အလိုရှိသော။ သာရဂဝေသီ၊ အနှစ်ကို ရှာမှီးလေ့ရှိသော။ သာရပရိယေသနံ၊ အနှစ်ကို ရှာမှီးခြင်းငှါ။ စရမာနော၊ လှည့်လည်သွားလာသော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ တိဏှံ၊ ထက်စွာသော။ ကုဌာရိံ၊ ဓားမကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဝနံ၊ တောသို့။ ပဝိသေယျ၊ ဝင်ရာ၏။

သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ တတ္ထ၊ ထိုတော၌။ မဟန္တံ၊ ကြီးစွာသော။ ဥဇုံ၊ ဖြောင့်စွာသော။ နဝံ၊ နုသော။ အကုက္ကုကဇာတံ၊ ဖူးတံမဖြစ်သေးသော။ ကဒလိက္ခန္ဓံ၊ ငှက်ပျောတုံးကို။ ပဿေယျ၊ မြင်ရာ၏။

တမေနံ၊ ထိုငှက်ပျောတုံးကို။ မူလေ၊ အရင်း၌။ ဆိန္ဒေယျ၊ ဖြတ်ရာ၏။

မူလေ၊ ၌။ ဆေတွာ၊ ဖြတ်ပြီး၍။ အဂ္ဂေ၊ အဖျား၌။ ဆိန္ဒေယျ၊ ဖြတ်ရာ၏။

အဂ္ဂေ၊ ၌။ ဆေတွာ၊ ဖြတ်ပြီး၍။ ပတ္တဝဋ္ဋိံ၊ အရွက်လိပ်ငှက်ပျောပတ်ကို။ ဝါ၊ ငှက်ပျောခွန် ငှက်ပျောဖတ်ကို။ ဝိနိဗ္ဘုဇေယျ၊ ခွါရာ၏။

သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ တတ္ထ၊ ထိုငှက်ပျောတုံး၌။ ဖေဂ္ဂုမ္ပိ၊ အကာမျှကိုသော်လည်း။ နာဓိဂစ္ဆေယျ၊ မရရာ။ ၁။ နိဒါန-ဋ္ဌ၊ ၃၈- နှာ၌ ထိုပုဒ်များအဖွင့် ရှုလေ။ အကုက္ကုကဇာတန္တိ အန္တော အသဉ္ဇာတသနဒဏ္ဍကံ။ သံ-ဋ္ဌ ၂၊ စာပိုဒ် ၉၅။ ကုက္ကုကံ ဝုစ္စတိ ကဒလိက္ခန္ဓဿ သဗ္ဗပတ္တဝဋ္ဋီနံ အဗ္ဘန္တရေ ဒဏ္ဍကန္တိ အာဟ “အကုက္ကုကဇာတန္တိ အန္တော အသဉ္ဇာတဃနဒဏ္ဍက"န္တိ။ သံ-ဋီ ၂၊စာပိုဒ်-၉၅။ သာရံ၊ အနှစ်ကို။

ကုတော အဓိဂစ္ဆေယျ၊ အဘယ်မှာရရာအံ့နည်း။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်ဥဒါယီ။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ တို့၌။ အတ္တာနံ၊ အတ္တဟူ၍။ နေဝ သမနုပဿတိ၊ မရှု။ အတ္တနိယံ၊ အတ္တ၏ ဥစ္စာဟူ၍။ သမနုပဿတိ၊ မရှု။

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အသမနုပဿန္တော၊ မရှုသည်ရှိသော်။ လောကေ၊ ၌။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသောတရားကို။ န ဥပါဒိယတိ၊ မစွဲလမ်း။

အနုပါဒိယံ (အနုပါဒိယန္တော)၊ မစွဲလမ်းသည်ရှိသော်။ န ပရိတဿတိ၊ မတောင့်တ။

အပရိတဿံ (အပရိတဿေန္တော)၊ မတောင်းတသည်ရှိသော်။ ပစ္စတ္တညေဝ၊ မိမိကိုယ်တိုင်သာလျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ကိလေသာငြိမ်း၏။

ဇာတိ၊ ပဋိသန္ဓေသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ ဗြဟ္မစရိယံ၊ ကို။ ဝုသိတံ၊ အပ်ပြီ။ ကရဏီယံ၊ ကို။ ကတံ၊ အပ်ပြီ။ ဣတ္ထတ္တာယ၊ ငှါ။ အပရံ၊ သည်။ နာတိ၊ မရှိဟူ၍။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။