ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤ ငါဘုရား သာသနာတော်၌။ ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏သန္တာန်၌။ စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။

၁။ အန္တေ ဝသတီတိ အန္တေဝါသိကေ၊ အတွင်းနေတပည့်ကိုကောက်။ အန္တေဝါသိကော ဝိယ အန္တေဝါသိကော၊ အတွင်း (စိတ်)၌ ကိန်းနေသောကိလေသာကိုကောက်။ နတ္ထိ အန္တေဝါသိကော ယသ္မိန္တိ အနန္တေဝါသိကံ၊ ဗြဟ္မစရိယ ကိုကောက်။ အန္တသဒ္ဒါ သမီပတ္ထဖြစ်ကြောင်း ဋီကာ၌ “ကိလေသော ပန အတိအာသန္နေ ဝသတိ အဗ္ဘန္တရဝုတ္တိတာယ'ဟု အကြောင်းပြ၏၊ ဤ၌ကား အဗ္ဘန္တရတ္ထ တိုက်ရိုက်ကြံလိုက်၏။ အန္တေဝါသိကံ၌ အန္တေဝယ် ဝိဘတ္တိအလောပ တည်း။

အာစရတိ သမုဒါစရတီတိ အာစရိယော၊ လွှမ်းမိုး၍ဖြစ်တတ်သောဆရာကို ရ၏။ အာစရိယော ဝိယ အာစရိယော၊ လွှမ်းမိုး၍ဖြစ်တတ်သော ကိလေသာကို ရ၏။ နတ္ထိ အာစရိယော ယသ္မိန္တိ အနာစရိယကံ၊ ဗြဟ္မစရိယကိုရ၏။ ကိလေသာတပည့်, ကိလေသာဆရာမရှိသော အကျင့်ကို ကျင့်သုံးအပ်၏ဟု ဆိုလိုသည်။

သန္တေဝါသိကော သာစရိယကေ အနန္တေဝါသိကော အနာစရိယကော-ပုဒ်တို့၌ ဘိက္ခုကို ကောက်။ အန္တေဝါသိကေန သဟ ယောတိ သန္တေဝါသိကော ဟုပြု၊ သာစရိယကော၌ ဤနည်းပြု ။ နတ္ထိ အန္တေဝါသိကော ယသ္မိံ၊ ယဿ ဝါတိ အနန္တေဝါသိကောဟုပြု။ အနာစရိယကော၌လည်း ဤနည်းပြု။

ဤဋ္ဌ၌ အနန္တေဝါသိကန္တိ အန္တောဝသနကကိလေသဝိရဟိတံ။ အနာစရိယကန္တိ အာစရဏကကိလေသဝိရဟိတံ။ ဤဋီ၌ အာစရဏကကိလေသဝိရဟိတန္တိ သမုဒါစရဏကိလေသဝိရဟိတံဟု မုချတ္ထဖွင့်ကြ၏။ အနန္တေ ဝါသိကံ၊ အတွင်းနေကိလေသာမရှိသော။ အနာစရိယကံ၊ လွှမ်းမိုး၍ဖြစ်သောကိလေသာမရှိသော ဟု သမ္ဗန်။

ရူပံ၊ ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ သရသင်္ကပ္ပါ၊ ပြေးသွား, ကြံစည်တတ်ကုန်သော။ သညောဇနိယာ၊ နှောင်ဖွဲ့ ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ပါပကာ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။