၂၃။ သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့အား။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော (အာယတန) တရားကို။
(အဟံ၊ သည်။)
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူပေအံ့။
တံ၊ ထိုအလုံးစုံသော (အာယတန) တရားကို။ ၏
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော (အာယတန) တရားဟူသည်။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်ပါနည်း။
စက္ခုံ စေဝ၊ စက္ခု ပသာဒ၎င်း။
ရူပါ စ၊ ရူပါရုံတို့၎င်း။
သောတဉ္စ၊ သောတပသာဒ၎င်း။
သဒ္ဒါစ၊ သဒ္ဒါရုံတို့၎င်း။
ဃာနဉ္စ၊ ဃာနပသာဒ၎င်း။
ဂန္ဓာ စ၊ ဂန္ဓာရုံတို့၎င်း။
ဇိဝှါ စ၊ ဇိဝှါပသာဒ၎င်း။
ရသာ စ၊ ရသာရုံတို့၎င်း။
ကာယော စ၊ ကာယပသာဒ၎င်း။
ဖောဋ္ဌဗ္ဗာ စ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံတို့၎င်း။
မနော စ၊ စိတ်၎င်း။
ဓမ္မာ စ၊ ဓမ္မာရုံတို့၎င်း။
(ဣတိ၊ ဤသည်တို့တည်း။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒံ၊ ဤစက္ခုပသာဒစသည်ကို။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော(အာယတန) တရားဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
“အဟံ၊ ငါသည်။
ဧတံ သဗ္ဗံ၊ ဤအလုံးစုံသော (အာယတန)တရားကို။
ပစ္စက္ခာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
အညံ၊ တပါးသော။
သဗ္ဗ၊ အလုံးစုံသော တရားကို။
ပညပေဿာမီတိ၊ သိစေတော်မူအံ့”ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝဒေယျ၊ ဆိုရာ၏။
တဿ၊ ထိုသူ၏။
၁။ ဤ၌ သဗ္ဗံ အရကို သဗ္ဗသဗ္ဗံ, အာယတနသဗ္ဗံ သက္ကာယသဗ္ဗံ, ပဒေသသဗ္ဗံဟု အဋ္ဌကထာ၌ လေးမျိုးခွဲခြားပြလေသည်။ ဤ၌ အာယတနသဗ္ဗံကို ကောက်၍- သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော (အာယတန) တရားကိုဟုပေးလိုက်၏။
၂။ မန-ရ-မ-ဋီ ၂-၆၅၊ နှာ-မဓုပိဏ္ဍိကသုတ်ဋီကာအဖွင့် ပဌမနည်းအရ ဘဝင်စိတ် ၁၉-ခုကောက်။ ဒုတိယနည်းအရ မနောဒွါဂါရိကစိတ်ကိုကောက်အဋ္ဌကထာ၌ “မနန္တိ ဘဝင်္ဂစိတ္တံ”ဟု အဖွင့်များ၏။
၃။ ပစ္စက္ခာယာတိ ပဋိက္ခိပိတွာ။ဋ္ဌ။ပဋိက္ခိပိတွာတိ "ဣဒံ သဗ္ဗံ နာမ န ဟောတီ"တိ ဧဝံ ပဋိက္ခိပိတွာ။ဋီ။
ဝါစာဝတ္ထုကမေဝ၊ စကားဖြစ်ကြောင်းမျှသည်သာလျှင်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ပုဋ္ဌော စ၊ မေးအပ် သော်လည်း။
န သမ္ပာယေယျ၊ ပြည့်စုံစွာ မဖြေဆိုနိုင်ရာ။
ဥတ္တရိံ စ၊ ထိုထက်အလွန်လည်း။
ဝိဃာတံ၊ ဆင်းရဲပင်ပန်းခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇေယျ၊ ရောက်ရာ၏။
တံ၊ ထိုဆင်းရဲပင်ပန်းခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်မည်သော အကြောင်းကြောင့်နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယထာ(ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
အဝိသယသ္မိံ၊ အရာမဟုတ်သည်၌။
(ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။)
ဣတိ၊ ၏။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။