၁၁၃။ ဧကံ၊ သော။ သမယံ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဉာတိကေ၊ နှစ်ဖက်ဆွေမျိုးတို့ရွာ၌။ ဂိဉ္ဇကာဝသထေ၊ အုဌ်ပြာသာဒ်ကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ရဟောဂတော၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာသို့ ကပ်ရောက်သည်ဖြစ်၍။ ပဋိသလ္လီနော၊ သတ္တ, သင်္ခါရမှဖဲ၍ (တပါးတည်း) ကိန်းအောင်းတော်မူလျက်။ ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ဤတရားထူးရခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော တရားဒေသနာတော်ကို။ အဘာသိ၊ ဟောတော်မူပြီ။ စက္ခုံ စ၊ စက္ခုပသာဒကို၎င်း။ ရူပေ စ၊ ရူပါရုံတို့ကို ၎င်း။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။

စက္ခုဝိညာဏံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပ၊ (အကြွင်း စာပိုဒ် ၆၀-နှင့် ၁၀၆-ကို မှီးလေ။) ၁။ဤဥပဿုတိသုတ်၌ နာတိကေ ဟု ပါဌ်ရှိ၏၊ ဉာတိကေ (သီ၊သျာ၊ကံ)ဟု ပါဌန္တရပြ ပါဌ်ကိုယူ၍ အနက်ပေးလိုက်၏၊ နိဒါနဝဂ္ဂ စာပိုဒ် ၄၅-၌ ဉာတိကေဟုပင် ရှိ၏ ၎င်းအဋ္ဌကထာ၌လည်း ဖွင့်ဆို၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ၌။ အညတရော၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဥပဿုတိ၊ ကပ်ရောက်၍ ကြားလောက်ရာအရပ်၌။ ဌိတော၊ တည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘဂဝါ၊ သည်။ ဥပဿုတိ၊ ၌။ ဌိတံ၊ သော။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ အဒ္ဒသာ ခေါ၊ သာတည်း။ ဒိသွာန၊ မြင်ပြီး၍။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ဤတရားထူးရခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သော တရားဒေသနာတော်ကို။ သာရတ္ထဋီကာ ဆရာကား “ဥပဿုတိ၊ ကြားလောက်ရာ အရပ်၏ အနီးဖြစ်သော တပါးသော အရပ်၌”ဟု အနက်ပြန်သည်။ ထိုဋီကာဆရာနှစ်ပါးသည် ဌာနကို အရကောက်သော 'သုတိယာ သမီပံ ဥပဿုတိ'ဟူသောအသင်္ချေ-အဗျယီဘာဝ သမာသတ္ထကို နှစ်သက်ကြဟန်မတူ၊ ထိုကြောင့် အဋ္ဌကထာယဉ္စ စသောစကားဖြင့် ဝိဋ္ဌ ၃-၏ သုတိ သမီပံ အဖွင့်သည် သုတိ သဒ္ဒါ၏ အနက်မဟုတ်၊ ဥပဿုတိ-သဒ္ဒါ၏ အနက်သာတည်းဟု ဆိုကြပြီးလျှင် သဒ္ဒကို အရကောက်သော သုတိနှင့် သုတိယာသမီပံ ဥပဿုတိ ပြုသော အသင်္ချ အဗျယီဘော သမာသတ္ထကိုသာ “တသ္မာ ပုဗ္ဗနယောဝေတ္ထ ပသတ္တတရော”ဟု သာရတ္ထဋီ ၃-၌ ဖွင့်ဆိုလေသည်။ လိုရင်းကား နိဒါနဝဂ္ဂ ဋ္ဌ-ဋီတို့ အရ ဥပဿုတိပုဒ်ကို အဓိကရဏသာဓ်, သို့မဟုတ် ဗဟုဗွီဟိ သမာသ်ကြံလေ။ ဝိ-ဋ္ဌ ၃၊ဝိမတိ, သာရတ္ထတို့အရ အဗျယီ ဘာဝသမာသ်၊သုတိ အရ ဌာနနှင့် သဒ္ဒ နှစ်မျိုးကြံလေ။ ဥပဿုတိကား သတ္တမီကြေ၊ ဥပဿုတိံ ကား သတ္တမျတ္ထ၌ ဒုတိယာတည်း။

အသောသိ နောတိ၊ ကြား၏လော”ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧဝံ၊ ကြားပါ၏။ (ဣတိ၊ ပြီ။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သင်သည်။ ဣမံ ဓမ္မ ပရိယာယံ၊ ကို။ ဥဂ္ဂဏှာဟိ၊ သင်ယူလော့။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ကို။

ပရိယာပုဏာဟိ၊ လေ့လာလော့။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ ဣမံ ဓမ္မပရိယာယံ၊ ကို။

ဓာရေဟိ၊ ဆောင်လော့။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အယံ ဓမ္မပရိယာယော၊ သည်။

အတ္ထသံဟိတော၊ အကျိုးစီးပွါးနှင့် စပ်ယှဉ်၏။ အာဒိဗြဟ္မစရိယကော၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ၏ အဦးအစတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ ယောဂက္ခေမိဝဂ္ဂေါ၊ ယောဂက္ခေမိဝဂ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးပြီ။

တဿ၊ ထိုယောဂက္ခေမိဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား။

ယောဂက္ခေမိ၊ ယောဂက္ခေမိသုတ်၎င်း။ ဥပါဒါယ၊ ဥပါဒါယသုတ်၎င်း။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခသုတ်၎င်း။ လောကော စ၊ လောကသမုဒယသုတ်၎င်း။ သေယျော စ၊ သေယျောဟမသ္မိသုတ်၎င်း။

သံယောဇနံ၊ သံယောဇနိယသုတ်၎င်း။ ဥပါဒါနံ၊ ဥပါဒါနိယသုတ်၎င်း။ ဒွေ ပရိဇာနံ၊ ပရိဇာနနနှစ်သုတ်၎င်း။ ဥပဿုတီတိ၊ ဥပဿုတိသုတ်၎င်းတည်း။