၂၀၄။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော။ စက္ခု၊ သည်။ အနိစ္စံ၊ မမြဲ။

ယံ၊ အကြင် အတိတ်ဖြစ်သော စက္ခုပသာဒသည်။ အနိစ္စ၊ မမြဲ။ တံ၊ ထိုမမြဲသော စက္ခုပသာဒသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။

ယံ၊ အကြင်အတိတ်ဖြစ်သော စက္ခုပသာဒသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ တံ၊ ထိုဆင်းရဲသော စက္ခုပသာဒသည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။ ယံ၊ အကြင် အတိတ်ဖြစ်သော စက္ခုပသာဒသည်။ အနတ္တာ၊ အတ္တမဟုတ်။

“ဧတံ၊ ဤစက္ခုပသာဒသည်။ မမ၊ ငါ၏ (ဥစ္စာသည်)။ န၊ မဟုတ်။ သော၊ ဤစက္ခုပသာဒသည်။ အဟံ၊ ငါသည်။ န အသ္မိ၊ မဖြစ်။ ဧသော၊ ဤစက္ခု ပသာဒသည်။ မေ၊ ငါ၏။ အတ္တာ၊ အတ္တသည်။ နာတိ၊ မဟုတ်”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တံ ဧတံ၊ ထိုအတ္တမဟုတ်သော စက္ခုပသာဒကို။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်း မှန်စွာ။ သမ္မပ္ပညာယ၊ ကောင်းသောဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့်။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ရှုမှတ်အပ်၏။ (အကြွင်း ပေးမြဲ။) ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။