၁။ တိသော သန္ဒိဋ္ဌိကာ နိဇ္ဇရာတိ ဧတ္ထ ဧကောပိ မဂ္ဂေါ တိဏ္ဏံ ကိလေသာနံ နိဇ္ဇရဏတာယ တိဿော နိဇ္ဇရာတိ ဝုတ္တောတိ။ ဋ္ဌ။ အရိယမဂ္ဂေန နိဿေသကိလေသာနံ ပဇဟနာ နိဇ္ဇရာ။ ဋီ။
ဓမ္မသာ စ၊ ၏လည်း။
အနုဓမ္မံ၊ ကို။
ဗျာကရောန္တိ၊ ကုန်၏။
ပ။ န စ အာဂစ္ဆတိ၊ ရောက်လည်း မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
ဘော၊ အရှင်ဘုရား။
မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။
တေသံ သမဏဗြာဟ္မဏာနံ၊ တို့၏။ပ။ အဘိဇ္ဈဉ္စ၊ သူတပါး၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ရှေးရှုကြံစည်ခြင်းကိုလည်း။
အဘိဇ္ဈာလု စ၊ သူတပါး၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ရှေးရှု ကြံစည်ခြင်းရှိသော သူသည်လည်း။
၁။ယထာ စ ပဋိပန္နောတိ ယေန မဂ္ဂေန ယာယ ပဋိပဒါယ ပဋိပန္နောတိ ဥဘယမ္ပိ ဧကတော ကတွာ နိဒ္ဒိသတိ။
၂။ ဒုက္ခဿ ဂတိ ပဋိသရဏန္တိ ဒုဂ္ဂတိ။(မ-ဋ္ဌ၊ ၁ စာပိုဒ်- ၁၅၃။)
၁။ တေနာဟံ ယထာသတ္တိ ယထာဗလံ သံဝိဘဇာမီတိ တဿာဟံ အတ္တနော သတ္တိအနုရူပေန စေဝ ဗလာနုရူပေန စ သံဝိဘာဂံ ကရောမိ၊ ဋ္ဌ။ သတ္တိအနုရူပေနာတိ ဝိဘဝသတ္တိအနုရူပေန။ ဗလာနုရူပေနာတိ ပရိဝါရဗလာနုရူပေန။ ဋီ။
ပရော လောကော၊ တပါးသောလောက(တမလွန်လောက)သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
မာတာ၊ အမိသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပိတာ၊ အဖသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
သြပပါတိကာ၊ ဥပပါတ်ပဋိသန္ဓေအားဖြင့်ဖြစ်ကုန်သော။
သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
ဣမဉ္စ လောကံ၊ ကို၎င်း။
ပရဉ္စ လောကံ၊ ကို၎င်း။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
အဘိညာ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။
သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။
ပဝေဒေန္တိ၊ ဟောကြားကုန်၏။
သမ္မဂ္ဂတာ၊ ကောင်းစွာသိကုန်သော။
သမ္မာ ပဋိပန္နာ၊ ကောင်းစွာကျင့်ကုန်သော။
တေ သမဏ ဗြာဟ္မဏာ၊ တို့သည်။
လောကေ၊ ၌။
နတ္ထီတိ၊ မရှိကုန်"ဟူ၍။
ဧဝံဝါဒီ၊ ဤသို့ပြောဆိုလေ့ရှိကုန်၏။
ဧဝံဒိဋ္ဌိ၊ ဤသို့သောအယူရှိ၏ ။“ကရာတော၊ ကိုယ်တိုင်ပြုသောသူသည်၎င်း။
ကာရယတော၊ သူတပါးကိုပြုစေသောသူသည်၎င်း။"
ဆိန္ဒတော၊ (သူတပါးတို့၏) လက်ခြေ စသည်တို့ကို ကိုယ်တိုင်ဖြတ်သော သူသည်၎င်း။
ဆေဒါပယတော၊ (သူတပါးတို့ကို) ဖြတ်စေသောသူသည်၎င်း။
ပစတော၊ တုတ်လှံတံဖြင့်ကိုယ်တိုင် ညှဉ်းဆဲသူသည်၎င်း။
ပါစာပယတော၊ (သူတပါးတို့ကိုတုတ်လှံတံဖြင့်) ညှဉ်းဆဲစေသူသည်၎င်း။
သောစယတော၊ သူတပါး၏ စိုးရိမ်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင် ပြုသောသူသည်၎င်း။
သောစာပယတော၊ သူတပါး၏ စိုးရိမ်ခြင်းကို သူတပါးတို့ကို ပြုစေ သော သူသည်၎င်း။
ကိလမတော၊ (အာဟာရကို ဖြတ်ခြင်း နှောင်အိမ်သို့ သွင်းခြင်းစသည် တို့ဖြင့် ကိုယ်တိုင်ပင်ပန်း စေသော သူသည်၎င်း။
ကိလမာပယတော၊ (အာဟာရ ကို ဖြတ်ခြင်း နှောင်အိမ်သို့သွင်းခြင်း စသည်တို့ဖြင့်) သူတပါးတို့ကို ပင်ပန်းစေသော သူသည် ၎င်း။
ဖန္ဒတော၊ ကိုယ်တိုင်တုန်လှုပ်သော သူသည်၎င်း။
ဖန္ဒာပယတော၊ သူတပါးကို တုန်လှုပ်စေသော သူသည်၎င်း။
ပါဏံ၊ သူတပါး၏ အသက်ကို။
အတိပါတယတော၊ ကိုယ်တိုင်သတ်သောသူ သူတပါးကိုသတ်စေသောသူသည်၎င်း ။
အဒိန္နံ၊ သူတပါး၏ ဥစ္စာကို။
အာဒိယတော၊ ကိုယ်တိုင်ယူသောသူ, သူတပါးကိုယူစေသောသူသည်၎င်း။
သန္ဓိံ၊ အိမ်ခြံစပ်ကို။
ဆိန္ဒတော၊ ကိုယ်တိုင်ဖြတ်သောသူ, သူတပါးကို ဖြတ်စေသော သူသည်၎င်း။
နိလ္လောပံ၊ ကြီးစွာသော လုယက်ခြင်းကို။
(ကတွာ၊ ပြု။)
ဟရတာ၊ ကိုယ်ပိုင်ဆောင်သောသူ သူတပါးကိုဆောင်စေသောသူသည်၎င်း။
ဧကာဂါရိကံ၊ တစ်အိမ်တည်းကိုသာလျှင် ဝိုင်းဝန်း၍ လုယက်ခြင်းကို။
ကရောတော၊ ကိုယ်တိုင် ပြုသောသူ သူတပါးကိုပြုစေသောသူသည်၎င်း။
ပရိပန္ထေ၊ လမ်းခရီး၌။
တိဋ္ဌတော၊ (လုယူ ဖျက်ဆီးရန်) ကိုယ်တိုင်တည်သောသူ. သူတပါးကို တည်စေသော သူသည်၎င်း။
ပရဒါရံ၊ သူတပါး သားမယားကို။
ဂစ္ဆတော၊ ကိုယ်တိုင်သွားလာသောသူ ,သူတပါးကို သွားလာစေသော သူသည်၎င်း။
မုသာ၊ ချွတ်ယွင်းဖောက်ပြန် မမှန်သောစကားကို။
ဘဏတော၊ ကိုယ်တိုင်ပြောဆိုသောသူ, သူတပါးကို ပြောဆိုစေသော သူသည်၎င်း။
၁။ကရောတောတိ သဟတ္ထာကရောန္တဿ ကာယရယတောတိ အာဏတ္တိယာ ကာရေန္တဿ သံ-ဋ္ဌ- ၂ နှာ- ၃၁၂ စာပိုဒ်- ၂၀၁။
၂။ ပါဏမတိပါတယတောတိ ပါဏံ ဟနန္တဿပိ ဟနာပေန္တဿပိ။ ဧဝံ သဗ္ဗတ္ထ ကရဏ ကာရာပန ဝသေနေဝ အတ္ထော ဝေဒိတဗ္ဗော။ သံ-ဋ္ဌ- ၂၊ စာပိုဒ်- ၂၁၁။ အဘိပါတယတောတိ ပဒံ သုဒ္ဓအတ္တုအတ္ထေ ဟေတုကတ္တုအတ္ထေ စ ဝတ္တတီတိ အာဟ "ဟနန္တဿပိ ဟနာပေန္တဿပီ"တိ။ သံ-ဋီ ၂၊ နှာ- ၂၆၇။ အထက်ပါ ဋ္ဌ-ဋီတို့နှင့်အညီ သုဒ္ဓကာရိုက် ၂-ချက်ရ ဧကသိက်ကြံ၍ ပေးသည်။
ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကရောတော၊ ပြုသော်လည်း။ န ကရီယတိ၊ ပြုအပ်သည်မမည်။ဝါ၊ တဏှာမရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတယောက်သောသူကို။
န ဗျာဗာဓေမိ၊ မညှဉ်းဆဲ။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။
သံဝုတော၊ စောင့်စည်းအပ်သည်။
ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။
သံဝုတော၊ သည်။
မနုသာ၊ စိတ်ဖြင့်။
သံဝုတော၊ သည်။
ယဉ္စမှိ(ယဉ္စ အမှိ)၊ အကြင်ဖြစ်လည်းဖြစ်၏။
ကာယဿ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏။
ဘေဒါ၊ ပျက်စီးခြင်းကြောင့်။
မရဏာ၊ သေသည်မှ။
ပရံ၊ နောက်ကာလ၌။
သုဂ္ဂတိံ၊ ကောင်းသောလားရာဖြစ်သော။
သဂ္ဂံ၊ မြတ်သော ရူပါရုံစသည်တို့၏ တည်ရာဖြစ်သော။
လောကံ၊ နတ်ပြည်သို့။
ယဉ္စ ဥပပဇ္ဇိဿာမိ၊ အကြင်ဖြစ်လည်းဖြစ်လတ္တံ့။
ဥဘယံ (ဥဘယသ္မိံ)၊ နှစ်ပါး စုံသော။
ဧတ္ထ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်တမလွန်ဘဝ၌။
မေ၊ ငါ၏။
ကဋဂ္ဂါဟော၊ အောင်ဆုကိုယူခြင်းသည်။
၁။ အပဏ္ဏကတာယ မယှန္တိ အယံ ပဋိပဒါ မယှံ အပဏ္ဏကတာယ အနပရာဓကတာယ ဧဝ သံဝတ္တတီတိ အတ္ထော။ ဋ္ဌ။
၂။ ဇင်္ဂမံ စ စရံ စေဝ၊ တသံ ညေယျံ စရာစရံ။ (အဘိဓာန် ၇၀၀)။ တသာ ဝုစ္စန္တိ ဘတဏှာ။ (မ-ဋ္ဌ ၃ စာမျက်နှာ ၂၃၆။)
၃။ ထာဝရော ဇင်္ဂမာ အညော။ (အဘိဓာန် ၇၀၁။) ထာဝရာ နိတ္တဏှာ။ (မ-ဋ္ဌ ၃၊ မျက်နှာ ၂၃၆။)
၄။ ဤအနက်ကား လက်ရှိပါဠိကို ဖြစ်အောင်ကြံ၍သာပေးလိုက်သည်။ဇယဂ္ဂါဟောတိ ဥဘယထာပိ မယံကာစိ ဇာနိ နတ္ထိ-ဟူ၍ ဋီကာဆရာ ဥဘယထာပိဟု ထည့်၍ ဖွင့်ထားသည်ကို၎င်း။ ဆက္ကင်္ဂုတ္တရပါဠိတော် စာပိုဒ် ၄၅၊ မျက်နှာ ၃၁၁-၌ ဥဘယတ္တ ကဋဂ္ဂါဟော ဟူ၍ ရှိသည်ကို၎င်း၊ မ ၂-ပါဠိ စာပိုဒ် ၉၅၊ စာမျက်နှာ ၆၅-၌ ဥဘယတ္ထ ကလိဂ္ဂဟော-ဟူ၍ရှိသည်ကို၎င်း ၎င်းပါဠိကို အဋ္ဌကထာဆရာ ကလိဂ္ဂဟောတိ ပရာဇယဂ္ဂဟော-ဟူ၍ ဖွင့်သည်ကို ဋီကာ၌ ကလိဂ္ဂဟောတိ အနတ္ထပရိဂ္ဂဟော၊ သော ပန ယသ္မာ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ အဘိသမ္ပရာယဉ္စ ပရာဇယော ဟောတီတိ အာဟ ပရာဇယဂ္ဂါဟောတိဟု ဖွင့်သည်ကို၎င်း၊ မ ၂-ပါဠိ စာပိုဒ် ၉၆၊ မျက်နှာ ၆၆-၌ ဥဘယတ္ထ ကဋဂ္ဂဟောဟူ၍ ရှိသည်ကို၎င်း၊ ကဋဂ္ဂဟောတိ ဇယဂ္ဂါဟော ဟူသော အဋ္ဌကထာပါဌ်ကို ကဋဂ္ဂဟောတိ ကတံ သဗ္ဗသော သိဒ္ဓိမေဝ ကတွာ ဂဟဏံ-ဟု ဋီကာဖွင့်သည်ကို၎င်းထောက်၍ ဤ၌လည်း ဥဘယတ္ထ ကဋဂ္ဂါဟော-ဟုရှိသင့်၏၊ ဥဘယတ္ထ၊ ပစ္စုပ္ပန် တမလွန် နှစ်ပါးစုံသောဘဝ၌ဟူ၍ပေးလေ။
(ဟောတီတိ၊ ဖြစ်၏။)”ဟူ၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။