၇၄။ သာဝတ္ထိ နိဒါနံ၊ တည်း။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အညတရော၊ အမှတ်မထား တပါးသော။ ဝါ၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) တေန၊ ထိုဘုရားရှိတော်မူရာအရပ်သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။ ပ။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော၊ သော။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ ရား။ အမုကသ္မိံ၊ ဤမည်သော။ ဝိဟာရေ၊ ကျောင်း၌။ အညတရော၊ သော။ နဝေါ၊ ပဉ္စင်းငယ်ဖြစ်သော။ အပ္ပညာတော၊ မထင်ရှားသော။ အာဗာဓိကော၊ အနာဖြင့်နှိပ်စက်သော။ ဝါ၊ ကျင်နာခြင်းရှိသော။ ဒုက္ခိတော၊ ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်သော။ ဝါ၊ ဖြစ်သောဆင်းရဲခြင်းရှိသော။ ဗာဠှဂိလာနော၊ ပြင်းစွာနာသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ ယေန၊ ၌။ သော ဘိက္ခု၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တေန၊ သို့။ အနုကမ္ပံ၊ အစဉ်သနားသည်ကို။ ဥပါဒါယ၊ အကြောင်းပြု၍။ ဥပသင်္ကမတူတိ၊ ချဉ်းကပ်တော်မူပါလော့”ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ နဝဝါဒဉ္စ၊ ပဉ္စင်းငယ်ဟူသော စကားကို၎င်း။ ဂိလာနဝါဒဉ္စ၊ နာ၏ဟူသော စကားကို၎င်း။ သုတွာ၊ ကြားတာ်မူ၍။ “အပ္ပညာတော၊ မထင်ရှားသော။ ဘိက္ခတိ၊ ရဟန်း”ဟူ၍။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။ ယေန၊ ၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်တော်မူပြီ။

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဒူရတောဝ၊ အဝေးမှသာလျှင်။ အာဂစ္ဆန္တံ၊ လာသည်ကို။ အဒ္ဒသာ၊ မြင်ပြီ။ (ဒိသဓာတ်သည် ကံနှစ်ချက်ယူသည်။)

ဒိသွာန၊ မြင်၍။ မဉ္စကေ၊ ညောင်စောင်းငယ်၌။ သမဓောသိ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ လှုပ်ရှား၏ ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုနာသော ရဟန်းကို။

“ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အလံ၊ မသင့်။ တွံ၊ သည်။ မဉ္စကေ၊ ၌။ မာ သမဓောသိ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ မတုန်လှုပ်လင့်။

ပညတ္တာနိ၊ ခင်းထားအပ်ကုန်သော။ ဣမာနိ အာသနာနိ၊ ဤနေရာတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တတ္ထ၊ ထိုခင်းထားအပ်သော နေရာ၌။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ နိသီဒိဿာမိတိ၊ ထိုင်နေတော်မူအံ့”ဟူသော။

ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပညတ္တေ၊ သော။ အာသနေ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။

နိသဇ္ဇ၊ ၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။ “ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ တေ၊ သင့်အား။ ခမနီယံ၊ ခန့်ကျန်း၏လော။

ကစ္စိ၊ နည်း။ ယာပနီယံ၊ မျှတ၏လော။ ကစ္စိ၊ နည်း။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည်။ ပဋိက္ကမန္တိ၊ ဆုတ်ယုတ်ကုန်၏လော။ နော အဘိက္ကမန္တိ၊ မတိုးပွါးကုန်၏လော။ သာနံ၊ ထိုဒုက္ခဝေဒနာတို့၏။ ပဋိက္ကမော၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသည်။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏လော။ နော အဘိက္ကမော၊ မတိုးပွါးခြင်းသည်။ ပညာယတီတိ၊ ထင်ရှား၏လော”ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ န ခမနီယံ၊ မခန့်ကျန်းပါဘုရား။ န ယာပနီယံ၊ မမျှတပါဘုရား။ မေ၊ အား။ ဗာဠှာ၊ ပြင်းစွာကုန်သော။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ တို့သည်။ အဘိက္ကမန္တိ၊ တိုးပွါးကုန်၏။ နော ပဋိက္ကမန္တိ၊ မဆုတ်ယုတ်ကုန်။ သာနံ၊ ထိုဒုက္ခဝေဒနာတို့၏။ အဘိက္ကမော၊ တိုးပွါးခြင်းသည်။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှားပါ၏။ ပဋိက္ကမော၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသည်။ နော ပညာယတိ၊ မထင်ရှားပါ။ (ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။)

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ကစ္စိ၊ အသို့ နည်း။ တေ၊ အား။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ ကုက္ကုစ္စံ၊ ကုက္ကုစ္စသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိသလော။ ကောစိ၊ သော။ ဝိပ္ပဋိသာရော၊ နှလုံးမသာယာခြင်းသည်။

နအတ္ထိ၊ မရှိသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူပြီ။ ဘန္တေ၊ ရား။ တဂ္ဃ၊ စင်စစ်။ မေ၊ အား။ ကုက္ကုစ္စံ၊ သည်။ အနပ္ပကံ၊ အလွန်များ၏။ ဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်။ အနပ္ပကော၊ အလွန်များ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။ ၁။ သမဓောသီတိ ဥဋ္ဌာနာကာရံ ဒဿေသိ။ ဆက္ကင်္ဂုတ္တရ- ဋ္ဌ၊ဖဂ္ဂုနသုတ် စာပိုဒ် ၅၆၊၁၂၆-နှာ။ သမဓောသီတိ သမန္တတော အဓောသိ။ သဗ္ဗဘာဂေန ပရိဖန္ဒနစလနာကာရေန အပစိတိံ ဒဿေတိ။ ဝတ္တံ ကိရေတံ ဗာဠှဂိလာနေနပိ ဝုဍ္ဎတရံ ဒိသွာ ဥဋ္ဌိတာကာရေန အပစိတိ ဒဿေတဗ္ဗာ၊ တေန ပန"မာစလိ မာ စလီ"တိ ဝတ္တဗ္ဗော၊ တံ ပန စလနံ ဥဋ္ဌာနာကာရဒဿနံ ဟောတီတိ အာဟ "ဥဋ္ဌာနာကာရံ ဒဿေသီ"တိ။ ၁၂၂-နှာ (၎င်းဋီကာ)။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ကစ္စိ၊ အသို့နည်း။ တံ၊ သင့်ကို။ အတ္တာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်။ သီလတော၊ သီလအားဖြင့်။ ဥပဝဒတိ၊ စွပ်စွဲသလော။

ဣတိ၊ ဤသို့ မေးပြီ။ ဘန္တေ၊ ရား။ မံ၊ ကို။ အတ္တာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်။ သီလတော၊ အားဖြင့်။ နော စေ ဥပဝဒတိ၊ မစွပ်စွဲပါဘုရား။

ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တေ၊ သင့်အား။ ဝါ၊ သင်သည်။ အတ္တာ၊ မိမိကိုယ်တိုင်။ သီလတော၊ သီလအားဖြင့်။ နော စေ ဥပဝဒတိ၊ အကယ်၍ မစွပ်စွဲသည်ဖြစ်အံ့။ အထ၊ ထိုသို့ မစွပ်စွဲပါဘဲလျက်။ တေ၊ သင့်အား။ ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့သော။ ကုက္ကုစ္စံ၊ သည်။ အတ္တိ၊ ရှိသနည်း။ ကော စ၊ အဘယ်သို့သော။ ဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ သီလဝိသုဒ္ဓတ္ထံ၊ သီလစင်ကြယ်ခြင်းအကျိုးငှါ။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဒေသိတံ၊ သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ န ခေါ အာဇာနာမိ၊ မသိပါဘုရား။ ဣတိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ သီလဝိသုဒ္ဓတ္တံ၊ ငှါ။ မယာ၊ သည်။ ဒေသိတံ၊ သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ နော စေ အာဇာနာသိ၊ အံ့။ အထ စရဟိ၊ ထိုသို့ မသိသည်ရှိသော်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ ကိမတ္ထံ၊ အဘယ် အကျိုးငှါ။ မယာ၊ သည်။ ဒေသိတံ၊ သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ အာဇာနာသိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ၊ သည်။ ရာဂဝိရာဂတ္ထံ၊ ရာဂ၏ ကင်းခြင်းအကျိုးငှါ။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဒေသိတံ၊ သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ အာဇာနာမိ၊ သိပါ၏။ ဣတိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ သာဓု သာဓု၊ ကောင်းစွ ကောင်းစွ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ တွံ၊ သည်။ ရာဂဝိရာဂတ္ထံ၊ ငှါ။ မယာ၊ သည်။ ဒေသိတံ၊ သော။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သာဓု ခေါ၊ ကောင်းစွာသာလျှင်။ အာဇာနာသိ၊ သိပေ၏။

ဟိ၊ မှန်ပေ၏။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ မယာ၊ သည်။ ဒေသိတော၊ သော။ ဓမ္မော၊ သည်။ ရာဂဝိရာဂတ္ထော၊ ရာဂ၏ကင်းခြင်းအကျိုးရှိ၏။

(တံ ကိံ မညသိမှ ဣဒမဝေါစ ဘဂဝါအထိ ရှေးနည်းကိုမှီး၍ပေး။)

သော ဘိက္ခု၊ သည်။ အတ္တမ နော၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ မိမိစိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော စကားတော်ကို။ အဘိနန္ဒိ၊ အလွန်နှစ်သက်ပြီ။

ဣမသ္မိံစပန ဝေယျာကရဏသ္မိံ၊ ဤဂါထာမဖက် စုဏ္ဏိယသက်သက်ဖြစ်သောတရားတော်ကို။ ဘညမာနေ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။ တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်းအား။ ဝိရဇံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောမြူကင်းသော။ ဝီတမလံ၊ ကိလေသာတည်းဟူသော အညစ်အကြေးမရှိသော။ ဓမ္မစက္ခုံ၊ အောက်မဂ် အောက်ဖိုလ်သုံးပါး ဉာဏ်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။

ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်သနည်း။ “ယံ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော တေဘူမကတရားသည်။ သမုဒယဓမ္မံ၊ ဖြစ်ခြင်းသဘော ရှိ၏။ တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော တေဘူမက တရားသည်။ နိရောဓဓမ္မန္တိ၊ ချုပ်ခြင်းသဘောရှိ၏” ဟူ၍။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ဣတိ၊ ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။