၃၁၉။ အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ရာ။
“ပရမဿာသပ္ပတ္တော ပရမဿာသပ္ပတ္တောတိ၊ လွန်မြတ်သော သက်သာရာ (တည်ရာ) သို့ ရောက်၏ လွန်မြတ်သော သက်သာရာ (တည်ရာ) သို့ ရောက်၏” ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
အာဝုသော၊ ရာ။
ကိတ္တာဝတာ၊ ဖြင့်။
ပရမဿာသပ္ပတ္တော၊ သည်။
ဟောတိ နုခေါ၊ နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်၏။
ပ။ ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
အနုပါဒါဝိမုတ္တော၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ဖြင့် တစုံတခုသောတရားကို မယူ(မစွဲလမ်း)မူ၍ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(အကြွင်းတူ၏။)
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။