ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တတြ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် ၂ယောက် တို့၌။ ဝိသေသောအ၊ ထူးသည်။ ကော၊ အဘယ်နည်း။ အဓိပ္ပယာသော၊ လွန်ကဲစွာ အားထုတ်ခြင်း လုံ့လ(ပယောဂ)သည်။ ကော၊ နည်း။ သုတဝတော၊ အာဂမ အမိဂမဟူသော အကြားအမြင်ရှိသော။

၁။ ယုဝဏ္ဏာနမိယဝု ဝင် သရေ၊ ၅-ကဏ္ဍ ၁၃၆-သုတ် မောဂ္ဂလ္လာန်အလို ဝေဒိယတိ-ဟု ရှိရမည်။ သီ၊ ဣ မူ၌လည်း ဝေဒိယတိ ပင် ရှိသည်။

၂။ အဓိပ္ပယာသောသာတိ အဓိကပ္ပယောဂေါ၊ အံ-ဋ္ဌ ၂၊ စာပိုဒ်-၁၁၇။ အဓိကံ ပယသတိ ပယုဉ္ဇတိ ဧတေနာတိ အဓိပ္ပာသော၊ သဝိသေသံ ဣတိ ကတ္တဗ္ဗ ကိရိယာ၊ တေနာဟ “ အဓိကပ္ပယောဂေါ ”တိ၊ ၎င်းဋီ။ အဓိကံ သဝိသေယံ ပယသတိ ပဉ္စတိ ပယုဉ္ဇတိ ဧတေနာတိ အဓိပ္ပယာသော၊ ဝိသိဋ္ဌပယောဂေါ၊ တေနာဟ " အဓိကပ္ပ ယောဂေါ"တိ၊ သံ-ဋီ ၂-ခန္ဓဝဂ် စာပိုဒ် ၅၈နှင့်အညီ ပေးသည်။ အဓိက သဒ္ဒူပပဒ ပ ပုဗ္ဗ ယသုဓာတ် ဏ-ပစ္စည်း ကရဏသာမိ၊ လွန်ကဲသော လုံ့လ ပယောဂ အရကောက်။ အဓိကံ ( ယသနံ ပယုဉ္ဇနန္တိ အဓိပ္ပယာသော၊ အဓိကပ္ပ ယောဂေါ ဟူသော မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်ဋီကာ စာပိုဒ် ၂၃၃-အလို လွန်ကဲစွာ အားထုတ်ခြင်းသည်ဟု ဘာဝသာဓ်ပေး

အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာဖြစ်သော သာဝက၏။ အဿုတဝတာ၊ အကြားအမြင်မရှိသော။ ပုထုဇ္ဇနေန၊ နှင့်။ နာနာကရဏံ၊ အသီးအသီးပြုကြောင်းဖြစ်သော အထူးသည်။ ကိံ၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

သော၊ ထိုပုထုဇဉ်သည်။ တာသံ ဝေဒနာနံ၊ တို့၏။ သမုဒယဉ္စ၊ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း။ အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ရာကိုလည်းကောင်း။ အဿာဒဉ္စ၊ သာယာဖွယ်ကိုလည်းကောင်း။ အာဒီနဝဉ္စ၊ အပြစ်ကိုလည်းကောင်း။

၁။ နာနာကရဏံကိုလည်း နာနာ ကရီယတိ ဧတေနာတိ နာနာကရဏံ၊ ဘေဒေါတိ အာဟ “ကိံ နာနတ္တ”န္တိ ဟူသော မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်ဋီကာ စာပိုဒ် ၂၃၃-နှင့်အညီ ကရဏသာဓ်ပေါ်အောင် ပေးသည်။

၂။ အနုသေတိကြိယာသည် သကမ္မက အကမ္မက ၂ မျိုးတို့တွင် “ ဘူ ဟူ သိ ဌာ ဤလေးဖြာ ဗလာကံမရှိ ” ဟူသည်နှင့်အညီ သိဓာတ်ဖြစ်သောကြောင့် အကမ္မကတည်း။ အကမ္မကဖြစ်လျှင် အနုသေတိကြိယာ၏ ကံအဖြစ်ဖြင့် ပဋိဃဝန္တံဟု မရှိနိုင်။ ပဋိဃဝန္တံပုဒ်ကိုလည်း ကမ္မတ္ထ အနက်မပေးနိုင်။

ထိုကြောင့် အနုသေဘိပုဒ်၌ အနုသည် ဥပသာရမဟုတ် ကမ္မပ္ပဝစနီယ၊ ယင်းကမ္မပ္ပဝစနီယ အနု၏ အယှဉ်ဖြစ်သောကြောင့် “ တမေနံ ပဋိဃန္တိ၊ ၏”ဟု ပြန်ဆိုသည်။ ပဋိဃဝန္တံပုဒ်နှင့် အနုသေတိကြားဝယ် “ယော ဒုက္ခာယ။ပ။ သော”ဟူသော ပုဒ်တို့ များစွာခြားသော်လည်း “တံ ခေါ ပန ဘဂဝန္တံ ဂေါတမံ ဧဝံ ကလျာဏော အဗ္ဘုဂ္ဂတော”၌ ဂေါတမံသည် အဘိဟူသော ကမ္မပ္ပဝစနီယ အယှဉ်ဖြစ်သကဲ့သို့ ဤ၌လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

နိဿရဏဉ္စ၊ ထွက်မြောက်ရာကိုလည်းကောင်း။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ နပ္ပဇာ နာတိ၊ မသိ။

န ဝိဇ္ဈေယျ၊ မထိုးဖောက်ရာ။ ဒုက္ခာယ ဝေဒနာယ၊ ကြောင့်။ တမေနံ အပ္ပဋိဃဝန္တံ၊ ထိုအမျက်ဒေါသမရှိသူ၏။ ပ။ သော၊ ထိုပဋိဃာနုသယသည်။ နာနုသေတိ၊ မကိန်း မဖြစ်။ ဝိသညုတ္တော၊ ကိလေသာနှင့်မယှဉ်သည်ဖြစ်၍။ ဇာတိယာ၊ နှင့်။ ပ။ ဥပါယာသေဟိ၊ တို့နှင့်။ ဝိသညုတ္တော၊ မယှဉ်စပ်သူဟူ၍”ဟု ပေးသည်မှတပါး ကြွင်းမထူး။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်ကား။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။ အယံ၊ ကား။ အဓိပ္ပယာသော၊ လွန်ကဲစွာ အားထုတ်ကြောင်း လုံ့လပယောဂတည်း။ ဣဒံ၊ သည်။ သုတဝတော၊ သော။ အရိယသာဝကဿ၊ အရိယာသာဝက၏။ အဿုတဝတာ၊ သော။ ပုထုဇ္ဇနေန၊ နှင့်။ နာနာကရဏံ၊ အသီးအသီးပြုခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သော အထူးတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေတော်မူ၏။

[အရိယသာဝကဿ၏အရ ရဟန္တာကို ပဓာနအားဖြင့် ကောက်။ အနာဂါမ်ကိုလည်း အပ္ပဓာနအားဖြင့် ယူနိုင်သည်။ ထိုကြောင့် ဋ္ဌ-၌ အရိယသာဝကေသု စ ခီဏာသဝေါ ဧတ္ထ ဓုရံ၊ အနာဂါမီပိ ဝဋ္ဋတီတိ ဝဒန္တိ-ဟု မိန့်အပ်ပြီ။]