၂၄၄။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ယတော ခေါ၊ အကြင်အခါ၌။
သဗ္ဗေသံယေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
ဒုက္ခဓမ္မာနံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော ခန္ဓာငါးပါးတို့၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ချုပ်ကြောင်း ချုပ်ခြင်းကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
(တတော၊ ထိုအခါ၌။)
ယတာ၊ အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
ကာမေ၊ ဝတ္ထုကာမကိလေသာကာမတို့ကို။
ပဿတော၊ မြင်သော။
အဿ၊ ထိုရဟန်းတို့၏(သန္တာန်)၌။
ကာမေသု၊ တို့၌။
ယော ကာမစ္ဆန္ဒေါ၊ အကြင်လိုချင်တပ်မက်ခြင်းသည်၎င်း။
ယော ကာမသ္နေဟော၊ အကြင်လိုချင်ခြင်းဟူသော အစေးသည်၎င်း။
ယာ ကာမမုစ္ဆာ၊ အကြင် လိုချင်ခြင်းဟူသော တွေဝေခြင်းသည်၎င်း။
ယော ကာမပရိဠာဟော၊ အကြင်လိုချင်ခြင်းဟူသော ပူလောင်ခြင်းသည်၎င်း။
(ဟောတိ၊ ၏။) ၏
သော၊ ထိုကာမစ္ဆန္ဒစသည်သည်။
နာနုသေတိ၊ (မဂ်ဖြင့်ပယ်သောအားဖြင့်) မကိန်း။
တထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
ကာမာ၊ ဝတ္ထု ကာမကိလေသာကာမတို့ကို။
ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
ယထာ၊ အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။
စရန္တံ၊ ကျင့်သောသူသို့။
ဝိဟရန္တံ၊ နေသောသူသို့။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿာ၊ အလိုကြီးခြင်း, နှလုံးမသာယာခြင်းဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။
အကုသလာဓမ္မာ၊ တို့သည်။
နာနုဿဝန္တိ၊ အစဉ်လိုက်၍မနှိပ်စက်ကုန်။
တထာ၊ အားဖြင့်။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
စာရော စ၊ ကျင့်ခြင်းကို၎င်း။
ဝိဟာရော စ၊ နေခြင်း ကို၎င်း။
အနုဗုဒ္ဓေါ၊ လျော်စာ သိအပ်သည်။
ဝါ၊ အဖန်ဖန်သိအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ လျှင်။
သဗ္ဗေသံယေဝ၊ ကုန်သော။
ဒုက္ခဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ သိသနည်း။
}
“ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
ရူပံ၊ ရုပ်တည်း။
ဣတိ၊ ကား။
ရူပဿ၊ ၏။
သမုဒယော၊ ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
ရူပဿ၊ ၏။
အတ္ထင်္ဂမော၊ ချုပ်ကြောင်း ချုပ်ခြင်းတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်ကား။
ဝေဒနာ၊ တည်း။
ပ။ ဣတိ၊ ကား။
ဝိညာဏဿ၊ ၏။
အတ္ထင်္ဂမောတိ၊ ချုပ်ကြောင်းချုပ်ခြင်းတည်း” ဟူ၍။
(ပဇာနာတိ၊ ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ လျှင်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဗ္ဗေသံယေဝ၊ ကုန်သော။
ဒုက္ခဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
သမုဒယဉ္စ၊ ကို၎င်း။
အတ္ထင်္ဂမဉ္စ၊ ကို၎င်း။
ယထာဘူတံ၊ စွာ။
ပဇာနာတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ လျှင်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
ကာမေ၊ တို့ကို။
ပဿတော၊ သော။
အဿ၊ ၏(သန္တာန်၌)။
ကာမေသု၊ တို့၌။
ယော ကာမစ္ဆန္ဒော၊ သည်။
ယော ကာမသ္နေဟော၊ သည်။
ယာ ကာမမုစ္ဆာ၊ သည်။
ယော ကာမပရိဠာဟော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ သည်။
နာနုသေတိ၊ မကိန်း။
တထာ၊ အားဖြင့်။ ဘိ
က္ခုနော၊ သည်။
ကာမာ၊ တို့ကို။
ဒိဋ္ဌာ၊ ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ကား။
ဝီတစ္စိကာနံ၊ မီးတောက်မီးလျှံမှ ကင်းကုန်သော။
ဝီတဓူမာနံ၊ မီးခိုးမှကင်းကုန်သော။
အင်္ဂါရာနံ၊ မီးကျီးတို့ဖြင့်။
ပုဏ္ဏာ၊ ပြည့်သော။
သာဓိက ပေါရိသာ၊ အလွန်နှင့်တကွ သူအတိုင်းအရှည်ရှိသော။
အင်္ဂါရကာသု၊ မီးကျီးတွင်းသည်။
(အဿာ၊ ၏။)
အထ၊ ထိုအခါ၌။
ဇီဝိတုကာမော၊ အသက်ရှင်ခြင်းငှါ အလိုရှိသော။
အမရိတုကာမော၊ မသေလိုသော။
သုခကာမော၊ ချမ်းသာကို အလိုရှိသော။
ဒုက္ခပဋိကူလော၊ ဆင်းရဲကိုစက်ဆုပ်သော။
ပုရိသော၊ သည်။
အာဂစ္ဆေယျ၊ လာရာ၏။
တမေနံ၊ ထိုယောက်ျားကို။
ဗလဝန္တော၊ ထားရှိကုန်သော။
ဒွေ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။
ပုရိသာ၊ ယောက်ျားတို့သည်။
နာနာဗာဟာသု၊ အသီးသီးသော လက်မောင်းတို့၌။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
တံ၊ ထိုယောကျ်ားကို။
အင်္ဂါရကာသုံ၊ မီးကျီးတွင်းသို့။
ဥပကဍ္ဎေယျုံ၊ ဆွဲငင်ကုန်ရာ၏။
သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။
ဣတိစီတိစေဝ၊ ဤသို့ဤသို့သာလျှင်။
ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။
သန္နာမေယျ၊ ကောင်းစွာကိုင်းညွတ်ရာ၏။
တံ၊ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်မည်သောအကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူကား။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိ၊ အကြင်ကြောင့်။
တဿ ပုရိသဿ၊ ထိုယောက်ျားသည်။
(ဉာတံ၌ ဆဋ္ဌီကတ္တားစပ်။)
“အဟံ၊ သည်။
ဣမံ အင်္ဂါရကာသံ၊ ဤမီးကျီးတွင်းသို့။
စေ ပပတိဿာမိ၊ အကယ်၍ကျသည်ဖြစ်အံ့။
တတောနိဒါနံ၊ ထိုသို့ကျခြင်းတည်း ဟူသောအကြောင်းကြောင့်။
မရဏံ ဝါ၊ သေခြင်းသို့သော်၎င်း။
မရဏမတ္တံ၊ သေလောက်ရုံမျှသော။
ဒုက္ခံ ဝါ၊ ဆင်းရဲသို့သော်၎င်း။
နိဂစ္ဆိဿာမီတိ၊ ရောက်ရ အံ့”ဟူ၍။
ဉာတံ၊ သိအပ်ပြီ။
(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူ သာလျှင်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
ကာမေ၊ တို့ကို။
ပဿတော၊ သော။
အသ၊ ထိုရဟန်း၏ (သန္တာန်၌)။
ကာမေသု၊ တို့၌။
ယော ကာမစ္ဆန္ဒော၊ သည်။
ယော ကာမသ္နေဟော၊ သည်။
ယာ ကာမမုစ္ဆာ၊ သည်။
၁။ လာလတ္တံဝိတ္ထာရ အမေး အဖြေ ဝါကျများနှင့်လျော်ညီစေရန် သျာမှုအတိုင်းပြင်၍ သမ္ဗန်လိုက်သည်။ “နာနုသေန္တိ”ဟု အားလုံးအညီပြင်လျှင်လည်း သင့်သည်ပင်။
ယော ကာမပရိဠာဟော၊ သည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
သော၊ ထိုကာမစ္ဆန္ဒစသည်သည်။
နာနုသေတိ၊ မကိန်းအောင်း။
တထာ၊ အားဖြင့်။
ဘိက္ခုနော၊ သည်။
ကာမာ၊ တို့ကို။
အင်္ဂါရကာသူပမာ၊ မီးကျီးတွင်းလျှင် ဥပမာရှိကုန်၏ဟူ၍။
ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်သည်။
ဝါ၊ ရှူအပ်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ လျှင်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
စရန္တံ၊ သို့။
ဝိဟရန္တံ၊ သို့။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
နာနုဿဝန္တိ၊ အစဉ်လိုက်၍မနှိပ်စက်ကုန်။
တထာ၊ အားဖြင့်။
ဘိက္ခုနော၊ သည်။
စာရောစ၊ ကို၎င်း။ ဝိ
ဟာရောစ၊ ကို၎င်း။
အနုဗုဒ္ဓေါ၊ သည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ကား။
ပုရိသော၊ သည်။
ဗဟုကဏုကံ၊ များစွာသော ဆူးရှိသော။
ဒါယံ၊ တောအုပ်သို့။
ပဝိသေယျ၊ ဝင်ရာ၏။
တဿ၊ ထို ယောက်ျားသည်၏။
ပုရတောပိ၊ ရှေ့၌လည်း။
ကဏ္ဋကော၊ ဆူးသည်။
(အဿ၊ ၏။)
ပစ္ဆတောပိ၊ နောက် ၌လည်း။
ကဏ္ဋကော၊ သည်။
(အဿ၊ ၏။)
ဥတ္တရတောပိ၊ မြောက်ဘက်၌လည်း။
ကဏ္ဋကော၊ သည်။
(အဿ၊ ၏။)
ဒက္ခိဏတောပိ၊ တောင်ဘက်၌လည်း။
ကဏ္ဋကော၊ သည်။
(အဿ၊ ၏။)
ဟေဋ္ဌတောပိ၊ အောက်၌လည်း။
ကဏ္ဋကော၊ သည်။
(အဿ၊ ၏။)
ဥပရိတောပိ၊ အထက်၌လည်း။
ကဏ္ဋကော၊ သည်။
( အဿ၊ ၏။)
သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။
“ကဏ္ဋကော၊ သည်။
မံ၊ ကို။
မာ ဝိဇ္ဈိတိ၊ မစူးစေလင့်”ဟူ၍။
သတောဝ၊ သတိရှိသည်ဖြစ်၍သာလျှင်။
အဘိက္ကမေယျ သေယျထာပိ၊ ရှေ့သို့တက်ရာသကဲ့သို့။
သတောဝ၊ သာလျှင်။
ပဋိက္ကမေယျ သေယျထာပိ၊ နောက်သို့ ဆုတ်ရာသကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
လောကေ၊ ၌။
ယံ ပိယရူပံ၊ အကြင်ချစ်အပ်သော သဘောရှိသော ရုပ်သည်၎င်း။
ယံ သာတရူပံ၊ အကြင်သာယာအပ်သော သဘောရှိသော ရုပ်သည်၎င်း။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
အယံ၊ ဤပိယရုပ်သာတရုပ်ကို။
အရိယဿ၊ ငါဘုရား ၏။
ဝိနယေ၊ အဆုံးအမတော်၌။
ကဏ္ဋကောတိ၊ ဆူးဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
သံဝရော စ၊ စောင့်စည်းခြင်းကို၎င်း။
အသံဝရော စ၊ မစောင့်စည်းခြင်းကို၎င်း။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ လျှင်။
အသံဝရော၊ မစောင့်စည်းခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤ ငါဘုရားသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
စက္ခုနာ၊ ဖြင့်။
(အကြွင်းကို စာပိုဒ် ၂၄၃၊ အဝဿုတပရိယာယသုတ်အတိုင်း ပေးလေ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံခေါ၊ လျှင်။
အသံဝရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ လျှင်။
သံဝရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
(အကြွင်းကို စာပိုဒ် ၂၄၃၊ အဝဿုတပရိယာယသုတ်အတိုင်း ပေးလေ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ လျှင်။
သံဝရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စရတော၊ ကျင့်သော။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝိဟရတော၊ နေသော။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။
ကဒါစိ ကရဟစိ၊ တရံတခါ၌။
သတိသမ္မောသာ၊ သတိလွတ်ကင်း, ချွတ်ယွင်းခြင်းကြောင့်။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
သရသင်္ကပ္ပါ၊ ကြံစည်တတ် ပြေးသွားတတ်ကုန်သော။
သံယောဇနိယာ၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
အကုသလာ၊ တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သတုပ္ပါဒေါ၊ သတိ၏ဖြစ်ခြင်းသည်။
ဒန္ဓော၊ နုံ့နှေး၏။
အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။
နံ၊ ထိုအကုသိုလ်တရားကို။
ခိပ္ပမေဝ၊ လျှင်မြန်စွာ သာလျှင်။
ပဇဟတိ၊ ပယ်စွန့်၏။
ဝိနောဒေကိ၊ ပယ်ဖျောက်၏။
ဗျန္တီကရောတိ၊ ကင်းသည်ကိုပြု၏။
(ကင်းအောင်ပြု၏လည်းဟူ။)
အနဘာဝံ၊ တဖန်မဖြစ်ခြင်းသို့။
ဂမေတိ၊ ရောက်စေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ကား။
ပုရိသော၊ သည်။
ဒိဝသံ၊ တနေ့ပတ်လုံး။
သန္တတ္တေ၊ ပူလောင်သော။
အယောကဋာဟေ၊ သံအိုးကင်း၌။
ဒွေ ပါ ဥဒကဖုသိတာနိ၊ နှစ်ခုသေးရေပေါက်တို့ကို၎င်း။
တီဏိ ဝါ ဥဒကဖုသိတာနိ၊ သုံးသောရေပေါက်တို့ကို၎င်း။
(တနည်း) ဒွေ ဝါ တီဏိဝါ ဥဒဏဖုသိတာနိ၊ နှစ်ပေါက် သုံးပေါက်သော ရေပေါက်တို့ကို။
နိပါတေယျ၊ ချရာ၏။
ဝါ၊ ချငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဥဒကဖုသိတာနံ၊ ရေပေါက်တို့၏။
နိပါတော၊ ကျခြင်းသည်။
ဒန္ဓော၊ နုံ့နှေး၏။
အထ ခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။
နံ၊ ထိုရေပေါက်သည်။
ခိပ္ပမေဝ၊ လျင်မြန်စွာသာလျှင်။
ပရိက္ခယံ၊ ကုန်ခန်းခြင်းသို့။
ပရိယာဒါနံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှယူပစ်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆေယျ သေယျထာပိ၊ ရောက်ရာသကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ဧဝံ၊ သို့။
စရတော၊ သော။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝိဟရတော၊ သော။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ အား။
ကဒါစိ ကရဟစိ၊ ၌။
သတိသမ္မောသာ၊ ကြောင့်။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
သရသင်္ကပ္ပါ၊ ကုန်သော။
သံယောဇနိယာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ၊ တို့သည်။
စေ ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ သော်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သတုပ္ပါဒေါ၊ သည်။
ဒန္ဓော၊ ၏။
အထ ခေါ၊ ကား။
နံ၊ ကို။
ခိပ္ပမေဝ၊ လျှင်?
ပဇဟတိ၊ ၏။
ဝိနောဒေတိ၊ ၏။
ဗျန္တီကရောတိ၊ ၏။
အနဘာဝံ၊ သို့။
ဂမေတိ၊ ရောက်စေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
ယထာ၊ အားဖြင့်။
စရန္တံ၊ သို့။
ဝိဟရန္တံ၊ သို့။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
နာနုဿဝန္တိ၊ ကုန်။
(တထာ၊ အားဖြင့်။)
ဘိက္ခုနော၊ သည်။
စာရော စ၊ ကို၎င်း။
ဝိဟာရော စ၊ ကို၎င်း။
အနုဗုဒ္ဓေါ၊ အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ ဧဝံသို့။
စရန္တံ၊ သော။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝိဟရန္တံ၊ သော။
တံ ဘိက္ခု၊ ကို။
ရာဇာနော ဝါ၊ မင်းတို့သည်၎င်း။
ရာဇမဟာမတ္တာ ဝါ၊ မင်း၏အမတ်ကြီးတို့သည်၎င်း။
မိတ္တာ ဝါ၊ အဆွေခင်ပွန်း ချစ်ကျွမ်းဝင်သောသူတို့သည်၎င်း။
အမစ္စာ ဝါ၊ ထိုထိုအမှုပြုဖွယ်ကိစ္စတို့၌တကွဖြစ်သော သူတို့သည်၎င်း။
ဉာတီ ဝါ၊ အဆွေအမျိုးတို့သည်၎င်း။
သာလောဟိတာ ဝါ၊ သားချင်းတို့သည်၎င်း။
ဘောဂေဟိ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ဖြင့်။
အဘိဟဋ္ဌုံ၊ ရှေးရှုဆောင်၍။
“ဘော ပုရိသ၊ အမောင် ယောက်ျား။
ဧဟိ၊ လာလော့။
တေ၊ သင်အား။
(အနုဒဟန္တိ၌စပ်။)
ဝါ၊ သင်၏။
(ဣမေ ကာသာဝါ၌စပ်။)
ဣမေ ကာသာဝါ၊ ဤဖန်ရည်စွန်းသော အဝတ်တို့သည်။
ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
အနုဒဟန္တိ၊ လောင်မြိုက်ကုန်၏။
ကိံ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
မုဏ္ဍော၊ ဦးပြည်းကတုံး သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ကပါလံ၊ ခွက်ကို။
(ဂဟေတွာ၊ ဆွဲကိုင်၍။)
အနုစရသိ၊ လှည့်လည်ဘိသနည်း။
ဧဟိ၊ လာလော့။
ဟီနာယာဝတ္တိတွာ၊ လူထွက်၍။
ဘောဂေ စ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ကိုလည်း။
ဘုဉ္စဿု၊ ခံစားလော့။
ပုညာနိ စ၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကိုလည်း။
ကရောဟီတိ၊ ပြုလော့”ဟူ၍။
စေ ပဝါရေယျုံ၊ အကယ်၍ ဘိတ်ကုန်ငြားအံ့။
(ဧဝံသန္တေသုပိ၊ ဤသို့ ဘိတ်ကုန်သော်လည်း။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝတ၊ စင်စစ်။
ဧဝံ၊ သို့။
စရန္တော၊ သော။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝိဟရန္တော၊ သော။
သော ဘိက္ခု၊ သည်။
သိက္ခံ၊ သိက္ခာကို။
ပစ္စက္ခာယ၊ စွန့်၍။
ဝါ၊ ချ၍။
ဟီနာယာဝတ္တိဿတီတိ၊ လူထွက် လတ္တံ့ဟူသော။
ဧတံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
၁။ အမစ္စတိ သုဟဇ္ဇာ။ ဉာတီတိ သဿုသသုရပက္ခိတာ၊ သာလောဟိတာတီ သမာနလောဟိတာ ဘာတိ ဘဂိနိအာဒယော။(အံဋ္ဌ ၂-စာပိုဒ်-၇၆နှင့် ၎င်းဋီကာ။)ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ကား။
ဂင်္ဂါနဒီ၊ ဂင်္ဂါမြစ်သည်။
ပါစီနနိန္နာ၊ အရှေ့အရပ်သို့ ညွတ်၏။
ပါစီနပေါဏာ၊ အရှေ့အရပ်သို့ကိုင်း၏။
ပါစီနာဗ္ဘာရာ၊ အရှေ့အရပ်သို့ ရှိုင်း၏။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
မဟာဇနကာယော၊ လူများအပေါင်းသည်။
ကုဒ္ဒါလပိဋကံ၊ ပေါက်တူးချင်းတောင်းကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
“မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဣမံ ဂင်္ဂ နဒိံ၊ ဤဂါမြစ်ကို။
ပစ္ဆာနိန္နံ၊ အနောက်အရပ်သို့ ညွတ်သည်ကို။
ဝါ၊ အနောက်အရပ်သို့ ညွတ်အောင်။
ပစ္ဆာပေါဏံ၊ ကို။
ဝါ၊ အောင်။
ပစ္ဆာပဗ္ဘာရံ၊ ကို။
ဝါ၊ အောင်။
ကရိဿာမာတိ၊ ပြုကုန်အံ့”ဟူ၍။
အာဂစ္ဆေယျ၊ လာရာ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တံ၊ ငါဘုရားဆိုအပ်လတ္တံ့ သည်ကို။
ကိံ မညထ၊ အဘယ်သို့ အောက်မေ့မှတ်ထင်ကြကုန်သနည်း။
သော မဟာဇနကာယော၊ သည်။
ဂင်္ဂံ နဒိံ၊ ကို။
ပစ္ဆာနိန္နံ၊ ကို။
ပစ္ဆာပေါဏံ၊ ကို။
ပစ္ဆာပဗ္ဘာရံ၊ ကို။
ဝါ၊ အောင်။
ကရေယျ အပိ နု ခေါ၊ ပြုနိုင်ရာသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့ မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧတံ၊ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။
နောဟိ၊ မသင့်ပါဘုရား။
တံ၊ ထိုသို့မပြုနိုင်ခြင်းသည်။
ကိဿာ ဟေတု၊ နည်း။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဂင်္ဂါနဒီ၊ သည်။
ပါစီနနိန္နာ၊ ၏။
ပါစီနပေါဏာ၊ ၏။
ပါစီန ပဗ္ဘာရာ၊ ၏။
သာ၊ ထိုဂင်္ဂါမြစ်ကို။
ပစ္ဆာနိန္နာ၊ ကို။
ဝါ၊ အောင်။
ပစ္ဆာပေါဏာ၊ ကို။
ဝါ၊ အောင်။
ပစ္ဆာပဗ္ဗာရာ၊ ကို။
ဝါ၊ အောင်။
ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှါ။
န သုကရာ၊ မလွယ်။
(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။)
သော မဟာဇနကာယော၊ သည်။
ကိလမထဿ၊ ပင်ပန်းခြင်း၏။
ဝိဃာတဿ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏။
ယာဝဘာဂီ ဧဝ စ ပန၊ အဘို့ရှိရုံသည်သာလျှင်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝ ခေါ၊ သာလျှင်။
ဧဝံ၊ သို့။
စရန္တံ၊ သော။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝိဟရန္တံ၊ သော။
တံ ဘိက္ခုံ၊ ကို။
ရာဇာနော ဝါ၊ တို့သည်၎င်း။
ပ။ ဧတံ ဌာနံ၊ သည်။
န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
တံ၊ သည်။
ကိဿ ဟေတု၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိ၊ အကြင်ကြောင့်။
ယံ တံ စိတ္တံ၊ အကြင်စိတ်သည်။
ဒီဃရတ္တံ၊ ပတ်လုံး။
ဝိဝေကနိန္နံ၊ တဒင်္ဂဝိဝေက, သမုစ္ဆေဒဝိဝေက, နိဿရဏဝိဝေကသို့ ညွတ်၏။
ဝိဝေကပေါဏံ၊ ကိုင်း၏။
ဝိဝေကပဗ္ဘာရံ၊ ရိုင်း၏။
တထာ (တံ စိတ္တံ)၊ ထိုစိတ်သည်။
ဟီနာယာ ဝတ္တိဿတီတိ၊ လတ္တံ့ဟူသော။
ဧတံ ဌာနံ၊ သည်။
န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။
(ဣတိ၊ ပြီ။)
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။