၂၄၆။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယဿ ကဿစိ၊ အမှတ်မရှိ တစုံတယောက်သော။ ဘိက္ခုဿ ဝါ၊ ၏၎င်း။ ဘိက္ခုနီယာ ဝါ၊ ၏၎င်း။ စက္ခုဝိညေယျေသု၊ ကုန်သော။ ရူပေသု၊ တို့၌။ စေတသော၊ စိတ်၏။ ဆန္ဒေါ ဝါ၊ လိုချင်ခြင်း (အားနည်းသောတဏှာ) သည်၎င်း။ ရာဂေါ ဝါ၊ တပ်နှစ်သက်ခြင်း (အားကြီးသောတဏှာ) သည်၎င်း။ ဒေါသော ဝါ၊ အားနည်းသော အမျက်ထွက်ခြင်းသည်၎င်း။ မောဟော ဝါ၊ တွေဝေခြင်း, မသိခြင်းသည်၎င်း။ ပဋိဃံ ဝါ၊ အားကြီးသော အမျက်ထွက်သည်၎င်း။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

တတော၊ ထိုစက္ခုဝိဉာဏ်ဖြင့် သိအပ်သောရူပါရုံ အစရှိသည် တို့မှ။ စိတ္တံ၊ ဆန္ဒရာဂစသည်တို့နှင့် ယှဉ်သော စိတ်ကို။ နိဝါရေယျ၊ တားမြစ်ရာ၏။ “ဧသော မဂ္ဂေါ၊ ဤလမ်းခရီးသည်။ သဘယော စ၊ ကြောက်ဖွယ်နှင့်လည်း တကွဖြစ်၏။ သပ္ပဋိဘယော စ၊ ဘေးဘျမ်းနှင့်လည်းတကွဖြစ်၏။ သကဏ္ဋကော စ၊ ရာဂစသော ဆူးငြောင့်တို့နှင့်လည်းတကွဖြစ်၏။ သဂဟနော စ၊ ရာဂစသော တောခြုံတို့နှင့်လည်း တကွဖြစ်၏။ ဥမ္မဂ္ဂေါ စ၊ လူ, နတ်, နိဗ္ဗာန်သို့ သွားကြောင်းခရီးလည်းမဟုတ်။ ကုမ္မဂ္ဂေါ စ၊ ဒုဂ္ဂတိဘဝသို့ သွားကြောင်းဖြစ်၍ စက်ဆုပ်အပ်သော ခရီးလည်းမည်၏။ ဒုဟိတိကော စ၊ ဆင်းရဲ ဖြစ်ရာလည်း ဖြစ်၏။

ဧသော မဂ္ဂေါ၊ ကို။ အသပ္ပုရိသ သေဝိတော စ၊ ကောကာလိကစသော သူတော်မဟုတ် သူယုတ်တို့သည် မှီဝဲလည်း မှီဝဲအပ်၏။ ဧသော မဂ္ဂေါ၊ ကို။ သပ္ပုရိသေဟိ၊ ဘုရားစသော သူတော်ကောင်းတို့သည်။ န စ သေဝိတော၊ အပ်။

တွံ၊ သည်။ ဧတံ၊ ဤခရီးသို့။ န အရဟသိ၊ သွားခြင်းငှါမထိုက်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စက္ခု ဝိညေယျေဟိ၊ ကုန်သော။ တတော ရူပေဟိ၊ တို့မှ။ စိတ္တံ၊ ကို။ နိဝါရယေ၊ ရာ၏။ (အကြွင်း နည်းတူပေးလေ။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ကိဋ္ဌံ၊ ကောက်စပါးသည်။ သမ္ပန္နံ၊ ကောင်းစွာပြီးပြည့်စုံပြီ။

ကိဋ္ဌာရက္ခော စ၊ ကောက်စပါးကို စောင့်သော သူသည်လည်း။ ပမတ္တော၊ မေ့လျော့၏။ ဂေါဏော စ၊ နွားသည်လည်း။ ကိဋ္ဌာဒေါ၊ ကောက်စပါးကိုစား၏။ အဒုံ ကိဋ္ဌံ၊ ထိုကောက်စပါးသို့။ ဩတရိတွာ၊ သက်ဆင်း၍။ ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ မဒံ၊ ယစ်ခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ရောက်ရာ၏။ ပမာဒံ၊ မေ့လျော့ခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ လျှင်။ အဿုတဝါ၊ အာဂမ,အဓိဂမဟူသောသုတမရှိသော။ ပုထုဇ္ဇနော၊ သည်။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ တို့၌။ အသံဝုတကာရီ၊ စောင့်စည်းခြင်းကိုပြုလေ့မရှိသည်ဖြစ်၍။ ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။ ကာမဂုဏေသု၊ တို့၌။ ယာဝဒတ္ထံ၊ တိုင်း။ မဒံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ပမာဒံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ကိဋ္ဌံ၊ သည်။ သမ္ပန္နံ၊ ပြီ။ ကိဋ္ဌာရက္ခော စ၊ သည်လည်း။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့။ ဂေါဏော စ၊ သည်လည်း။ ကိဋ္ဌာဒေါ၊ ၏။ အဒုံ ကိဋ္ဌိ၊ သို့။ ဩတရေယျ၊ ရာ၏။

တမေနံ၊ ထိုနွားကို။ ကိဋ္ဌာရက္ခော၊ သည်. နာသာယံ၊ နှာခေါင်းကြိုး၌။ သုဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာကိုင်အပ်သည်ကို(ပြု၍)။ ဂဏှေယျ၊ ကိုင်ရာ၏။

နာသာယံ၊ ၌။ သုဂ္ဂဟိတံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဥပရိဃဋာယံ၊ ဦးချိုနှစ်ခုတို့၏အကြား၌။ သုနိဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာ နှိပ်အပ်သည်ကို (ပြု၍)။ နိဂ္ဂဏှေယျ၊ နှိပ်ရာ၏။

ဥပရိဃဋာယံ၊ ၌။ သုနိဂ္ဂဟိတံ၊ ကို။ နိဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဒဏ္ဍေန၊ ဆောက်ပုတ်နှင့်တူသော ကြီးသောဒုတ်ဖြင့်။ သုတာဠိတံ၊ ကောင်းစွာ ပုတ်ခတ်အပ် သည်ကို (ပြု၍)။ တာဠေယျ၊ ပုတ်ခတ်ရာ၏။

ဒဏ္ဍေန၊ ဖြင့်။ သုတာဠိတံ၊ ကို။ တာဠေတွာ၊ ၍။ ဩသဇ္ဇေယျ၊ လွှတ်ရာ၏။

(ဒုတိယမ္ပိ ခေါ ဘိက္ခဝေ။ပ။ တတိယမ္ပိ ခေါ ဘိက္ခဝေ စသည်ပေးမြဲ။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ လွှတ်သည်ရှိသော်။ (ဟိကား နိပါတမတ္တ။) ကိဋ္ဌာဒေါ၊ ကောက်စပါးကို စားသော။ သော ဂေါဏော၊ ထိုနွားသည်။ ဂါမဂတော ဝါ၊ ရွာသို့ကပ်ရောက်သည်၎င်း။ အရညဂတော ဝါ၊ တောသို့ကပ်ရောက်သည်၎င်း။ ဌာနဗဟုလောဝါ၊ ရုပ်ခြင်းများသည်၎င်း။ နိသဇ္ဇဗဟုလော ဝါ၊ ဝပ်ခြင်းများသည်၎င်း။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ပုရိမံ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော။ တမေဝ ဒဏ္ဍသမ္ဖဿံ၊ ထိုဒုတ်၏အတွေ့ကိုသာလျှင်။ ဝါ၊ ထိုဒုတ်ဒဏ်ရာဟောင်းကိုသာလျှင်။ သမနုဿရန္တော၊ အစဉ်အောက်မေ့သည်ဖြစ်၍။ ပုန၊ တဖန်။ တံ ကိဋ္ဌံ၊ ထိုကောက်စပါးသို့။ နဩတရေယျ၊ မသက်ဝင်ရာ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယတော၊ အကြင်အခါ၌။

ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ဝါ၊ သည်။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဆသု၊ ကုန်သော။ ဖဿာယတနေသု၊ တို့၌။ ဥဒုဇိတံ၊ (အရှိန်အစော်မရှိသည်၏အဖြစ်ကိုပြုသဖြင့်) အောင်အပ်သည်။ သုဒုဇိတံ၊ ကောင်းစွာ (ဝေးသည်ကိုပြုသဖြင့်) အောင်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (တတော၊ ထိုအခါ၌။) အဇ္ဈတ္တမေဝ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံ၌သာလျှင်။ သန္တိဋ္ဌတိ၊ (ပဌမဇ္ဈာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကောင်းစွာတည်၏။ သန္နိသီဒတိ၊ (ဒုတိယဇ္ဈာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်)ကောင်းစွာနစ်မြုပ်၍နေ၏။ ဧကောဒိ၊ (တတိယဇ္ဈာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်) တခုတည်းသောအာရုံရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သမာဓိယတိ၊ (စတုတ္ထဇ္ဈာန်၏ အစွမ်းအားဖြင့်) ကောင်းစွာထားအပ်၏။ ဝါ၊ တည်ကြည်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ရညောဝါ၊ မင်းသည်၎င်း။ ရာဇမဟာမတ္တဿ ဝါ၊ မင်း၏အမတ်ကြီးသည်၎င်း။ ဝီဏာယ၊ စောင်း၏။ သဒ္ဒေါ၊ အသံကို။ အဿုတပုဗ္ဗော၊ ရှေး၌ မကြားအပ်ဖူးသည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။

သော၊ (ထိုစောင်းသံကို ရှေး၌မကြားအပ်ဖူးသော) မင်း, မင်း၏အမတ်ကြီးသည်။ ဝီဏာသဒ္ဒံ၊ စောင်းသံကို။ သုဏေယျ၊ ကြားရာ၏။

သော၊ သည်။ “အမ္ဘော၊ မင်းချင်းယောက်ျား။ ဧဝံရဇနီယော၊ ဤသို့ စိတ်ကို တပ်စွန်းစေတတ်သော။ ဧဝံကမနီယော၊ ဤသို့စိတ်ကိုနှစ်သက်စေတတ်သော။ ဧဝံမဒနီယော၊ ဤသို့စိတ်ကိုယစ်စေတတ်သော။ ဧဝံမုစ္ဆနီယော၊ ဤသို့ စိတ်ကိုတွေဝေစေတတ်သော။ ဧဝံဗန္ဓနီယော၊ ဤသို့စိတ်ကိုနှောင်ဖွဲ့စေတတ်သော။ ဝါ၊ ဤသို့နှောင်ဖွဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ဧသော သဒ္ဒေါ၊ ဤအသံသည်။ ကဿ နု ခေါတိ၊ အဘယ်ဝတ္ထု၏ အသံနည်း” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။

တမေနံ၊ ထိုမင်း၏ အမတ်ကြီးကို။

“ဘန္တေ၊ အရှင်။ ယဿာ၊ အကြင်ဝတ္ထု၏။ ဧဝံရဇနီယော၊ သော။ ဧဝံကမနီယော၊ သော။ ဧဝံမဒနီယော၊ သော။ ဧဝံမုစ္ဆနိယော၊ သော။ ဧဝံဗန္ဓနီယော၊ သော။ ဧသော သဒ္ဒေါ၊ ဤအသံသည်။ (အတ္တိ၊ ရှိ၏ ။) ဧသာ ခေါ၊ ဤဝတ္ထုသည်ကား။ ဝီဏာ နာမာတိ၊ စောင်း မည်၏”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျုံ၊ ဆိုကုန်ရာ၏။

သော၊ ထိုမင်း မင်း၏ အမတ်ကြီးသည်။

“ဘော၊ အိုအချင်းတို့။ ဂစ္ဆထ၊ သွားကြကုန်လော့။ မေ၊ ၏ (အထံသို့)။ တံ ဝီဏံ၊ ထိုစောင်းကို။ အာဟရတာတိ၊ ဆောင်ကြကုန်လော့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ရာ၏။

တဿ၊ ထိုမင်း၏(အထံသို့)။ တံ ဝီဏံ၊ ကို။ အာဟရေယျုံ၊ ဆောင်ကုန်ရာ၏။

တမေနံ၊ ထိုမင်း, မင်း၏ အမတ်ကြီးကို။ “ဘန္တေ၊ အရှင်။ ယဿာ၊ ၏။ ဧဝံရဇနီယော၊ သော။ ဧဝံကမနီယော၊ သော။ ပ။ ဧဝံဗန္ဓနီယော၊ သော။

ဧသော သဒ္ဒေါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) သာ ဝီဏာ၊ သည်။ အယံ ခေါတိ၊ ဤသည်ပင်တည်း” ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။

ဝဒေယျ၊ ရာ၏။ သော၊ ထိုမင်း, မင်း၏ အမတ်ကြီးသည်။

“ဘော၊ အိုအချင်းတို့။ မေ၊ ငါ့အား။ တာယ ဝီဏာယ၊ ထိုစောင်းဖြင့်။ အလံ၊ အကျိုးမရှိ။ တမေဝ သဒ္ဒံ၊ ထိုစောင်း သံကိုသာလျှင်။ မေ၊ ငါ၏(အထံသို့)။ အာဟရထာတိ၊ ဆောင်ကြကုန်လော့”ဟူ၍။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ရာ၏။ တမေနံ၊ ထိုမင်း, မင်း၏ အမတ်ကြီး။ “ဘန္တေ၊ အရှင်။ အယံ ဝီဏာ နာမ၊ ဤစောင်းမည်သည်ကား။ အနေကသမ္ဘာရာ၊ တပါးမက များသော အဆောက်အဦရှိ၏။ ၁။ ဥဒုဇိတန္တိ တဇ္ဇိတံ သုဒုဇိတန္တိ သုတဇ္ဇိတံ ဇိတံ သုဇိတန္တိပိ အတ္ထော ဥဒု သုဒူတိ ဣဒံ ပန နိပါတမတ္တမေဝ၊ ဋ္ဌ။ သုဒုဇိတန္တိ နိဗ္ဗိသေဝနဘာဝကရဏေန ဇိတံ။ သုတဇ္ဇိတန္တိ သုဋ္ဌုဒူရကဏေန ဇိတံ၊ တထာဘူတဉ္စ တဇ္ဇိတံ နာမ ဟောတီတိ တထာ ဝုတ္တံ၊ ဋီ။ ဤဋီ၌ ဥဒုဇိတန္တိ, သုဒုဇိတန္တိစု ပါဠိတော်ပါဌ်ကိုပင် သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗ (တည်ပါဌ်) အဖြစ်ဖြင့် ဖြစ်သင့်၏။ ဋ္ဌ-၌လည်း ဥဒုဒူတိ ဣဒံ ပန နိပါတမတ္တမေဝဟု ရှိသင့်၏၊ အဋ္ဌကထာရှေ့ နည်းအလို သုဒုဇိတံ၊ ခြိမ်းချောက်အပ်သည်။ သုဇိတံ၊ ကောင်းစွာခြိမ်းချောက်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏-ဟုပေး

မဟာသမ္ဘာရာ၊ ကြီးသောအဆောက်အဦရှိ၏။ အနေကေဟိ၊ ကုန်သော။ သမ္ဘာရေဟိ၊ အဆောက်အဦတို့ဖြင့်။ သမာရဒ္ဓါ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်အပ်သည် ဖြစ်၍။ ဝဒတိ၊ ဧးရင့်ကျည်ကျည် အသံမည်၏။ သေယျထိဒံ၊ ထိုများစွာသော အဆောက်အဦတို့ဟူသည် အဘယ်သည်တို့နည်း။ ဒေါဏိဉ္စ၊ စောင်းခွက်ကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ဓမ္မဉ္စ၊ စောင်းကြက်သော သားရေကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဒဏ္ဍဉ္စ၊ စောင်းလက်တံကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ဥပဓာရဏေ စ၊ စောင်းကြိုးရစ်ရာတုတ်တံ တို့ကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ တန္တိယောစ၊ စောင်းညို(စောင်းကြိုး)တို့ကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ ၍။ ကောဝါယာမဉ္စ၊ လက်ခတ်ကိုလည်း။ ပုရိသဿ၊ ယောက်ျား၏။ တဇ္ဇံ၊ ထိုစောင်းတီးခြင်းအားလျော်သော။ ဝါယာမဉ္စ၊ လုံ့လကိုလည်း။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ (ဝဒတိ၊ ဧးင့်ကျည်ကျည် အသံမည်၏။ ဣတိ ဣမေ၊ ဤသည်တို့တည်း။) ဘန္တေ၊ အရှင်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အယံ ဝီဏာ နာမ၊ ဤစောင်းမည်သည်ကား။ အနေကသမ္ဘာရာ၊ ၏။ မဟာသမ္ဘာရာ၊ ၏။

အနေကေဟိ၊ ကုန်သော။ သမ္ဘာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သမာရဒ္ဓါ၊ အပ်သည်ဖြစ်၍။ ဝဒတီတိ၊ ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျုံ၊ ကုန်ရာ၏။

သော၊ ထိုမင်း, မင်း၏ အမတ်ကြီးသည်။ တံ ဝီဏံ၊ ထိုစောင်းကို။ ဒသဓာ ဝါ၊ ဆယ်ပါးသော အဖို့အားဖြင့်သော်၎င်း။ ဝါ၊ ဆယ်စိတ်အားဖြင့်သော်၎င်း။ သတဓာ ဝါ၊ တရာသော အဘို့အားဖြင့်သော်၎င်း။ ဝါ၊ တစ်ရာသော အစိတ်အားဖြင့်သော်၎င်း။ ဖာလေယျ၊ ခွဲရာ၏။ တံ၊ ထိုစောင်းကို။ ဒသဓာ ဝါ၊ သော်၎င်း။ သတဓာ ဝါ၊ သော်၎င်း။ ဖာလေတွာ၊ ခွဲ၍။ သကလိကံ သကလိကံ၊ အစိတ်အစိတ်။ ကရိတွာ၊ ၍။

အဂ္ဂိနာ၊ မီးဖြင့်။ ဍဟေယျ၊ လျှို့ဝှက်ရာ၏။ အဂ္ဂိနာ၊ ဖြင့်။ ဍဟိတွာ၊ ရှို့မြိုက်ပြီး၍။ မသိံ၊ မီးသွေးကို။ ကရေယျ၊ ရာ၏။

မသိံ၊ ကို။ ကရိတွာ၊ ပြုပြီး၍။ မဟာဝါတေ ဝါ၊ ကြီးစွာသောလေ၌မူလည်း။ ဩဖုနေယျ၊ ဖြန့်ကြဲရာ၏။ နဒိယာ၊ မြစ်၏။ သီဃသောတာယ ဝါ၊ လျှင်မြန်သောရေအလျဉ်၌ မူလည်း။ ပဝါဟေယျ၊ မျှောရာ၏။

သော၊ ထိုမင်း, မင်း၏ အမတ်ကြီးသည်။

“ဘော၊ အိုမင်းချင်းတို့။ အယံ ဝီဏာ နာမ၊ ဤစောင်းမည်သည်ကား။ အသတီ ကိရ၊ ထင်ရှားမရှိတော့ယောင်တကား။ အယံ ဝီဏာ နာမ၊ ဤစောင်းမည်သည်။ အသတီ ယထေဝ၊ ထင်ရှားမရှိသကဲ့သို့။ အဋ္ဌကထာ၌ အသတီ ပုဒ်ကို လာမိကတ္ထ ကြံ၍ အသတီ ကိရာယန္တိ အသတီ ကိရ အယံ ဝီဏာ၊ လာမိကာတိ အတ္ထော၊ အသတီတိ လာမကာဓိ ဝစနမေတံ ဟု ဖွင့်၏၊ အသတီ ကိရ၊ ယုတ်ညံ့လေစွတကား ဟု ပေးထိုနည်းလည်း ပျက်စီးယိုယွင်းတတ်သော ဇရာကို “ဓိ တံ ဇမ္မိ ဇရေ အတ္ထု၊ ဒုဗ္ဗဏ္ဏကရဏီ ဇရေ-(သံ-၃၊ ၁၉၁) ဟု ဓိ သဒ္ဒါဖြင့် ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသကဲ့သို့ ရှုတ်ချခြင်းသဘောဖြစ်၍ အသင့်ပင်။ ကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသောအရာဝတ္ထုဟူသမျှသည်။ ဧဝံ၊ ဤအတူတည်း။ အယံဇနော၊ ဤလူအပေါင်းသည်။ ဧတ္ထ စ ပန၊ ဤစောင်း၌။ အတိဝေလံ၊ ကာလအပိုင်းအခြားကို လွန်၍။ ပမတ္တော၊ မေ့လျော့၏။ ပလဠိတောတိ၊ စမ္ပါယ်ကွန့်မြူး၏။ ဝါ၊ ပျော်ရွှင်၏”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ယာဝတာ၊ အကြင်မျှလောက်။ ရူပဿ၊ ရုပ်၏။ ဂတိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။ တာဝတာ၊ ထိုမျှလောက်။) ရူပံ၊ ရုပ်ကို။ သမန္ဓေသတိ၊ ရှာမှီး၏။ (ဝေဒနံ၊ သညံ၊ သင်္ခါရေ၊ ဝိညာဏံ ဝါကျတို့ကို ပေးမြဲ။) တဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။ ယာဝတာ၊ လောက်။ ရူပဿ၊ ၏။ ဂတိ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။ တာဝတာ၊ လောက်။) ရူပံ၊ ကို။ သမနွေသတိ၊ ရှားမှီးသည်ရှိသော်။ (ဝေဒနံ၊ သညံ၊ သင်္ခါရေ ပေးမြဲ။) တဿ၊ သည်။ ယာဝတာ၊ လောက်။ ဝိညာဏဿ၊ ၏။ ဂတိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။ တာဝတာ၊ လောက်။)

ဝိညာဏံ၊ ကို။ သမန္ဓေသတော၊ သော်။ (ရူပါဒီသု၊ ရုပ်အစရှိသည်တို့၌။) “အဟန္တိ ဝါ၊ ငါ”ဟူ၍ ၎င်း။ “မမန္တိ ဝါ၊ ငါ၏(ဥစ္စာ)”ဟူ၍၎င်း။ “အသ္မီတိ ဝါ၊ (ငါ) ဖြစ်၏ ဟူ၍၎င်း။ ယမ္ပိ တံ၊ အကြင် တဏှာ ,ဒိဋ္ဌိ မာနတို့ဖြင့် စွဲလမ်း၍ ယူခြင်းသည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) (အဿ ကား အနက်မရှိ။) တမ္ပိ၊ ထိုတဏာ, ဒိဋ္ဌိ, မာနတို့ဖြင့် စွဲလမ်း၍ ယူခြင်းသည်လည်း။ တဿ၊ တိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ပြီ။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။