၁၆၆။ အထ ခေါ၊ ၌။
အညတရော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပ၊
“ဘန္တေ၊ ရား။
ကထံ၊ လျှင်။
ဇာနတော၊ သည်။
ကထံ၊ လျှင်။ ၏
ပဿတော၊ သည်။
သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ သက္ကာယဒိဋ္ဌိကို။
ဝါ၊ အားဖြင့် ထင်ရှားရှိသော ခန္ဓာငါးပါးအပေါင်း၌ မှားသောအယူကို။
ပဟီယတိ နုခေါတိ၊ ပယ်အပ်ပါသနည်း”ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
စက္ခုံ၊ ကို။
ဒုက္ခတော၊ ဆင်းရဲဟူ၍။
ဇာနတော၊ သည်။
ပဿတော၊ သည်။
သက္ကာယဒိဋ္ဌိ၊ ကို။
ပဟီယတိ၊ အပ်၏။
(အကြွင်း လွယ်၏၊နည်းမှီး၍ ပေးမြဲ။)
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
ဧကာဒသမံ၊ တစ်ဆယ်တစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။