148. PāṭaligamaneM2.128 āvasathāgāran ti āgantukānaṃ āvasathagehaṃ .

Pāṭaligāme kira niccakālaṃ dvinnaṃ rājūnaṃ sahāyakā āgantvā kulāni gehato nīharitvā māsampi aḍḍhamāsampi vasanti . Te manussā niccupaddutā – ‘‘ etesaṃ āgatakāle vasanaṭṭhānaṃ bhavissatī ’’ ti nagaramajjhe mahatiṃ sālaṃ karitvā tassā ekasmiṃ padese bhaṇḍapaṭisāmanaṭṭhānaṃ , ekasmiṃ padese nivāsaṭṭhānaṃ akaṃsu . Te – ‘‘ bhagavā āgato ’’ ti sutvāva – ‘‘ amhehi gantvāpi bhagavā ānetabbo siyā , so sayameva amhākaṃ vasanaṭṭhānaṃ sampatto , ajja bhagavantaṃ āvasathe maṅgalaṃ vadāpessāmā ’’ ti etadatthameva upasaṅkamantā . Tasmā evamāhaṃsu .

Yena āvasathāgāran ti te kiraV2.115 – ‘‘ buddhā nāma araññajjhāsayā araññārāmā antogāme vasituṃ iccheyyuṃ vā no vā ’’ ti bhagavato manaṃ ajānantā āvasathāgāraṃ appaṭijaggitvāva āgamaṃsu . Idāni bhagavato manaṃ ñatvā puretaraṃ gantvā paṭijaggissāmāti yenāvasathāgāraṃ , tenupasaṅkamiṃsu .

Sabbasantharin ti yathā sabbaṃ santhataṃ hoti , evaṃ santhariṃ .

149. Dussīloti asīlo nissīlo . Sīlavipannoti vipannasīlo bhinnasaṃvaro . Pamādādhikaraṇan ti pamādakāraṇā . Idañca suttaṃ gahaṭṭhānaṃ vasena āgataṃ pabbajitānampi pana labbhateva .

Gahaṭṭho hi yena yena sippaṭṭhānena jīvitaṃ kappeti – yadi kasiyā , yadi vaṇijjāya , pāṇātipātādivasena pamatto taṃ taṃ yathākālaṃ sampādetuṃ na sakkoti , athassa mūlampi vinassati . Māghātakāle pāṇātipātaṃ pana adinnādānādīni ca karonto daṇḍavasena mahatiṃ bhogajāniṃ nigacchati . Pabbajito dussīlo ca pamādakāraṇā sīlato buddhavacanato jhānato sattaariyadhanato ca jāniṃ nigacchati .

Gahaṭṭhassa – ‘‘ asuko nāma asukakule jāto dussīlo pāpadhammoP2.539 pariccattaidhalokaparaloko salākabhattamattampi na detī ’’ ti catuparisamajjhe pāpako kittisaddo abbhuggacchati . Pabbajitassa vā – ‘‘ asuko nāma nāsakkhi sīlaṃ rakkhituṃ , na buddhavacanaṃ uggahetuṃ , vejjakammādīhiM2.129 jīvati , chahi agāravehi samannāgato ’’ ti evaṃ abbhuggacchati .

Avisāradoti gahaṭṭho tāva – ‘‘ avassaṃ bahūnaṃ sannipātaṭṭhāne keci mama kammaṃ jānissanti , atha maṃ niggaṇhissantī ’’ ti vā ,‘‘ rājakulassa vā dassantī ’’ ti sabhayo upasaṅkamati , maṅkubhūto pattakkhandho adhomukho aṅgulikena bhūmiṃ kasanto nisīdati , visārado hutvā kathetuṃ na sakkoti . Pabbajitopi – ‘‘ bahū bhikkhū sannipatitā , avassaṃ koci mama kammaṃ jānissati , atha me uposathampi pavāraṇampi ṭhapetvā sāmaññato cāvetvā nikkaḍḍhissantī ’’ ti sabhayo upasaṅkamati , visārado hutvā kathetuṃ na sakkoti . Ekacco pana dussīlopi dappito viya vicarati , sopi ajjhāsayena maṅku hotiyeva .

Sammūḷho kālaṅkarotīti tassa hi maraṇamañce nipannassa dussīlakamme samādāya pavattitaṭṭhānaṃ āpāthamāgacchati , so ummīletvā idhalokaṃ passati , nimīletvā paralokaṃ passatiV2.116 , tassa cattāro apāyā upaṭṭhahanti , sattisatena sīse pahariyamāno viya hoti . So – ‘‘ vāretha , vārethā ’’ ti viravanto marati . Tena vuttaṃ – ‘‘ sammūḷho kālaṃ karotī ’’ ti .

Pañcamapadaṃ uttānameva .