ဗျူဟန္တိ၊ ကား။ အနိဗ္ဗိဇ္ဈိတွာ၊ ထုတ်ချင်း မထွင်းမူ၍။ ဌိတာ၊ တည်သော။ ဂတပစ္ဆာဂတရစ္ဆာ၊ သွားအပ်သည်ဖြစ်၍။

**ပဋိဒေသေတဗ္ဗကို ကြည့်၍ ပါဋိဒေသနီယ၌ အနီယပစ္စည်းဟု သိသာ၏၊ ပဋိကို ကြည့်၍ ပဋိဒေသနီယမေဝ ပါဋိဒေသနီယံဟု သွတ္ထ၌ ဏပစ္စည်းသက်စေလိုသောကြောင်းကိုလည်း ပြသည်၊ ပဋိသဒ္ဒါကား ဝိသုံအနက်ဟောတည်း၊ အခြားအာပတ်တို့နှင့် မရောယှက်စေဘဲ သီးခြားပြောပြထိုက်သည်-ဟူလို၊ ထို့ကြောင့် "ဂါရယှံ၊ပေ၊ ပဋိဒေသေမိ" သည် သီးခြား ပြောပြပုံကို ပြသော စကားတည်း၊ ဤသို့ ဒေသနာ ပြောရမည်၊ သို့သော် အများပြောရိုးအတိုင်း ပြောလျှင်လည်း ဒေသနာပြောရာ ရောက်ပါ၏။

ဗျူဟံ။ ။ "အညတ္ထ- အခြားလမ်းသို့၊ ဂန္တုံ- သွားခွင့်ကို၊ အပ္ပါဒါနဝသေန- မပေးခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်၊ ဇနေ- လမ်းသွားနေသူ လူတို့ကို၊ ဗျူဟတိ သမ္ပိဏ္ဍတိ- ပေါင်းစုတတ်၏၊ ဣတိ ဗျူဟော" ဟု ယောဇနာ ဝိဂြိုဟ်ပြု၏၊ သွားလမ်းအတိုင်း ပြန်၍ ထွက်ရသော လမ်းကိုဖြစ်၍ ထုတ်ချင်း မပေါက်, အခြားလမ်းသို့ မရောက်နိုင်သော လမ်းအတိုတည်း။ [ဝိ + ဦဟဓာတ်၊ ဝိဥပသာရကြောင့် "ပေါင်းခြင်း" အနက်ကိုယူ။]

[သွားလမ်းအတိုင်းပြန်သွားရသောလမ်း- ဟူလို။]

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝီထိအာဒီသု၊ လမ်း အစရှိသော အရပ်တို့၌။ ဌိတော၊ တည်သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အန္တရာရာမာဒီသု၊ အစရှိသော အရပ်တို့၌။ ဌတွာ၊ ၍။ ဒဒမာနာယ၊ ပေးသော။

ဂတပစ္စာဂတရစ္ဆာ။ ။ ဂတပစ္စာဂတ၌ "အဂမီယိတ္ထ-သွားအပ်ပြီ၊ ဣတိ ဂတာ ပစ္စာဂမီယတေ ပြန်လာအပ်၏၊ ဣတိ ပစ္စာဂတာ၊ ဂတာစ + သာ + ပစ္စာဂတာစာတိ ဂတ ပစ္စာဂတာ (ရစ္ဆာ)" ပြု။

အန္တရာ ၊ပေ၊ အနာပတ္တိ။ ။ ပါဠိတော်၌ "အန္တဃရံနာမ-ရထိကာ, ဗျူဟံ, သိင်္ဃာဋကံ ဃရံ" ဟု ၄ ဌာနဖွင့်၏၊ ဤ ၄ ဌာနကိုသာ အန္တဃရ (ရွာတွင်း) ဟု ခေါ်၍ ကျောင်းအာရာမ်စသည်ကို အန္တရာဃရဟု မခေါ်ရသောကြောင့် ထိုအန္တရာရာမ စသည်၌နေ၍ ဘိက္ခုနီက ပေးလျှင် ခံယူသော ဘိက္ခုမှာ အနာပတ်ဟု ဆိုသည်။

ဘိက္ခုနိယာ၊ ၏။ (ဟတ္ထတော၊ မှ။) သစေပိ ဂဏှာတိ၊ အကယ်၍မူလည်းခံယူအံ့။ (ဧဝံသတိပိ၊ သော်လည်း။) အနာပတ္တိယေဝ၊ ပင်တည်း။

ပဉ္စန္နံ ပဋိသံဝိဒိတန္တိ၊ ကား။ ပဉ္စသု၊ ၅ ယောက်ကုန်သော။ သဟဓမ္မိကေသု၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့တွင်။ ဘောဇနီယံ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အာဟရိဿာမ၊ ‌ဆောင်ပါကုန်အံ့။ ဝါ၊ ပို့ပါကုန်အံ့။ ဣတိ၊ သို့။ ပဋိသံဝိဒိတံ၊ ကြိုတင်၍ သိစေအပ်သည်ကို။

အဝရုဒ္ဓါ ဟောတိ။ ။ အဝရှေးရှိသော ရုဓဓာတ်သည် အခြားနေရာ၌ ပိတ်ဆို့ခြင်းအနက်ကိုဟောသော်လည်း ဤနေရာ၌ကား "ပဋိဝိရုဒ္ဓ- ဆန့်ကျင်ဘက်" အနက်ကို ဟောသည်ဟု သိစေလို၍ "ပဋိဝိရုဒ္ဓါ" ဟု ဖွင့်သည်၊ ဆန့်ကျင်ခြင်းဟူသည်လည်း ကျွန်တို့၏ထုံးစံအတိုင်း နားမထောင်ကြခြင်း, အလုပ်မလုပ်ကြဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက် ပြုနေခြင်းမျိုးတည်း၊ ယခုအခါ သပိတ်မှောက်ခြင်းနှင့် သဘောတူပင်။

ပဉ္စန္နံ ပဋိသံဝိဒိတံ။ ။ ပါဠိတော်၌ "အပ္ပဋိသံဝိဒိတံနာမ ပဉ္စန္နံ ပဋိသံဝိဒိတံ၊ ဧတံ အပ္ပဋိသံဝိဒိတံနာမ" ဟု ရှိ၏၊ "ပဉ္စန္နံ - သီတင်းသုံးဖော် ၅ ယောက်တို့သည်၊ ပဋိသံဝိဒိတံ- တင်ကြို၍ သိစေအပ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်သည်၊ အပ္ပဋိသံဝိဒိတံ နာမ- မည်၏" ဟု ပေး၊ နောက် "ဧတံ အပ္ပဋိသံဝိဒိတံနာမ" ကား နိဂုံတည်း၊ ဤသို့ အနက်ပေးရမည်ဖြစ်သော်လည်း တင်ကြို၍ တကယ်သိစေသောအခါ သီတင်းသုံးဖော် ၅ ယောက်လုံး မပါနိုင်၊ သီတင်းသုံးဖော် ၅ ယောက်တည်းက တစ်ယောက်ယောက်ကိုသာ စေလွှတ်၍ သိစေနိုင်သောကြောင့် "ပဉ္စသုသဟဓမ္မိကေသု ယံကိဉ္စိ ပေသေတွာ" စသည်ဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ပေါ်အောင် ဖွင့်သည်၊ ယောဇနာ၌ကား "ပဉ္စသု သဟဓမ္မိကေသု" သည် ပဉ္စန္နံ၏ နိဒ္ဓါရဏ အဖွင့်, "ယံကိဉ္စိကား နိဒ္ဓါရဏိယအဖွင့်" စသည်ဖြင့် ဆိုသွားလေသည်။

ဝါ၊ ကြိုတင်၍ လျှောက်အပ်သည်ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။ (သမာနံ) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။ အပ္ပဋိသံဝိဒိတမေဝ၊ ကြိုတင်၍ သိစေအပ်သည် မမည်သည်သာတည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊

အတ္တနော၊ ၏။ ဥပဋ္ဌာကေဟိ၊ အလုပ်အကျွေးတို့သည်။ ဝါ၊ တို့ကို။ အမှေ၊ တို့ကို။ ဂဏှာပေန္တိ၊ ဖမ်းယူစေကြကုန်၏။

နိက္ခန္တံ ၊ပေ၊ အာဂတဿဝါ။ ။ ဥပစာမှ ထွက်ပြီးသော ရဟန်းကိုမြင်၍ ခါဒနီယ ဘောဇနီယကို ပို့လာမည့်အကြောင်းကို လျှောက်သော်လည်းကောင်း, ရွာသို့ ကြွလာသော ရဟန်းအား ခါဒနီယ ဘောဇနီယတို့ ပို့လာမည့်အကြောင်းကို လျှောက်သော်လည်းကောင်း ပဋိသံဝိဒိတ မမည်၊ အာရာမ, အာရာမူပစာရသို့ လာ၍ လျှောက်မှသာ ပဋိသံဝိဒိတမည်သည်- ဟူလို။

ကသ္မာ ၊ပေ၊ ဝစနပဋိမောစနတ္ထံ။ ။ ကသ္မာဟု အကြောင်းကို မေးသော်လည်း "ဝစန ပဋိမောစနတ္ထံ" ဟု အကျိုးကိုဖြေသည်၊ ထိုအကျိုးသည်ပင် ပြောပြခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သည်၊ ယောဇနာ၌ကား "ကသ္မာတိ ပုစ္ဆာယ ပဋိမောစနတ္ထန္တိ ဝိသဇ္ဇနာယ သမေတုံသမ္ပဒါနတ္ထေ နိဿက္ကဝစနံ ကာတဗ္ဗံ၊ ကိမတ္ထံ ဟိ အတ္ထော" ဟု ဆို၏၊ "ကသ္မာ- အဘယ်အကျိုးငှာ" ဟု တဒတ္ထသမ္ပဒါန်အနက်၌ ပဌမဝိဘတ် သက်ဟုလည်းကောင်း, တစ်နည်းအားဖြင့် ကသ္မာဟူသော အမေးနှင့်လျော်အောင် ပဋိမောစနတ္ထံ၌ အတ္ထကို ကာရဏဝါစကဟု ကြံ၍ "လွတ်စေခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်" ဟုလည်းကောင်း ပေးမှ ဝိစယာဟာရနေတ္တိနည်းနှင့် ညီမျှသည်ဟု ဆိုသွားလေ၏၊ အကြံလွန်ဟန်တူသည်။

ဣတိ၊ သို့။ ဝစနပဋိမောစနတ္ထံ၊ ငှာ။ (ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။)