ဆဋ္ဌသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
ဒေထာဝုသော ဘတ္တန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
တံ ဘတ္တံ၊ ထိုဘတ်သည်။
အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှု မဆောင်ယူအပ်ပြီးသည်။
အဟောသိ၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဒေထာဝုသော ဘတ္တံဟူ၍။
အာဟံသု ကိရ၊ ပြောဆိုကြကုန်သတတ်။
ပန၊ ဆက်။
အနဘိဟဋေ၊ ရှေးရှု မဆောင်ယူအပ်သော ဘတ်၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဒေဝုသော ဘတ္တံဟူ၍။
ဝတ္တုံ၊ ငှာ။
န လဗ္ဘတိ၊ မရအပ်။
ပယုတ္တဝါစာ၊ ပစ္စည်းနှင့် စပ်ယှဉ်သော စကားသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။
တေန ၊ပေ၊ နိက္ခိပထာတိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ကုလဿ၊ အမျိုး၏။
သဒ္ဓါနုရက္ခဏတ္ထာယ၊ သဒ္ဓါကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။
အာဟ၊ ပြီ။
ဘာဇေတွာ၊ ဝေဖန်၍။
ခါဒထ၊ ခဲစားလိုက်ကြကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ယဒိ ဝဒေယျ၊ အကယ်၍ မိန့်တော်မူအံ့။
(ဧဝံ သတိ။)
မနုဿာနံ၊ အလှူ့ရှင်ဖြစ်သော လူတို့၏။
ပသာဒညထတ္တံ၊ ကြည်ညိုခြင်းမှ တစ်ပါးသော အပြား၏အဖြစ်သည်။
ဝါ၊ အကြည်ညို ပျက်ခြင်းသည်။
သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဥဿာရီယိတ္ထာတိ၊ ကား။
ပဋိဟရီယိတ္ထ၊ ပြန်၍ ဆောင်ယူအပ်ပြီ။
ဃရံယေဝ၊ အိမ်သို့သာ။
နံ၊ ထိုခဲဖွယ်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
အဂမံသု၊ သွားကုန်ပြီ။
ဣတိ, ဝုတ္တံ, ဟောတိ၊
တံ ကိရ ၊ပေ၊ အဟောသိ။ ။ သံဃာဖို့ဖြစ်စေ, မိမိဖို့ဖြစ်စေ မလှူရသေးသော်လည်း လှူဖို့ရန် ရှေးရှုဆောင်ယူအပ်ခဲ့ပြီး (ကျောင်းရောက်ပြီး) ဖြစ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို "လှူကြလော, ထည့်ကြလော, လိုက်ကြလော" ဟု ပြောကောင်း၏၊ ရှေးရှုဆောင်ယူအပ်ပြီးမဟုတ်ဘဲ အိမ်စသည်၌ ထားစဉ်ကား လှူဖို့ရန် မှန်းထားစေကာမူ ဉာတိပဝါရိတ မဟုတ်သုအား မပြောကောင်း၊ ပြောလျှင် တောင်းရာရောက်သောကြောင့် သူပေါဒနဝိညတ္တိ ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သည်-ဟူလို။ [ပတ္တဝဂ်, ပရိဏတသိက္ခာပုဒ်၌ကား "အဘိဟဋပဋိယတ္တေ စ ဥဒ္ဓိဿထပိတဘာဂေစ ပယုတ္တဝါစာနာမ နတ္ထိ"
ဟု ဆိုခဲ့၏။]
ဣဒံ၊ ပေ၊ သိယာ။ ။ အဘိဟဋဘိက္ခာကို "ပေးကြ" ဟူ၍သော်မှ ပြောကောင်းလျှင် အဘယ်ကြောင့် ကျောင်းသို့ ရောက်ပြီးဖြစ်သော သံဃာဖို့ ခဲဖွယ်ကို စားခွင့်ပေးတော်မမူဘဲ "အကပ်ခံထားလိုက်ကြ" ဟု မိန့်တော်မူရပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ဣဒံ ပန" စသည်ကို မိန့်၊ ထိုသို့ ပြောကောင်းသော်လည်း ဝေ၍ စားလိုက်လျှင် အလှူ့ရှင်တို့မှာ သူတို့မှန်းထားသော ရဟန်း မပါသည့်အတွက် သဒ္ဓါပျက်မည်စိုးသောကြောင့် "အကပ်ခံ၍ ထားလိုက်ကြဦး" ဟု မိန့်တော်မူသည်။
ဥဿာရီယိတ္ထ။ ။ ဥပုဗ္ဗ သရဓာတ်, ဂတိအနက်, ကာရိတ်ကျေ၊ ကံဟော ယပစ္စည်း, အာဝိဘတ်ကို တ္ထပြုထားသည်၊ (ခါဒနီယံ-ကို၊) ဥဿာရီယိတ္ထ- အထက်သို့ရောက်စေအပ်ပြီ" ဟု သဒ္ဒတ္ထဖြစ်၏၊ "နဂိုက အောက်ချထားသော ခဲဖွယ်ကို ပြန်၍ ထမ်းယူသွားကြသည်" ဟူလို၊ ထို့ကြောင့် "ပဋိဟရီယိတ္ထ" ဟု ဝေါဟာရတ္ထ ဖွင့်၍ "ယရံယေဝ၊ ပေ၊ ဝုတ္တံ ဟောတိ" ဟု ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပာယတ္ထဖွင့်သည်၊ [ယောဇနာ၌ တစ်မျိုးကြံလေသည်။]
သန္တံ ဘိက္ခုန္တိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသောအကြောင်းဖြင့်။
သန္တော၊ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းသည်။
ဟောတိ၊ နည်း။
ကိတ္တာဝတာ, အသန္တော၊ ထင်ရှားမရှိသော ရဟန်းသည်။
(ဟောတိ၊ နည်း။)
ဣတိ၊ ဤကားအမေးတည်း။
အန္တောဝိဟာရေ၊ ကျောင်းတိုက်၏ အတွင်း၌။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
ဌိတဿ၊ တည်သော ရဟန်း၏။
ကုလာနိ၊ တို့သို့။
ပယိရုပါသနစိတ္တံ၊ ချဉ်းကပ်ကြောင်း စိတ်သည်။
(ချဉ်းကပ်လိုသော စိတ်သည်။)
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပြီ။
တတော၊ ထိုအရပ်မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ယံ၊ အကြင်ရဟန်းကို။
ပဿေဝါ၊ ဘေး၌သော်လည်းကောင်း။
အဘိမုခေဝါ၊ ရှေးရှု၌သော်လည်းကောင်း။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
ယဿ၊ အကြင်ရဟန်းအား။
ပကတိဝစနေန၊ ပြောရိုးဆိုစဉ်စကားဖြင့်။
အာရောစေတုံ၊ ပြောခြင်းငှာ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤရဟန်းသည်။
သန္တောနာမ၊ ထင်ရှားရှိသော ရဟန်းမည်၏။
[၁၂တောင်အတွင်း ရှိသူ၏ ကြားနိုင်လောက်သောစ ကားကို "ပကတိဝစန" ဟု ဆိုသည်။]
ဣတောစိတော၊ ဤမှဤမှလည်း။
ပရိယေသိတွာ၊ ရှာ၍။
အာရောစနကိစ္စံနာမ၊ ပြောဆိုဖွယ် ကိစ္စမည်သည်။
နတ္ထိ၊
ဟိ၊ မှန်။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ပရိယေသိတဗ္ဗော၊ ရှာထိုက်၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
အသန္တောယေဝ၊ အသန္တမည်သည်သာ။
(ဟောတိ။)
အပိစ၊ သည်သာမကသေး။
ဥပစာရသီမာယ၊ ဥပစာရသိမ်၏။
အန္တော၊ အတွင်း၌။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ဝါ၊ တွေ့လျှင်။
အာပုစ္ဆိဿာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဂန္တွာ၊ ၍။
တတ္ထ၊ ထိုဥပစာရသိမ်တွင်း၌။
ယံ၊ အကြင်ရဟန်းကို။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
သော၊ ထိုရဟန်းကို။
အာပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ ၏။
နော စေပဿတိ၊ အကယ်၍မမြင်အံ့။
(ဧဝံသတိ။)
အသန္တံ၊ သော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
အနာပုစ္ဆာ၊ မပန်ပြောဘဲ။
ပဝိဋ္ဌောနာမ၊ ဝင်သူမည်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(အာပတ်မသင့်-ဟူလို)။
အန္တရာရာမန္တိ၊ ကား။
အန္တောဂါမေ၊ ၌။
ဝိဟာရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
တံ၊ ထိုရွာတွင်းကျောင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ အံ့။
ဘတ္တိယဃရန္တိ၊ ကား။
နိမန္တိတဃရံဝါ၊ ပင့်ဖိတ်ကြောင်း ဘတ်ရှိရာ အိမ်သို့သော်လည်းကောင်း။
သလာကဘတ္တာဒိဒါယကာနံ၊ သလာကဘတ် အစရှိသည်တို့ကို လှူမည့်ဒါယကာတို့၏။
ဃရံဝါ၊ အိမ်သို့သော်လည်းကောင်း။
(ဂစ္ဆတိ၊ အံ့ ၌ စပ်။)
အာပဒါဒီသူတိ၊ ကား။
ဇီဝိတ၊ ပေ၊ ယေသု၊ အသက်၏ အန္တရာယ်, ဗြဟ္မစရိယ၏ အန္တရာယ်တို့သည်။
သတိ၊ ရှိကုန်လတ်သော်။
ဂန္တုံ, ဝဋ္ဋတိ၊
သေသံ ၊ပေ၊ တိဝေဒနန္တိ၊