Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
nissaya
မြန်မာဘာသာ
云台教理组
中文
(SP) Pācittiya-aṭṭhakathā
(SP) Pācittiya-aṭṭhakathā

2. Bhūtagāmavaggo

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၈၉။ သေနာသနဝဂ္ဂဿ၊ ၏။ ပဌမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ အနာဒိယန္တောတိ၊ ကား။ တဿာ၊ ထိုနတ်မ၏။ ဝစနံ၊ စကားကို။ အဂဏှန္တော၊ မယူသည်(နားမထောင်သည်။ ဂရုမစိုက်သည်။) [ဟုတွာ၊ ၍။ ဆိန္ဒိယေဝ၊ ဖြတ်မြဲ ဖြတ်သည်သာ။ ဤသို့ပါဠိတော်၌ စပ်။]
ဒါရကဿ ဗာဟုံ အာကောဋေသီတိ၊ ကား။ ဥက္ခိတ္တံ၊ မြှောက်ချီအပ်သော။ ဖရသုံ၊ ပုဆိန်ကို။ နိဂ္ဂဟေတုံ၊ မြဲစွာယူခြင်းငှာ။ (မခုတ်မိအောင် ကောင်းစွာ ဆောင် ထားခြင်းငှာ။ ထိန်းထားခြင်းငှာ။) အသက္ကောန္တော၊ မစွမ်းနိုင်သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) မနုဿာနံ၊ တို့၏။ စက္ခုဝိသယာတီတေ၊ မျက်စိအရာကို လွန်သော။ (မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော။) မဟာရာဇသန္တိကာ၊ ဝေဿဝဏ်နတ်မင်းကြီး၏ အထံမှ။ လဒ္ဓေ၊ ရအပ်သော။ ရုက္ခဋ္ဌကဒိဗ္ဗဝိမာနေ၊ သစ်ပင်၌ တည်သော နတ်ဗိမာန်၌။ နိပန္နဿ၊ အိပ်နေသော။ ဒါရကဿ၊ နတ်ကလေး၏။ ဗာဟုံ၊ လက်မောင်းကို။ ထနမူလေ ယေဝ၊ သားမြက်ရင်း၌ပင်။ ဆိန္ဒိ၊ ဖြတ်မိပြီ။
န ခေါ။ ပေ။ ပတိရူပန္တိ အာဒိမှိ၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုအပ် လတ္တံကား။ သင်္ခေပဝဏ္ဏနာ၊ အကျဉ်းချုပ်ဖြစ်သော အဖွင့်တည်း။ ကိရ၊ ချဲ့။ ဟိမ ဝန္တေ၊ ၌။ ပက္ခဒိဝသေသု၊ လဆန်းပက္ခ, လဆုတ်ပက္ခနေ့တို့၌။ (လပြည့် လကွယ် နေ့ကို ဆိုလိုဟန်တူသည်။) ဒေဝတာသန္နိပါတော၊ နတ်တို့၏ အစည်းအဝေးသည်။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။ တတ္ထ၊ ထိုနတ်တို့၏ အစည်းအဝေး၌။ ရုက္ခဓမ္မံ၊ ရုက္ခဓမ်ကို။ (သစ် ပင်၏ သဘောကို။) ပုစ္ဆန္တိ၊ မေးကြကုန်၏။
(ကိံ၊ နည်း။) တွံ၊ သည်။ ရုက္ခဓမ္မေ၊ ရုက္ခ ဓမ်၌။ ဌိတာ၊ တည်သလော။ န ဌိတာ၊ မတည်သလော။ ဣတိ၊ သို့။ (ပုစ္ဆန္တိ)။ [ဒေဝတာ ကို ငဲ့၍ ဌိတာဟု ထားသည်။]
ရုက္ခဓမ္မာနာမ၊ မည်သည်။ ရုက္ခေ၊ ကို။ ဆိဇ္ဇမာနေ၊ လူတို့က ဖြတ်အပ်သော်။ ရုက္ခဒေဝတာယ၊ သစ်ပင်၌ နေသော နတ်၏။ (ရုက္ခစိုး၏။) **ဋီကာ** ။ ။ရုက္ခဋ္ဌကဒိဗ္ဗဝိမာနေဟိ စ သာခဋ္ဌကဝိမာနံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ ရုက္ခဿ ဥပရိ နိဗ္ဗတ္တံ ဟိ ဝိမာနံ ရုက္ခပဋိဗဒ္ဓတ္တာ “ရုက္ခဋ္ဌကဝိမာန”န္တိ ဝုစ္စတိ၊ သာခဋ္ဌကဝိမာနံ ပန သဗ္ဗသာခါ သန္နိဿိတံ ဟုတွာ တိဋ္ဌတိ၊ တတ္ထ ယံ ရုက္ခဋ္ဌကဝိမာနံ ဟောတိ၊ တံ ယာဝ ရုက္ခဿ မူလမတ္တမ္ပိ တိဋ္ဌတိ၊ တာဝ န နဿတိ၊ သာခဋ္ဌကဝိမာနံ ပန သာခါသု ဘိဇ္ဇမာနာသု တတ္ထ တတ္ထေဝ ဘိဇ္ဇိတွာ သဗ္ဗသာခါသု ဘိန္နာသု သဗ္ဗံ ဘိဇ္ဇတိ၊ ဣဒမ္ပိစ ဝိမာနံ သာခဋ္ဌကံ၊ တသ္မာ ရုက္ခေ ဆိန္နေ တံ ဝိမာနံ သဗ္ဗသော ဝိနဋ္ဌံ၊ တေနေဝ သာ ဒေဝတာ ဘဂဝတော သန္တိကာ လဒ္ဓေ အညသ္မိံ ဝိမာနေ ဝသိ၊ ဗာဟု ထနမူလေယေဝ ဆိန္ဒီတိ အံသေန သဒ္ဓိံ ဗာဟံ ဆိန္ဒိ၊ ဣမိနာစ (ဤစကားဖြင့်လည်း) ရုက္ခဒေဝတာနံ ဂတ္တာနိ ဆိဇ္ဇန္တိ၊ (ရုက္ခဇိုဝ်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တို့ကို ခုတ်ဖြတ်အပ် ခုတ်ဖြတ်နိုင်ကုန်၏၊) န စာတုမဟာရာဇိကာဒီနံ ဝိယ အစ္ဆေဇ္ဇာနီတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။ မနောပဒေါသဿ၊ စိတ်၏ ပျက်စီးခြင်းကို။ (ဒေါသကို။) အကရဏံ၊ မပြုခြင်းတည်း။ [ရုက္ခဿ- သစ်ပင်၏ + ဓမ္မော- သဘောတည်း၊ ရုက္ခဓမ္မော- သဘော၊ တစ်စုံတစ် ယောက်က ဖြတ်သောအခါ သစ်ပင်သည် စိတ်မဆိုးသကဲ့သို့ စိတ်မဆိုးခြင်း သဘော။]
တတ္ထ၊ ထိုရုက္ခဓမ္မကို မေးကြရာ၌။ (တစ်နည်း) တတ္ထ၊ ထိုနတ်တွင်။ ယာ ဒေဝတာ၊ အကြင်နတ်သည်။ ရုက္ခဓမ္မေ၊ ၌။ အဋ္ဌိတာ၊ မတည်သည်။ ဟောတိ။ သာ၊ ထိုနတ်သည်။ ဒေဝတာသန္နိပါတံ၊ နတ်တို့၏ အစည်းအဝေးသို့။ ပဝိသိတုံ၊ ဝင်ခြင်း ငှာ။ (ဝင်ခွင့်ကို။) န လဘတိ၊ မရ။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ သာ ဒေဝတာ၊ ထိုနတ်မသည်။ ရုက္ခဓမ္မေ၊ ၌။ အဋ္ဌာနပစ္စယံ၊ မတည်ခြင်းဟူသော အကြောင်းရှိသော။ ဣမဉ္စ အာဒီ နဝံ၊ ဤအပြစ်ကိုလည်း။ အဒ္ဒသ၊ မြင်ပြီ။ စ၊ သည်သာ မကသေး။ ဘဂဝတော၊ ၏။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်၌။ သုတပုဗ္ဗဓမ္မဒေသနာနုသာရေန၊ ကြားနာအပ်ဖူးသော တရားဒေသနာတော်ကို အစဉ်လိုက်သဖြင့်။ တထာဂတဿ၊ ၏။ ဆဒ္ဒန္တာဒိကာလေ၊ ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်း အစရှိသည်၏ အခါ၌။ ပုဗ္ဗစရိတံ၊ ရှေး၌ ကျင့်အပ်ဖူးသော အကျင့် ကို။ အနုဿရိ၊ အမှတ်ရပြီ။
တေန၊ ကြောင့်။ အဿာ၊ ထိုနတ်မ၏။
နခေါ ပနေတံ ။ ပေ။ ဝေါရောပေယျန္တိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။ အဟောသိ၊ ပြီ။ [ဣတိ အယံ၊ ကား။ သင်္ခေပဝဏ္ဏနာ။ (ဣတိတစ်လုံးကျေ။)]
ယန္နူနာဟံ ။ ပေ။ အာရောစေယျန္တိ ဣဒံ ပန၊ ဟူသော ဤအကြံသည်ကား။ (အဟောသိ၌ လှမ်းစပ်။ အဿာကို နောက်မှပေး။) အယံ ဘိက္ခု၊ သည်။ သပိတိ ကော၊ အဘရှိသော။ ပုတ္တော၊ သားတည်း။ [သံဝိဇ္ဇတိ ပိတာ အဿာတိ သပိတိ ကော၊ သမာသန္တ ကပစ္စည်းသက်၊ အာကို ဣပြု၊ သဟ၏ ကာရိယဖြစ်သော (သ) သည် သံဝိဇ္ဇမာနအနက်ဟော။] အဒ္ဓါ၊ မချွတ်ဧကန်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣမဿ၊ ဤရဟန်း၏။ ဣမံ အဇ္ဈာစာရံ၊ ဤလွန်ကျူးမှုကို။ သုတွာ၊ ကြားတော်မူရ၍။ မရိ ယာဒံ၊ စည်းကမ်း (စည်းရိုး)ကို။ ဗန္ဓိဿတိ၊ ဖွဲ့တော်မူလတံ့။ သိက္ခာပဒံ၊ ကို။ ပည ပေဿတိ၊ ပညတ်တော်မူလတံ့။ (မရိယာဒံ ဗန္ဓိဿတိကို ထပ်ဖွင့်သည်။) ဣတိ၊ သို့။ ပဋိသဉ္စိက္ခန္တိယာ၊ စဉ်းစားသော။ အဿာ၊ ထိုနတ်မ၏ (စိတ်၌။) အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
သစေဇ္ဇ တွံ ဒေဝတေတိ၊ ကား။ ဒေဝတေ၊ နတ်သမီး။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့။ တွံ၊ သင်သည်။ (တံ၊ ရဟန်းကို။ ဇီဝိတာ၊ မှ။) သစေ ဝေါရောပေယျာသိ၊ အကယ်၍ ခွင်းလိုက်အံ့။
ပသဝေယျာသီတိ၊ ကား။ ဇနေယျာသိ၊ ဖြစ်စေရာ၏။ ဥပ္ပါဒေယျာသိ၊ ဖြစ်စေရာ၏။ [ပရှေးရှိသော သုဓာတ်သည် ဇနနအနက်ဟော။ မွေးဖွားခြင်း အနက်ကို ယူမည်စိုး၍ ဇနေယျာသိကို ဥပ္ပါဒေယျာသိဟု ထပ်ဖွင့်သည်။]
စပန၊ ထပ်၍ဆက်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တံ ဒေဝတံ၊ ထိုနတ် သမီးကို။ သညာပေန္တော၊ နားလည်စေတော်မူလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ယော ဝေ။ ဇနောတိ၊ ဟူသော။ ဣမံ ဂါထံ၊ ကို။ အဘာသိ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ဂါထာနက် ။ ။ သာရထိ၊ ရထားထိန်းသည်။ (ရထားကို ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း မောင်းနှင်တတ်သူသည်။) ဘန္တံ၊ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား သွားနေသော။ ရထံ၊ ရထားကို။ ဝါရေတိ ဣ၀၊ မလိုရာ အရပ်သို့ မသွားအောင် တားမြစ်သကဲ့သို့။ (တထာ၊ ထို့အတူ)။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝေ၊ စင်စစ်။ ဥပ္ပတိတံ၊ အထက်အထက်၌ ဖြစ်ပေါ် လာသော။ ကောဓံ၊ ဒေါသကို။ ဝါရယေ၊ တားမြစ်နိုင်၏။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သာရထိံ၊ ရထားထိန်းဟူ၍။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟောတော်မူ၏။ ဣတရော၊ ကောဓကို တားနိုင်သူမှ တစ်ပါးသော။ ဇနော၊ ရထားမောင်းသူ, လူအပေါင်းသည်။ ရသ္မိဂ္ဂါဟော၊ ရထားမင်း၏ ကြိုးကို ကိုင်တတ်သူမျှသာတည်း။
ဣမံ ဂါထံ အဘာသိ။
. . . ဂါထာပရိယော သာနေ၊ ဂါထာ၏ အဆုံး၌။ သာ ဒေဝတာ၊ သည်။ သောတာပတ္တိဖလေ၊ ၌။ ပတိဋ္ဌာ သိ၊ တည်ပြီ။
ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သမ္ပတ္တပရိသာယ၊ ရောက်လာသော ပရိသတ်အား။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေန္တော၊ ဟောတော်မူလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဥပ္ပတိတံ ။ ပေ။ ပုရာဏန္တိ၊ ဟူသော။ ဂါထာနက် ။ ။ (တိကိစ္ဆကာ၊ မြွေဆေးဆရာသည်။ သပ္ပဒဋ္ဌော၊ မိမိကိုယ် ကို မြွေကိုက်အပ်သည်။ ဝါ၊ မြွေကိုက်ခံရသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။) ဝိသဋံ၊ ကျယ်ပြန့်လာ သော။ (အကိုက်ခံရသော နေရာမှ ကျယ်ပြန့်လာသော။) သပ္ပဝိသံ၊ မြွေ၏ အဆိပ် ကို။ ဩသဓေဟိ၊ အဆိပ်ဖြေဆေးတို့ဖြင့်။ ဝိနေတိ ဣဝ၊ ပယ်ဖျောက်သကဲ့သို့။
(တထာ၊ ထို့အတူ။) ယော၊ အမှတ်မထား, တစ်ပါးပါးသော အကြင်ရဟန်းသည်။ ဥပ္ပတိတံ၊ အထက်အထက်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော။ ကောဓံ၊ ဒေါသကို။ ဝိနေတိ၊ ပယ် ဖျောက်နိုင်၏။ [မြွေကိုက်ခံရသော ဆေးဆရာသည် တက်လာသော အဆိပ်ကို ကိုယ်တိုင်ပယ်ဖျောက်သကဲ့သို့ ထို့အတူ မိမိ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောဓကို ကိုယ်တိုင် ပယ်ဖျောက်သည်-ဟူလို။] ဥရဂေါ၊ မြွေသည်။ ဇိဏ္ဏံ၊ ဆွေးမြေ့သော။ ပုရာဏံ၊ ဟောင်းသော။ တစံ၊ အရေကို။ ဇဟာတိ ဣဝ၊ စွန့်သကဲ့သို့။ (တထာ၊ တူ။) သော ဘိက္ခု၊ ကောဓကို ပယ်ဖျောက်နိုင်သော ထိုရဟန်းသည်။ ဩရပါရံ၊ ဩရပါရမည်သော ၅ ပါးသော ဩရမ္ဘာဂိယ သံယောဇဉ်ကို။ ဇဟာတိ၊ ပယ်စွန့် နိုင်၏။
တတြ၊ ထို ၂ ဂါထာတို့တွင်။ ပဌမဂါထာ၊ ကို။ ဓမ္မပဒေ၊ ၌။ သင်္ဂဟံ၊ သင်္ဂါယနာ သို့။ အာရုဠှာ၊ တင်အပ်ပြီ။ ဒုတိယာ၊ ဒုတိယဂါထာကို။ သုတ္တနိပါတေ၊ သုတ္တနိပါတ်၌။ (သင်္ဂဟံ အာရုဠှာ။) ဝတ္ထု ပန၊ ဝတ္ထုကြောင်းကိုကား။ ဝိနယေ၊ ဝိနည်းပိဋကတ်၌။ (ဤသိက္ခာပုဒ်၌ သင်္ဂဟံ အာရုဠှံ။) ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
အထ၊ ထိုမှနောက်၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေန္တောယေဝ၊ ဟောတော်မူစဉ်ပင်။ တဿာ ဒေဝ တာယ၊ ၏။ ဝသနဌာနံ၊ နေရာအရပ်ကို။ အာဝဇ္ဇန္တော၊ ဆင်ခြင်တော်မူလတ်သော်။ ပတိရူပံ၊ သင့်တော်သော။ ဌာနံ၊ အရပ်ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ ဒေဝတေ၊ နတ်သမီး။ ဂစ္ဆ၊ သွားချေ။ အသုကသ္မိံ၊ ထိုမည်သော။ ဩကာသေ၊ အရပ်၌။ ရုက္ခော၊ သည်။ ဝိဝိ တ္တော၊ ပိုင်ရှင်မှ ကင်းဆိတ်၏။ (ပိုင်ရှင် မရှိ)။ တသ္မိံ၊ ထိုသစ်ပင်၌။ ဥပဂစ္ဆ၊ ချဉ်းကပ် ချေလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ကိရ၊ ချဲ့။ သော ရုက္ခော၊ သည်။ အာဠဝီရဋ္ဌေ၊ အာဠဝီတိုင်း၌။ ဝါ၊ တိုင်းက။ ရုက္ခော၊ သည်။ န၊ မဟုတ်။ ဇေတဝနဿ၊ ၏။ အန္တောပရိက္ခေပေ၊ အကာအရံအတွင်း၌။ ဝါ၊ က။ ရုက္ခော၊ သစ်ပင်တည်း။ ယဿ ဒေဝပုတ္တဿ၊ ၏။ ပရိဂ္ဂဟော၊ သိမ်းပိုက်အပ်သော ဥစ္စာသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ဖူးပြီ။ သော၊ ထိုပိုင်ရှင်နတ်သားသည်။ စုတော၊ စုတေလေပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိဝိတ္တောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
စပန၊ ထပ်၍ ဆက်။ တတော၊ ထိုအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ သာ ဒေဝတာ၊ သည်။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓတော၊ မြတ်စွာဘုရား အထံတော်မှ။ လဒ္ဓပရိဟာရော၊ ရအပ်သော အဆောင်အယောင်ရှိသော။ ဗုဒ္ဓုပဋ္ဌာယိကာ၊ မြတ်စွာဘုရားကို ဆည်းကပ်တတ် သူသည်။ အဟောသိ၊ ပြီ။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဒေဝတာသမာဂမော၊ နတ်တို့၏ အစည်းအဝေးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ဘုရားဖူးလာသူများ၏ အစည်းအဝေးတည်း။) တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ မဟေသက္ခဒေဝတာသု၊ တန်ခိုးကြီးသော နတ်တို့သည်။ အာဂစ္ဆ န္တီသု၊ လာကုန်လတ်သော်။ အညာ၊ အခြားကုန်သော။ အပွေသက္ခာ၊ နည်းသော တန်ခိုးရှိကုန်သော။ ဒေဝတာ၊ တို့သည်။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော အရပ်၌။ မဟာသမုဒ္ဒစက္ကဝါဠပဗ္ဗတာ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ, စကြဝဠာတောင်တို့သည်။ (သန္တိ၊ ရှိ ကုန်၏။) တာဝ၊ ထိုအရပ်တိုင်အောင်။ ပဋိက္ကမန္တိ၊ နောက်ဆုတ်ကြရကုန်၏။
အယံ ပန၊ ဤနတ်မသည်ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝသနဋ္ဌာနေ၊ နေရာအရပ်၌။ နိသီဒိတွာဝ၊ ထိုင်၍သာလျှင်။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သုဏာတိ၊ နာနိုင်၏။
ယမ္ပိ ပဉှံ၊ အကြင်ပြဿနာကိုလည်း။ ပဌမယာမေ၊ ၌။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ပုစ္ဆန္တိ၊ မေးကြကုန်၏။ မဇ္ဈိယာမေ, ဒေဝတာ။ (ပုစ္ဆန္တိ) ။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ တံ၊ ထိုပြဿနာကို။ တတ္ထေဝ၊ ထိုမိမိနေရာ ဗိမာန်၌ သာလျှင်။ နိသီဒိတွာ၊ ထိုင်၍။ သုဏာတိ၊ နာနိုင်၏။
စတ္တာရော၊ ၄ ယောက်ကုန်သော။ မဟာရာဇာနောပိ၊ နတ်မင်းကြီးတို့သော်မှလည်း။ ဘဂဝတော၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာနံ၊ ဆည်း ကပ်ခြင်းငှာ။ အာဂန္တွာ၊ လာ၍။ ဂစ္ဆန္တာ၊ ပြန့်ကုန်လတ်သော်။ တံ ဒေဝတံ၊ ထိုနတ်မကို။ ဒိသွာဝ၊ တွေ့ပြီး၍သာလျှင်။ (တွေ့ပြီးမှသာလျှင်, နှုတ်ဆက်ပြီးမှသာလျှင်။) ဂစ္ဆန္တိ၊ ပြန်ကြကုန်၏။ **မဟေသက္ခ, အပ္ပေသက္ခ** ။ ။ဤသတိ-အစိုးရ၏၊ ဣတိ ဤသော၊ မဟန္တော + ဤသော မဟေသော၊ (အစိုးရသူအကြီးစား၊) မဟေသော ဣတိ + အက္ခာယတိတိ မဟေ သက္ခာ (ဒေဝတာ) ကြီးသော အစိုးရသူဟု ဆိုအပ်သော နတ်၊ “အပ္ပော + ဤသော အပ္ပေ သော” စသည်ပြု။ နိဿယအနက်မှာ အများသုံး အဓိပ္ပာယ်နက်သာ ဖြစ်သည်။
၉၀။ ဘူတဂါမပါတဗျတာယာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (အဝယဝတ္ထော၊ အစိတ်အနက်ကို။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့သော နည်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။) ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန် ကြီးပွား ကုန်ဆဲ။ ဣတိစ၊ ဤပစ္စုပ္ပန္နကာလိက ဝစနတ္ထကြောင့်လည်းကောင်း။ အဟုဝုံ၊ ဖြစ် ကုန်, ကြီးပွားကုန်ပြီ။ ဣတိစ၊ ဤအတီတကာလိက ဝစနတ္ထကြောင့်လည်းကောင်း။ ဘူတာ၊ ဘူတာတို့မည်၏။
ဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်ဆဲ။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ကြီးပွားကုန်ဆဲ။ (ဣတိ အတ္ထောစ၊ ဤ ၂ နက်သည်လည်းကောင်း။) ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ဝဍ္ဎိတာ၊ ကြီးပွား ကုန်ပြီ။ ဣတိ အတ္တောစ၊ သည်လည်းကောင်း။ (ဟောတိ။)
ဂါမောတိ၊ ကား။ ရာသိ၊ အပေါင်းအစုတည်း။
ဘူတာနံ၊ ဖြစ်ဆဲ ကြီးပွားဆဲ, ဖြစ်ပြီး, ကြီးပွားပြီးသော မြက် သစ်ပင် ချုံနွယ်တို့၏။ ဂါမော၊ အပေါင်းတည်း။ ဘူတဂါမော၊ ပေါင်း(ဂါမောတိဟု ဣတိ ပါနေသည်ကား မကောင်း။) ဝါ၊ တစ်နည်း။
ဘူတာဧဝ၊ ဖြစ်ဆဲ, ကြီးပွားဆဲ, ဖြစ်ပြီး, ကြီးပွားပြီးသော မြက်သစ်ပင်ချုံနွယ်တို့သည်ပင်။ ဂါမော၊ အပေါင်းတည်း။ ဘူတဂါမော၊ အပေါင်း။
ဧတံ၊ ဤဘူတဂါမောဟူသော အမည်သည်။ ပတိဋ္ဌိတ ဟရိတတိဏရုက္ခာဒီနံ၊ မြေ၌ တည်သော စိမ်းစိုသော မြက်သစ်ပင် အစရှိသည် တို့၏။ အဓိဝစနံ၊ အမည်တည်း။
ပါတဗျဿ၊ သုံးစွဲအပ်သော မြက်သစ်ပင်အပေါင်း ၏။ ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ (သုံးစွဲခြင်းကြိယာ)တည်း။ ပါတဗျတာ ။ ပေ။ ကြိယာ။
ဆေဒနဘေဒနာဒီဟိ၊ ဖြတ်ခြင်း ခွဲခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ယထာရုစိ၊ အလိုရှိတိုင်း။ ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗတာ၊ သုံးစွဲအပ်သည်၏ အဖြစ်တည်း။ (သုံးစွဲအပ်သော မြက်သစ်ပင် အပေါင်း၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ဖြတ်ခြင်း ခွဲခြင်းစသည်ဖြင့် သုံးစွဲခြင်းကြိယာ တည်း။) ဣတိ အတ္တော။
တဿာ ဘူတဂါမပါတဗျတာယ၊ ထိုဘူတဂါမ်၏ သုံးစွဲအပ် သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်(ပါစိတ္တိယံ, ဟောတိ။)
စ၊ ဆက်။ ဧတံ၊ ဘူတဂါမပါတဗျ တာယဟူသော သဒ္ဒါသည်။ နိမိတ္တတ္ထေ၊ ၌။ ဘုမ္မဝစနံ၊ သတ္တမီဝိဘတ်ရှိသော သဒ္ဒါ တည်း။ [“နိမိတ္တတ္ထေစေတံ ဘုမ္မဝစနံ” ဟု ရှိပါစေ။] ဘူတဂါမပါတဗျတာဟေတု၊ ဘူတဂါမ်၏ သုံးစွဲအပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဘူတဂါမဿ၊ ကို။ ဝါ၊ ဖြစ်ဆဲ ကြီးပွားဆဲ ဖြစ်ပြီး ကြီးပွားပြီးသော မြက်သစ်ပင် အပေါင်းကို။ ဆေဒနာဒိပစ္စယာ၊ ဖြတ်ခြင်း အစရှိသော အကြောင်းကြောင့်။ ပါစိတ္တိယံ (ဟောတိ။) ဣတိ အတ္ထော။ [အဖွင့်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
၉၁။ ဣဒါနိ၊ ၌။ တံ ဘူတဂါမံ၊ ကို။ ဝိဘဇိတွာ၊ အကျယ်ဝေဖန်၍။ ဒဿန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဘူတဂါမော ။ ပေ။ ဇာတာဒီနီတိ အာဒိ၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဘူတဂါမောနာမ ပဉ္စဗီဇ ဇာတာနိ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ ဘူတဂါမောနာမာတိ၊ ဟူ၍။ ဘူတဂါမံ၊ သို့။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ပြတော်မူပြီး၍။ ယသ္မိံ၊ အကြင်မျိုးစေ့သည်။ သတိ၊ ရှိလတ်သော်။ ဘူတဂါမော၊ သစ်ပင် အပေါင်းသည်။ ဟောတိ။ တံ၊ ထိုမျိုးစေ့ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ပဉ္စဗီဇဇာတာနီတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ အဋ္ဌကထာသု၊ ရှေး အဋ္ဌကထာတို့၌။ ဝုတ္တံ၊ ဖွင့်ဆိုအပ်ပြီ။
ဧဝံသန္တေပိ၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပါသော်လည်း။ (ဤသို့ရှေးအဋ္ဌကထာတို့၌ ပဉ္စဗီဇဇာတာနိအရ မျိုးစေ့ ၅ ပါးကို ရအောင် ဖွင့်ကြ ပါသော်လည်း။) တံ ဝစနံ၊ ထိုရှေးအဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်သော စကားသည်။ (ထည့်။) ယာနိဝါ ။ ပေ။ ဇာယန္တီတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဠိတော်စကားနှင့်။ သမေတိ၊ မညီညွတ်။
ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ မူလဗီဇာဒီနိ၊ အမြစ်မျိုးစေ့ အစရှိသည်တို့သည်။ မူလာဒီသု၊ အမြစ် အစရှိသည်တို့၌။ န ဇာယန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သည် မဟုတ်။ ပန၊ စင်စစ်ကား။ မူလာဒီသု၊ အမြစ် အစရှိသည်တို့၌။ ဇာယမာနာနိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ်သော်။ ဝါ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ တာနိ၊ ထိုသစ်ပင်တို့ကို။ ဗီဇ ကတာနိ၊ မျိုးစေ့သည် ပြုအပ်ကုန်၏။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယာနိဝါ ။ ပေ။ ဇာယန္တိတိ အာဒိနာ၊ နှင့်။ န သမေတိ။) တသ္မာ၊ ထိုသို့မညီညွတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့သော နည်းဖြင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤဘူတဂါမောနာမ ပဉ္စဗီဇဇာတာနိ အစရှိ သော ပါဠိရပ်၌။ ဝဏ္ဏနာ၊ အဖွင့်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ၏။ ဘူတဂါမောနာမာတိ (ဣဒံ)၊ ဟူသော ဤပုဒ်သည်။ ဝိဘဇိတဗ္ဗပဒံ၊ ဝေဖန် ထိုက်သော ပုဒ်တည်း။ [ဝေဖန်ဖို့ရာ ဖြစ်သော အကျဉ်းပုဒ်တည်း။]
ပဉ္စာတိ၊ ဟူသော သဒ္ဒါသည်။ တဿ၊ ထိုဝေဖန်ထိုက်သော ဘူတဂါမ်၏။ ဝိဘာဂပရိစ္ဆေဒေါ၊ ဝေဖန် အပ်သော အပြားကို ပိုင်းခြားကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။ [ဘူတဂါမ်သည် ၅ ပါး ရှိ၏။ ၅ ပါးထက် မပို, ၅ ပါးအောက် မလျော့ဟု ပိုင်းခြားသည်-ဟူလို။]
ဗီဇဇာတာနီတိ၊ ဟူသော သဒ္ဒါသည်။ ပရိစ္ဆိန္နဓမ္မနိဒဿနံ၊ ပဉ္စဟု ပိုင်ခြားအပ်ပြီးသော ဓမ္မကို ညွှန်ပြ ကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။
တဿ၊ ထိုဗီဇဇာတာနိဟူသော သဒ္ဒါ၏။ အတ္ထော၊ အနက် ကား။ ဗီဇေဟိ၊ မျိုးစေ့တို့ကြောင့်။ ဇာတာနိ၊ ဖြစ်သော သစ်ပင်တို့တည်း။ ဗီဇဇာ တာနိ၊ တို့။

ဧတံ၊ ဤဗီဇဇာတာနိဟူသော သဒ္ဒါသည်။ ရုက္ခာဒီနံ၊ တို့ကို။ အဓိဝစနံ၊ ဟောသော သဒ္ဒါတည်း။

ဧဝံသန္တေပိ ၊ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗာ ။ ။ရှေးအဌကထာတို့က “ပဉ္စဗီဇဇာတာနိ” အရမျိုးစေ့ကို ရအောင် ဖွင့်ကြသော်လည်း ထိုအဖွင့်စကားသည် “ယာနိဝါ ပနညာနိပိ” စသော မညီ၊ ပါဠိတော်၌ “မူလေ ဇာယန္တိ” အရ မျိုးစေ့ကို မရဘဲ အမြစ်ပေါ်၌ ပေါက် ပါဠိတော်နှင့် သော သစ်ပင်ကိုသာ ရသောကြောင့်လည်းကောင်း, ဗီဇဇာတာနိ၌လည်း ဇာယန္တိကဲ့သို့ ဇန ဓာတ်ဖြင့် ဆိုထားသောကြောင့်လည်းကောင်း ထိုရှေးအဋ္ဌကထာတို့၏ စကားသည် ပါဠိတော်နှင့် မညီ-ဟူလို။

မှတ်ချက် ။ ။စာအုပ်တို့၌ “အာဒီနိ န သမေန္တိ" ဟု တွေ့ရ၏၊ ထိုအတိုင်းဆိုလျှင် “ပါဠိတော်စကားတို့က အဋ္ဌကထာစကားနှင့် မညီကြ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၍ ပါဠိတော်ကို အပြစ် တင်ရာရောက်သည်၊ အမှန်ကား - “အဋ္ဌကထာစကားက ပါဠိတော်နှင့် မညီ" ဟု ရှေးအဋ္ဌ ကထာကိုသာ အပြစ်တင်လိုရင်း ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် “အာဒိနာ န သမေတိ" ဟု ပါဠိရှိစေ ရမည်၊ န သမေတိ၏ ကတ္တားကို “တံ ဝစနံ” ဟု ထည့်ပါ။

အပရော နယော၊ တစ်နည်းကား။ ဗီဇာနိစ၊ မျိုးစေ့တို့လည်း ဟုတ်၏။ တာနိ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့ဟူသည်။ ဝိဇာတာနိစ၊ ပေါက်ဖွားပြီးကုန်လည်း ဟုတ်၏။ ပသုတာနိ၊ ပေါက်ဖွားပြီးကုန်သည်။ နိဗ္ဗတ္တပဏ္ဏမူလာနိ၊ ဖြစ်သော (ထွက်သော) အရွက် အမြစ် ရှိကုန်သည်။ (ဟောန္တိ၊ ဟုတ်ကုန်၏။) ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဗီဇဇာတာနိ၊ ဗီဇဇာတတို့ မည်၏။
ဧတေန၊ ဤဗီဇာနိစ တာနိ စသော ဒုတိယနည်းဖြင့်။ အလ္လဝါလိကာဒီသု၊ စိုသော သဲအစရှိသော အရပ်တို့၌။ ထပိတာနံ၊ ထားအပ်ကုန်သော။ နိဗ္ဗတ္တပဏ္ဏ မူလာနံ၊ ဖြစ်သော အရွက် အမြစ်ရှိကုန်သော။ သိင်္ဂိဝေရာဒီနံ၊ ချင်း အစရှိသည် တို့ကို။ သင်္ဂဟော၊ သိမ်းယူခြင်းသည်။ ဝါ၊ ကို။ ကတော၊ ပြုအပ်သည်။ ဟောတိ။ “ဣတိ ဝဏ္ဏနာ ဝေဒိတဗ္ဗာ” ပြန်လှည့်။
ဣဒါနိ၊ ၌။ ယေဟိ ဗီဇေဟိ၊ အကြင်မျိုးစေ့တို့မှ။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဇာတတ္တာ၊ ဖြစ် ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ရုက္ခာဒီနိ၊ သစ်ပင် အစရှိသည်တို့ကို။ (သစ်ပင် မြက် ချုံ နွယ်တို့ကို။) ဗီဇဇာတာနီတိ၊ တို့ဟူ၍။ (ဘဂဝတာ။) ဝုတ္တာနိ၊ ဟောတော်မူအပ် ကုန်ပြီ။ တာနိ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့ကို။ ဒဿန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) မူလ ဗီဇန္တိ အာဒိံ၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်ကို။ (ဘဂဝါ။) အာဟ၊ ပြီ။
တေသံ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့၏။ ဥဒ္ဒေသော၊ အကျဉ်းချုပ် ညွှန်ပြကြောင်း စကားရပ်သည်။ (မူလဗီဇံ, ခန္ဓဗီဇံ စသော အကျဉ်းညွှန်ပြကြောင်း စကားရပ်သည်။) ပါကဋောဧဝ၊ ထင်ရှားသည်သာ။

နိဒ္ဒေ သေ၊ ၌။ (မူလဗီဇံနာမ ဟလိဒ္ဒိ, သိင်္ဂိဝေရံ စသော နိဒ္ဒေသ၌။) ယာနိ ။ ပေ။ သဉ္ဇာ ယန္တီတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဠိရပ်၌။ ဗီဇတော၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တေန၊ ဖြစ်သောသစ်ပင်ဖြင့်။ာ

အပရော နယော ။ ။ပဌမနည်း၌ “ဗီဇေဟိ + ဇာတာနိ ဗီဇဇာတာနိ” ဟု တပ္ပုရိသ်သမာသ်ပြုသောအခါ ချင်းစသော သစ်ပင်များကို မရသောကြောင့် “အပရော နယော” ဟု တစ်နည်း တက်ရပြန်သည်၊ ဤနည်း၌ကား “ဗီဇာနိစ + တာနိ + ဝိဇာတာနိ စာတိ ဗီဇဇာတာနိ” ဟု ကမ္မဓာရည်းသမာသ်ပြုသောကြောင့် ချင်းစသော သစ်ပင်များကို သိမ်းယူနိုင်သည်၊ မှန်၏-ချင်းတက်သည် အပင်ပေါက်ဖို့ရာ မျိုးစေ့လည်း ဟုတ်၏။ အရွက် အမြစ် ထွက်သောအခါ အပင်လည်း ဟုတ်၏။

ဆက်ဦးအံ့ ။ ။ဗီဇဇာတာနိ၌ ဇာတဝယ် ဝိသဒ္ဒါ ကျေနေသည်ဟု ပြလိုသော ကြောင့် “တာနိ ဝိဇာတာနိ" ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြုသည်၊ ဝိဇာတသဒ္ဒါ၏ သားသမီး ပေါက်ဖွားခြင်း အနက်ကို သိစေလိုသောကြောင့် “ပသုတာနိ” ဟု ဖွင့်သည်၊ ထိုပသုတာနိအရ (သက်ရှိများ၏ မွေးခြင်းအနက်ကို ယူမည်စိုး၍) “နိဗ္ဗတ္တပဏ္ဏမူလာနိ" ဟု ထပ်၍ ဖွင့်သည်၊ ယောဇနာ၌ “ဧတေနာတိ ဗီဇတောတိ အာဒိနာ” ဟုအဖွင့် တွေ့ရ၏၊ ပါဌ်ပျက်ဟန် တူသည်။

ဗီစတော ၊ပေ၊ ဒဿိတံ ။ ။မူလဗီဇံနာမ ဟလိဒ္ဒိ, သိင်္ဂီဝေရံ စသည်ဖြင့် မျိုးစေ့ကို စ၍ တည်ခဲ့၏၊ အတ္ထိ မူလေ ဇာယန္တိ စသော ယာနိဝါ ပန စကား၌ကား အမြစ်၌ ပေါက်သော သစ်ပင်ကို ရနေ၏၊ ဤသို့မူလ စတည်သော စကားနှင့် ယာနိ ပါ ပနုညာနိပိ စသော စကားသည် ရှေ့နောက် မညီသကဲ့သို့ ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ရှေ့နောက်ညီအောင် မျိုးစေ့ကြောင့် ဖြစ်သော အကျိုးသစ်ပင်ဖြင့် အကြောင်းမျိုးစေ့ကို ဖလူပစာရနည်းအရ ပြထားသည်-ဟူသော အနက်ကို မှတ်ပါ-ဟူလို။ [ဗီဇတော နိဗ္ဗတ္တေန ဗီဇံ ဒဿိတန္တိ ကာရိယောပစာရေန ကာရဏံ ဒဿိတန္တိ ဒီပေတိ၊-(ဋီကာ၊) ယောဇနာ၌ကား “ကာရဏူပစာရံ ဒီပေတိ" ဟု တွေ့ရ၏၊ စဉ်းစားပါ။]

ဗီဇံ၊ ကို။ ဒဿိတံ၊ ပြီ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့သော နည်းဖြင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤယာနိဝါ ပနညာနိပိ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ အတ္တော ဒဋ္ဌဗ္ဗော။ ဝါပန၊ သည်သာ မကသေး။ အညာနိပိ၊ အခြားလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ယာနိ ဂစ္ဆဝလ္လိ ရုက္ခာဒီနိ၊ အကြင်ချုံနွယ်သစ်ပင် အစရှိသည်တို့သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။ တာနိ ဂစ္ဆ ဝလ္လိရုက္ခာဒီနိ၊ တို့သည်။ အာလုဝ၊ ပြိန်းပင်။ ကသေရု၊ ဝက်မြေအုပင်။ ကမလုပ္ပလ၊ ကြာနီကြာညို။ ပုဏ္ဍရိက၊ ကြာပုဏ္ဍရိုက်။ ကုဝလယ၊ ကြာဖြူပင်။ ကုန္ဒ၊ သင်းခွေပင်။ ပါဋလိမူလာဒိဘေဒေ၊ သခွတ်ပင် အမြစ် အစရှိသော အပြားရှိသော။ မူလေ၊ အမြစ်၌။ ဇာယန္တိ၊ ပေါက်ကုန်၏။ သဉ္ဇာယန္တိ၊ ကောင်းစွာ ဖြစ်ထွန်းကြီးပွားကုန်၏။ တာနိ (ဂစ္ဆဝလ္လိရုက္ခာဒီနိ)၊ တို့သည်။ ယမှိ မူလေ၊ အကြင်အမြစ်၌။ ဇာယန္တိ စေဝ၊ ပေါက်လည်း ပေါက်ကုန်၏။ သဉ္ဇာယန္တိစ၊ ကောင်းစွာလည်း ဖြစ်ထွန်းကြီးပွားကုန်၏။ တံစ မူလံ၊ ထိုပြိန်းပင် အစရှိသည်တို့၏ အမြစ်သည်လည်းကောင်း။ ပါဠိယံ၊ ၌။ ဝုတ္တံ၊ တိုက်ရိုက် ဟောတော်မူအပ်သော။ ဟလိဒ္ဒါဒိစ၊ နနွင်း အစရှိသည်သည်လည်း ကောင်း။ သဗ္ဗမ္ပိ၊ အလုံးစုံလည်း ဖြစ်သော။ ဧတံ၊ ဤအမြစ်သည်။ မူလဗီဇံနာမ၊ မည်၏။ ဝါ၊ အမြစ်ဟူသော မျိုးစေ့မည်၏။ (ဣတိ အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော) ။
ခန္ဓဗီဇာဒီသု၊ ခန္ဓဗီဇ အစရှိသော မျိုးစေ့တို့၌။ ဧသေဝနယော၊ တည်း။

ပန၊ ဆက်။ ဧတ္ထ (ဧတေသု ခန္ဓဗီဇာဒီသု)၊ ဤခန္ဓဗီဇ အစရှိသည်တို့တွင်။ ယေဝါ ပနက ခန္ဓဗီဇာဒီသု၊ ယေဝါ ပနကသဒ္ဒါဖြင့် ဟောအပ်ကုန်သော ခန္ဓဗီဇ အစရှိသည်တို့တွင်။ အမ္ဗာဋက၊ အိမ်ဂွေး။ ဣန္ဓသာလ၊ နပဲ။ နုဟီ၊ ရှားစောင်းကြီး။

ယာနိဝါ ပေ၊ သဉ္စာယန္တိ ။ ယာနိဝါ ပနညာနိပိသည် အတ္ထိ၌ အဆုံးသတ်၏၊ ထို့ကြောင့် ဇာယန္တိ သဉ္ဇာယန္တိတို့၏ ကတ္တားကို တာနိဟု ထည့်၍ “ဂစ္ဆဝလ္လိရုက္ခာဒီနိ”နှင့် တွဲပေးရသည်၊ ဇာယန္တိအရ ပဌမပေါက်ဖွားခြင်းကို ယူ၍ သဉ္ဇာယန္တိအရ ကောင်းစွာ ဖြစ်ထွန်း ကြီးပွားခြင်းကို ယူပါ၊ ထိုသို့ အရကွဲအောင် ယူမှ “ဇာယန္တိစေ၀ သဉ္ဇာယန္တိ" ဟု စေ၀သဒ္ဒါ စသဒ္ဒါပါသော အဋ္ဌကထာနှင့် ညီမည်။

ယေဝါပနက ၊ပေ၊ ပနေတ္ထ ။ ။ယေဝါပနေနု + ကီယန္တိ ကထီယန္တိတိ ယေဝါပန ကာ-ယေဝါပနသဒ္ဒါဖြင့် ဟောအပ်ကုန်သော ခန္ဓဗီဇ စသည်တို့၊ ပါဠိတော်၌ ယာနိဝါ ပနုညာနိဟု ရှိသော်လည်း ယေဝါပနကနာမည်က ထင်ရှားနေသောကြောင့် “ယေဝါပနက" ဟု ဆိုသည်၊ ပနေတ္ထ၌ ဧတ္ထကား ခန္ဓဗီဇာဒီသုကို ပြန်၍စွဲသော နိဒ္ဓါရဏသမုဒါယတည်း၊ ထိုအနက် ထည်း၌ ယေဝါပနက ဟုတ် မဟုတ်သော ဗီဇအားလုံး ပါဝင်သည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုဗီဇအားလုံးမှယေဝါပနက ဗီဇတို့ကို ထုတ်ပြလို၍ “ယေဝါပနက ခန္ဓဗီဇာဒီသု” ဟု မိန့်သည်၊ ထိုယေဝါ ကနက ခန္ဓဗီဇာဒိအရ၌ “ယေဝါပနက ခန္ဓဗီဇ, ယေဝါပနက ဖဠုဗီဇ, ယေဝါပနက အဂ္ဂဗီဇ, ယေဝါပနက ဗီဇဗီဇ” တို့သာ ပါဝင်သည်၊ ထို့ကြောင့် ထိုခန္ဓဗီဇ စသည်ကို အစိတ်အစိတ် ထုတ်ပြလတံ့၊ ဤအဓိပ္ပာယ်အတိုင်းဆိုလျှင် “ယေဝါပနက ခန္ဓဗီဇာဒီသု” ဟု ရှိရမည်၊ ယခု စာအုပ်တို့၌ကား “ယေဝါပနက ခန္ဓဗီဇေသု” ဟု ရှိ၏၊ စဉ်းစားကြပါလေ။

ပါဠိဘဒ္ဒ၊ ပင်လယ်ကသစ်။ ကဏိကာရာဒီနိ၊ မဟာလှေခါး အစရှိသည်တို့သည်။ ခန္ဓဗီဇာနိ၊ ပင်စည်မျိုးစေ့တို့တည်း။ အမူလဝလ္လိ၊ ဇီးဆောက်နွယ်။ စတုရဿဝလ္လိ၊ ကြာဟင်းနွယ်။ ကဏဝိရာဒီနိ၊ ကုလားဇလပ် အစရှိသည်တို့သည်။ ဖဠုဗီဇာနိ၊ အဆစ်မျိုးစေ့တို့တည်း။ မကစိ၊ သင်ပန်းလျော်။ သုမန၊ မြတ်လေး။ ဇယသုမနာဒီနိ၊ လယ်ခေါင်ရန်း အစရှိသည်တို့သည်။ အဂ္ဂဗီဇာနိ၊ အညွန့်မျိုးစေ့တို့တည်း။ အမ္ဗဇမ္ဗု ပနသဋ္ဌိအာဒီနိ၊ သရက်စေ့, သပြေသီးစေ့, ပိန္နဲစေ့ အစရှိသည်တို့သည်။ ဗီဇဗီဇာနိ၊ အစေ့မျိုးစေ့တို့တည်း။ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗာနိ။
၉၂။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ဘူတဂါမပါတဗျတာယ ပါစိတ္တိယန္တိ၊ ဟူ၍။ ယံ၊ အကြင်သိက္ခာ ပုဒ်ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ တတ္ထ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်၌။ သညာဝသေန၊ သညာ၏ အပြားအားဖြင့်။ (ဗီဇသညာ ရှိ၊ မ ရှိ အပြားအားဖြင့်။) အာပတ္တာနာပတ္တိဘေဒံ၊ အာပတ် အနာပတ်အပြားကိုလည်းကောင်း။ ပါတဗျတာဘေဒဉ္စ၊ ပါတဗျတာ အပြားကိုလည်းကောင်း။ ဒဿေန္တာ၊ ပြတော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ။) ဗီဇေ ဗီဇသညီတိ အာဒိ၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်ကို။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ [“ဆိန္ဒတိဝါ ဆေဒါပေတိဝါ, ဘိန္ဒတိဝါ ဘိန္ဒာပေတိဝါ, ပစတိဝါ ပစာပေတိဝါ” စကားတို့ကို ပါတဗျတာ အပြား ဟု ဆိုသည်။ ]
တတ္ထ၊ ထိုဗီဇေ ဗီဇသညီ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ သာလီနံံ့။ ပေ။ ဘုဉ္ဇတီတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ သာလိတဏ္ဍုလာနံ၊ သလေးဆန် တို့၏။ ဩဒနော၊ ထမင်းကို။ သာလီနံ ဩဒနောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ ယထာ၊ ဆိုအပ် သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ဗီဇတော၊ မျိုးစေ့မှ။ သမ္ဘူတော၊ ကောင်းစွာဖြစ်သော။ ဘူတဂါမော၊ ဘူတဂါမ်သစ်ပင်ကို။ ဗီဇန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗော။ **ယထာ ၊ပေ၊ ဂေဒိတဗ္ဗော** ။ ။သာလီနံအရ သလေးစပါး ရ၏၊ ထမင်းချက်သော အခါ စပါးကို မချက်နိုင်၊ ဆန်ကိုသာ ချက်နိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် အကြောင်းစပါး၏ သာလိ အမည်ကို အကျိုးဆန်၌ တင်စားသကဲ့သို့ ပါစိတ်အာပတ် သင့်ရာ၌လည်း မျိုးစေ့ကို ဖျက်ဆီး၍ အာပတ် မသင့်၊ သစ်ပင်ကို ဖျက်ဆီးမှ သင့်၏၊ ထို့ကြောင့် “ဗီဇေ ဗီဇသည်" ဝယ် ဗီဇအရ အကြောင်းမျိုးစေ့ဖြင့် အကျိုးသစ်ပင်ကို ကာရဏူပစာရအားဖြင့် ပြသည်။ [ဗီဇေ ဗီဇသညီတိ ဧတ္ထ ကာရဏူပစာရေန ကာရိယံ ဝုတ္တန္တိ ဒဿေန္တော “တတ္ထ ယထာ”တိ အာဒိမာဟ၊-ဋီကာ၊ ယောဇနာ၌ ဖလူပစာရဟု ဆို၏၊ စဉ်းစားပါ။]
ပန၊ ဆက်။ ဗီဂါမ ။ ပေ။ ပဋိဝိရတောတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော သုတ္တန်ပါဠိ တော်တို့၌။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဘူတဂါမပရိမောစနံ၊ ဘူတဂါမ်မှ လွတ် စေခြင်းကို။ ကတွာ၊ ၍။ (သစ်ပင်မှ ဆွတ်ခူးမှု စသည်ကို ပြု၍။) ထပိတံ၊ ထားအပ် သော။ ယံ ဗီဇံ၊ အကြင်မျိုးစေ့သည်။ (အတ္ထိ။) တံ၊ ထိုမျိုးစေ့သည်။ ဒုက္ကဋဝတ္ထု၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်၏ တည်ရာအကြောင်းတည်း။
အထဝါ၊ ထို့ပြင်တစ်နည်းကား။ သိက္ခာ ပဒဝိဘင်္ဂဿ၊ သိက္ခာပုဒ်ဝိဘင်း၏။ ဘူတဂါမောနာမာတိ၊ ဟူသော။ ယံ ဧတံ အာဒိ ပဒံ၊ အကြင်အစပုဒ်သည်။ (အတ္ထိ။) (သိက္ခာပုဒ်ကို ဖွင့်ပြရာ၌ “ဘူတဂါမောနာ“ ကို အစဆုံး တွေ့ရ၏။) တေန၊ ထိုအစပုဒ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ယောဇေတွာ၊ ယှဉ်စေ၍။ (အနက်ပေးရာ၌ တွဲစပ်၍။) ယံ ဗီဇံ၊ အကြင်မျိုးစေ့သည်။ ဘူတဂါမော့နာမ၊ မည် သည်။ ဟောတိ။ တသ္မိံ ဗီဇေ၊ ထိုဘူတဂါမ်မျိုးစေ့၌။ ဗီဇသညီ၊ မျိုးစေ့ဟု အမှတ်ရှိ သည်။ (ဟုတွာ။) သတ္ထကာဒီနိ၊ ဓားငယ်အစရှိသည်တို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။ သယံဝါ၊ ကိုယ်တိုင်မူလည်း။ ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်အံ့။ အညေနဝါ၊ သူတစ်ပါးသည်မူလည်း။ ဝါ၊ ကိုမူလည်း။ ဆေဒါပေတိ၊ ဖြတ်စေအံ့။ ပါသာဏာဒီနိ၊ ကျောက်ခဲ အစရှိသည် တို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ သယံဝါ၊ မူလည်း။ ဘိန္ဒတိ၊ ထုခွဲအံ့။ အညေနဝါ၊ မူလည်း။ ဘေဒါပေတိ၊ ထုခွဲစေအံ့။ အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။ ဥပသံဟရိတွာ၊ အနီးသို့ ကပ်ဆောင်၍။ သယံဝါ, ပစတိ၊ မီးတိုက်အံ့။ အညေနဝါ, ပစာပေတိ၊ မီးတိုက်စေအံ့။ ပါစိတ္တိယဿ၊ သို့။ အာပတ္တိ၊ ရောက်ခြင်းသည်။ (ဟောတိ။) ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဧတ္ထ၊ ဗီဇေ ဗီဇသညီ အစရှိသော ဤပါဠိရပ်၌။ အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။
ပန၊ ဆက်။ ယထာရုတံ၊ အကြင် အကြင်ဟောတော်မူအပ်သည့်အတိုင်း။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ (“ဗီဇေ ဗီဇသညီ” အစရှိသည်ဖြင့် ပါဠိတော်၌ ဟောတော်မူအပ်သည့်တိုင်း မျိုးစေ့ဟူသော အနက် ကို ယူလျှင်။) ဘူတဂါမဝိနိမုတ္တဿ၊ ဘူတဂါမ်မှ လွတ်သော။ ဗီဇဿ၊ မျိုးစေ့ကို။ ဆိန္နနာဒိဘေဒါယ၊ ဆိန္ဒန အစရှိသော အပြားရှိသော။ ပါတဗျတာယ၊ ပါတဗျတာ ကြောင့်။ ပါစိတ္တိယံ၊ ကို။ န ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ထိုက်။ (ဗီဇဂါမ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းကြောင့် ဒုက္ကဋ် အာပတ်ကိုသာ ဆိုထိုက်သည်-ဟူလို။) **အထဝါ ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗော** ။ ။သိက္ခာပုဒ်ကို အကျယ်ဝေဖန်ဖို့ရာ စတည်သော အခါ “ဘူတဂါမောနာမ” ဟု တွေ့ရ၏၊ ဤပုဒ်နှင့် တွဲဖက်၍ အနက်အဓိပ္ပာယ် ယူပါ၊ ထို့ ကြောင့် “ဗီဇေ-ဘူတဂါမ်ဖြစ်သော မျိုးစေ့၌၊ ဗီဇသညီ-ဘူတဂါမ်မျိုးစေ့ဟု အမှတ်ရှိသည်(ဟုတွာ-ဖြစ်၍၊)” ဟု အနက်ပေးပါ၊ ရှေးနည်း၌ ဗီဇအရ သစ်ပင်ကို ကာရကူပစာရအားဖြင့် အရကောက်ရ၏၊ အထဝါတက်သော ဤဒုတိယနည်း၌ကား ဘူတဂါမောနာမနှင့် အနက်အားဖြင့် တွဲထားသောကြောင့် ဗီဇအရ ဘူတဂါမ်အဖြစ်သို့ ရောက်နေသော မျိုးစေ့ကိုပင် အရကောက် ရသည်-ဟု မှတ်ပါ။ [ဤအထဝါ တက်သော နည်းသည် ရှေး၌ “အပရော နယော” ဟု ့ဆိုခဲ့ သော “ဗီဇေ ဗီဇသညီ” ဟူသော အနက်ကိုပင် ယူ၍ ဖွင့်သောနည်း ဖြစ်ဟန်တူသည်။]
ဟိ၊ ဆက်။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤဗီဇေ ဗီဇသည် အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ ဝိနိစ္ဆယကထာ၊ ဆုံးဖြတ်ကြောင်း စကားတည်း။ ဘူတဂါမံ၊ ဘူတဂါမ် သစ်ပင်ကို။ ဝိကောပေန္တဿ၊ ဖျက်ဆီးသော ရဟန်း၏။ ပါစိတ္တိယံ, (ဟောတိ။) ဘူတဂါမပရိမောစိတံ၊ ဘူတဂါမ်မှ လွတ်စေအပ်ပြီးသော။ ပဉ္စဝိဓမ္ပိ၊ ၅ ပါး အပြား ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဗီဇဂါမံ၊ ဗီဇဂါမ်မျိုးစေ့ကို။ ဝိကောပေန္တဿ။ ဒုက္ကဋံ။ (ရှေး စာအုပ်တို့၌ “ဗီဇဂါမဘူတဂါမေသု အတ္ထိ ဥဒကဋ္ဌော” ဟု ရှိ၏။)
ဧသ ဗီဇဂါမ ဘူတဂါမောနာမ၊ ဤဗီဇဂါမ် ဘူတဂါမ်မည်သည်။ ဥဒကဋ္ဌော၊ ရေ၌ တည်သော ဗီဇဂါမ် ဘူတဂါမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ထလဋ္ဌော၊ ကုန်း၌ တည်သော ဗီဇဂါမ် ဘူတ ဂါမ်သည်။ အတ္ထိ။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်မျိုးတို့တွင်။ (ဥဒကဋ္ဌောကို နောက်ပုဒ်မှာ တွဲ။) သာသပမတ္တိကတိလဗီဇကာဒိဘေဒါ၊ မုန်ညင်းစေ့ ပမာဏရှိသော မှော်ညှင်း နှမ်းစေ့ပမာဏရှိသော မှော်နှမ်းအစရှိသော အပြားရှိသော။ သပဏ္ဏိကာ၊ အရွက် ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ အပဏ္ဏိကာစ၊ အရွက် မရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံသော။ သေဝါလဇာတိ၊ မှော်မျိုးကို။ အန္တမသော၊ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့်။ ဥဒကပပ္ပဋကံ၊ ရေလွှာကို။ (ရှေးနိဿယ၌ “ရေညှိကို”ဟု ပေး၏။) ဥပါဒါယ၊ အစ ပြု၍။ ဥဒကဋ္ဌော၊ ရေ၌ တည်သော။ ဘူတဂါမောတိ၊ ဟူ၍။ ဝေဒိတဗ္ဗော။
ဥဒကပပ္ပဋကောနာမ၊ ရေလွှာမည်သည်။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ဝါ၊ အပေါ်ရံက။ ထဒ္ဓေါ၊ ထန့် သည်။ ဝါ၊ မာသည်။ ဖရုသဝဏ္ဏော၊ ကြမ်းသော အဆင်းရှိသည်။ [ဤပါဌ်သည် ပျက်နေဟန် တူ၏။ “ဖာရုသဝဏ္ဏော၊ ဖက်သက်သီးအဆင်း ရှိသည်”ဟု ထင်သည်။] ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝါ၊ အောက်ဘက်က။ မုဒု၊ နုညံ့သည်။ နီလဝဏ္ဏော၊ ညိုသော အဆင်းရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုမှော်တို့တွင်။ ယဿ သေဝါလဿ၊ အကြင်မှော်၏။ မူလံ၊ အမြစ် သည်။ ဩရုဟိတွာ၊ အောက်သို့ သက်ဆင်း၍။ ပထဝိယံ၊ မြေပေါ်၌။ ပတိဋ္ဌိတံ၊ တည်သည်။ (ဟောတိ။) [ရေမှ အောက်သို့ အမြစ်ရှည်ကြီး ဆင်းသက်၍ မြေပေါ်၌ တည်နေသည်-ဟူလို။] တဿ၊ ထိုမှော်၏။ ပထဝီ၊ သည်။ ဌာနံ၊ တည်ရာတည်း။ **သာသပမတ္တိက တိလဗိဗကာဒိဘေဒါ** ။ သာသပဿ+ မတ္တံ ပမာဏံ အဿ သေဝါ လဿာတိ သာသပမတ္တိကော၊ (သေဝါလော၊) တိလဿ + ဗီဇံပ္ပမာဏံ အဿ သေဝါလ ဿာတိ တိလဗီဇကော၊ (သေဝါလော၊) ပမာဏတ္ထေ ကော၊ အာဒိသဒ္ဒေန သင်္ခပဏကာဒယော သေဝါလေ သင်္ဂဏှာတိ၊ တတ္ထ တိလဗီဇပ္ပမာဏော ဇလသဏ္ဌိတော နီလာဒိဝဏ္ဏယုတ္တော သေဝါလော တိလဗီဇံနာမ၊ သပတ္တော အပ္ပကဏ္ဍော ဥက္ခလိပိဓာနာဒိပ္ပမာဏော သမူလော ဧကော သေဝါလဝိသေသော သင်္ခေါနာမ၊ ဘမရသဏ္ဌာနော နိလဝဏ္ဏော ဧကော သေဝါလ ဝိသေသော ပဏကောနာမ၊-(ယောဇနာ၊) “ပဏကန္တိ ပစ္ဆိလံ ဥဒကမလံ (ပျစ်ချွဲသော ရေ၏ အညစ်အကြေး၊ ဝါ-ရေညှိ”) ဟု မူလဋီကာ ဖွင့်၏၊ ဒုဗ္ဗစသိက္ခာပုဒ်အဋ္ဌကထာ၌လည်း တစ်မျိုး ဖွင့်ခဲ့သည်။
ယော၊ အကြင်မှော်သည်။ ဥဒက၊ ရေပေါ်၌။ သဉ္စရတိ၊ လှည့်လည်နေ၏။ (တောင် လေတိုက်လျှင် မြောက်, မြောက်လေတိုက်လျှင် တောင် စသည်ဖြင့် လှည့်လည် နေသည်-ဟူလို။) တဿ၊ ထိုမှော်၏။ ဥဒကံ၊ သည်။ (ဌာနံ၊ တည်း။)
ပထဝိယံ၊ မြေ ပေါ်၌။ ပတိဋ္ဌိတံ၊ တည်သော မှော်ကို။ (ဩရုဟိတွာ ပထဝီယံ ပတိဋ္ဌိတံဟူသော မှော်ကို ဆိုလိုသည်။) ယတ္ထကတ္ထစိ၊ အမှတ်မထား, တစ်ပါးပါးသော အရပ်၌။ (ယတ္ထ ကတ္ထစီတိ မူလေ အဂ္ဂေ မဇ္ဈေဝါ)။ ဝိကောပေန္တဿ၊ ဖျက်ဆီးသော ရဟန်း၏လည်း ကောင်း။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ နုတ်၍။ ဌာနန္တရံ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့။ သင်္ကာမေန္တဿ၊ ပြောင်း ရွှေ့သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။ ပါစိတ္တိယံ(ဟောတိ။)
ဥဒကေ၊ ရေထည်း၌။ သဉ္စရန္တံ၊ လှည့်လည်နေသော မှော်ကို။ ဝိကောပေန္တဿေ၀၊ ၏သာလျှင်။ ပါစိတ္တိယံ, (ဟောတိ။) [ဧဝဖြင့် “ဌာနန္တရံ သင်္ကာမေန္တဿ” ကို ကန့်။]
ပန၊ ဆက်။ ဟတ္တေဟိ၊ လက်တို့ဖြင့်။ ဣတောစိတောစ၊ ဤမှ ဤမှလည်း။ ဝိယူ ဟိတွာ၊ ယက်၍။ (ဖယ်၍။) နှာဟိတုံ၊ ရေချိုးခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ ဟိ၊ မှန်။ (တစ် နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ သကလံ၊ အလုံးစုံသော။ ဥဒကံ၊ သည်။ တဿ၊ ထို မှော်၏။ ဌာနံ၊ တည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့အလုံးစုံသော ရေ၏ ထိုမှော်၏ တည်ရာ၏ အဖြစ်ကြောင့်။) ဟတ္တေဟိ ဣတောစိတောစ ဝိယူဟိတွာ နှာယိတုံ ဝဋ္ဋတိ။ (ပြန်လှည့်။) တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့လက်တို့ဖြင့် ဤမှထိုမှ ဖယ်၍ ရေချိုး ခြင်းငှာ အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ဖြင့်။ (လက်တို့ဖြင့် ဖယ်၍ ရေချိုးခြင်းဟူသော အတိုင်းအရှည်ဖြင့်)။ ဌာနန္တရံ၊ အရပ်တစ်ပါးသို့။ သင်္ကာမိတော၊ ပြောင်းရွှေ့စေအပ်သည်။ န ဟောတိ။(ပြောင်းရွှေ့စေရာ မရောက်။)
ပန၊ ဗျတိရိက်ကား။ ဥဒကတော၊ မှ။ (ဥက္ခိပိတုံ၌ စပ်။) ဥဒကေန၊ နှင့်။ ဝိနာ၊ ခွဲ၍။ သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေ့ဆော်၍။ ဥက္ခိပိတုံ၊ မြှောက်ယူခြင်းငှာ။ န ဝဋ္ဋတိ။ ဥဒကေန၊ နှင့်။ သဒ္ဓိံ။ ဥက္ခိပိတွာ၊ မြှောက်ယူ၍။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဥဒကေ၊ အခြားရေ၌။ ပက္ခိတုံ ဝဋ္ဋတိ။ (ရေကန်တစ်မှ ရေကန်တစ်ခုသို့ ရေနှင့်အတူ ယူ၍ ထားခြင်းငှာ အပ်၏။)
ပရိဿာဝနန္တရေန၊ ပုဝါရေစစ်၏ အပေါက်အကြားဖြင့်။ (သေဝါလော၊ သည်။) နိက္ခမတိ၊ ထွက်ကျလာအံ့။ ကပ္ပိယံ၊ အပ်သည်ကို။ ကာရာပေတွာဝ၊ သာလျှင်။ ဥဒကံ၊ ကို။ ပရိဘုဉ္စိတဗ္ဗံ၊ သုံးဆောင်ထိုက်၏။ [အကပ်ခံ၍, သို့မဟုတ် နောက်ထပ် စစ်၍ သုံးဆောင်ပါ-ဟူလို။] **သဉ္စိစ္စ** ။ ။သဉ္စိစ္စ ဥက္ခိပိတုံ န ဝဋ္ဋတီတိ ဧတ္ထ သစေပိ သရီရေ လဂ္ဂဘာဝံ ဇာနန္တောဝ ဥဒကတော ဥဋ္ဌာတိ၊ “တံ ဥဒ္ဓရိဿာမီ”တိ သညာယ အဘာဝတာ ဝဋ္ဋတိ။ [သံ + စိစ္စ၊ သံ-ရေမှ ခွဲ၍ မြှောက်ယူနေ၏ဟူသော အမှတ်သညာနှင့်တကွ + စိစ္စ-မြှောက်ယူကြောင်း စေတနာဖြင့် စေ့ဆော်၍။]
ဥပ္ပလိနီ ပဒုမိနီ အာဒီနိ၊ ဥပ္ပလကြာရှိသော ကြာရုံ, ပဒုမ္မာကြာရှိသော ကြာရုံ အစရှိကုန်သော။ ဇလဇဝလ္လိတိဏာနိ၊ ရေ၌ ဖြစ်သော နွယ်, မြက်တို့ကို။ ဥဒက တော၊ မှ။ ဥဒ္ဓရန္တဿဝါ၊ ထုတ်ဆယ်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ တတ္ထေ၀၊ ထိုရေ၌ပင်။ ဝိကောပေန္တဿဝါ၊ ဖျက်ဆီးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ (ဘိက္ခုနော၊ ၏။) ပါစိတ္တိယံ, (ဟောတိ။)
ပရေဟိ၊ သူတစ်ပါးတို့သည်။ (လူသာမဏေတို့သည်။) ဥပ္ပါဋိတာနိ၊ နုတ်အပ်ကုန်ပြီးသော နွယ်မြက်တို့ကို။ ဝိကောပေန္တဿ၊ ၏။ ဒုက္ကဋံ, (ဟောတိ။)
ဟိ၊ မှန်။ တာနိ၊ ထိုနွယ်မြက်တို့သည်။ ဗီဇဂါမေ၊ ဗီဇဂါမ်၌။ သင်္ဂဟံ၊ သိမ်းယူအပ်ကုန် အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ (သူတစ်ပါးတို့ ရေမှ နုတ်ထားသည့်အတွက် သည်၏ ဘူတဂါမ် မဟုတ်တော့၊ ဗီဇဂါမ်ဖြစ်နေသည်-ဟူလို။)
တိလဗီဇကသာသပမတ္တိက သေဝါလောပိ၊ နှမ်းစေ့ပမာဏရှိသော မှော်နှမ်း, မုန်ညင်းစေ့ ပမာဏရှိသော မှော် ညှင်းဟူသော မှော်သည်လည်း။ ဥဒကတော၊ မှ။ ဥဒ္ဓတော၊ ထုတ်ဆယ်အပ်ပြီးသည်။ (ဟုတွာ။) အမိလာတော၊ မညှိုးသေးသည်။ (သမာနော၊ ဖြစ်လတ်သော်။) အဂ္ဂဗီဇ သင်္ဂဟံ၊ အညွန့်ဟူသော မျိုးစေ့၌ သွင်းယူအပ်သည် အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
မဟာပစ္စရိယာဒီသု၊ တို့၌။ (ဝုတ္တံ၌ စပ်။) အနန္တကတိလဗီဇကဥဒကပပ္ပဋကာ ဒီနံ၊ အနန္တကမည်သော မှော်ညှင်း, နှမ်းစေ့ပမာဏရှိသော မှော်နှမ်း, ရေလွှာ အစရှိ သည်တို့သည်။ ဒုက္ကဋဝတ္ထုကာနိ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်၏ တည်ရာအကြောင်းတို့တည်း။ ဣတိ ဝုတ္တံ။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ဆိုရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ န ဒိဿတိ၊ မတွေ့မြင် အပ်။
အန္ဓကဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ သမ္ဗုဏ္ဏဘူတဂါမော၊ ပြည့်စုံသော ဘူတဂါမ်မည်သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒုက္ကဋံ။ (ဟောတိ။) ဣတိ ဝုတ္တံ။ တမ္ပိ၊ ထိုစကား သည်လည်း။ န သမေတိ၊ ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာနှင့် မညီ။ ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ဘူတဂါမေ၊ ဘူတဂါမ်၌။ ပါစိတ္တိယံ, (ဟောတိ။) ဗီဇဂါမေ၊ ၌။ ဒုက္ကဋံ, (ဟောတိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။) ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။

အသမ္ပုဏ္ဏဘူတဂါမောနာမ၊ မပြည့်စုံသော ဘူတဂါမ်မည်သော။

ဥပ္ပလိနီ, ပဒုမိနီ ။ `။ဥပ္ပလကြာဟူသည်-ကြာညို, ကြာဖြူ ကြာနီတည်း၊ ပဒုမ္မာကြာ ဟူသည်ကား အထပ်တစ်ရာရှိသော ကြာနီတစ်မျိုးတည်း၊ ဥပ္ပလာနိ + ဧတ္ထ သန္တီတိ ဥပ္ပလိနီ အဿတို့အနက်၌ ဥပ္ပလနောင် ဤပစ္စည်း, ထို့နောင် ဣတ္ထိဇောတက ဣနီပစ္စည်းသက်၊ ဥပ္ပလကြာမျိုးရှိရာ ကြာရုံ ကြာချုံတည်း၊ ပဒုမိနီ၌လည်း နည်းတူ၊ ယောဇနာ၌ကား ဥပ္ပလနောင် ဣနုပစ္စည်း, ဣတ္ထိဇောတက ဤပစ္စည်းသက်လေသည်။

အနန္တက ။ အနန္တကဂ္ဂဟဏေန သာသပမတ္တိကာ ဂဟိတာ၊ နာမံ ဟေတံ သေဝါလ ဇာတိယာ၊-(ဋီကာ၊) ယောဇနာ၌ကား “သော ဟိ နတ္ထိ အတ္တတော အန္တောလာမကော သေဝါ လော ဧတဿာတိ ကတွာ အနန္တကောတိ ဝုစ္စတိ" ဟု ဆိုလေသည်၊ “မိမိတည်းဟူသော မှော်အောက် ယုတ်ညံ့သော သေးငယ်သော မှော် မရှိတော့၊ မှော်အသေးငယ်ဆုံး ဖြစ်သည်”ဟု ဆိုလိုသတတ်၊ သို့သော် ထိုမှော်သည် အထက်၌ အရွက်ရှိသေးသောကြောင့် အရွက်မျှ မထင် ရှားသော မှော်ကလေးများလောက် မသေးငယ်သေး။

တတိယော၊ သုံးခုမြောက်ဖြစ် သော။ ကောဋ္ဌာသော၊ အဖို့အစုသည်။ (ဗီဇဂါမ်သည် တစ်ဖို့ ဘူတဂါမ်သည် တစ်ဖို့ ထို ၂ ဖို့ကို ထောက်၍ သုံးခုမြောက်အဖို့သည်။) ပါဠိယံ၊ ပါဠိတော်၌။ နေဝ အာ ဂတော၊ မလာ။ အဋ္ဌကထာသု၊ ရှေးအဋ္ဌကထာတို့၌။ န အာဂတော။ (“တသ္မာ န သမေတိ” ဟု ပြန်လှည့်။) [မူလပဏ္ဏာနံ အသမ္ပုဏ္ဏတ္တာ “အသမ္ပုဏ္ဏဘူတဂါမော နာမာ”တိ ဝုတ္တံ။]
ဧတံ၊ ဤအသမ္ပုဏ္ဏဘူတဂါမ်သည်။ ဗီဇဂါမသင်္ဂဟံ၊ ဗီဇဂါမ်၌ သိမ်းယူအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆိဿတိ၊ ရောက်လတံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အထ (ဝုတ္တံ)၊ အကယ်၍ ဆိုအပ်သည်ဖြစ်အံ့။ တမ္ပိ၊ ထိုစကားသည်လည်း။ န ယုတ္တံ၊ မသင့်။ (ကသ္မာ၊ နည်း။) တာဒိသဿ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှူအပ်သော။ ဗီဇဂါမဿ၊ ၏။ အဘူတဂါမမူလတ္တာ၊ ဘူတဂါမ်၏ အရင်းခံ မဟုတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ [ဗီဇဂါမ်ဆိုလျှင် သစ်ပင်ဖြစ်ဖို့ရန် အရင်းခံ ဖြစ်ရမည်။ ဤအသမ္ပုဏ္ဏဘူတဂါမ်ကား သစ်ပင်ဖြစ်ဖို့ရန် အရင်းခံ မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ဗီဇ ဂါမ်တွင် မပါဝင်နိုင်-ဟူလို။]

အပိစ၊ သည်သာမကသေး။ ဂရုကလဟုကေသု၊ ဂရုက, လဟုကအရာတို့တွင်။ ဂရုကေ၊ ဂရုကအရာ၌။ ဌာတဗ္ဗံ၊ တည်ရာ၏။ (ဘူတဂါမ်၌ သွင်းမှ ပါစိတ်အာပတ်၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဂရုကဖြစ်သည်။) ဣတိ၊ ဤသို့သော။ ဧတံ၊ ဤလက္ခဏာသည်။ ဝိနယလက္ခဏံ၊ ဝိနည်း၏ လက္ခဏာတည်း။

ဗီဇဂါမ် ၃ မျိုး ။ ။အဘူတဂါမမူလတ္တာ တာဒိသဿ ဗီဇဂါမဿာတိ ဂါမောတိဝိဓော ဟောတိ၊ (၁) ယော သယံ ဘူတဂါမတော ဟုတွာ အညမ္ပိ ဘူတဂါမီ ဇနေတိ၊ အမ္ဗဋ္ဌိအာဒိကော၊ (၂) ယော ပန သယံ ဘူတဂါမတော ဟုတွာ အညံ ပန ဘူတဂါမံ န ဇနေတိ၊ တာလနာဠိကေရာဒိ ခါဏု၊ (၃) ယော ပန သယမ္ပိ ဘူတဂါမတော အဟုတွာ အညမ္ပိ ဘူတဂါမံ န ဇနေတိ၊ ပါနီယယဋာဒီနံ ဗဟိ သေဝါလောတိ၊

ဘူတဂါမ် ၄ မျိုး ။ ။ဘူတဂါမော ပန- စတုဗ္ဗိဓော ဟောတိ၊ (၁) ယော သယံ ဗီဇဂါမတော ဟုတွာ အညမ္ပိ ဗီဇဂါမံ ဇနေတိ၊ ဧတရဟိ အမ္ဗရုက္ခာဒိကော၊ (၂) ယော ပန သယံဗီဇဂါမတော အဟုတွာဝ အညံ ဗီဇဂါမံ ဇနေတိ၊ အာဒိကပ္ပကာလေ အမ္ဗရုက္ခာဒိကော၊ (၃) ယော ပန သယံ ဗီဇဂါမဟော ဟုတွာ အညံ ပန ဗီဇဂါမံ န ဇနေတိ၊ နီလဝဏ္ဏော ဖလိတကဒလိရုက္ခာဒိကော၊ (၄) ယော ပန သယမ္ပိ ပီဇဂါမတော အဟုတွာ အညမ္ပိ ဗီဇဂါမီ န ဇနေတိ၊ ဣဓ ဝုတ္တော အနန္တကသေဝါလာဒိကောတိ။

တတ္ထ စတုတ္ထဘူတဂါမံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ အဘူတဂါမမူလတ္တာ တာဒိသဿ ဗီဇဂါမ ဿာတိ၊ အယံ ပန တတိယဗီဇဂါမဿစ စတုတ္ထဘူတဂါမဿစ ဝိသေသော၊ တတိယ ဗီဇဂါမေ မူလပဏ္ဏာနိ န ပညာယန္တိ၊ စတုတ္ထဘူတဂါမေ တာနိ ပညာ ယန္တီတိ မူလပဏ္ဏာနံ အပညာယနတ္တာ ဗီဇဂါမောတိ ဝုတ္တော၊ တေသံ ပညာယနတ္တာ ဘူတ ဂါမောတိ ဝုတ္တော၊ ဣတရထာ ဟိ ဝိရောဓော ဘဝေယျာတိ။

[ဥဒကဋ္ဌကို ပြပြီး၍ ထလဋ္ဌကို ပြလိုသောကြောင့် “ထလဋ္ဌေ" စသည်ကို မိန့်။]
ထလဋ္ဌေ၊ ကုန်း၌ တည်သော ဗီဇဂါမ် ဘူတဂါမ်၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိ တဗ္ဗော။) ဆိန္နရုက္ခာနံ၊ ဖြတ်အပ်ပြီးသော သစ်ပင်တို့၏။ အဝသိဋ္ဌော၊ ကြွင်းကျန် သော။ ဟရိတခါဏုနာမ၊ စိမ်းစိုသော သစ်ငုတ်မည်သည်။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုအငုတ်တို့တွင်။ ကကုဓကရဉ္ဇပိယင်္ဂုပနသာဒီနံ၊ ရေခတက်ပင်, သင်းဝင်ပင်, ပြင်းပင်, ပိန္နဲပင် အစရှိသည်တို့၏။ ခါဏု၊ အငုတ်သည်။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်သို့။ ဝဍ္ဎတိ၊ တိုးပွား၏။ သော၊ ထိုအငုတ်ကို။ ဘူတဂါမေန၊ ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတော၊ သွင်းယူအပ်၏။
တာလနာဠိကေရာဒီနံ၊ ထန်းပင်, အုန်းပင် အစရှိသည်တို့၏။ ခါဏု၊ သည်။ ဥဒ္ဓံ၊ သို့။ န ဝဍ္ဎတိ။ သော၊ ထိုအငုတ်ကို။ ဗီဇဂါမေန၊ ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတော၊ သွင်းယူအပ်၏။
ပန၊ ဆက်။ အဖလိတာယ၊ အသီးမရှိသော။ ဝါ၊ အသီး မသီးသော။ ကဒလိယာ၊ ငှက်ပျောပင်၏။ ခါဏု၊ ကို။ ဘူတဂါမေန သင်္ဂဟိတော။ ဖလိတာယ၊ အသီးရှိသော။ (ကဒလိယာ ခါဏု) ဗီဇဂါမေန (သင်္ဂဟိတော။)
ပန၊ ဆက်။ ဖလိတာ၊ အသီးရှိသော။ ကဒလီ၊ ငှက်ပျောပင်ကို။ (သင်္ဂဟိတာ၌ စပ်။) ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ နီလပဏ္ဏော၊ စိမ်းညိုသော အရွက်ရှိသည်။ (ဟောတိ။) တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ ဘူတဂါမေနေဝ၊ ဖြင့်သာ။ သင်္ဂဟိတာ။ တထာ၊ ထို့အတူ။ ဖလိတော၊ သော။ ဝေဠု၊ ဝါးပင်ကို။ (ဘူတဂါမေန သင်္ဂဟိတော။)
ယဒါ ပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ အဂ္ဂတော၊ အဖျားမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ သုဿတိ၊ ချောက်လာ၏။ တဒါ၊ ၌။ ဗီဇဂါမေန၊ ဖြင့်။ သင်္ဂဟံ၊ သွင်းယူအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ။
ကတရဗီဇဂါမေန၊ အဘယ်ဗီဇဂါမ်ဖြင့်။ (သင်္ဂဟံ ဂစ္ဆတိ၊ နည်း)
ဖဠုဗီဇ ဂါမေန၊ ဖဠုဗီဇဂါမ်ဖြင့်။ (သင်္ဂဟံ ဂစ္ဆတိ။)
တတော၊ ထိုချောက်လာသော ငှက်ပျော ပင်, ဝါးပင်မှ။ ကိံ၊ အဘယ်သည်။ နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်သေးသနည်း။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုမျှ။ န (နိဗ္ဗတ္တတိ)၊ မဖြစ်တော့။
ဟိ၊ မှန်။ (ကိဉ္စိ၊ သည်။) ယဒိ နိဗ္ဗတ္တေယျ၊ အကယ်၍ ဖြစ်သေးအံ့။ (ဧဝံသတိ။) ဘူတဂါမေနေဝ၊ ဖြင့်သာ။ သင်္ဂဟံ၊ သိမ်းယူအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာ၏။
ဣန္ဒသာလာရုက္ခေ၊ နပဲ အစရှိသော သစ်ပင်တို့ကို။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ၍။ ရာသိံ၊ အစုအပုံကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုတတ်ကြကုန်၏။ ရာသိကတဒဏ္ဍကေဟိ၊ အစုအပုံ ပြုအပ်ကုန်ပြီးသော အရိုးတို့မှ။ ရတနပ္ပမာဏာပိ၊ တစ်တောင် ပမာဏရှိသည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သာခါ၊ အခက်တို့သည်။ ကိဉ္စာပိ နိက္ခမန္တိ၊ အကယ်၍မူလည်း ထွက် ကုန်ဦးတော့။ (ပန၊ ထိုသို့ပင် ထွက်ပါကုန်သော်လည်း။) ဗီဇဂါမေနေဝ သင်္ဂဟံ ဂစ္ဆန္တိ။
တတ္ထ၊ ထိုထိုအစုအပုံ ပြုအပ်သော နပဲတုံး အစရှိသည်တို့၌။ (မူလေသုစေဝ ပဏ္ဏေသုစ နိဂ္ဂတေသု၌ စပ်။) မဏ္ဍပတ္ထာယ ဝါ၊ မဏ္ဍပ်တိုင်အကျိုးငှာသော်လည်း ကောင်း။ ဝတိအတ္ထာယ ဝါ၊ စောင့်ရန်း (စီးရိုး) အကျိုးငှာသော်လည်းကောင်း။ ဝလ္လိအာရောပနတ္ထာယဝါ၊ (ပဲနွယ် အစရှိသော) နွယ်တို့ကို တင်ခြင်းအကျိုးငှာ သော်လည်းကောင်း။ ဘူမိယံ၊ မြေပေါ်၌။ နိခဏန္တိ၊ တူးစိုက်ကြကုန်အံ့။ မူလေသု စေဝ၊ အမြစ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဏေသုစ၊ အရွက်တို့သည်လည်းကောင်း။ နိဂ္ဂတေသု၊ ထွက်ကုန်လတ်သော်။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ဘူတဂါမသင်္ချံ၊ ဘူတဂါမ်ဟူသော အရေအတွက်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ကုန်၏။ [ထို့ကြောင့် ခုတ်အပ်ပြီးသော နပဲကိုင်း, ညောင် ကိုင်း စသည်များကို ရဟန်းတို့ ဖြတ်လိုသောအခါ “ကပ္ပိယံ ကရောဟိ” ဟု ဆို၍ ကပ္ပိပြီးမှ ဖြတ်ကြရသည်။]
ပန၊ ဆက်။ မူလမတ္တေသု၊ အမြစ်မျှတို့သည်သော်လည်း ကောင်း။ ပဏ္ဏမတ္တေသုဝါ၊ အရွက်မျှတို့သည်သော်လည်းကောင်း။ နိဂ္ဂတေသု၊ ထွက် ကုန်လတ်သော်။ ဗီဇဂါမေန၊ ဖြင့်။ သင်္ဂဟိတာ ဧဝ၊ သွင်းမြဲ သွင်းယူအပ်ကုန်သည် ။ (ဟောန္တိ)။ [မူလမတ္တဖြင့် ပဏ္ဏကို ကန့်, ပဏ္ဏမတ္တဖြင့် မူလကို ကန့်။]
ယာနိ ကာနိစိ၊ အမှတ်မရှိ, ကြွင်းမဲ့ဥဿုံ အလုံးစုံကုန်သော။ ဗီဇာနိ၊ မျိုးစေ့ တို့ကို။ ပထဝိယံဝါ၊ မြေ၌သော်လည်း။ ဥဒကေန၊ ရေဖြင့်။ သိဉ္စိတွာ၊ သွန်းလောင်း၍။ ထပိတာနိ၊ ထားအပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ကပါလာဒီသုဝါ၊ အိုးကင်း အစရှိသည်တို့၌သော်လည်း။ (အာဒိဖြင့် ပန်းအိုး စသည်ကို ယူ။) အလ္လပံသု၊ စိုသော မြေကို။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ နိက္ခိတ္တာနိ၊ ထားအပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ (တာနိ၊ ထိုမျိုးစေ့တို့သည်။) မူလမတ္တေ၊ အမြစ်မျှ သည်သော်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဏမတ္တေဝါ၊ အရွက်မျှသည်သော်လည်းကောင်း။ နိဂ္ဂတေပိ၊ ထွက်ပြီးပါသော်လည်း။ ဗီဇာနိယေဝ၊ မျိုးစေ့တို့သာတည်း။
မူလာနိစ၊ အမြစ်တို့သည်လည်းကောင်း။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ အင်္ကုရောစ၊ အညွန့်သည်လည်း ကောင်း။ သစေပိ နိဂ္ဂစ္ဆတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ထွက်အံ့။ (ဧဝံသတိပိ၊ ထိုသို့ပင် ထွက်ပါသော်လည်း။) ယာ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အင်္ကုရော၊ အညွန့်သည်။ ဟရိတော၊ စိမ်းစိမ်းစိုစိုသည်။ န ဟောတိ၊ သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက် သော ကာလပတ်လုံး။ ဗီဇာနိယေဝ၊ မျိုးစေ့တို့သာတည်း။
ပန၊ ဆက်။ မုဂ္ဂါဒီနံ၊ ပဲနောက် အစရှိသည်တို့၏။ ပဏ္ဏေသု၊ အရွက်တို့သည်။ ဥဋ္ဌိတေသု၊ ထွက်ကုန်သော် လည်းကောင်း။ ဝီဟိအာဒီနံ၊ ကောက် အစရှိသည်တို့၏။ အင်္ကုရေ၊ သည်။ ဟရိတေ ဝါ၊ စိမ်းစိုလတ်သော်လည်းကောင်း။ နီလပဏ္ဏဝဏ္ဏေ၊ ညိုသော အရွက်၏အဆင်းနှင့် တူသော အဆင်းသည်။ ဇာတေ၊ 'ဖြစ်သော်လည်းကောင်း။ ဘူတဂါမသင်္ဂဟံ၊ ဘူတဂါမ်၌ သွင်းယူအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ [အင်္ကုရေ ဟရိတေကိုပင် “နီလပဏ္ဏဝဏ္ဏေ ဇာတေ”ဟု ထပ်ဖွင့်သည်။ အင်္ကုရေ ဟရိတေတိ ဝတွာ တမေဝ ပိဘာဝေတိ “နီလပဏ္ဏဝဏ္ဏေ ဇာတေ” တိ၊ နီလပဏ္ဏဿ ဝဏ္ဏ သဒိသေ ဝဏ္ဏေ ဇာတေတိ အတ္တော၊ နီလဝဏ္ဏေ ဇာတေတိ ဝါ ပါဌော ဂဟေ တဗ္ဗော။]
တာလဋ္ဌီနံ၊ ထန်းစေ့ အစရှိသည်တို့၏။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။ သူကရဒါဌာ ဝိယ၊ ဝက်စွယ်ကဲ့သို့။ မူလံ၊ အမြစ်သည်။ နိဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ထွက်လာ၏။
(မူလေ၊ သည်။) နိဂ္ဂတေပိ၊ ထွက်ပြီးပါသော်လည်း။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ ပတ္တဝဋ္ဋိ၊ အရွက်လုံးသည်။ (ဖူးတိုင်သည်။) န နိဂ္ဂစ္ဆတိ၊ မထွက်သေး။ တာ၀၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ ဗီဇဂါမောယေဝ၊ ဗီဇဂါမ်သာတည်း။
နာဠိကေရဿ၊ အုန်းသီး၏။ တစံ၊ အခွံကို။ ဘိန္ဒိတွာ၊ ခွဲ၍။ ဒန္တသူစိ ဝိယ၊ ဆင်စွယ် ဆံထိုးကဲ့သို့။ အင်္ကုရော၊ သည်။ နိဂ္ဂစ္ဆတိ။ ယာဝ၊ လုံး။ မိဂသိင်္ဂသဒိသာ၊ သမင်၏ ဦးချိုနှင့် တူသော။ နီလပတ္တဝဋ္ဋိ၊ ညိုသော အရွက်လုံးသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်သေး။ တာ၀၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ ဗီဇဂါမောယေဝ၊ ဗီဇဂါမ်သာတည်း။ [အုန်းပင်၌ အရွက်များ ထွက်စပြုသောအခါ ရှေးဦးစွာ အရွက် ၂ ခွရှိသော အုန်းလက်ကလေး တစ်ခု ထွက်လာ၏။ ထိုအုန်းလက်ကလေးကို “မိဂသိင်္ဂသဒိသ” ဟု ဆိုသည်။]
မူလေ၊ သည်။ အနိဂ္ဂတေပိ၊ မထွက်သေးပါသော်လည်း။ တာဒိသာယ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သော။ ပတ္တဝဋ္ဋိယာ၊ အရွက်လုံးသည်။ ဇာတာယ၊ ဖြစ်လတ်သော်။ အမူလကဘူတဂါမေ၊ အမြစ် မရှိသော ဘူတဂါမ်၌။ သင်္ဂဟံ ဂစ္ဆတိ။ [အုန်းသီး အတွက် သီးခြားဘူတဂါမ် တစ်မျိုးတည်း၊ အမူလကဘူတဂါမေ သင်္ဂဟံ ဂစ္ဆတီတိ နာဠိကေရဿ အာဝေဏိကံ ကတွာ ဝဒတိ။]
အမ္ဗဋ္ဌိအာဒီနို၊ သရက်စေ့ အစရှိသည်တို့ကို။ ဝီဟိအာဒီဟိ၊ ကောက်ပင် အစရှိ သည်တို့ဖြင့်။ ဝိနိစ္ဆိနိတဗ္ဗာနိ၊ ဆုံးဖြတ်ထိုက်ကုန်၏။
ဝန္ဒကာဝါ၊ ကြည်ပေါင်းသည် သော်လည်းကောင်း။ အညာ၊ အခြားသော။ ယာကာစိဝါ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါး သည်သော်လည်းကောင်း။ ရုက္ခေ၊ သစ်ပင်ပေါ်၌။ ဇာယိတွာ၊ ပေါက်၍။ ရုက္ခံ၊ ကို။ ဩတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုး၏။ ရုက္ခောဝ၊ သစ်ပင်သည်သာလျှင်။ တဿာ၊ ထိုကြည်ပေါင်း အစရှိသည်တို့၏။ ဌာနံ၊ တည်ရာတည်း။ တံ၊ ထိုကြည်ပေါင်း အစရှိသည်ကို။ ဝိကော ပေန္တဿဝါ၊ ဖျက်ဆီးသည်မူလည်းဖြစ်သော။ တတော၊ ထိုသစ်ပင်မှ။ ဥဒ္ဓရန္တဿဝါ၊ ထုတ်ဆောင်သည်မူလည်းဖြစ်သော။ (ဘိက္ခုနော၊ ၏။) ပါစိတ္တိယံ, (ဟောတိ။)
ဧကာ၊ တစ်မျိုးသော။ အမူလိကာ၊ အမြစ် မရှိသော။ လတာ၊ နွယ်သည်။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။ အင်္ဂုလိဝေဌကော ဝိယ၊ လက်စွပ်ကဲ့သို့။ ဝနပ္ပဂုမ္ဗဒဏ္ဍကေ၊ တောချုံ၏ အရိုး တို့ကို။ ဝေဌေတိ၊ ရစ်ပတ်တတ်၏။ တဿာပိ၊ ထိုနွယ်၏လည်း။ အယမေဝ ဝိနိစ္ဆ ယော၊ ဤအဆုံးအဖြတ်ပင်တည်း။ [ဝိကောပေန္တဿဝါ, တတော ဥဒ္ဓရန္တဿဝါ ပါစိတ္တိယံဟူသော ဤအဆုံးအဖြတ်ပင်။]
ဂေဟမုခ။ ပေ။ စေတိယာဒီသု၊ အိမ်၏ အဦးစမုခ်, တံတိုင်း ပွတ်တိုင်, စေတီ အစရှိသော အရပ်တို့၌။ နီလဝဏ္ဏော၊ ညိုသော အဆင်းရှိသော။ သေဝါလော၊ မှော်သည်။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။ (ရေညှိပင်တည်း)။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလ ပတ်လုံး။ ဒွတ္တီဏိပတ္တာနိ၊ ၂ ရွက် ၃ ရွက်တို့သည်။ န သဉ္ဇာယန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်သေး။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အဂ္ဂဂီဇသင်္ဂဟံ၊ အဂ္ဂဗီဇ၌ သွင်းယူအပ် သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ။
ပတ္တေသု၊ အရွက်တို့သည်။ ဇာတေသု၊ ဖြစ်ကုန် လတ်သော်။ ပါစိတ္တိယဝတ္ထု၊ ပါစိတ်အာပတ်၏ တည်ရာအကြောင်းတည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တာဒိသေသု၊ ထိုကဲ့သို့ရှုအပ်ကုန်သော။ ဌာနေသု၊ အရပ်တို့၌။ သုဓာ လေပမ္ပိ၊ သုတ်လိမ်းကြောင်း အက်တွေကိုလည်း။ ဒါတုံ၊ ငှာ။ န ဝဋ္ဋတိ။
အနုပ သမ္ပန္နေန၊ သည်။ လိတ္တဿ၊ လိမ်းကျံအပ်ပြီးသော အင်္ကံတေ၏။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ သ္နေဟလေပေါ၊ သုတ်လိမ်းကြောင်း အစေးကို။ ဒါတုံ၊ ငှာ။ ဝဋ္ဋတိ။ [အောက်ခံက အင်္ကတေ စသည် ဖြစ်နေသောကြောင့် အပ်၏၊ ယခုခေတ် ထုံးသုတ်ခြင်းမျိုးကို ဆိုလိုသည်။]
နိဒါဃသမယေ၊ နွေအခါ၌။ သုက္ခသေဝါလော၊ ခြောက်သော မှော် သည်။ သစေ တိဋ္ဌတိ၊ အကယ်၍ တည်နေအံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) တံ၊ ထိုမှော် ခြောက်ကို။ သမ္မုဉ္စနီအာဒီဟိ၊ တံမြက်စည်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဃံသိတွာ၊ ပွတ်တိုက် ၍။ အပနေတုံ၊ ဖယ်ရှားခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ။
ပါနီယဃဋာဒီနံ၊ သောက်ရေအိုး အစရှိ သည်တို့၏။ ဗဟိ၊ အပြင်ဘက်၌။ (အိုးအပြင်ဘက်ဘေးက။) သေဝါလော၊ မှော် သည်။ ဒုက္ကဋဝတ္ထု၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်၏ တည်ရာအကြောင်းတည်း။ အန္တော၊ အတွင်း၌။ (အိုး၏ အတွင်းက။) (သေဝါလော၊ သည်။) အဗ္ဗောဟာရိကော၊ အာပတ်၏ အင်္ဂါဟု ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုခြင်းငှာ မထိုက်။ ဝါ၊ မပြောပလောက်။ [ပါနီယဃဋာဒီနံ ဗဟိ သေဝါလော ဥဒကေ အဋ္ဌိတတ္တာ ဗီဇဂါမာနုလောမတ္တာစ ဒုက္ကဋဝတ္ထူတိ ဝဒန္တိ၊- ဋီကာ။]
ဒန္တကဋ္ဌပူပါဒီသု၊ ဒန်ပူ, မုန့် အစရှိသော ဝတ္ထုတို့၌။ ကဏ္ဏကမ္ပိ၊ မှိုသည်လည်း။ အဗ္ဗောဟာရိကမေဝ၊ ပင်တည်း။
ဟိ၊ သာဓကကား။
သစေ ။ ပေ။ ပမဇ္ဇိတဗ္ဗာတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ (သုတ္တံ)၊ ဤပါဠိကို။ (ဘဂဝတာ။) ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ [ဂေရုက ပရိကမ္မကတာ၊ ဂွေ့ နီဖြင့် ပြုအပ်သော အချောကိုင်မှုရှိသော။ (ဂွေ့ နီသုတ်ထား အပ်သော။) ဘိတ္တိ၊ နံရံသည်။ ကဏ္ဏကိတာ၊ ရောပြွမ်းသော မှိုရှိသည်။ ဝါ၊ မှိုတက် သည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) စောဠကံ၊ အဝတ်ကြမ်းကို။ တေ မေတွာ၊ ရေဆွတ်ပြီး၍။ ပီဠေတွာ၊ (ရေကို) ညှစ်၍။ ပမဇ္ဇိတဗ္ဗာ၊ သာသာယာယာ ပွတ်တိုက်ထိုက်၏။]
ပါသာဏဇာနိ၊ ကျောက်မှ ဖြစ်ကုန်သော။ ပါသာဏဒဒ္ဒု သေဝါလသေလေယျကာဒီနိ၊ ကျောက်အပွေး, ကျောက်မှော်, ကျောက်ချဉ် အစရှိ သည်တို့သည်။ အဟရိတဝဏ္ဏာနိ၊ စိမ်းစိုသော အဆင်း မရှိကုန်သည်။ (သမာနာနိ စ၊ ဖြစ်ကုန်သော်လည်းကောင်း။) အပတ္တကာနိ၊ အရွက် မရှိကုန်သည်။ (သမာနာနိ စ၊ သော်လည်းကောင်။) ဒုက္ကဋဝတ္ထူနိ၊ တို့တည်း။ [ယခုစာအုပ်တို့၌ “ပါသာဏဇာတိ” ဟု ရှိ၏။ “ပါသာဏတော + ဇာတာနိ” ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြု၍ “ပါသာဏဇာနိ”ဟု ပါဌ်မှန် ရှိစေရမည်။]
အဟိစ္ဆတ္တကံ၊ မှိုသည်။ ယာဝ၊ လောက်။ မကုဠ၊ ငုံနေသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တာ၀၊ လောက်။ ဒုက္ကဋဝတ္ထု၊ တည်း။ [မှိုအောက်၌ မြွေများ နေတတ်ရကား မြွေ၏ အထက်၌ ထီးမိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် မှိုကို “အဟိစ္ဆတ္တက” ဟု ဆိုသည်။ ဆတ္တံ ဝိယာတိ ဆတ္တကံ။ ဥပမာအနက်၌ ကပစ္စည်းသက်။ အဟိဿ+ ဆတ္တကံ အဟိစ္ဆတ္တကံ။]
ပုပ္ဖိတကာလတော၊ ပွင့်ရာအခါမှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ အဗ္ဗော ဟာရိကံ၊ တည်း။
ပန၊ ဆက်။ အလ္လရုက္ခတော၊ စိုသော သစ်ပင်မှ။ အဟိစ္ဆတ္တကံ၊ ကို။ ဂဏှန္တော၊ ယူသော ရဟန်းသည်။ ရုက္ခတ္တစံ၊ သစ်ပင်၏ (အခွံ) အခေါက်ကို။ ဝိကောပေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ (ဖျက်ဆီးရာ ရောက်၏။) တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုသို့ ယူရာ၌။ ပါစိတ္တိယံ, ဟောတိ။
ရုက္ခပပ္ပဋိကာယပိ၊ သစ်ပင်၏ အပွေး၌လည်း။ (သစ်ပင်၏ အပွေးကို ခွာရာ၌လည်း။) ဧသေဝနယော။
ပန၊ ဆက်။ ဣန္ဒသာလ ကကုဓာဒီနံ၊ နပဲပင်, ရေခတက်ပင် အစရှိသည်တို့၏။ ယာ ပပ္ပဋိကာ၊ အကြင် အပွေးသည်။ ရုက္ခတော၊ မှ။ မုစ္စိတွာ၊ လွတ်၍။ (ကွာ၍။) တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။ တံ၊ ထိုအပွေးကို။ ဂဏှန္တဿ၊ ယူသော ရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ။
နိယျာသမ္ပိ၊ သစ်စေးကို လည်း။ ရုက္ခတော, မုစ္စိတ္တာ, ဌိတံ၊ တည်သော သစ်စေးကိုလည်းကောင်း။ သုက္ခ ရုက္ခေ၊ ၌။ လဂ္ဂံဝါ၊ ကပ်နေသော သစ်စေးကိုလည်းကောင်း။ ဂဏှိတုံ၊ ငှာ။ ဝဋ္ဋတိ။
အလ္လရုက္ခတော၊ မှ။ (ဂဏှိတုံ။) န ဝဋ္ဋတိ။
လာခါယပိ၊ ချိပ်၌လည်း။ ဧသေဝနယော။
ရုက္ခံ၊ သစ်ပင်ကို။ စာလေတွာ၊ လှုပ်စေ၍။ ပဏ္ဍုပလာသံဝါ၊ ဖက်ရွက်ရော်ကို သော်လည်းကောင်း။ ပရိဏတကဏိကာရာဒိပုပ္ဖံဝါ၊ ရင့်ပြီးသော မဟာလှေကား အစရှိသော အပွင့်ကိုသော်လည်းကောင်း။ ပါတေန္တဿ၊ ကျစေသော ရဟန်း၏။ ပါစိတ္တိယမေဝ၊ ပါစိတ်အာပတ်သည်သား။ (ဟောတိ၊ ၏။)

ဟတ္ထကုက္ကုစ္စေန၊ လက်၏ စက်ဆုပ်အပ်စွာ ပြုအပ်သော အမှုဖြင့်။ ဝါ၊ လက်ဆော့သဖြင့်။ မုဒုကေသု၊ နုညံ့ ကုန်သော။ ဣန္ဒသာလနုဟီခန္ဓာဒီသုဝါ၊ နပဲပင် ပင်စည်, ရှားစောင်းကြီး ပင်စည် အစရှိသည်တို့၌သော်လည်းကောင်း။ တတ္ထဇာတကတာလပဏ္ဏာဒီသုဝါ၊ ထိုထန်း ပင်၌ ဖြစ်သော ထန်းရွက် အစရှိသည်တို့၌သော်လည်းကောင်း။ အက္ခရံ၊ အက္ခရာ ကို။ ဆိဒ္နန္တဿာပိ၊ ဖြတ်ထွင်းသော (ရေးသော) ရဟန်း၏လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ပင်တည်း။

ရုက္ခတော ၊ပေ၊ ဌိတံ ။ ။တမာစေး စသော အစေးသည် သစ်ပင်မှ ထွက်လာပြီး နောက် အရင်းပိုင်းမှာသာ သစ်ပင်နှင့် ထိ၍ အလယ်ပိုင်း အဖျားပိုင်းမှာ သစ်ပင်နှင့် ကွာနေ တတ်၏၊ ထိုအစေးကို “နိယျာသံပိ ရုက္ခတော မုစ္စိတွာ ဌိတံ” ဟု ဆိုသည်။

ဟတ္ထကုက္ကုစ္စေန ။ ကုစ္ဆိတံ-စက်ဆုပ်အပ်စွာ + ကတံ-ပြုအပ်သော အမှုတည်း၊ကုကတံ-စက်ဆုပ်အပ်စွာ ပြုအပ်သော အမှု၊ ကုကတမေဝ-စက်ဆုပ်အပ်စွာ ပြုအပ်သော အမှုသည်ပင် + ကုက္ကုစ္စံ-မည်၏၊ သွတ္တ၌ ဏျပစ္စည်းသက်၍ တျကို စပြု, ဒွေဘော်လာ, ကတ၌ က၏ အကို ဥပြု၊ ဟတ္ထဿ-၏ + ကုက္ကုစ္စံ-စက်ဆုပ်အပ်စွာ ပြုအပ်သော အမှုတည်း၊ ဟတ္ထကုက္ကုစ္စံ-မှု၊ နပဲပင် ရှားစောင်းကြီးပင် စသည်တို့၏ ပင်လုံး၌လည်းကောင်း, ထန်းပင်၌ တည်သော ထန်းရွက်၌လည်းကောင်း စာရေးမှုပြုသော ရဟန်းသည် သက်သက် လက်ဆော့ရာ ရောက်၏၊ ထိလက်ဆော့မှုကို “ဟတ္ထကုက္ကုစ္စ” ဟု ခေါ်သည်။

သာမဏေရာနံ၊ တို့အား။ (ဒါတုံ၌ စပ်။) (တစ်နည်း) သာမဏေရာနံ၊ တို့သည်။ ပုပ္ဖံ၊ ကို။ ဩစိနန္တာနံ၊ ဆွတ်ခူးနေကြကုန်စဉ်။ သာခံ၊ သစ်ကိုင်းကို။ ဩနာ မေတွာ၊ ညွတ်စေ၍။ ဝါ၊ နှိမ်၍။ ဒါတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ထိုသို့ပင် အပ်ပါသော်လည်း။ တေဟိ ပုပ္ဖေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ (ရဟန်းနှိမ်ပေး၍ ရအပ်သော) ထိုပန်းတို့ဖြင့်။ ပါနီယံ၊ သောက်ရေကို။ န ဝါသေတဗ္ဗံ၊ မထုံစေထိုက်။
ပါနီယဝါသတ္တိကေန၊ သောက်ရေကို ထုံစေခြင်းကို အလိုရှိသော ရဟန်းသည်။ သာမဏေရံ၊ ကို။ ဥက္ခိပိတွာ၊ မြှောက် ပင့်၍။ ဩစိနာပေတဗ္ဗာနိ၊ ဆွတ်ခူးစေထိုက်ကုန်၏။
ဖလသာခါပိ၊ အသီးရှိသော သစ်ခက် (သစ်ကိုင်း) ကိုလည်း။ အတ္တနာ၊ ကိုယ်တိုင်။ ခါဒိတုကာမေန၊ စားလိုလတ် သော်။ န ဩနာမေတဗ္ဗာ၊ မညွတ်စေထိုက်။ ဝါ၊ နှိမ်မပေးထိုက်။
သာမဏေရံ ဥက္ခိ ပိတွာ, ဖလံ၊ ကို။ ဂါဟာပေတဗ္ဗံ၊ ယူစေခိုက်၏။
ယံကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဂစ္ဆံဝါ၊ ချုံကိုသော်လည်းကောင်း။ လတံဝါ၊ နွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း။ ဥပ္ပါဋေန္တေဟိ၊ နုတ်ကုန်သော။ သာမဏေရေဟိ၊ တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တူ။ ဂဟေဟွာ၊ ကိုင်၍။ အာကဍ္ဎိတုံ၊ ဆွဲငင်ခြင်းငှာ။ န ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ အနွယကား။ တေသံ၊ ထိုသာမဏေတို့၏။ ဥဿာဟ ဇနနတ္ထံ၊ အားတက်သရော ဖြစ်စေခြင်းအကျိုးငှာ။ အနာကဍ္ဎန္တေန၊ မဆွဲငင်ဘဲ။ ကဍ္ဎနာ ကာရံ၊ ဆွဲငင်ပုံအခြင်းအရာကို။ ဒဿန္တေန ဝိယ၊ ပြသကဲ့သို့။ (မဆွဲသော်လည်း ဆွဲနေပုံကို ပြလျက်။) အဂ္ဂေ၊ အဖျား၌။ ဂဟေတုံ၊ ကိုင်ခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ။
ယေသံ ရုက္ခာနံ၊ တို့၏။ သာခါ၊ အခက်သည်။ ရုဟတိ၊ (အပင်) ပေါက်၏။ တေသံ၊ ထို သစ်ပင်တို့၏။ သာခံ၊ အခက်ကို။ မက္ခိကာဗီဇနာဒီနံ၊ ယင်နှင် ယပ်အစရှိသည်တို့၏။ အတ္ထာယ၊ ငှာ။ (ဆွမ်းပွဲ စသည်၌ မလာအောင် ယင်ချောက်ဖို့ စသော အကျိုးငှာ။) ကပ္ပိယံ၊ ကပ္ပိမှုကို။ အကာရာပေတွာ၊ မပြုစေဘဲ။ (ကပ္ပိယံ ကရောဟိဟု ဆို၍ မကပ္ပိ ဘဲ။) ဂတိတံ၊ ယူအပ်သည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။) တစေဝါ၊ အခေါက်၌သော်လည်း ကောင်း။ ပတ္တေဝါ၊ အရွက်၌သော်လည်းကောင်း။ အန္တမသော၊ အားဖြင့်။ နခေနပိ၊ လက်သည်းဖြင့်သော်လည်း။ ဝိလိခန္တဿ၊ ရေးခြစ်သော ရဟန်း၏။ ဒုက္ကဋံ, (ဟော တိ။)
အလ္လသိင်္ဂိဝေရာဒီသုပိ၊ စိုသော ချင်း အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော။
ပန၊ ဆက်။ ကပ္ပိယံ၊ ကို။ ကာရာပေတွာ၊ ၍။ သီတလေ၊ အေးသော။ ပဒေသေ၊ အရပ်၌။ ထပိတဿ၊ ထားအပ်သော ချင်း၏။ မူလံ၊ သည်။ သစေ သဉ္ဇာယတိ၊ အံ့။ **တေဟိ ၊ပေ၊ န ဝါသေတဗ္ဗံ** ။ ။နဂိုနှိမ်ပေးတုန်းက မိမိအတွက် နှိမ်ပေးသော ကြောင့် ထိုပန်းတို့ဖြင့် သောက်ရေကို မွှေးအောင် မထုံစေထိုက်၊ နဂိုကပင် မိမိအတွက် မဟုတ်ဘဲ သာမဏေအတွက် နှိမ်ပေးလျှင်ကား သာမဏေအထံမှ ရအပ်သော ထိုပန်းတို့ဖြင့် သောက်ရေကို ထုံစေကောင်း၏။ [ပါနီယံ န ဝါသေတဗ္ဗန္တိ ဣဒံ အတ္တနော အတ္ထာယ နာမိတံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ ကေဝလံ အနုပသမ္ပန္နဿ အတ္ထာယ နာမိတေ ပန ပစ္ဆာ တတော လဘိတွာ န ဝါသေတဗ္ဗန္တိ နတ္ထိ၊-ဋီကာ။] (ဧဝံသတိ။) ဥပရိဘာဂေ၊ ၌။ ဆိန္ဒိတုံ ဝဋ္ဋတိ။
အင်္ကုရော၊ သည်။ သစေ။ ဇာယတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ။) ဟေဋ္ဌာဘာဂေ၊ ၌။ ဆိန္ိတုံ ဝဋ္ဋတိ။
မူလေစ၊ အမြစ်သည်လည်း ကောင်း။ နီလင်္ကုရေစ၊ ညိုသော အညွန့်သည်လည်းကောင်း။ ဇာတေ၊ ဖြစ်ပြီးလတ် သော်။ ဆိန္ဒိတုံ န ဝဋ္ဋတိ။
ဆိန္ဒတိဝါ ဆေဒါပေတိဝါတိ၊ ကား။ အန္တမသော, သမ္မုဉ္စနီသလာကာယပိ၊ တံမြက်စည်း၏ အတံဖြင့်သော်မှလည်း။ တိဏာနိ၊ တို့ကို။ ဆိန္ဒိဿာမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ဘူမိံ၊ ကို။ သမ္မဇ္ဇန္တော၊ ပွတ်တိုက်ကာ တံမြက်လှည်းလျက်။ သယံ ဝါ၊ ကိုယ်တိုင်မူလည်း။ ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်အံ့။ အညေနဝါ၊ အခြားသူသည်မူလည်း။ ဝါ၊ ကို မူလည်း။ ဆေဒါပေတိ၊ ဖြတ်စေအံ့။
ဘိန္ဒတိဝါ ဘေဒါပေတိဝါတိ၊ ကား။ အန္တမ သော၊ အားဖြင့်။ စင်္ကမန္တောပိ၊ စင်္ကြန်သွားလျက်လည်း။ ဆိဇ္ဇနကံ၊ ပြတ်တတ်သော (မြက်စသော) အရာဝတ္ထုသည်။ ဆိဇ္ဇတု၊ ပြတ်ပစေ။ ဘိဇ္ဇနကံ၊ ပျက်တတ်သော (မြေကြီးစသော) အရာဝတ္ထုသည်။ ဘိဇ္ဇတု၊ ပျက်ပစေ။ စင်္ကမိတဋ္ဌာနံ၊ စင်္ကြန်သွား အပ်သော အရပ်ကို။ ဒဿေဿာမိ၊ ပြအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေ့ဆော်၍။ ပါဒေဟိ၊ ခြေတို့ဖြင့်။ အက္ကမန္တော၊ နင်းလျက်။ (ခတ်ဖိဖိနင်းလျက်။) တိဏဝလ္လိအာဒီဟိ၊ မြက်နွယ် အစရှိသည်တို့ကို။ သယံဝါ၊ မူလည်း။ ဘိန္ဒတိ၊ ဖျက်အံ့။ အညေနဝါ၊ မူလည်း။ ဘေဒါပေတိ၊ ဖျက်စေအံ့။
ဟိ၊ မှန်။ တိဏံဝါ၊ ကိုသော်လည်း ကောင်း။ လတံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။ ဂဏ္ဌိံ၊ အထုံးကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုစဉ်။ သစေပိ ဘိဇ္ဇတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ပျက်အံ့။ (ပျက်ဖွယ်ရှိအံ့။) (ဧဝံသတိ။) ဂဏ္ဌိပိ၊ အထုံးကိုလည်း။ န ကာတဗ္ဗာ၊ ထိုက်။
ပန၊ ဆက်။ တာလရုက္ခာဒီသု၊ ထန်းပင် အစရှိသည်တို့၌။ စောရာနံ၊ ခိုးသူတို့၏။ အနာရုဟဏတ္ထာယ၊ မတက်နိုင်ခြင်းအကျိုးငှာ။ ဒါရုမက္ကဋကံ၊ သစ်သားမျောက် လက်ကို။ (မျောက်၏ လက်သဏ္ဌာန်ပြုအပ်သော သစ်သားကို။) အာကာဋေန္တိ၊ စိုက်နှက်တတ်ကြကုန်၏။ ကဏ္ဍကေ၊ ဆူးတို့ကို။ ဗန္ဓန္တိ၊ ဖွဲ့ချည်ထားတတ်ကြကုန်၏။ ဘိက္ခုဿ၊ ၏။ ဧဝံ၊ သို့။ ကာတုံ, န ဝဋ္ဋတိ။
ဒါရူမက္ကဋကော၊ သစ်သားမျောက်လက် သည်။ ရုက္ခေ၊ ၌။ အလ္လီနမတ္တောဝ၊ ကပ်ငြိကာမျှသည်သာ။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ။) ရုက္ခံ၊ ကို။ န ပီဠေတိ၊ မနှိပ်စက်။ ဝဋ္ဋတိ။
ရုက္ခံ၊ ကို။ ဆိန္ဒ၊ ဖြတ်လိုက်လော။ လတံ၊ ကို။ ဆိန္ဒ။ ကန္ဒံ၊ သစ်အုကို။ ဥပ္ပါဋေဟိ၊ နုတ်လိုက်လော။ ဣတိဝါ၊ သော်လည်း ကောင်း။ မူလံ၊ သစ်မြစ်ကို။ ဥပ္ပါဋေဟိ၊ နုတ်လိုက်လော။ ဣတိဝါ၊ သော်လည်း ကောင်း။ ဝတ္တုမ္ပိ၊ ပြောဆိုခြင်းငှာလည်း။ ဝဋ္ဋတိ။ (ကသ္မာ၊ နည်း။) အနိယမိတတ္တာ၊ မည်သည့်သစ်ပင် စသည်ဟု မသတ်မှတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
နိယမေတွာ ပန၊ သတ်မှတ်၍ကား။ ဣမံ ရုက္ခံ၊ ကို။ ဆိန္ဒ၊ ဖြတ်လော။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားသည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝတ္တုံ၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ။ န ဝဋ္ဋတိ။
နာမံ၊ အမည်ကို။ ဂဟေတွာပိ၊ ယူ၍လည်း။ အမ္ဗရုက္ခံ၊ သရက်ပင်ကို။ ဆိန္ဒ၊ လော။ စတုရဿဝလ္လိံ၊ ကြာဟင်းနွယ်ပင်ကို။ ဘိန္ဒ၊ ဖျက်လော။ အာလုဝကန္ဒံ၊ ပြိန်းတုကို။ ဥပ္ပါ ဋေဟိ၊ နုတ်လော။ မုဉ္ဇတိဏံ၊ ဖြူဆံမြက်ကို။ ဥပ္ပါဋေဟိ။ အသုကရုက္ခစ္ဆလ္လိံ၊ ထို မည်သော သစ်ပင်၏ အခွံကို။ ဥပ္ပါဋေဟိ၊ ခွာလော။ ဣတိ အာဒိဝစနမ္ပိ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားသည်လည်း။ အနိယမိတမေဝ၊ မသတ်မှတ်အပ်သော စကား သည်ပင်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်။ ဣမံ အမ္ဗရုက္ခံ၊ ကို။ (ဆိန္ဒ။) ဣတိ အာဒိဝစနမေဝ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားသည်သာ။ နိယမိတံနာမ၊ သတ်မှတ်အပ်သော စကား မည်၏။ တံ၊ ထိုစကားသည်။ ဝါ၊ ကို။ (ဝတ္တုံ။) န ဝဋ္ဋတိ။
ပစတိဝါ ပစာပေတိဝါတိ၊ ကား။ အန္တမသော၊ အားဖြင့်။ ပတ္တမ္ပိ၊ သပိတ်ကို လည်း။ ပစိတုကာမော၊ ဖုတ်လိုသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍)။ တိဏာဒီနံ၊ မြက်အစရှိသည် တို့၏။ ဥပရိ၊ အထက်၌။ သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေ့ဆော်၍။ အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။ ကရော န္တော၊ ပြုလျက်။ (မီးထည့်လျက်။) သယံဝါ၊ မူလည်း။ ပစတိ၊ မီးတိုက်အံ့။ အညေနဝါ၊ မူလည်း။ ပစာပေတိ၊ မီးတိုက်စေအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့အစရှိသော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော စကားကို။ ပထဝီခဏနသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေန, ဝေဒိတဗ္ဗံ။
ပန၊ ဆက်။ အနိယမေတွာ၊ မသတ်မှတ်မူ၍။ မုဂ္ဂေ၊ ပဲနောက်တို့ကို။ ပစ၊ ချက်လော။ မာသေ၊ ပဲကြီးတို့ကို။ ပစ၊ ချက်လော။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားသည်။ ဝတ္ထုံ ဝဋ္ဋတိ။
ဣမေ မုဂ္ဂေ၊ ဤပဲနောက်တို့ကို။ ပစ, ဣမေ မာသေ, ပစ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဝတ္ထုံ န ဝဋ္ဋတိ။
အနာပတ္တိ ဣမံ ဇာနာတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။ (ဧဝမတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၌ စပ်။) ဣမံ မူလဘေသဇ္ဇံ၊ ဤအမြစ်ဆေးကို။ ဇာန၊ သိလော။ [ဇာနအတွက် တစ်ခုတည်းဖြစ်သောကြောင့် ဝါ မပါရ။] ဣမံ မူလံ၊ ကို။ ဒေဟိ၊ လော။ ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဣမံ ပဏ္ဏံ၊ ကို။ ဒေဟိ၊ လော။ ဣတိဝါ၊ လည်း ကောင်း။ ဣမံ ရုက္ခံ၊ ကို။ အာဟရ၊ လော။ ဣတိဝါ၊ လည်းကောင်း။ ဣမံ လတံ၊ ကို။ အာဟရ၊ လော။ ဣတိဝါ၊ လည်းကောင်း။ ဣမိနာ ပုပ္ဖေန၊ ဖြင့်။ အတ္ထော၊ အလိုရှိ၏။ ဣတိဝါ။ ပေ။ ဣမံ ရုက္ခံ၊ ကို။ ကပ္ပိယံ၊ အပ်သည်ကို။ ကရောဟိ၊ လော။ (တစ်နည်း) ကပ္ပိယံ ကရောဟိ၊ ကပ္ပိစမ်းလော။ ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း ။ ပေ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏။
ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်း အရှည်ရှိသော ဇာန,ဒေဟိ စသည်ကို ပြောဆိုခြင်းဖြင့်။ ဘူတဂါမပရိမောစနံ၊ ဘူတဂါမ်အဖြစ်မှ လွတ်စေ ခြင်းသည်။ ဝါ၊ ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဘူတဂါမ်အဖြစ်မှ လွတ်စေခြင်းကို ပြုအပ်ပြီး ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ပရိဘုဉ္ဇန္တေန၊ သုံးဆောင် လိုသော ရဟန်းသည်။ ဗီဇဂါမပရိမောစနတ္ထံ၊ ဗီဇဂါမ်အဖြစ်မှ လွတ်စေခြင်း အကျိုးငှာ။ ပုန၊ တစ်ဖန်။ ကပ္ပိယံ၊ ကပ္ပိမှုကို။ ကာရေတဗ္ဗံ၊ ပြုစေထိုက်၏။ **ဘူတဂါမပရိမောစနံ ကတံ** ။ ။“ဣမံ မူလဘေသဇ္ဇံ ဇာန” စသည်ဖြင့် ရဟန်းက ပြောအပ်သော ဝစီပယောဂကြောင့် လူသာမဏေက နုတ်ခြင်း, ခုတ်ခြင်း စသည်ကို ပြုလျှင် ရဟန်းတို့မှာ အာပတ်မသင့်တော့၊ ထိုသို့ အာပတ်မသင့်အောင် ပြောခြင်းကိုပင် “ဘူတ ဂါမပရိမောစနံ ကတံ" ဟု ဆိုသည်။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤကပ္ပိယံ ကာရေတဗ္ဗံဟူသော စကားရပ်၌။ ကပ္ပိယကရဏံ၊ အပ်အောင်ပြုခြင်းကို။ ဣမိနာ သုတ္တာနုသာရေန၊ ဤပါဠိတော်ကို အစဉ်လိုက် သဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ (ကိံ)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဂ္ဂိပရိဇိတံ၊ မီးဖြင့် ထက်ဝန်းကျင် ညှဉ်းဆဲအပ်, ကပ္ပိအပ်သော အသီးလည်းကောင်း။ သတ္တပရိဇိတံ= ဓားဖြင့် ထက်ဝန်း ကျင် ညှဉ်းဆဲအပ်, ကပ္ပိအပ်သော အသီးလည်းကောင်း။ ခနပရိဇိတံ၊ လက်သည်း ဖြင့် ထက်ဝန်းကျင် ညှဉ်းဆဲအပ်, ကပ္ပိအပ်သော အသီးလည်းကောင်း။ အဗီဇံ၊ ဗီဇ မဟုတ်သော အသီးလည်းကောင်း။ ဝါ၊ နုသော အစေ့ရှိသော အသီးလည်း ကောင်း။ (မျိုးစေ့အဖြစ်သို့ မရောက်သေးသော နုသော အစေ့တည်း။) ပဉ္စမံ၊ ၅ ခုမြောက်ဖြစ်သော။ နိဗ္ဗဋ္ဋဗီဇမေဝ၊ ထုတ်အပ်ပြီးသော အစေ့ရှိသော အသီးသာလျှင် လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ပဉ္စဟိ၊ ၅ ပါးကုန်သော။ သမဏကပ္ပေဟိ၊ ရဟန်းတို့၏ အသုံး အနှုန်းတို့ဖြင့်။ ဖလံ၊ အသီးကို။ ပရိဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ အနုဇာနာမိ၊ ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ (ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။)

တတ္ထ၊ ထို ၅ ပါးတို့တွင်။ အဂ္ဂိပရိဇိတန္တိ ပဒဿ၊ အဂ္ဂိပရိဇိတံဟူသော ပုဒ်၏။ အဂ္ဂိနာ၊ ဖြင့်။ (ကပ္ပိယကာရကေန၊ အပ်အောင်ပြုတတ်သူသည်။)

ဣမိနာ သုတ္တာနုသာရေနံ ။ ။ပါဠိတော်၌ ကပ္ပိအပ်သော အသီးတို့ကိုသာ တိုက် ရိုက် ပြ၏၊ ကပ္ပိပုံကို တိုက်ရိုက် မပြ၊ ဤသို့ကပ္ပိပုံကို တိုက်ရိုက် မပြသော်လည်း ပါဠိတော်ကို အစဉ်လိုက်၍ ကြည့်က မီးဖြင့် ကပ္ပိရကြောင်း, ဓား, လက်သည်းတို့ဖြင့် ကပ္ပိရကြောင်းကို လည်းကောင်း, နုသော အစေ့ရှိသော အသီး စားသောအခါ အစေ့ကို ထုတ်၍ ပစ်ရသော အသီးများ၏ အလိုလို ကပ္ပိပြီးဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း သိနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် “ဣမိနာ သုတ္တေန” ဟု မဆိုဘဲ “ဣမိနာ သုတ္တာနုသာရေန” ဟု ဆိုသည်။

ပဉ္စဟိ သမဏကပ္ပေတိ ။ ။အဘိဓာန်၌.ကပ္ပသဒ္ဒါ၏ အနက်များစွာတို့တွင် သမဏ ဝေါဟာရ (ရဟန်းတို့၏ -အသုံးအနှုန်း) ဟူသော အနက်တစ်မျိုး ပါရှိ၏၊ သစ်သီးကို မီးဖြင့် တို့ရုံမျှဖြင့် ထိုမျိုးစေ့ ပျက်မသွားနိုင်၊ သို့သော် ဤကဲ့သို့ မီးဖြင့်တို့လိုက်လျှင် (ကပ္ပိလိုက်လျှင်) ရဟန်းတို့အား သုံးစားကောင်း၏ဟူသော အခေါ်အဝေါ် တစ်မျိုးဖြစ်၏၊ ထိုအခေါ် အဝေါ် ကိုပင် “သမဏကပ္ပ” ဟု ခေါ်သည်။

ဋီကာ ။ ။ပဉ္စဟိ သမဏကပ္ပေဟီတိ ပဉ္စဟိ သမဏဝေါဟာရေဟိ၊ ကိဉ္စာပိ ဟိ ဗီဇာနံ အဂ္ဂိနာ ဖုဋ္ဌမတ္တေန, နခါဒီဟိ ပိလိခနမတ္တေနစ အဝိရုဠှီဓမ္မတာ န ဟောတိ၊ တထာပိ ဧဝံကတေယေဝ သမဏာနံ ကပ္ပတီတိ အဂ္ဂိပရိဇိတာဒယော သမဏဝေါဟာရာနာမ ဇာတာ၊ တသ္မာ တေဟိ သမဏဝေါဟာရေဟိ ကရဏဘူတေဟိ (ကရိုဏ်းအနက်ဖြစ်သော ထိုသမဏ ဝေါဟာရတို့ဖြင့်) ဖလံ ပရိဘုဉ္စိတုံ အနုဇာနာမီတိ အဓိပ္ပာယော၊ အဗီဇာနိဗ္ဗဋ္ဋဗီဇာနိပိ သမဏာနံ ကပ္ပန္တီတိ ပညတ္တပဏ္ဏိဘာဝတော သမဏဝေါဟာရာ ဣစ္စေဝ သင်္ခံ ဂတာနိ။

ပရိဇိတံ ။ ။ဇိတံ၌ ဟိံသာအနက်ဟော ဇိရိဓာတ် ကြံပါ၊ ပရိဇိရီယိတ္ထ-ထက်ဝန်းကျင် ညှဉ်းဆဲအပ်ပြီ၊ ဣတိ ပရိဇိတံ၊ အဘိဘူတံသည် ပရိဇိတံ၏ သဒ္ဓတ္ထဖွင့်တည်း၊ ဒဍ္ဎံ ဆိန္နံ ဝိဒ္ဓံတို့ကား အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်တည်း။

ပရိဇိတံ၊ ထက်ဝန်းကျင် ညှဉ်းဆဲအပ်သော။ အဓိဘူတံ၊ လွှမ်းမိုး အပ်သော။ (အဂ္ဂိနာ၊ သည်။) ဒဍ္ဎံ၊ လောင်အပ်သော။ ဖုဋ္ဌံ၊ ထိအပ်သော အသီးတည်း။ ဣတိ အတ္တော၊ ကို။ (ဒဋ္ဌဗ္ဗော။)
သတ္ထပရိဇိတန္တိ ပဒဿ၊ ၏။ သတ္ထေန၊ ဓားဖြင့်။ ပရိဇိတံ၊ သော။ အဓိဘူတံ၊ သော။ ဆိန္နံ၊ ဖြတ်အပ်သော။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ ဝိဒ္ဓံ၊ ထိုး ဖောက်အပ်သော အသီးတည်း။ ဣတိ အတ္ထာ (ဒဋ္ဌဗ္ဗော။)
နခပရိဇိတေ၊ လက် သည်းဖြင့် ထက်ဝန်းကျင် ညှဉ်းဆဲအပ်သော အသီး၌။ ဧသနယော၊ တည်း။
အဗီဇ နိဗ္ဗဋ္ဋဗီဇာနိ၊ ဗီဇ မဟုတ်သော အသီး, ထုတ်အပ်ပြီးသော အစေ့ရှိသော အသီးတို့ သည်။ သယမေဝ၊ အလိုလိုသာလျှင်။ (မကပ္ပိဘဲသာလျှင်။) ကပ္ပိယာနိ၊ အပ်ကုန်၏။
အဂ္ဂိနာ၊ ဖြင့်။ ကပ္ပိယံ၊ ကပ္ပိမှုကို။ ကရောန္တေန၊ ပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (လူ သာမဏေသည်။) ကဋ္ဌဂ္ဂိဂေါမယဂ္ဂိအာဒီသု၊ ထင်းမီး, နွားချေးမီး အစရှိသော မီး တို့တွင်။ ယေနကေနစိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသော မီးဖြင့်။ အန္တမသော၊ အောက် ထစ်ဆုံးအားဖြင့်။ အာဒိတ္တေန၊ လွန်စွာ တောက်လောင်သော။ ဝါ၊ ရဲရဲငြိသော။ လောဟခဏ္ဍေနပိ၊ သံ၏ အပိုင်းအစဖြင့်သော်လည်း။ ကပ္ပိယံ၊ ကပ္ပိမှုကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုနိုင်၏။
တဉ္စ၊ ထိုကပ္ပိမှုကိုလည်း။ (ကာတဗ္ဗံ၌ စပ်။) ဧကဒေသေ၊ တစ်ခုသော အစိတ်အပိုင်း၌။ ဖုသန္တေန၊ ထိလျက်။ ကပ္ပိယန္တိ၊ ကပ္ပိယံဟူ၍။ ဝတွာဝ၊ ဆိုပြီး၍ သာလျှင်။ ဝါ၊ ဆိုပြီးလျှင် ပြီးခြင်းသာလျှင်။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုရာ၏။

သတ္ထေန၊ ဓားစသော လက်နက်ဖြင့်။ (ကပ္ပိယံ၊ ကို။) ကရောန္တေန၊ ပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ယဿကဿစိ၊ အမှတ်မရှိ တစ်စုံတစ်ခုသော။ လောဟမယသတ္ထဿ၊ ကြေး, သံဖြင့် ပြုအပ်သော လက်နက်၏။ အန္တမသော၊ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့်။ သူစိနခစ္ဆေဒနာနမ္ပိ၊ အပ်, လက်သည်းလှီးဓားငယ်တို့၏လည်း။ တုဏ္ဍေနဝါ၊ အဦးဖြင့်သော်လည်းကောင်း။

ကပ္ပိယန္တိ ဝတွာဝ ။ ။ဤဝါကျ၌ ရဟန်းက “ကပ္ပိယံ ကရောဟိ” ဟု ဆိုရမည်ဟု မပါ၊ သို့သော် အထက်၌ “ပရိဘုဉ္ဇန္တေန ၊ပေ၊ ကပ္ပိယံ ကာရေတဗ္ဗံ" ဟု ဆိုရမည်ဟု ရဟန်း၏ ပြုရမည့်လုပ်ငန်းကို ပြထားသောကြောင့် ကပ္ပိခါနီး၌ ရဟန်းက “ကပ္ပိယံ ကရောဟိ” ဟု ဆိုရဦးမည်၊ ထို “ကပ္ပိယံ ကရောဟိ, ကပ္ပိယံ ဘန္တေ” ဟူသော စကားကို ပါဠိဘာသာဖြင့် ဖြစ်စေ, မြန်မာဘာသာ စသော အခြားဘာသာဖြင့်ဖြစ်စေ ဆို၍ ကပ္ပိနိုင်သည်။

ဋီကာ ။ ။“ကပ္ပိယ”န္တိ ဝတွာဝ ကာတဗ္ဗန္တိ ယော (လူသာမဏေသည်) ကပ္ပိယံ ကရောတိ၊ တေန ကတ္တဗ္ဗာကာရသေဝ ဝုတ္တတ္တာ ဘိက္ခုနာ အဝုတ္တေပိ ကာတုံ ဝဋ္ဋတီတိ န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ “ပုန ကပ္ပိယံ ကာရေတဗ္ဗန္တိ ကာရာပနဿ ပဌမမေဝ ကထိတတ္တာ ဘိက္ခုနာ “ကပ္ပိယံ ကရောဟီ” တိ ဝုတ္တေယေဝ အနုပသမ္ပန္နေန “ကပ္ပိယံ” ဝတွာ အဂ္ဂိပရိဇိတာဒိ ကာတဗ္ဗန္တိ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ “ကပ္ပယ”န္တိ ဝစနံ ပန ယာယကာယစိ ဘာသာယ ဝတ္ထုံ ဝဋ္ဋတီတိ ၀ဒန္တိ၊ “ကပ္ပိယ”န္တိ ဝတွာဝ ကာတဗ္ဗန္တိ ဝစနတော ပဌမံ ကပ္ပယန္တိ ဝတွာ ပစ္ဆာ အဂ္ဂိအာဒိနာ ဖုသနာဒိ ကာတဗ္ဗန္တိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ပဌမံ အဂ္ဂိံ နိက္ခိပိတွာ နခါဒိနာဝါ ဝိဇ္ဈိတွာ တံ အနုဒ္ဓရိတွာဝ ကပ္ပိယန္တိ ဝတ္တုမ္ပိ ဝဋ္ဋတီတိ ဝဒန္တိ။

ဓာရာယဝါ၊ အသွားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ဆေဒံဝါ၊ ဖြတ်ခြင်းကိုသော်လည်း ကောင်း။ ဝါ၊ ဖြတ်အပ်ရာကိုလည်းကောင်း။ ဝေဓံဝါ၊ ထိုးဖောက်ခြင်းကိုသော်လည်း ကောင်း။ ဝါ၊ ထိုးဖောက်အပ်ရာကိုသော်လည်းကောင်း။ ဒဿန္တေန၊ ပြလျက်။ ကပ္ပိယန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝတွာဝ၊ သာလျှင်။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုရာ၏။
နခေန၊ လက်သည်းဖြင့်။ ကပ္ပိယံ၊ ကို။ ကရောန္တေန၊ သည်။ ပူတိနခေန၊ ပုတ် သော လက်သည်းဖြင့်။ န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုရာ။
ပန၊ ဆက်ဦးအံ့။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏ လည်းကောင်း။ သီဟဗျဂ္ဃဒီပိမက္ကဋာနံ၊ ခြင်္သေ့, ကျား, သစ်, မျောက်တို့၏လည်း ကောင်း(တချို့စာ၌ “မက္ကဋာဒီနံ” ဟု အာဒိပါ၏။) သကုန္တာနံစ၊ ငှက်တို့၏လည်း ကောင်း။ နခါ၊ လက်သည်း ခြေသည်းတို့သည်။ တိခိဏာ၊ ထက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ တေဟိ၊ ထိုလက်သည်း ခြေသည်းတို့ဖြင့်။ (ကပ္ပိယံ။) ကာတဗ္ဗံ။
အဿ။ ပေ။ ဂေါရူပါဒီနံ၊ မြင်း, ကျွဲ ဝက်, သမင်, နွားအပေါင်း အစရှိသော သတ္တဝါတို့၏။ ခုရာ၊ ခွာတို့သည်။ အတိခိဏာ၊ မထက်ကုန်။ တေဟိ၊ ထိုခွာတို့ဖြင့်။ န ကာတဗ္ဗံ။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်။ (သမာနံ)ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။ အကတံ၊ ပြုအပ်ပြီး မဟုတ် သည်။ ဝါ၊ ပြုအပ်ရာ မရောက်သည်။ ဟောတိ။
ပန၊ ဆက်။ ဟတ္ထိနခါ၊ ဆင်တို့၏ လက်သည်း, ခြေသည်းတို့သည်။ ခုရာ၊ ခွာတို့သည်။ န ဟောန္တိ၊ မဟုတ်ကုန်။ တေဟိ၊ ထိုဆင်တို့၏ လက်သည်း ခြေသည်းတို့ဖြင့်။ (ကပ္ပိယံ ကာတုံ။) ဝဋ္ဋတိ။
ပန၊ ဆက်။ ယေဟိ၊ အကြင်လက်သည်း ခြေသည်းတို့ဖြင့်။ ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ တေဟိ၊ ထိုလက်သည်း ခြေသည်းတို့ဖြင့်။ (သာမည။) တတ္ထဇာတကေဟိပိ၊ ထိုလူစသော သတ္တဝါတို့၌ ဖြစ်သော လက်သည်း ခြေသည်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင်၍။ ဝါ၊ နုတ်၍။ ဂဟိတကေဟိပိ၊ ယူအပ်သော လက်သည်း ခြေသည်း တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ (ဝိသေသ။) ဆေဒံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။ ဝေဓံဝါ၊ ကို သော်လည်းကောင်း။ ဒဿေန္တေန၊ ပြလျက်။ ကပ္ပိယန္တိ ဝတွာဝ ကာတဗ္ဗံ။ [“ဆေဒံဝါ ဝေဓံဝါ” ဟု အရာထင်အောင် ခုတ်ဖို့ ထိုးဖို့ရန် ဆိုသောကြောင့် ဖြတ်ထားသဖြင့် တိုနေသော လက်သည်းဖြင့် မကပ္ပိရဟု သတိပြုပါ။]
တတ္ထ၊ ထိုသို့ကပ္ပိရာ၌။ ဗီဇာနံ၊ မျိုးစေ့တို့၏။ ပဗ္ဗတမတ္တော၊ တောင်အတိုင်း အရည်ရှိသော။ ဝါ၊ တောင်လောက်ကြီးသော။ ရာသိ၊ အစုအပုံသည်။ သစေပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်စေဦးတော့။ ရုက္ခသဟဿံ၊ အပင်တစ်ထောင်ကို။ **ဆေဒံဝါ ဝေဓံဝါ** ။ ။[ကပ္ပိယံ ကရောဟိ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပါတိမောက် ဘာသာ ဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]ထိုသို့ကပ္ပိရာ၌ ဓားစသည်ဖြင့် ကပ္ပိလျှင် ဖြတ်အပ်သော အရာကို အပ် စသည်ဖြင့် ကပ္ပိလျှင် ဖောက်အပ်သော အရာကို ထင်ရှားစေရမည်၊ ဝိမတိ၌ "တဉ္စ ဒွိဓာ အကတွာ (၂ ပိုင်း ပြတ်သွားအောင် မပြုဘဲ) ဆေဒန ဘေဒနမေဝ (ဖြတ်ရာ ထိုးဖောက်ရာ ကိုသာ) ဒဿေတဗ္ဗံ” ဟု ဆို၏၊ ကြံစသည်ကို ဓားဖြင့် ကပ္ပိရာ၌ ၂ ပိုင်း ပြတ်သွားခြင်းကြောင့် အပြစ်ရှိမည် မထင်ပါ။ ဆိန္ဒိတွာ၊ ၍။ ဧကာဗဒ္ဓံ၊ တစ်စပ်တည်း ဖွဲ့အပ်သည်ကို။ ကတွာဝါ၊ သော်လည်း ကောင်း။ ဥစ္ဆူနံ၊ ကြံတို့၏။ မဟာဘာရော၊ ကြီးစွာသော ဝန်ထုပ်, ဝန်ပိုးသည်။ ဝါ၊ ကို။ ဗန္ဓိတွာဝါ၊ ဖွဲ့၍သော်လည်းကောင်း။ ထပိတော၊ ထားအပ်သည်။ သစေပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်စေဦးတော့။ (ဧဝံသတိပိ၊ ဤသို့ပင်ဖြစ်ပါသော် လည်း။) ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုသော။ ဗီဇေဝါ၊ မျိုးစေ့ကိုသော်လည်းကောင်း။ (ဗီဇာနံ ပဗ္ဗတ မတ္တောကို ရည်ရွယ်သည်။) (ဧကိဿံ၊ တစ်ခုသော။) ရုက္ခသာခါယဝါ၊ သစ်ကိုင်းကို သော်လည်းကောင်း။ (ရုက္ခသဟဿံ၊ ပေ၊ ကတွာကို ရည်ရွယ်သည်။) (ဧကသ္မိံ၊ တစ်ချောင်းသော။) ဥစ္ဆုမှိဝါ၊ ကြံကိုသော်လည်းကောင်း။ ကပ္ပိယေ၊ ကပ္ပိအပ်သည်ကို။ ကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသည်။ ဝါ၊ ကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဥစ္ဆူစ၊ ကြံတို့သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒါရူနိစ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။ ဗဒ္ဓါနိ၊ ဖွဲ့အပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့။ (ကြံနှင့် သစ်သားတို့ကို တစ်စပ်ထည်း ရောစည်းထားသည်၊ ဟူလို။) ဥစ္ဆုံ၊ ကြံကို။ ကပ္ပိယံ၊ ကပ္ပိအပ်သည်ကို။ ကရိဿာမိ၊ ပြုအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ဒါရုံ၊ သစ်သားကို။ ဝိဇ္ဈတိ၊ ထိုးဖောက်မိအံ့။ (ကပ္ပိသော အားဖြင့် ထိုးဖောက်မိအံ့။) ဝဋ္ဋတိယေဝ၊ သာ။ [ဒါရုံ ဝိဇ္ဈတီတိ ဧတ္ထ ဇာနိတွာပိ ဝိဇ္ဈတိဝါ ဝိဇ္ဈာပေတိဝါ ဝဋ္ဋတိယေဝါတိ ဝဒန္တိ။ ဘတ္တသိတ္တေ ဝိဇ္ဈတီတိ ဧတ္ထာပိ ဧသေဝနယော။ နောက်၌ လာမည့် “ဘတ္တသိတ္တေ ဝိဇ္ဈတိ” ၌လည်း သိလျက် ကပ္ပိသူက ထိုးသည်ဖြစ်စေ, ကပို့ခိုင်းသော ရဟန်းက ထိုးစေသည်ဖြစ်စေ အပ်၏ ဟူလို။]
ပန၊ ဗျတိရိက်ကား။ ယာယ ရဇ္ဇုယာဝါ၊ အကြင်ကြိုးဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ယာယ ဝလ္လိယာဝါ၊ အကြင်နွယ်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ဗဒ္ဓါနိ၊ ဖွဲ့အပ် စည်းအပ် ကုန်သည်။ (ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။) တံ၊ ထိုကြိုး, သို့မဟုတ် နွယ်ကို။ သစေ ဝိဇ္ဈတိ၊ အကယ်၍ ထိုးဖောက်မိအံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဥစ္ဆုခဏ္ဍာနံ၊ ကြံအပိုင်းတို့ဖြင့်။ ပစ္ဆိံ၊ တောင်းကို။ ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။ (သစေ) အာဟာရန္တိ၊ အကယ်၍ ဆောင်ယူလာကုန်အံ့။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ခုသော။ ခဏ္ဍေ၊ အပိုင်း ကို။ ကပ္ပိယေ၊ ကပ္ပိအပ်သည်ကို။ ကတေ၊ ပြုပြီးသော်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသည်။ ကတမေဝ၊ ပြုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်။ **ဧကသ္မိံ ဗီစေ ပေ၊ ကတံ ဟောတိ** ။ ။ထိုသို့ကပ္ပိရာ၌ သစ်သီးစသော ဝတ္ထုက ရဟန်း၏ လက်ထည်း၌ ရှိနေမှ မဟုတ်, ထောင်ပုံရာပုံ ပုံထားသော အကပ်မခံရသေးသော သစ်သီးပုံ ကြံစည်းတို့ကိုလည်း ရဟန်းက လက်နှင့် မထိ မကိုင်ဘဲ “ကပ္ပိယံ ကရောဟိ" ဟု ဆိုလိုက်သောအခါ လူသာမဏေက တစ်စပ်တည်းနေသော သစ်သီးတစ်လုံးကို (ကြံတစ်ချောင်း ကို) “ကပ္ပိယံ ဘန္တေ” ဟု ဆို၍ ထိုးလိုက် ခုတ်လိုက်လျှင် အားလုံးကိုပင် ကပ္ပိပြီးဖြစ်တော့၏၊ တစ်ကြိမ်ကပို့ပြီးသော သစ်သီးများကို (အကပ်မခံရသေးလျှင်) နောက်နောက်ရက်များ၌လည်း ထပ်၍ မကပ္ပိတော့ဘဲ စားနိုင်သည်။ ဟောတိ။
မရီစပက္ကာဒီဟိ၊ ငရုပ်သီးမှည့် အစရှိသည် တို့ဖြင့်။ မိဿေတွာ၊ ရော၍။ ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။ (သစေ) အာဟရန္တိ၊ အကယ်၍ ဆောင်ယူလာကုန်အံ့။ (ဧဝံသတိ။) ကပ္ပိယံ ကရောဟီတိ၊ ကပ္ပိယံ ကရောဟိဟူ၍။ ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော်။ ဘတ္တသိတ္ထေ၊ ထမင်းလုံးတို့ကို။ သစေပိ ဝိဇ္ဈတိ၊ အကယ်၍ မူလည်း ထိုးမိအံ့။ (ဧဝံသတိပိ။) ဝဋ္ဋတိယေဝ၊ အပ်သည်သာ။
တိလတဏ္ဍုလာဒီသုပိ ဧသေဝနယော၊ တည်း။ (နှမ်းက နှမ်းဖြင့် ရောအပ်သော ဆန်အစရှိသည်တို့၌လည်း၊ အစိမ်းဖြစ်လျှင် အပင်ပေါက်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ကပ္ပိသောအခါ ဆန်ကို ထိုးမိ သော်လည်း အပ်သည်-ဟူလို။)
ပန၊ ဆက်။ ယာဂုယာ၊ ၌။ ပက္ခိတ္တာနိ၊ ထည့်အပ် သော ငရုပ်သီးမှည့် အစရှိသည်တို့သည်။ ဧကာဗဒ္ဓါနိ၊ တစ်စပ်ထည်း စပ်ကုန်သည်။ ဟုတွာ, န သန္တိဋ္ဌန္တိ၊ ကောင်းစွာ မတည်ကုန်။ တတ္ထ၊ ထိုငရုပ်သီးမှည့် ထည့်အပ်ရာ ယာဂု၌။ ဧကမေကံ၊ တစ်စေ့တစ်စေ့ကို။ ဝိဇ္ဈိတွာ၊ ထိုး၍။ ကပ္ပိယံ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗမေဝ၊ ပြုရာသည်သာ။ ဝါ၊ ပြုရမည်သာ။
ကပိတ္ထဖလာဒီနံ၊ သီးသီး အစရှိသည်တို့၏။ အန္တော၊ အတွင်း၌။ မိဉ္ဇံ၊ အနှစ်အဆန်သည်။ ကဋာဟံ၊ အခွံတည်းဟူသော ခွက်ကို။ မုဉ္စိတွာ၊ လွှတ်၍။ သဉ္စရတိ၊ လှည့်လည်နေအံ့။ ဘိန္ဒာပေတွာ၊ ခွဲစေ၍။ ကပ္ပိယံ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗံ။ (မိဉ္ဇံ၊ အနှစ်အဆန်သည်။ ကဋာဟေန၊ နှင့်။)
ဧကာဗဒ္ဓံ၊ တစ်စပ် ထည်း စပ်နေသည်။ (သစေ) ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) ကဋာဟေပိ၊ အခွံ၌ လည်း။ ကပ္ပိယံ၊ ကို။ ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ။ [ဘိန္ဒာပေတွာ ကပ္ပိယံ ကာရာပေတဗ္ဗန္တိ ဗီဇတော မုတ္တဿ ကဋာဟဿ ဘာဇနဂတိကတ္တာ ဝုတ္တံ။]
အသဉ္စိစ္စာတိ၊ ကား။ ပါသာဏာရုက္ခာဒီနိ၊ ကျောက်တုံး, သစ်တုံး အစရှိသည် တို့ကို။ ပဝဋ္ဋေန္တဿဝါ၊ လှိမ့်စဉ်သော်လည်းကောင်း။ သာခံ၊ သစ်ခက် (သစ်ကိုင်း) ကို။ ကဍ္ဎန္တဿဝါ၊ ဆွဲငင်စဉ်သော်လည်းကောင်း။ ကတ္တရဒဏ္ဍေန၊ တောင်ဝှေးဖြင့်။ ဘူမိံ၊ မြေကို။ ပဟရိတွာ၊ ပုတ်ခတ်၍။ ဂစ္ဆန္တဿဝါ၊ သွားစဉ်သော်လည်းကောင်း။ တိဏာနိ၊ မြက်တို့သည်။ ဆိဇ္ဇန္တိ၊ ပြတ်တတ်ကုန်၏။ တာနိ၊ ထိုမြက်တို့သည်။ (အသဉ္စိစ္စ ဆိန္နာနိနာမ၌ စပ်။) တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။ (အစ္ဆိန္နတ္တာ၌ စပ်။) ဆိန္ဒိဿာမိ၊ ဖြတ်အံ့။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့ကြံ၍။ သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့် တကွ စေ့ဆော်၍။ အစ္ဆိန္နတ္တာ၊ မဖြတ် အပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အသဉ္စိစ္စ ဆိန္နာနိနာမ၊ အသဉ္စိစ္စ ဆန္နတို့မည်သည်။ ဟောန္တိ။
ဣတိ၊ သို့။ အသဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့် တကွ မစေ့ဆော်မူ၍။ ဆိန္ဒန္တဿ၊ မတော် တဆ ဖြတ်မိသော ရဟန်း၏။ အနာပတ္တိ, (ဟောတိ။) **မရီစပက္ကာဒီဟိ** ။ ။ထမင်းသုတ်စသည် လုပ်သောအခါ ငရုပ်သီးမှည့် အစေ့ ပါလာလျှင် ကပ္ပိရမည်၊ ထိုသို့ကပ္ပိရာ၌ ငရုပ်သီးမှည့်စေ့ကို မထိုးမိဘဲ ဆွမ်းတစ်လုံးတို့ကို ထိုး၍ ကပ္ပိ လိုက်လျှင် အပ်တော့၏၊ လှော်ပြီး မဟုတ်သော နှမ်းစိမ်းပါလျှင်လည်း ကပ္ပိရမည်။ [မရီစပက္ကာဒီဟိ မိဿေတွာတိ ဧတ္ထ ဘတ္တသိတ္ထေ သမ္ဗန္ဓဝသေန ဧကာဗဒ္ဓတာ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ န ဖလာနံယေဝ အညမညံ သမ္ဗန္ဓဝသေန။]
အသတိယာတိ၊ ဟူသည်ကား။ အညဝိဟိတော၊ တစ်ပါးသော အာရုံ၌ ထား အပ်သော စိတ်ရှိသည်။ ဝါ၊ တစ်ပါးသော အာရုံကို နှလုံးသွင်းနေသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်း အရာကို။ ကထေန္တော၊ ပြောဆိုစဉ်။ ပါဒင်္ဂုဋ္ဌကေနဝါ၊ ခြေမဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ ဟတ္ထေနဝါ၊ လက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။ တိဏံဝါ၊ မြက်ကိုသော်လည်းကောင်း။ လတံဝါ၊ နွယ်ကိုသော်လည်းကောင်း။ ဆိန္ဒန္တော၊ ဖြတ်လျက်။ တိဋ္ဌတိ၊ တည်အံ့။ ဧဝံ၊ သို့။ အသတိယာ၊ သတိကင်းသဖြင့်။ ဝါ၊ အမှတ်တမဲ့။ ဆိန္ဒန္တဿ၊ ဖြတ်မိသော ရဟန်း ၏။ အနာပတ္တိ, (ဟောတိ။)
အဇာနန္တဿာတိ၊ ဟူသည်ကား။ ဧတ္ထ အဗ္ဘန္တရေ၊ ဤအတွင်း၌။ (ဤစည်းရိုး အတွင်း, ကောက်ရိုးပုံအတွင်း၌။ ဗီဇဂါမော၊ ဗီဇဂါမ်သည်။ အတ္ထိ။) ဣတိဝါ၊ ဤသို့ သော်လည်းကောင်း။ ဘူတဂါမော၊ သည်။ (အတ္ထိ။) ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ ဆိန္ဒာမိ၊ ငါ ဖြတ်နေ၏။ ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ (ဗီဇဂါမ် ရှိ၏ သို့မဟုတ် ဘူတဂါမ် ရှိ၏ဟု မသိခြင်းတစ်မျိုး, ငါ ဖြတ်နေ၏ဟု မသိခြင်း တစ်မျိုး ဤသို့အားဖြင့် မသိခြင်း ၂ မျိုးရှိသည်-ဟူလို။) ကေဝလံ၊ သိခြင်းမဖက် သက်သက်။ ဝတိယာဝါ၊ စည်းရိုး၌သော်လည်းကောင်း။ ပလာလ ပုဉ္ဆေဝါ၊ ကောက်ရိုးပုံ၌သော်လည်းကောင်း။ နိခါဒနံဝါ၊ ဆောက်ကိုသော်လည်း ကောင်း။ ခဏိတ္တိံဝါ၊ တူရွင်းကိုသော်လည်းကောင်း။ ကုဒါလံဝါ၊ ပေါက်တူးကိုသော် လည်းကောင်း။ သင်္ဂေါပနတ္ထာယ၊ လုံခြုံစေခြင်းအကျိုးငှာ။ ထပေတိ၊ ထားအံ့။ ဍယှ မာနဟတ္ထော၊ မီးလောင်အပ်သော လက်ရှိသည်။ (ဟုတွာ)။ ဝါ၊ ဖြစ်၍ သော်လည်း။ အဂ္ဂိံ၊ မီးကို။ ပါတေတိ၊ ကျစေအံ့။ ဝါ၊ ချပစ်လိုက်အံ့။ တတြ၊ ထိုသို့ဖြစ်ရာ၌။ တိဏာနိ၊ မြက်တို့ကို။ ဝါ၊ တို့သည်။ စေ ဆိဇ္ဇန္တိဝါ၊ အကယ်၍မူလည်း ပြတ်ကုန်အံ့။ စေ ဍယှန္တိ ဝါ၊ အကယ်၍မူလည်း မီးလောင်အပ်ကုန်အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) အနာပတ္တိ။
ပန၊ ဆက်။ မနုဿဝိဂ္ဂဟပါရာဇိကဝဏ္ဏနာယံ၊ မနုဿဝိဂ္ဂဟ ပါရာဇိကသိက္ခာ ပုဒ်၏ အဖွင့်၌။ သဗ္ဗအဋ္ဌကထာသု၊ အလုံးစုံသော အဋ္ဌကထာတို့၌။ (ဝုတ္တံ၌ စပ်။) “ဘိက္ခု၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ ရုက္ခေနဝါ၊ သစ်ပင်သည်သော်လည်း။ အဇ္ဈောတ္ထဋော၊ လွှမ်းဖိ အပ်သည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ ဩပါတေဝါ၊ တွင်း၌မူလည်း။ ပတိတော၊ ကျနေ သည်။ (သစေ ဟောတိ။) ရုက္ခံ၊ ကို။ ဆိန္ဒိတွာဝါ၊ ဖြတ်၍သော်လည်းကောင်း။ ဘူမိံ၊ ကို။ ခဏိတွာဝါ၊ တူး၍သော်လည်းကောင်း။ နိက္ခမိတုံ၊ ထွက်ခြင်းငှာ။ သက္ကာစ၊ တတ်ကောင်းသည်လည်း။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) ဇီဝိတဟေတုပိ၊ အသက်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်သော်မှလည်း။ အတ္တနာ၊ ကိုယ်တိုင်။ န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။
ပန၊ ကား။ အညေန၊ သော။ ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ဘူမိံ ခဏိတွာဝါ ရုက္ခံ ဆိန္ဒိတွာဝါ, အလ္လရုက္ခတော၊ စိုသော သစ်ပင်မှ။ ဒဏ္ဍကံ၊ ဒုတ်ကို။ ဆိန္ဒိတွာဝါ,တံ ရုက္ခံ၊ ကို။ ပဝဋ္ဋေတွာ၊ လိမ့်စေ၍။ ဝါ၊ လှိမ့်၍။ နိက္ခာမေတုံ၊ ထွက်စေခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ။ အနာပတ္တိ၊ အာပတ် မသင့်။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုတ္တံ။
တတ္ထ၊ ထိုသို့ဆိုအပ်ရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ န ဒိဿတိ၊ မတွေ့မြင်အပ်။
အနုဇာနာမိ ၊ ပေ၊ ကာတုန္တိ ဣဒံ ဧကမေဝ သုတ္တံ ပန၊ အနုဇာနာမိ ၊ပေ၊ ကာတုံဟူသော ဤတစ်သုတ်ကိုကား။ ဒိဿတိ၊ တွေ့ အပ်၏။ [ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒဝဍာဟေ၊ တောမီးသည်။ ဍယှမာနေ၊ လောင်လတ်သော်။ ပဋဂ္ဂိံ၊ မီးကြိုကို။ ဒါတုံ၊ ပေးခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပရိတ္တံ၊ အရံ အတားကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာလည်းကောင်း။ အနုဇာနာမိ၊ ခွင့်ပြုတော်မူ၏။]
ဧတဿ၊ ဤသုတ်အား။ အနုလောမံ၊ လျော်သည်။ သစေ (ဟောတိ)၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) အတ္တနော၊ မိမိအား။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။ အညဿ၊ အခြားရဟန်း အား။ ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဣဒံ နာနာကရဏံ၊ ဤအသီးအခြား ပြုတတ်သော အထူးသည်။ ဝါ၊ ကို။ လဒ္ဓုံ၊ ရခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
အတ္တနော၊ ၏။ အတ္ထာယ၊ ငှာ။ ကရောန္တော၊ ပြုသော ရဟန်းသည်။ အတ္တသိနေဟေန၊ မိမိ၌ ချစ်ခြင်း ဟူသော။ အကုသလစိတ္တေနေဝ၊ အကုသိုလ်စိတ်ကြောင့်သာ။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ ပရော ပန၊ အခြားသူသည်ကား။ ကာရုညေန၊ သနားခြင်းကြောင့်။ ကရောတိ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အနာပတ္တိ။ ဣတိစေ၊ ဤသို့ဆိုအံ့။
ဧတမ္ပိ၊ ဤအကြောင်းသည် လည်း။ အကာရဏံ၊ သင့်မြတ်သော အကြောင်း မဟုတ်။ (ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့် နည်း။) ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ကုသလစိတ္တေနပိ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကြောင့်လည်း။ ဣမံ အာပတ္တိံ၊ ဤဘူတဂါမ်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းကြောင့် သင့်ရောက်အပ်သော အာပတ် သို့။ အာပဇ္ဇတိ= ရောက်၏။ တသ္မာ ဧတမ္ပိ အကာရဏံ။ (ပြန်လှည့်။)
ပန၊ ထိုသို့ပင် အကြောင်းကို မတွေ့မြင်အပ်ပါသော်လည်း။ သဗ္ဗအဋ္ဌကထာသု၊ တို့၌။ ဝုတ္တတ္တာ၊ တစ်ညီတစ်ညွတ်ထည်း ဆိုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပဋိသေဓေတုံ၊ တားမြစ် ခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ ဧတ္ထ၊ ဤရှေးအဋ္ဌကထာတို့၏ စကား၌။ ယုတ္တိ၊ သင့်သော အကြောင်းကို။
ဂဝေသိတဗ္ဗာ၊ ရှာမှီးထိုက်၏။
အဋ္ဌကထာစရိယာနံ၊ အဋ္ဌကထာဆရာတို့၏ အပေါ်၌။ သဒ္ဓါယဝါ၊ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့်သော်လည်း။ ဂန္တဗ္ဗံ၊ ဆုံးဖြတ်ချက် ချထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
သေသံ ဥတ္တာနမေဝ ။ ပေ။ တိဝေဒနံ၊ ၏။ ဣတိ၊ တည်း။
**ပဋဂ္ဂိံ** ။ ။အဝေးမှ လောင်လာသော မီးသည် လောင်စာရှိသမျှ လိုက်၍ လောင်မည် သာ၊ တောကျောင်းအနီးမှ တောကို ကြိုတင်၍ မီးရှို့ထားလျှင် လောင်စာ မရှိသောကြောင့် ကျောင်းထိအောင် မလောင်နိုင်တော့၊ ထိုသို့တောမီး၏ ကျောင်းထိအောင် လောင်၍ မလာဖို့ရာ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေအားဖြင့် ကြိုတင်၍ ရွှံ့အပ်သော မီးကို “ပဋိ + အဂ္ဂိ” ဟု ခေါ်သည်။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဘူတဂါမသိက္ခာပဒံ၊ တည်း။