အထ၊ ထိုအခါ၌။ ပါစိတ္တိယံ၊ ပါစိတ်အာပတ်သို့။ (အာပန္နော၊ ၏။) ဣတိဝါ၊ ဤသို့သော်လည်းကောင်း။

အညေနာညံ ။ ။“အညံ” အရ စောဒကပုဂ္ဂိုလ်က အပြစ်တင်လို၍ မေးအပ်သော စကားကို ယူ၊ ထိုစကားကို (အညေန အရ) မိမိဖြေဆိုအပ်သော စကားဖြင့် ဖုံးသည်၊ ဋီကာ၌ စကားကို ယူသော အဋ္ဌကထာနည်းအပြင် ကာရဏ (အကြောင်းကို) ယူသော နည်းကိုလည်း ပြသေး၏၊ စောဒကပုဂ္ဂိုလ်က အပြစ်တင်ခြင်း၏ အကြောင်းကို တစ်ပါးသော အကြောင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်း၏-ဟူလို။

ပဋိစရတိ ။ “ပဋိသည် ပဋိစ္ဆာဒနအနက်ဟော၊ စရဓာတ်သည် ဖြစ်ခြင်းအနက် ဟော” ဟု ဋီကာ၌ သဒ္ဒတ္ထ ဖွင့်၏၊ ဤအလို “ပဋိစရတိ-ဖုံးလွှမ်းသောအားဖြင့် ဖြစ်၏” ဟု ပေး၊ ပဋိစ္ဆာဒေတိ အဇ္ဈောတ္ထရတိတို့ကား အဓိပ္ပာယတ္ထဖွင့်၊ တစ်နည်း-“ဓာတူနံ အနေကတ္ထ တ္တာ" နှင့် အညီ “စရဓာတ်သည်ပင် ပဋိစ္ဆာဒနအနက်ဟောတည်း” ဟုလည်း တစ်နည်း ဖွင့်၏၊ ဤအလို ပဋိစ္ဆာဒေတိ အဇ္ဈောတ္ထရတိသည် သဒ္ဒတ္ထပင်တည်း၊ လောက၌ ဖုံးခြင်းသည် အဝတ်စသည်ဖြင့် အပေါ်၌ လွှမ်းခြင်းဖြစ်ရကား ပဋိစ္ဆာဒေတိကိုပင် အဇ္ဈောတ္ထရတိဟု ပရိ ယာယ် ထပ်ဖွင့်သည်။

ဒုက္ကဋံ၊ သို့။ (အာပန္နော၊ ၏။) ဣတိဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုအပ် သော်။ ဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုကို။ ပုစ္ဆန္တော၊ မေးလိုသည်။ (ဟုတွာ။) အဟံ၊ သည်။ ကိသ္မိံ၊ အဘယ် ဝတ္ထုကြောင့်။ (အာပတ္တိံ၊ သို့။) အာပန္နော၊ ရောက်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဝဒတိ၊ ပြောပြန်၏။