၂၂၁။
တတိယသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
နခေါ၊ ပေ၊ ကရောန္တီတိ၊
ကား။
ယေန နိယာမေန၊ အကြင်အမှတ်အသားဖြင့်။
ဣမေ မနုဿာ၊ တို့သည်။
သက္ကစ္စံ၊ ရိုရို သေသေ။
ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။
ကရောန္တိ၊ ပြုကြကုန်၏။
တေန (နိယာမေန)၊ ကြောင့်။
ဣဒံ သာသနံဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခေ၊ ဘုရားအမှူးရှိသော။
သံဃေ၊ သံဃာ၌။
(မောဂ္ဂလ္လာန်အလို။)
ဝါ၊ အား။
(ကစ္စည်းအလို။)
ဣဒံ ဒါနံဝါ၊ ဤပေးလှူ ခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဩရကံ၊ ယုတ်ညံ့သည်။
နခေါ ဘဝိဿတိ၊ ဧကန်ဖြစ်လိမ့် မည် မဟုတ်။
ပရိတ္တံ၊ နည်းသည်။
လာမကံ၊ ယုတ်ညံ့သည်။
နေဝ ဘဝိဿတိ၊ ဧကန်ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
ဉာယတိ၊ သိအပ်၏။
ကိရပတိကောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ကိရောတိ (ဧတံ)၊ ကိရဟူသော ဤအမည်သည်။
တဿ ကုလပုတ္တဿ၊ ထိုအမျိုးသား၏။
နာမံ၊ တည်း။
ပန၊ ကား။
အာဓိပစ္စဋ္ဌေန၊ အကြီးအကဲ၏ အဖြစ်ဟူသော အနက်ကြောင့်။
ကိရပတိကောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
[ကိရောစ၊ ကိရမည်သူလည်း ဟုတ်၏။
သော + ပတိစ၊ အစိုးရသူလည်း ဟုတ်၏။
ဣတိ ကိရပတိ။
သမာသန္တကပစ္စည်းသက်။]
သော၊ ထိုကိရပတိကသည်။
ဣဿ ရော၊ အစိုးရသည်။
အဓိပတိ၊ အကြီးအကဲသည်။
(ဟုတွာ။)
မာသ၊ ပေ၊ နိယာမေန၊
လအမှတ်အသား, ဥတုအမှတ်အသား, နှစ်အမှတ်အသားဖြင့်။
ဝေတနံ၊ ရိက္ခာကို။
ဒတွာ၊ ၍။
ကမ္မကာရကေ၊ အလုပ်သမားတို့ကို။
ကမ္မံ၊ အလုပ်ကို။
ကာရေတိ ကိရ၊ ပြုစေသတတ်။
ဗဒရာ ပဋိယတ္တာတိ (ဣဒံ ဝစနံ)၊ ကို။
ဥပစာရဝသေန၊ လောကပြောရိုးဆိုစဉ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ယေန ၊ပေ၊ ဉာယတိ
။ ။ယထာကို “ယေန နိယာမေန”ဟု ဖွင့်သည်၊ ထိုယေန ကြောင့်၊ တေနဟု နိယမထည့်ပေးရသည်၊ တေနသည် ဉာပကဟိတ်ဖြစ်၍ စပ်ပုဒ်လည်း တိုက်ရိုက် မပါသောကြောင့် “ဉာယတိ”ဟု ကြိယာထည့်၍ ဖွင့်သည်။
ဥပစာရဝသေန ။ ။ဆီးသီးသာမက အခြားသော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်များကိုလည်း စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်၏၊ သို့သော် ပြောရိုးအတိုင်း ဆီးသီးကို မှတ်သား၍ ဥပလက္ခဏနည်းအားဖြင့်“ဗဒရာ ပဋိယတ္တာ”ဟု လျှောက်သည်။ [ဥပစာရဝသေနာတိ ဝေါဟာရဝသေန၊ ဥပလက္ခဏဝသေန, ပဓာနဝသေနဝါတိ အတ္ထော။-ယောဇနာ။]
ဝဒတိ၊ လျှောက်၏။ဗဒရမိဿနာတိ၊ ကား။
ဗဒရ သာဠဝေန၊ ဆီးဖျော်ရည်အားဖြင့်။
(“ပေယျာ၊ သောက်ဖွယ်တို့သည်။
ပရိပူရေဿန္တိ၊ ပြည့်စုံလုံလောက်ပါကုန်လတံ့” ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)
၂၂၂။
ဥဿူရေန အာဟရီယိတ္ထာတိ၊ ကား။
အတိဒိဝါ၊ အလွန်နေမြင့်မှ။
အာဟရီယိတ္ထ၊ ပို့ဆောင်အပ်ပြီ။
[ဥဒ္ဓံ+သူရော အသ္မိံ ကာလေတိ ဥဿူရော၊ကာလတ္ထ၌ နာဝိဘတ်သက်၍ “ဥဿူရေန”ဟု ရှိစေ၊ “အထက်ကောင်းကင်ဝယ် နေရှိရာအခါ၌၊ ဝါ- နေမြင့်မှ” ဟု ပါဠိတော်၌ အနက်ပေးပါ။]
၂၂၆။
မယှံ၊ ပေ၊ ဒမ္ဘီတိ ဧတ္ထ၊
၌။
အယံ ဘတ္တဝိကပ္ပနာနာမ၊ ဤထမင်းကို ဝိကပ္ပနာပြုခြင်းမည်သည်။
ဝါ၊ ဤထမင်းကို လှူခြင်းမည်သည်။
သမ္မုခါပိ၊ မျက် မှောက်၌လည်းကောင်း။
ပရမ္မုခါပိ၊ မျက်ကွယ်၌လည်းကောင်း။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
သမ္မုခါ၊ ၌။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
(မယှံ၊ တပည့်တော်၏။
ဘတ္တပစ္စာသံ၊ ထမင်း၌ ဖြစ်သော အာသာကို။
ဝါ၊ ထမင်းရဖို့ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို။)
တုယှံ၊ အရှင့်အား။
ဝိကပွေမိ၊ ဝိကပ္ပနာပြုပါ၏။
ဝါ၊ လှူပါ၏။
ဣတိ, ဝတွာ၊ လျှောက်၍။
(အညံ၊ အခြားဘတ်ကို။)
ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ စားကောင်း၏။
(သမ္မုခါ) အဒိသွာ၊ ၍။
ဝါ၊ မမြင်ခြင်းကြောင့်။
ပဉ္စသု, သဟဓမ္မိကေသု၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့တွင်။
ဣတ္ထန္ဓာမဿ၊ ဤအမည်ရှိသော ရဟန်း အား။
ဝိကပ္ပေမိ၊ ဝိကပ္ပနာပြုပါ၏။
ဝါ၊ လှူပါ၏။
ဣတိ ပတွာ (အညံ ဘတ္တံ။)
ဘုဉ္ဇိ တဗ္ဗံ။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာပစ္စရိယာဒီသု၊ မဟာပစ္စရီ အစရှိသော အဋ္ဌကထာ တို့၌။
ပရမ္မုခဝိကပ္ပနာဝ၊ ကိုသာ။
ဝုတ္တာ။
စ၊ ဆက်။
သာ အယံ၊ ထိုဘတ္တဝိကပ္ပနာကို။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဝိနယကမ္မေန၊ ဖြင့်။
သင်္ဂဟိတာ၊ သိမ်းယူအပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဘဂဝတော၊ အား။
ဝိကပွေတုံ န ဝဋ္ဋတိ။
ဟိ၊ မှန်။
ဘဂဝတိ၊ သည်။
ဂန္ဓကုဋိယံ၊ ဂန္ဓကုဋိကျောင်းတော်၌။
နိသိန္နေပိ၊ ထိုင်နေတော်မူသော်လည်းကောင်း။
(ဤစကား ဖြင့် သံဃာ၏ ဟတ္ထပါသ် မရောက်ကြောင်းကို ပြသည်။)
သံဃမဇ္ဈေ နိသိန္နေပိ၊ လည်းကောင်း။
သံဃေန၊ သည်။
ဂဏပ္ပဟောနကေ၊ ဂိုဏ်းလောက်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
တံ တံ ကမ္မံ၊ ထိုထိုကံသည်။
ဝါ၊ ကို။
ကတံ၊ ပြုအပ် သည်။
(သမာနံ၊ ဖြစ်လတ်သော်။)
သုကတမေဝ၊ ကောင်းစွာ ပြုအပ်သည်သာ။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ကမ္မံ၊ ကို။
နေဝ ကောပေတိ၊ ဖျက်တော်မမူနိုင်။
(ဟတ္ထ ပါသ်အတွင်း မရောက်သော်လည်း မဖျက်-ဟူလို။)
န သမ္ပာဒေတိ၊ ပြီးစေတော်မမူ နိုင်။
(ဟတ္ထပါသ်အတွင်း ရောက်သော်လည်း မပြီးစေနိုင်။)
ဓမ္မိဿရတ္တာ၊ တရားကို အစိုးရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
န ကောပေတိ၊ ဖျက်တော်မမူနိုင်။
အဂဏပူရ ကတ္တာ၊ ဂိုဏ်းကို မပြည့်စေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
န သမ္ပာဒေတိ၊ ပြီးစေတော်မမူနိုင်။
၂၂၉။
ဒွတ္တယော၊ ပေ၊ ဘုဉ္ဇတီတိ၊
ကား။
ဒွတ္တီဏိနိမန္တနာနိ၊ ၂ ခု, ၃ ခုသော ပင့်ဖိတ်ကြောင်း ဘတ်တို့ကို။
ဧကပတ္တေ၊ တစ်ခုသော သပိတ်၌။
ပက္ခပိတွာ၊ ၍။
မိဿတွာ၊ ရော၍။
ဧကံ၊ တစ်ခုတည်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဘုဉ္ဇတိ၊ စားအံ့။
(အနာပတ္တိ၌ စပ်။)
ဣတိ အတ္ထော။
ဒွတ္တီဏိကုလာနိ၊ ၂ ဦး, ၃ ဦးသော အမျိုးတို့သည်။
နိမန္တေ တွာ၊ အကပ္ပိယနိမန္တနဖြင့် ဖိတ်၍။
ဧကသ္မိံ ဌာနေ၊ ၌။
နိသီဒါပေတွာ၊ ၍။
ဣတော စိတောစ၊ ဤမှဤမှလည်း။
အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။
ဘတ္တံ၊ ကို။
အာကိရန္တိ၊ လောင်းထည့်ကုန်အံ့။
သူပဗျဉ္ဇနံ၊ ဟင်းရည် ဟင်းလျာကို။
အာကိရန္တိ။
ဧကမိဿကံ၊ တစ်ခုတည်း ရောနှောသည်။
ဟောတိ၊ အံ့။
(ဆွမ်းရော ဟင်းပါ တစ်ပေါင်းတည်း ရောသွားအံ့- ဟူလို။)
ဧတ္ထ၊ ဤစုပေါင်းထည့်အပ်သော ဘတ်၌။
(ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ၏။)
အနာပတ္တိ၊ အနာပတ်တည်း။
ဣတိ, မဟာပစ္စရိယံ ဝုတ္တံ။
ပန၊ ဆက်။
မူလနိမန္တနံ၊ မူလပင့်ဖိတ်ကြောင်း ဘတ်သည်။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။
ဝါ၊ အောက်က။
ဟောတိ၊ အံ့။
ပစ္ဆိမံ ပစ္ဆိမံ၊ နောက်နောက် ပင့်ဖိတ်ကြောင်း ဘတ်သည်။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
ဝါ၊ က။
(ဟောတိ၊ အံ့။)
တံ၊ ထိုဘတ်ကို။
ဥပရိတော, ပဋ္ဌာယ, ဘုဉ္ဇန္တဿ, အာပတ္တိ (ဟောတိ။)
ပန၊ ဆက်။
ဟတ္ထံ၊ ကို။
အန္တော၊ သို့။
ပဝေသေတွာ၊ သွင်း၍။
ပဌမနိမန္တန တော၊ ပဌမပင့်ဖိတ်ကြောင်း ဘတ်မှ။
ဧကမ္ပိ၊ တစ်လုပ်လည်းဖြစ်သော။
ကဗဠံ၊ ဆွမ်းလုပ်ကို။
ဥဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ယူ၍။
ဘုတ္တကာလတော၊ စားအပ်ပြီးရာ အခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ယထာဝါ တထာဝါ၊ ဟုတ်ဟုတ်ငြားငြားသော အခြင်းအရာအားဖြင့် လည်း။
(အထက်ပိုင်းက ယူ၍ဖြစ်စေ, အောက်ပိုင်းက ယူ၍ ဖြစ်စေ၊ ဟူလို။)
ဘုဉ္ဇ န္တဿ အနာပတ္တိ (ဟောတိ။)
တတ္ထ၊ ထိုအများစုပေါင်း၍ ထည့်အပ်သော ဘတ်၌။
ခီရံဝါ၊ နို့ရည်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ရသံဝါ၊ အသားရည်ကိုသော်လည်းကောင်း။
သစေ အာကိရန္တိ၊ အကယ်၍ လောင်းထည့်ကုန်အံ့။
[“သစေပိ”ဟု ပါသည်ကား မကောင်း။]
(ဧဝံသတိ၊ ဤသို့လောင်းထည့်ကုန်လတ်သော်။)
ယေန၊ ယင်းနို့ရည် သို့မဟုတ် အသားရည်သည်။
အဇ္ဈောတ္ထတံ၊ လွှမ်းမိုးအပ်သော။
ဘတ္တံ၊ ဘတ်သည်။
ဧကရသံ၊ တစ်ခုတည်းသော အရသာရှိသည်။
ဟောတိ၊ အံ့။
(အရသာချင်း ရော သွားအံ့-ဟူလို။)
ကောဋိတော၊ အစွန်မှ။
ပဋ္ဌာယ, ဘုဉ္ဇန္တဿ, အနာပတ္တိ။
ဣတိ မဟာပစ္စရိယံ ဝုတ္တံ။ ´
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
မဟာအဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
(ကိံ။)
ခီရဘတ္တံဝါ၊ နို့ရည် ဖြင့် ရောအပ်သော ဘတ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ရသဘတ္တံဝါ၊ အသားရည်ဖြင့် ရောအပ်သော ဘတ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
လဘိတွာ၊ ရ၍။
နိသိန္နဿ၊ ထိုင်နေ စဉ်။
တတ္ထေဝ၊ ထိုခီရဘတ္တ, သို့မဟုတ် ရသဘတ္တ၌ပင်။
အညေပိ၊ အခြားသူတို့သည် လည်း။
ခီရဘတ္တံဝါ, ရသဘတ္တံဝါ, အာကိရန္တိ၊ ကုန်အံ့။
ခီရံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
ရသံဝါ၊ အသားရည်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပိဝတော၊ သောက်သော ရဟန်း၏။
အနာပတ္တိ။
(“ခီရ, ရသတို့သည် ဘောဇဉ် ၅ ပါးတွင် မပါဝင်သောကြောင့် အနာပတ် ဖြစ်သည်”-ဟူလို)။
ဘုဉ္ဇန္တေန ပန၊ စားသော ရဟန်းသည်ကား။
ပဌမံ၊ စွာ။
လဒ္ဓံ၊ ရအပ်သော။
မံသခဏ္ဍံဝါ၊ အသားတုံးကိုသော်လည်းကောင်း။
ဘတ္တပိဏ္ဍံ ဝါ၊ ထမင်းခဲကိုသော်လည်းကောင်း။
မုခေ၊ ၌။
ပက္ခပိတွာ၊ ၍။
ကောဋိတော ။ပေ ။ ဝဋ္ဋတိ၊
သပ္ပိပါယသေပိ၊ ထောပတ်ယနာထမင်း၌လည်း။
ဧသေဝနယော။
ဣတိ ဝုတ္တံ။
[ပယသာ၊ နို့ရည်ဖြင့်။
သင်္ခတော၊ ပြုစီမံအပ်သော အစာတည်း။
ပါယသော။
(ထောမနိဓိ ဝိဂ္ဂဟ။)
သင်္ခတအနက်၌ ဏပစ္စည်းသက်။
ဏအနုဗန်ကြောင့် ပါ၌ ဝုဒ္ဓိပြု။
မနောဂဏာဒိဂိုဏ်းဖြစ်၍ သလာ။
“ပါယသ”ဟု ပြီး၏။
ယ၌ ဒီဃ မရှိစေရ။
ဤသို့ “ပယသာ သင်္ခတာ”ဟူသော ဝါကျအခိုက်တုန်းက နို့ဃနာထမင်းဟူသော အနက်ဝိသေသကို ဟောသော်လည်း ပါယသဟု တဒ္ဓိတ်ပြီးသောအခါ သာမည ဃနာထမင်းကို ဟောသည်။
ထို့ကြောင့် “သင်္ဂြိုပါယသ”ဟု ထောပတ်ဃနာထမင်း လည်း ဖြစ်နိုင်ပြန်သည်။]
မဟာဥပါသကော၊ ဥပါသကာကြီးသည်။
[သား မယား ညီစသူတို့၏ အကြီး အကဲဖြစ်သောကြောင့် “မဟာ”ဟု ဝိသေသနပြုသည်။]
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
နိမန္တေတိ၊ ပင့်ဖိတ်အံ့။
(အကပ္ပိယနိမန္တနဖြင့် ပင့်ဖိတ်အံ့။)
ကုလံ၊ အိမ်သို့။
ဥပဂတဿ၊ ချဉ်း ကပ်လာသော။
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
(ပတ္တေ၌ စပ်။)
ဥပါသကောပိ၊ သည်လည်း ကောင်း။
တဿ၊ ထိုဥပါသကာ၏။
ပုတ္တ ။ ပေ။ အာဒယောပိ၊
သား မယား ညီ နှမ အစရှိသူတို့သည်လည်းကောင်း။
အတ္တနော အတ္တနော၊ မိမိ မိမိ၏။
ကောဋ္ဌာသံ၊ အဖို့ကို။
အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူ၍။
ပတ္တေ၊ ၌။
ပက္ခိပန္တိ၊ ထည့်ကုန်အံ့။
ဥပါသကေန၊ သည်။
ပဌမံ၊ စွာ။
ဒိန္နံ၊ ပေးလှူအပ်သော ဘတ်ကို။
အဘုဉ္ဇိတွာ၊ ၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
လဒ္ဓံ၊ ရအပ်သော ဘတ်ကို။
ဘုဉ္ဇန္တဿ, အာပတ္တိ။
ဣတိ, မဟာအဋ္ဌကထာယံ ဝုတ္တံ။
ယောဇနာ
။ ။“ပါယသ”ဟု ယာ၌ ဒီဃဖြင့် တွေ့ ရသော ပါဌ်ကို ယူ၍ ပဝါရဏာ သိက္ခာပုဒ် ယောဇနာ၌ “ပါတဗ္ဗဿ စ အသိတဗ္ဗဿစ ဒွိန္နံ ဗျူပ္ပတ္တိနိမိတ္တာနံ သမ္ဘဝတောဝါ ပါယသောတိ ဝုစ္စတိ”ဟု တစ်နည်း ဖွင့်၏၊ ထိုအလို “ပါတဗ္ဗောတိ ပါယော၊ အသိတဗ္ဗောတိ အာသော၊ ပါယောစ + သော + အာသောစာတိ ပါယာသော- သောက်လည်း သောက်နိုင်, လက်ဖြင့် ကော်ယူ၍လည်း စားနိုင်သော ထမင်း"ဟု ပြုရသည်၊ ထိုအကြံကို စဉ်းစားသင့်၏၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း- ထိုအကြံအတိုင်းဆိုလျှင် နို့ရည်ဟူသော အနက်သည် သဒ္ဒါအတွင်း၌ မပါ တော့ရကား “နို့ဃနာ”ဟု မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း, ဘုရားအလောင်းတော်အား သုဇာတာ ကပ်လှူအပ်သော နို့ဃနာဆွမ်း၌ သောက်၍ မဖြစ်, ၄၉- လုတ် ဆွမ်းလုတ်ပြု၍ ဘုဉ်းပေးရသော ဃနာဆွမ်းသာ ဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်းတည်း၊ သပ္ပပါယာသေပီတိ သပ္ပနာစ ပါယာသေနာစ ကတေ ဘတ္တေပိ" ဟု ယောဇနာ ဖွင့်သည်ကိုလည်း စဉ်းစားပါ၊ “သပ္ပိနာ + သင်္ခါတော ပါယာသော သပ္ပိပါယာသော”ဟုသာ ပြုသင့်သည်။ [ဃန-တစ်ခဲနက် ပြစ်နေသော ထမင်းကို “ယနာ”ဟု ဆိုသည်။]
အာပတ္တီတိ ၊ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ ။ “ဘုဉ္ဇန္တဿ အာပတ္တိ” နေရာဝယ် စားအုပ်များ၌ “ဘုဉ္ဇန္တဿ အနာပတ္တိ”ဟု ရှိ၏၊ ထိုပါဌ်သည် “မဟာအဋ္ဌကထာယံ အာပတ္တီတိ ဝစနေန ကုရုန္ဒိယံ ဝဋ္ဋတီတိ ဝစနံ ဝိရုဒ္ဓံ ဝိယ ဒိဿတိ"ဟူသော သာရတ္ထဋီကာနှင့် မညီ၊ ထိုကြောင့် အာပတ္တိဟုသာ ရှိပါစေ။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
ကုရုန္ဒဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
ဣတိ ဝုတ္တံ။
မဟာပစ္စရိယံ (ဝုတ္တံ၌ စပ်။)
ပါဋေက္ကံ၊ အသီးအသီး။
သစေ ပစန္တိ၊ ကုန်အံ့။
အတ္တနော အတ္တနော၊ ၏။
ပက္ကဘတ္တတော၊ ချက်အပ်သော ဘတ်မှ။
အာဟရိတွာ, ဒေန္တိ၊ ကုန်အံ့။
တတ္ထ၊ ထိုသို့လှူကြရာ၌။
ပစ္ဆာ၊ မှ။
အာဟဋံ၊ ဆောင်ယူအပ်သော ဘတ်ကို။
ပဌမံ၊ စွာ။
ဘုဉ္ဇန္တဿ, ပါစိတ္တိယံ, (ဟောတိ။)
ပန၊ သို့မဟုတ်။
သဗ္ဗေသံ၊ အလုံးစုံသော သား, မယား စသူတို့၏။
ဧကောဝ၊ တစ်ခုတည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။
ပါကော၊ ချက်ခြင်း သည်။
ယဒိ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ။)
ပရမ္ပရဘောဇနံ၊ သည်။
န ဟောတိ။
ဣတိ ဝုတ္တံ။
မဟာဥပါသကော၊ သည်။
နိမန္တေတွာ၊ ၍။
နိသီဒါပေတိ၊ အံ့။
အညော၊ သော။
မနုဿော, ပတ္တံ, ဂဏှာတိ၊ အံ့။
န ဒါတဗ္ဗံ၊ မပေးရာ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ကိံ၊ အဘယ့် ကြောင့်။
န ဒေထ၊ မပေးပါကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်အံ့။
ဥပါသက၊ ကာ။
တယာ၊ သည်။
နိမန္တိတာ၊ ပင့်ဖိတ်အပ်ကုန်သည်။
အမှ နနု၊ ဖြစ်ကုန်သည် မဟုတ်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြောရာ၏။
ဘန္တေ။
ဟောတု၊ ရှိပါစေ။
လဒ္ဓံ လဒ္ဓံ၊ ရအပ် ရအပ်သော ဘတ်ကို။
ဘုဉ္ဇထ၊ ကုန်။
ဣတိ, ဝဒတိ၊ လျှောက်အံ့။
ဘုဉ္စိတုံ ဝဋ္ဋတိ။
အညေန၊ အခြားသော ဥပါသကာသည်။
အာဟရိတွာ၊ ၍။
ဘတ္တေ၊ ကို။
ဒိန္နေ၊ သော်။
အာပုစ္ဆိတွာပိ၊ ပန်ပြော၍လည်း။
(မူလပင့်ဖိတ်သူကို ပန်ပြော၍လည်း။)
ဘုဉ္စိတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ဣတိ ကုရုန္ဒိယံ ဝုတ္တံ။
အနုမောဒနံ၊ ကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဂစ္ဆန္တံ၊ ကြွသွား သော ရဟန်းကို။
ဓမ္မံ၊ ကို။
သောတုကာမာ၊ နာလိုကုန်သည်။
(ဟုတွာ။)
ဘန္တေ။
သွေပိ၊ နက်ဖြန်၌လည်း။
အာဂစ္ဆေယျာထ၊ ကြွတော်မူပါကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော ဥပါသကာတို့သည်။
နိမန္တေန္တိ၊ ကုန်အံ့။
(အကပ္ပိယနိမန္တနဖြင့် ဖိတ် ကုန်အံ့။)
ပုနဒိဝသေ, အာဂန္တွာ, လဒ္ဓံ လဒ္ဓံ၊ ရအပ် ရအပ်သော ဘတ်ကို။
ဘုဉ္ဇိတုံ ဝဋ္ဋတိ။
ကသ္မာ၊ နည်း။
သဗ္ဗေဟိ၊ အလုံးစုံသော ဥပါသကာတို့သည်။
နိမန္တိတတ္တာ၊ ပင့်ဖိတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
ဧကော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။
စရန္တော၊ လှည့်လည်စဉ်။
ဘတ္တံ၊ ကို။
လဘတိ၊ အံ့။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
အညော၊ သော။
ဥပါသကော၊ သည်။
နိမန္တေ တွာ၊ ၍။
(အကပ္ပိယနိမန္တနဖြင့် ပင့်ဖိတ်၍။
ဃရေ၊ ၌။
နိသီဒါပေတိ၊ ထိုင်စေအံ့။
စ၊ ထိုသို့ပင်ထိုင်စေပါသော်လည်း။
ဘတ္တံ၊ သည်။
န တာဝ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ မပြီးစီးသေးအံ့။
**မဟာပစ္စရိယံ** ။ ။မဟာအဋ္ဌကထာ၏ “အာပတ္တိ"ဟူသော စကားနှင့် ကုရုန္ဒီ အဋ္ဌ ကထာဝယ် “ဝဋ္ဋတိ”ဟူသော စကားသည် ဆန့်ကျင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် မဟာပစ္စရိယံ သစေ" စသည်ဖြင့် မဆန့်ကျင်အောင် ညှိ၍ ပြသည်၊ မှန်၏- မဟာပစ္စရီ၌ ပါစိတ္တိယံဟူသော စကားသည် မဟာအဋ္ဌကထာ၏ အာပတ္တိဟူသော စကားနှင့် သဘောတူ၏၊ “ယဒိ ပန၊ပေ၊ န ဟောတိ”ဟူသော စကားသည် ကုရုန္ဒီအဋ္ဌကထာ၏ “ဝဋ္ဋတိ”ဟူသော စကားနှင့် သဘော တူ၏။သော ဘိက္ခု၊ သည်။
ပိဏ္ဍာယ, စရိတွာ, လဒ္ဓဘတ္တံ၊ ရအပ်ပြီးသော ဘတ်ကို။
သစေ ဘုဉ္ဇတိ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ။)
အာပတ္တိ၊ သည်။
(ဟောတိ။)
(ဘတ္တံ။)
အဘုတွာ၊ မစားမူ၍။
နိသိန္နေ၊ ထိုင်နေလတ်သော်။
ဘန္တေ, ကိံ၊ ကြောင့်။
န ဘုဉ္ဇသိ၊ သနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
တယာ၊ သည်။
နိမန္တိတတ္တာ၊ ပင့်ဖိတ်အပ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။
(န ဘုဉ္ဇာမိ၊ မစား။)
ဣတိ, ဝတွာ၊ ၍။
ဘန္တေ, လဒ္ဓံ လဒ္ဓံ၊ ရအပ်ရအပ် ပြီးသော ဘတ်ကို။
ဘုဉ္ဇထ၊ ဘုဉ်းပေးပါကုန်။
ဣတိ, ဝုတ္တော၊ လျှောက်အပ်သည်။
(ဟုတွာ။)
ဘုဉ္ဇတိ၊ စားအံ့။
ဝဋ္ဋတိ။
သကလေန ဂါမေနာတိ၊ ကား။
သကလေန၊ သော။
ဂါမေန၊ သည်။
ဧကတော ဟုတွာ, နိမန္တိတဿေဝ၊ ပင့်ဖိတ်အပ်သည် ဖြစ်၍သာလျှင်။
[အကပ္ပိယနိမန္တနဖြင့် ပင့်ဖိတ်အပ်သည်-ဟူလို။]
ယတ္ထကတ္ထစိ၊ အမှတ်မရှိ, တစ်စုံတစ်ခုသော အိမ်၌။
ဘုဉ္ဇတော၊ စားသော ရဟန်း၏။
အနာပတ္တိ။
ပူဂေပိ၊ အသင်း၌လည်း။
ဧသေဝ နယော။
နိမန္တိယမာနော၊ ပေ၊ ဘဏတီတိ၊
ကား။
ဘတ္တံ၊ ဘတ်ကို။
ဂဏှ၊ ခံယူပါ လော။
ဣတိ၊ သို့။
နိမန္တိယမာနော၊ ပင့်ဖိတ်အပ်သော်။
ဝါ၊ ပင့်ဖိတ်အပ်တုန်းက။
မယှံ၊ အား။
တဝ၊ ၏။
ဘတ္တေန၊ ဘတ်ဖြင့်။
န အတ္ထော၊ အလိုမရှိ။
ဘိက္ခံ၊ ဆွမ်းကို။
ဂဏှိဿာမိ၊ ယူလာအံ့။
ဣတိ, ဝဒတိ၊ ပြောအံ့။
(အနာပတ္တိ၌ စပ်။)
ပန၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤနိမန္တိယမာနော ဘိက္ခံ ဂဏိဿာမိဟူသော ပါဌ်၌။
မဟာပဒုမတ္ထရော အာဟ။
(ကိံ) ဧဝံ၊ ဤသို့ ဘိက္ခံ ဂဏှိဿာမိဟူ၍။
ဝဒန္တော၊ ပြောသော ရဟန်းသည်။
ဣမသ္မိံ သိက္ခာပဒေ၊ ၌။
အနိမန္တနံ၊ နိမန္တနဘတ် မဟုတ်သည်ကို။
ကာတုံ၊ ငှာ။
သက္ကောတိ၊ စွမ်းနိုင်၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင်စွမ်းနိုင်ပါသော်လည်း။
ဘုဉ္ဇနတ္ထာယ၊ စားခြင်း အကျိုးငှာ။
ဩကာသော၊ အခွင့်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ကတော၊ သည်။
ဟောတိ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဂဏဘောဇနတော၊ ဂဏဘောဇနအာပတ်မှ။
နေဝ မုစ္စတိ၊ မလွတ်။
စာရိတ္တတော၊ စာရိတ္တအာပတ်မှ။
န မုစ္စတိ။
ဣတိ အာဟ။
မဟာသုမစ္ဆေရော, အာဟ။
(ကိံ) ယဒဂ္ဂေန၊ အကြင်အဖို့အစုဖြင့်။
အနိမန္တနံ၊ အကပ္ပိယနိမန္တန မဟုတ် သည်ကို။
ကာတုံ သက္ကောတိ။
တဒဂ္ဂေန၊ ထိုအဖို့အစုဖြင့်။
ဂဏဘောဇနံ၊ သည်။
နေဝ ဟောတိ။
စာရိတ္တံ၊ စာရိတ္တအာပတ်သည်။
န ဟောတိ။
ဣတိ အာဟ။
သေသံ၊ ပေ၊ ဝစီကမ္မံ၊
တည်း။
[ပြုသင့်သော ဝိကပ္ပနာ မပြုခြင်းကို “ဝစီကံ”ဟု ဆိုသတတ်။]
ပေ၊ တိဝေဒနန္တိ၊
**သစေ သော ဘိက္ခု ၊ပေ၊ အာပတ္တိ** ။ ။မိမိဘာသာ ဆွမ်းခံ၍ ရအပ်ပြီးသော ပဌမ ဆွမ်းပင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုဆွမ်းသည် အကပ္ပိယနိမန္တနကြောင့် ရအပ်သော ဆွမ်း မဟုတ်၊ ယခုအခါ အကပ္ပိယနိမန္တနဘတ် ရှိနေသောကြောင့် ထိုဆွမ်းခံ၍ ရအပ်ပြီးသော ဆွမ်းကိုပင် မစားကောင်းတော့။ပရမ္ပရဘောဇနသိက္ခာပဒံ တတိယံ။