အစေလကဝဂ္ဂဿ၊ ၏။
ပဌမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
ပရိဝေသနန္တိ၊ ကား။
ပရိဝိသနဋ္ဌာနံ၊ ဆွမ်းလုပ်ကျွေးရာ အရပ်သို့။
("မဂမာသိ၊ သွားပြီ" ဟု ပါဠိတော်ဗ၌စပ်။)
ပရိဗ္ဗာဇကသမာပန္နောတိ၊ ကား။
ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ လူမှုကိစ္စကို စွန့်ခွာ၍ သင်္ခမ်းကျောင်းသို့ သွားနေကြောင်း အကျင့်သို့။
သမာပန္နော၊ ကောင်းစွာ ရောက်သူတည်း။
ဒေတိ အာပတ္တိ ပါစိတ္တိယဿာတိ၊ ကား။
သမတိတ္တိကံ၊ သပိတ်၏ နားခမ်းရစ်နှင့် အညီအမျှ ပြည်သော။
ယာဂုပတ္တံ၊ ယာဂုဘတ်ကို။
ဧကပယောဂေန၊ တစ်ကြိမ်တည်းသော ပယောဂဖြင့်။
ဒေတိ၊ ပေးအံ့။
ဧကံ၊ တစ်ချက်သော၊
ပါစိတ္တိယံ၊ (ဟောတိ။)
အဝစ္ဆိန္ဒိတွာ အဝစ္ဆိန္ဒိတွာ၊ ယာဂုအယဉ်ကို ဖြတ်၍ဖြတ်၍။
ဒေတိ၊ ပေးအံ့။
ပယောဂေ ပယောဂေ ပါစိတ္တိယံ၊ (ဟောတိ။)
ပူဝဘတ္တာဒီသု၊ မုန်, ထမင်းအစရှိသည်တို့၌၊
ဧသေဝ နယော
ပရိဝေသနံ။ ။ထောမနိဓိ၌ "ပရိပုဗ္ဗ+ဝိသဓာတ်, ကာရိတ်ဏိပစ္စည်း, ယုပစ္စည်း" ဟု ဆို၏၊ ကာရိတ်ပစ္စည်းကြောင့် "ဝေ"
ဟု ဝုဒ္ဓိဖြစ်ရ၏၊ ဘောဇနတ္ထံ အန္နာဒိ- ကျွေးမွေးခြင်းအကျိုးရှိသော ထမင်းစသော အနက်, ဘောဇနတ္ထံ-စားခွက်ဟူသော (စားရာခွက်)ဟူသော အနက်, ဒါနု(ပေးခြင်း) အနက်တို့ကို ဟော၏၊ ဤ၌ "စားစေရာဌာန- ကျွေးမွေးရာဌာန"
ဟူသော အနက်ကို ဟော၏၊ ထို့ကြောင့် "ပရိဝေသနဋ္ဌာနံ"
ဟု ဖွင့်သည်၊ [စာအုပ်တို့၌ "ပရိဝိသနဋ္ဌာနံ"
ဟု တွေ့ရ၏၊ ကာရိတ်မပါသောကြောင့် ဝိသဓာတ်ကို ဒါနအနက်ဟောဟု ကြံပါ၊ ဆွမ်းကို ပေးရာ(ဆွမ်းလုပ်ကျွေးရာဌာန)၊ ပရိဝိသတိ ဧတ္ထာတိ ပရိဝါသနံ၊ "ပရိဝိသိတွာ"
စသည်၌လည်း နည်းတူ။]
ပရိဗ္ဗာဇကပဗ္ဗစ္စာ။ ။ ပရိဗ္ဗာဇကပုဒ်၏ အနက်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ၌ အကျယ်ပြထားပြီ၊ အချုပ်မှာ- ပရိ(ပရိစ္စဇိတွာ) လူမှုကိစ္စကို စွန့်၍ + ဝဇတိ၀ ကျောင်းသင်္ခမ်းသို့ ထွက်သွားတတ်၏၊ ဣတိ ပရိဗ္ဗာဇကော- မည်၏၊ သက္ကထ၌ "ပြဝြိဇ္ထာ"
သည် ပါဠိ၌ "ပဗ္ဗ ဇ္ဇာ"
ဟု ဖြစ်၏၊ "ပ + ဝဇ - ဏျ"
တည်း၊ ပ သည် ပရိကဲ့သို့ ပရိစ္စဇနအနက်ကို ဟော၏၊ ပရိစ္စဇိတွာ + ဝဇိတိ ဧတာယာတိ ပဗ္ဗဇ္ဇာ-လူမှုကိစ္စကို စွန့်ခွာ၍ ကျောင်းသင်္ခမ်းသို့ သွားနေကြောင်း အကျင့်၊ ဤနည်းအားဖြင့် ပရိဗ္ဗာဇကဘာဝနှင့် ပဗ္ဗဇ္ဇာသည် အနက်အဓိပ္ပာယ်တူရကား ပရိဗ္ဗာဇကသမာပန္နောကို "ပဗ္ဗဇ္ဇံ သမာပန္နော"
ဟု ဖွင့်သည်၊ ပရိဗ္ဗာဇက၌လည်း ဘာဝပုဒ်အကျေကြံပါ။
ယာဂုပတ္တံ, ယာဂုဘတ္တံ။ ။ ရှေးနိဿယ၌ "ယာဂုပတ္တံ"
ဟု တွေ့ရ၏၊ အချို့ အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ၌ "ယာဂုဘတ္တံ"
ဟု လည်း တွေ့ရ၏၊ နောက်ဝါကျ၌ "အဝစ္ဆိန္ဒိတွာ အဝစ္ဆိန္ဒိတွာဒေတိ"
ဟု ထောက်လျှင် "ခွက်ကိုဖြတ်၍ ဖြတ်၍"
ဟု မပေးနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း, "သမတိတ္ထိကံ ပိဏ္ဍပါတံ"
ကို ထောက်၍လည်းကောင်း, "ယာဂုဘတ္တံ"
ပါဌ်က ကောင်းမည်ထင်သည်၊ "ယာဂုတည်းဟူသော ဘတ်ကို"
ဟု အနက်ပေး၊ ယာဂုကို တစ်ကြိမ်တည်း မပေးဘဲ အယဉ်ကို ဖြတ်၍ ဖြတ်၍ ပေးခြင်းကို "အဝစ္ဆိန္ဒိတွာ ဒေတိ"
ဟု ဆိုသည်။
တိတ္ထိယေ အတိတ္ထိယသညီတိ၊ ကား။
မာတာဝါ၊ အမိသည်သော်လည်းကောင်း။
ပိတာဝါ၊ လည်းကောင်း။
တိတ္ထိယေသု၊ တို့၌။
ပဗ္ဗဇတိ၊ ကျင့်အံ့။
တေသံ၊ ထို တိတ္ထိတို့အား။
မာတာပိတုသညာယ၊ အမိအဘဟူသော အမှတ်ဖြင့်။
ဒေန္တဿာပိ၊ ပေးသော ရဟန်း၏လည်း။
ပါစိတ္တိယမေဝ ဟောတိ၊
ဒါပေတီတိ၊ ကား။
အနုပသမ္ပန္နေန၊ လူသာမဏေသည်။
ဝါ၊ ကို။
ဒါပေတိ၊ ပေးစေအံ့။
ဥပနိက္ခိပိတွာ ဒေတီတိ၊ ကား။
တထာရူပေ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
ဘာဇနေ၊ ခွက်၌။
(တိတ္ထိတို့အား ပေးဖို့ရန် ထည့်ခြင်းငှာ လျောက်ပတ်သော ခွက်၌။)
တံ ဘာဇနံ၊ ကို။
ထပေတွာ၊ ၍။
တေသံ၊ ထိုတိတ္ထိတို့၏။
သန္တိကေ၊ အနီး၌။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌ံ။
နိက္ခိပိတွာ၊ ချထား၍။
ဒေတိ၊ အံ့။
ဝါ၊ တစ်နည်း။
တေသံ၊ ထိုတိတ္ထိတို့၏။
ဘာဇနံ၊ ကို။
နိက္ခိပါပေတွာ၊ ချထားစေ၍။
တတ္ထ၊ ထိုခွက်၌။
ဒေတိ၊ အံ့။
("အနာပတ္တိ"
ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)
ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။
အာဓာရကေဝါ၊ သပိတ်ခြေ၌သော်လည်းကောင်း။
ဘုမိယံ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။
ထပေတွာပိ၊ ၍လည်း။
ဣတော၊ ဤသပိတ်ထည်းမှ။
ဂဏှထ၊ ယူကြကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတ္ထုံ ဝဋ္ဋတိ၊
တိတ္ထိယော၊ သည်။
သစေ ဝဒတိ၊ အကယ်၍ လျှောက်အံ့။
(ကိံ၊ နည်း။)
ဣဒံ၊ ဤဥစ္စာသည်။
မယှံနာမ သန္တကံ၊ တပည့်တော်၏ ဥစ္စာမည်ပါ၏။
ဣဓ၊ ဤခွက်၌။
နံ၊ ထိုဥစ္စာကို။
အာကိရထ၊ လောင်းထည့်ပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်အံ့။
အာကိရိတဗ္ဗံ၊ လောင်းထည့်နိုင်၏။
(လောင်းထည့်ကောင်း၏။)
["စောစောက မိမိဖို့ ရည်မှန်းထားသော ဥစ္စာဖြစ်၍ မိမိပိုင်ဖြစ်၏"
ဟု ယူဆသောကြောင့် "မယှံနာမ ဣဒံ သန္တကံ"
ဟု ဆိုသည်။]
တဿ၊ ထိုတိတ္ထိ၏။
သန္တကတ္တာ၊ ဥစ္စာ၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သဟတ္ထာ၊ ဖြင့်။
ဒါနံနာမ၊ ပေးခြင်းမည်သည်။
န ဟောတိ၊
သေသံ ၊ပေ၊ တိဝေဒနန္တိ၊