တတ္ထ၊ ထိုသေခိယသိက္ခာပုဒ်တို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။)
ပရိမဏ္ဍလန္တိ၊ ကား။
သမန္တတော၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌။
မဏ္ဍလံ၊ ဝန်းဝိုင်းစွာ။
(နိဝါသေဿာမိ၌ စပ်။)
နာဘိမဏ္ဍလံ ဇာဏုမဏ္ဍလန္တိ၊ ကား။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်၌။
နာဘိမဏ္ဍလံ၊ ချက်၏အဝန်းအဝိုင်းကိုလည်းကောင်း။
[ချတ်၏ ဝဲယာ ဘေးပတ်ပတ်လည် နောက်ကျောနှင့်တကွ အားလုံးကို ဆိုသည်။]
အဓော၊ အောက်၌။
ဇာဏုမဏ္ဍလံ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းကိုလည်းကောင်း။
ပဋိစ္ဆာဒေန္တေန၊ ဖုံးအုပ်လျက်။
ဇာဏုမဏ္ဍလဿ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်း၏။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။
ဇင်္ဃဋ္ဌိကထော၊ မြင်းခေါင်းရိုးမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
အဋ္ဌင်္ဂုလမတ္တံ၊ လက်ရှစ်သစ်မျှ။
နိဝါသနံ၊ သင်းပိုင်ကို။
ဩတာရေတွာ၊ အောက်သို့ချ၍။
နိဝါသေတဗ္ဗံ၊ ဝတ်ရာ၏။
တတော၊ ထိုလက်ရှစ်သစ်မှ။
ပရံ၊ နောက်၌။
(တစ်နည်း) တတော၊ ထိုလက်ရှစ်သစ်ထက်။
ပရံ၊ အလွန်။
ဩတာရေန္တဿ၊ အောက်သို့ချသော ရဟန်း၏။
ဒုက္ကဋံ၊ သည်။
(ဟောတိ။)
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ မဟာအဋ္ဌကထာတို့၌ ဆိုအပ်ပြီ။
[ဤဝါကျများနှင့် စပ်၍ အဓိပ္ပာယ်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာနှင့် ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ဝတ်လတ်သော်။
နိသိန္နဿ၊ ထိုသော ရဟန်း၏။
ဇာဏုမဏ္ဍလတော၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းမှ။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။
စတုရင်္ဂုလမတ္တံ၊ လက်လေးသစ်အတိုင်းအရှည်ရှိသော အရပ်သည်။
ဝါ၊ ကို။
ပဋိစ္ဆန္နံ၊ ဖုံးလွှမ်းအပ်သည်။
ဟောတိ၊
(တထာ၊ ထိုအခြင်းအရာအားဖြင့်။
နိဝါသေတဗ္ဗံ၊ ရာ၏။)
ဣတိ မဟာပစ္စရိယံ ဝုတ္တံ၊
ပန၊ ဆက်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
(လက်ရှစ်သစ် အောက်သို့ ချ၍။)
နိဝါသေန္တဿ၊ ဝတ်သော ရဟန်း၏။
နိဝါသနံ၊ သင်းပိုင်သည်။
ပမာဏိကံ၊ ပမာဏ၌ ယှဉ်သော သင်းပိုင်သည်။
(ဘဝိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ။)
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်၏။
တတြ၊ ထိုပမာဏိကံ ဝဋ္ဋတိဟူသော စကားရပ်၌။
(တစ်နည်း) တတြ၊ ထိုသင်းပိုင်၏။
ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။
ပမာဏံ၊ ပမာဏတည်း။
ဒီဃတော၊ အလျားအားဖြင့်။
မုဋ္ဌိပဉ္စကံ၊ လက်ဆုပ်အတောင်နှင့်တကွ ငါးတောင်အပေါင်းသည်လည်းကောင်း။
တိရိယံ၊ အနံအားဖြင့်။
အဍ္ဎတေယျဟတ္ထံ၊ အခွဲအားဖြင့် ၃ တောင်သည်လည်းကောင်း။
(ပမာဏံ၊ ပမာဏတည်း။)
[မုဋ္ဌိပဉ္စက၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ ပထမကထိနသိက္ခာပုဒ်၌ ပြထားပြီ၊ အနက်ကိုလည်း တစ်မျိုးပေးခဲ့သည်။]
ပန၊ ဆက်။
တာဒိတဿ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သော သင်းပိုင်ကို။
(အလျား ၅ တောင် တောင်ဆုပ်, အနံ ၂ တောင့်ထွာရှိသော သင်းပိုင်ကို။)
အလာဘေ၊ မရခြင်းသည်။
(သတိ၊ ရှိသော်။)
တိရိယံ၊ အနံအားဖြင့်။
ဒွိဟတ္ထပမာဏမ္ပိ၊ ပုဆစ် ဒူးဝန်းကို ဖုံးအုပ်ခြင်းအကျိုးငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်တော်လောက်၏။
နာဘိမဏ္ဍလံ ပန၊ ချက်အဝန်းကိုကား။
စီဝရေနာပိ၊ ဧကသီသင်္ကန်းဖြင့်လည်း။
ပဋိစ္ဆာဒေတုံ၊ ဖုံးအုပ်ခြင်းငှာ။
သက္ကာ၊ တတ်ကောင်း၏။
ဣတိ၊ သို့။
(ဝုတ္တံ၊ မဟာပစ္စရီ၌ ဆိုအပ်ပြီ။)
တတ္ထ၊ ထိုသင်္ကန်းတို့တွင်။
ဧကပဋ္ဋစီဝရံ၊ တစ်ထပ်တစ်လွှာရှိသော သင်္ကန်းသည်။
ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။
(ချက်အဝန်း, ဒူးပုဆစ်အဝန်းကို ဖုံးလွှမ်းလောက်အောင်။)
နိဝတ္တံ၊ ဝတ်အပ်သည်။
(သမာနမ္ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။)
နိဝတ္ထဋ္ဌာနေ၊ ဝတ်အပ်သော သင်းပိုင်၏ နေရာ၌။
န တိဋ္ဌတိ၊ မတည်။
ပန၊ အနွယကား။
ဒုပဋ္ဋံ၊ ၂ ထပ် ၂ လွှာရှိသော သင်္ကန်းသည်။
(ဧဝံ၊ ဖြင့်။
နိဝတ္ထံ၊ သည်။
သမာနံ၊ သော်။
နိဝတ္ထဋ္ဌာနေ၊ ၌။)
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
("ဝတ်သည့်အတိုင်း မြဲ၏" ဟူလို။)
ဩလမ္ဗေန္တော ၊ပေ၊ ဒုက္ကဋဿာတိ ဧတ္ထ၊ ဩလမ္ဗေန္တော ၊ပေ၊ ဒုက္ကဋဿဟူသော ဤပါဌ်၌။
(ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။)
ကေဝလံ၊ ဂိဟိနိဝတ္ထ မဖက်သက်သက်။
ပုရတောစ၊ ရှေ့၌လည်းကောင်း။
ပစ္ဆတောစ၊ နောက်၌လည်းကောင်း။
ဩလမ္ဗေတွာ၊ တွဲလျားကျစေ၍။
နိဝါသေန္တဿေဝ၊ ဝတ်သော ရဟန်း၏သာ။
ဒုက္ကဋံ၊ သည်။
န၊ မဟုတ်သေး။
ပန၊ အဟုတ်ကား။
အညေ၊ အခြားကုန်သော။
(ရှေ့နောက်တွဲလျားချ၍ ဝတ်ခြင်းမှ တစ်ပါးကုန်သော။
ယေ နိဝိသနဒေါသာ၌စပ်။)
တေန ခေါ ပန သမယေန ၊ပေ၊ နိဝါသေန္တီတိ အာဒိနာ၊ နိဝါသေန္တိ အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
ခန္ဓကေ၊ စူဠဝါခန္ဓက၌။
ယေ နိဝါသနဒေါသာ၊ အကြင်ဝတ်ခြင်း၌အပြစ်တို့ကို။
(ဘဂဝတာ။)
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
တထာ၊ ထိုဟောတော်မူအပ်သော အပြစ်တို့ဖြင့်။
နိဝါသေန္တဿာပိ၊ ဝတ်သော ရဟန်း၏လည်း။
ဒုက္ကဋမေဝ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်ပင်တည်း။
[တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
ဆဗ္ဗဂ္ဂိယာ၊ မည်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ဝိဟနိဝတ္ထံ၊ လူတို့၏ ဝတ်ခြင်းကို။
(သဒိသူပစာ။)
နိဝါသေန္တိ၊ ဝတ်ကြကုန်၏။
ဟတ္ထိသောဏ္ဍကံ၊ ဆင့်နှာမောင်းနှင့်တူသော ဝတ်ခြင်းကို။
(နိဝါသေန္တိ။)
မစ္ဆဝါဠကံ၊ ငါးကြင်းမြီးနှင့် တူသောဝတ်ခြင်းကို။
(နိဝါသေန္တိ။)
စတုက္ကဏ္ဏကံ၊ လေးခုသော အနားရှိသော ဝတ်ခြင်းကို။
ဝါ၊ လေးခုသော အစွန်းဒေါင့်ရှိသော ဝတ်ခြင်းကို။
(နိဝါသေန္တိ။)
တာလဝဏ္ဋကံ၊ ထန်းရွက် ယပ်ဝန်းနှင့်တူသော ဝတ်ခြင်းကို။
(နိဝါသေန္တိ။)
သတဝလိကံ၊ များသော အတွန့်ရှိသော ဝတ်ခြင်းကို (နိဝါသေန္တိ။)]
တေ သဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသော အပြစ်တို့သည်။
(န ဟောန္တိ၌စပ်။)
**ဟတ္ထိသောဏ္ဍက စသည်**။ ။ [ဟတ္ထိသောဏ္ဍ ဆင်၏ နှာမောင်း + က- တူသည်၊ ] ရှေ့ဘတ်၌ ခေါက်ထားအပ်သော သင်းပိုင်ဝယ် ချက်နား၌ အပြားကြီး၍ ခြေသလုံးလောက်ရောက်သည်အထိ အောက်သို့ တစ်ဖြေးဖြေး သေးသွားသော ဆင်နှာမောင်းနှင့် တူသောပုံသဏ္ဍာန်ရှိအောင် ဝတ်ခြင်းကို ဟတ္ထိသောဏ္ဍဟု ခေါ်သည်၊ သင်းပိုင်၏ အစ ၂ ခုလုံးကို အောက်သို့ချ၍ ဝဲဘက်၌ အစတစ်ခု အစွန်းထွက်အောင်, ယာဘက်၌ အစတစ်ခု အစွန်းထွက်အောင် ဝတ်သောအခါ ငါးကြင်းမြီးပုံသဏ္ဍာန်နှင့် တူနေ၏၊ ထိုသို့ဝတ်ခြင်းကို မစ္ဆဝါလကဟု ခေါ်သည်၊ [မစ္ဆဝါလ- ငါးကြင်းမြီး + က- တူသည်၊ "မစ္ဆဝါလေန+သဒိသံ မစ္ဆဝါလကံ" ဟုပြု၊] ချက်နား၌ သင်းပိုင်၏ အနားစွန်း ၂ခု, အောက်ဒူးဆစ်နား၌ သင်းပိုင်၏ အနားစွန်း ၂ခု, ဤသို့အားဖြင့် အနားစွန်း ၄ ခုပေါ်အောင် ဝတ်ခြင်းကို "စတုက္ကဏ္ဏက" ဟု ခေါ်သည်၊ ထန်းရွက်ယပ်ဝန်းကဲ့သို့ ဝိုင်းနေအောင် ဝတ်ခြင်းကို "တာလဝဏ္ဋက" ဟု ခေါ်သည်၊ ရှည်သောအဝတ်ကို အတွန့်ပေါင်းများစွာ တွန့်၍ ဝတ်ခြင်းကို "သတဝလိက" ဟု ခေါ်၏။ [အဓိပ္ပာယ်အကျယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ဝုတ္တနယေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။
(ဥဒ္ဓံ နာဘိမဏ္ဍလံ အဓော ဇာဏုမဏ္ဍလံ ပဋိစ္ဆာဒေန္တေန စသော ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်။)
ပရိမဏ္ဍလံ၊ ဝန်းဝိုင်းစွာ။
နိဝါသေန္တဿ၊ ဝတ်သော ရဟန်း၏ (သန္တာန်၌။)
န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤသေခိယသိက္ခာပုဒ် အဖွင့်၌။
သင်္ခေပေါ၊ အကျဉ်းချုပ်တည်း။
ဝိတ္ထာရတော ပန၊ အကျယ်အားဖြင့်ကား။
တတ္ထေဝ၊ ထိုစူဠဝါ ခုဒ္ဒကဝတ္ထုခန္ဓက၌ပင်။
အာဝိ၊ ထင်စွာ။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတံ့။
အသဉ္စိစ္စာတိ၊ ကား။
ပုရတောဝါ၊ ရှေ့၌သော်လည်းကောင်း။
ပစ္ဆတောဝါ၊ နောက်၌သော်လည်းကောင်း။
ဩလမ္ဗေတွာ၊ တွဲလျားကျစေ၍။
နိဝါသေဿာမိ၊ ဝတ်အံ့။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
အသဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် မစေ့ဆော်မူ၍။
အထခေါ၊ စင်စစ်ကား။
ပရိမဏ္ဍလံယေဝ၊ ဝန်းဝိုင်းစွာသာလျှင်။
နိဝါသေဿာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
ဝိရဇ္ဈိတွာ၊ ချွတ်ချော်၍။
အပရိမဏ္ဍလံ၊ မဝန်းမဝိုင်းဘဲ။
နိဝါသေန္တဿ၊ ဝတ်မိသော ရဟန်း၏။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ။)
အဿတိယာတိ၊ ကာ။
အညဝိဟိတဿ၊ အခြားအာရုံ၌ ထားအပ်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။
(သမာနဿပိ၊ ဖြစ်လျက်လည်း။)
တထာ၊ ထိုအပရိမဏ္ဍလ မဟုတ်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
နိဝါသေန္တဿ၊ ဝတ်မိသော ရဟန်း၏။
အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။
အဇာနန္တဿာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
(ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝဒေိတဗ္ဗော။)
နိဝါသနဝတ္တံ၊ သင်းပိုင်ဝတ်ခြင်း၏ ကျင့်ဝတ်ကို။
အဇာနန္တဿ၊ မသိသော ရဟန်း၏။
မောက္ခော၊ အာပတ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊
ဟိ၊ မှန်။
(တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
နိဝါသနဝတ္တံ၊ ကို။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
ဝါ၊ လေးလေးစားစား။
ဥဂ္ဂဟေတဗ္ဗံ၊ သင်ယူရာ၏။
ဝါ၊ သင်ယူရမည်။
တဿ၊ ထိုနိဝါသနဝတ်ကို။
အနုဂ္ဂဟဏမေဝ၊ မသင်ယူခြင်းသည်ပင်။
အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။
အနာဒရိယံ၊ အနာဒရိယတည်း။
ဝါ၊ လေးစားခြင်း မရှိသူ၏ အဖြစ်တည်း။
ပန၊ ဆက်။
တံ၊ ထိုအနာဒရိယသည်။
**အဇာနန္တဿ**။ ။ အဇာနန္တနှင့် စပ်၍ မဟာအဋ္ဌကထာဝါဒ, ကုရုန္ဒီအဋ္ဌကထာဝါဒဟု ၂ ဝါဒ ဖွင့်ထား၏၊ မဟာအဋ္ဌကထာအလို အထက်သို့ တက်နေသည်ကိုလည်းကောင်း, အောက်သို့ ကျနေသည်ကို လည်းကောင်း မသိသူကို "အဇာနန္တ" ဟုဆို၏၊ ဝတ်ပုံ ဝတ်နည်းမသိခြင်းကို အဇာနန္တဟု မဆိုလို၊ ကုရုန္ဒီ၌ ဝတ်ပုံဝတ်နည်း မသိသူကိုပင် "အဇာနန္တ" ဟု ဆိုသည်။
သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ မသင်ယူလိုသော စေတနာဖြင့်စေ့ဆော်၍။
အနုဂ္ဂဏှန္တဿ၊ မသင်ယူသော ရဟန်း၏။
(အတွက်။)
ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်မြတ်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယော၊ သည်။
ဥဂ္ဂဟိတဝတ္တော၊ သင်ယူအပ်ပြီးသော နိဝါသနဝတ်ရှိသည်။
ဝါ၊ နိဝါသနဝတ်ကို သင်ယူပြီးသည်။
(သမာနောပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။)
ဩရဠှဘာဝံဝါ၊ အောက်သို့ သက်နေသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
တဿ၊ ၏။
အနာပတ္တိ၊
(ဟောတိ။)
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
ကုရုန္ဒိယံ၊ ၌။
အနာပတ္တိ၊
(ဟောတိ။)
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။
ကုရုန္ဒိယံ၊ ၌။
ပရိမဏ္ဍလံ၊ စွာ။
နိဝါသေတုံ၊ ဝတ်ခြင်းငှာ။
ဝါ၊ ဝတ်နည်းကို။
အဇာနန္တဿ၊ ၏။
အနာပတ္တိ၊
(ဟောတိ။)
ဣတိ ဝုတ္တံ၊
ပန၊ ဆက်။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
သုက္ခဇင်္ဃောဝါ၊ ခြောက်သော ခြေသလုံးရှိသည်သော်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ၊ ၏။
သာရုပတ္ထာယ၊ လျောပ်တ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှာ။
ဇာဏုမဏ္ဍလတော၊ မှ။
အဋ္ဌင်္ဂုလာဓိကမ္ပိ၊ လက်ရှစ်သစ်ထက် အလွန်လည်း။
ဩတာရေတွာ၊ အောက်သို့ ချ၍။
နိဝါသေတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊
ဂိလာနဿာတိ၊ ကား။
(ယဿ၊ အကြင်ရဟန်း၏။)
ဇင်္ဃာယဝါ၊ ခြေသလုံး၌သော်လည်းကောင်း။
ပါဒေဝါ၊ ခြေ၌သော်လည်းကောင်း။
ဥက္ခိပိတွာဝါ၊ အထက်သို့ မြှောက်၍သော်လည်းကောင်း။
ဩတာရေတွာဝါ၊ အောက်သို့ ချ၍သော်လည်းကောင်း။
နိဝါသေတုံ၊ ဝတ်ခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
အာပဒါသူတိ၊ ကား။
ဝါဠမိဂါဝါ၊ ခြင်္သေ့ သစ်ကျားစသော ရဲရင့်သော သားကောင်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း။
စောရာဝါ၊ တောပုန်း ဓားပြတို့သည်သော်လည်းကောင်း။
အနုဗန္ဓန္တိ၊ လိုက်ကုန်အံ့။
ဧဝရူပါသု၊ ဤသို့ သဘောရှိကုန်သော။
အာပဒါသု၊ ဘေးရန်တို့ကြောင့်။
(အပရိမဏ္ဍလံ၊ ထက်ဝန်းကျင်မဝန်းဝိုင်းဘဲ။
နိဝါသေန္တဿ၊ ဝတ်သော ရဟန်း၏။
အနာပတ္တိ၊
(ဟောတိ။)
အနုဂ္ဂဟဏ ၊ပေ၊ အနာဒရိယံ။ ။ "မသိလျှင် အနာပတ်" ဟူသော ဤစကားကိုအားကိုး၍ မသိအောင် မနေရ၊ မသိ, သိအောင် ဝတ်ပုံဝတ်နည်းကို ဆရာ့အထံ၌ သင်ရမည်၊ ထိုသို့မံသင်လျှင် အနာဒရိယ ဖြစ်၏၊ ထိုအနာဒရိယကို အကြောင်းပြု၍ မညီမညွတ် ဝတ်မိပြန်လျှင်လည်း ဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်ပြန်၏၊ ထို့ကြောင့် "ယော အနာဒရိယံ ပဋိစ္စ ပုရတောဝါ ပစ္ဆတောဝါ ဩလမ္ဗေန္တော နိဝါသေတိ၊ အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿ" ဟု ပါဠိတော်၌ မိန့်တော်မူသည်။
သစိတ္ထကံ။ ။ "မိမိဝတ်နေခြင်းသည် မညီမညွတ်" ဟု ဝတ္ထုကို သိသောစိတ်နှင့်တကွဖြစ်သောကြောင့် သစိတ္တကတည်း၊ တစ်နည်း "ဤသို့ မညီမညွတ် ဝတ်လျှင် အာပတ်သင့်၏" ဟု သိက္ခာပုဒ်ပညတ်တော်ကို သိသောစိတ်နှင့်တကွဖြစ်သောကြောင့် သစိတ္တကတည်း။ [သစိတ္တကန္တိ ဝတ္ထုဝိဇာနနစိတ္တေန ပဏ္ဏတ္တိဝိဇာနနစိတ္တေန စ သစိတ္တကံ အနာဒရိယံ ပဋိစ္စာတိ ဝုတ္တတ္တာ။- ဋီကာ။]
သေသမေတ္ထ ဥတ္တာနမေဝ၊
(ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ သည်။_
ပဌမပါရာဇိကသမုဋ္ဌာနံ၊ ပဌမပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ်၏ သမုဋ္ဌာန်နှင့်တူသော သမုဋ္ဌာန်ရှိ၏။
ကိရိယံ၊ မပြုထိုက်သော မညီမညွတ် ဝတ်မှုကို ပြုခြင်းရှိသော သိက္ခာ ပုဒ်တည်း။
ပေ။
အကုသလစိတ္တံ၊ အကုသိုလ်စိတ်ရှိသော သိက္ခာပုဒ်သည်။
ဒုက္ခဝေဒနံ၊ ဒုက္ခဝေဒနာရှိသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
ဖုဿဒေဝတ္ထေရော၊ သည်။
အစိတ္တကံ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံ တိဝေဒနန္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ဥပတိဿတ္ထေရော ပန၊ သည်ကား။
အနာဒရိယံ ပဋိစ္စာတိ၊ အနာဒရိယံ ပဋိစ္စဟူ၍။
ဝုတ္တတ္တာ၊ မိန့်တော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
လောဝဇ္ဇံ, အကုသလစိတ္တံ, ဒုက္ခဝေဒနန္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
ပရိမဏ္ဍလံ ပါရုပိတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။
တေန ခေါ ပန သမယေန ၊ပေ၊ ပါရုပန္တီတိ၊ တေန ခေါ ပန သမယေန ၊ပေ၊ ပါရုပိပန္တိ အစရှိသည်ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော (စူဠဝါ, ခုဒ္ဒကဝတ္ထုခန္ဓက၌ ဟောတော်မူအပ်သော။)
အနေကပ္ပကာရံ၊ တစ်ပါးမက များသော အပြားရှိသော။
ဂိဟိပါရုပနံ၊ လူတို့၏ ခြုံနည်းကို။
အပါရုပိတွာ၊ တစ်ပါးမက များသော အပြားရှိသော။
ဂိဟိပါရူပနံ၊ လူတို့၏ ခြုံနည်းကို။
အပါရုပိတွာ၊ မခြုံမူ၍။
ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဟောတော်မူအပ်သော နည်းဖြင့်သာလျှင်။
ဥဘော၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော။
ကဏ္ဏေ၊ သင်္ကန်း၏အနားတို့ကို။
သမံ၊ အညီအမျှ။
ကတွာ၊ ၍။
ပါရုပနဝတ္တံ၊ ခြုံခြင်း၏ ကျင့်ဝတ်ကို။
ဝါ၊ ရမ်းခြင်း၏ ကျင့်ဝတ်ကို။
ပူရေန္တေန၊ ဖြည့်လျက်။
ပရိမဏ္ဍလံ၊ ထက်ဝန်းကျင်ဝန်းဝိုင်းစွာ။
ဝါ၊ ညီညီညွတ်ညွတ်။
ပါရုပိတဗ္ဗံ၊ ခြုံရာ၏။
ဝါ၊ ရမ်းရာ၏။
စ၊ ဆက်။
ဒွေ၊ ၂ ပါးကုန်သော။
ဣမာနိ သိက္ခာပဒါနိ၊ တို့ကို။
အဝိသေသေန၊ အထူးမပြသာမညအားဖြင့်။
(ဝိဟာရ, အန္တရဃရဟု အထူးမပြုဘဲ။)
ဝုတ္တာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဝိဟာရေပိ၊ ၌လည်းကောင်း။
အန္တရဃရေပိ၊ ၌လည်းကောင်း။
(ရွာတွင်း တည်းခိုနေခိုက်ကို ရည်ရွယ်သည်။)
ပရိမဏ္ဍလမေဝ၊ စွာသာလျှင်။
နိဝါသေတဗ္ဗဉ္စ၊ ဝတ်လည်း ဝတ်ထိုက်၏။
ပါရုပိတဗ္ဗဉ္စ၊ ခြုံလည်းခြုံထိုက်၏။
ဝါ၊ ရမ်းလည်း ရမ်းထိုက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့မှတ်အပ်၏။
သမုဋ္ဌာနာဒီနိ၊ တို့ကို။
ထေရဝါဒေန၊ ထေရဝါဒနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
ပဌမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်သာ။
ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ ကုန်၏။
[ဤဝါကျများနှင့် စပ်၍ အဓိပ္ပာယ်များကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
**လောဝပဇ္ဇံ ၊ပေ၊ ဒုက္ခဝေဒနံ**။ ။ သိက္ခာပုဒ်ကို မရိုမသေ မလေးစားသော အနာဒရိယစိတ်သည် အကုသိုလ်စိတ်သည် အကုသိုလ်ဒေါသမူစိတ်တည်း၊ ထိုစိတ်သည် လောက၌ပင် သူတော်စင်တို့ကဲ့ရဲ့ထိုက်၏၊ ထို့ကြောင့် "လောဝဇ္ဇံ, အကုသလစိတ္တံ, ဒုက္ခဝေဒနံ" ဟု ဆိုသည်။ [ယသ္မာ အနာဒရိယဝသေနေဝ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗတ္ထာ ကေဝလံ အကုသလမေဝ၊ တဉ္စ ပကတိယာ ဝဇ္ဇံ၊ သဉ္စိစ္စ ဝီတိက္ကမနဉ္စ ဒေါမနဿိတဿေဝ ဟောတိ၊ တသ္မာ လောကဝဇ္ဇံ အကုသလစိတ္တံ ဒုက္ခဝေဒနန္တိ အာဟ။ - ဋီကာ။]
ကာယံ ဝိဝရိတွာတိ၊ ကား။
ဇတ္တုမ္ပိ၊ ပခုံးစွန်းကိုလည်းကောင်း။
ဥရမ္ပိ၊ ရင်ကိုလည်းကောင်း။
ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်၍။
ဝါ၊ ဖော်၍။
(ဂစ္ဆန္တိ၌ စပ်။)
သုပ္ပဋိစ္ဆန္နေနာတိ၊ ကား။
သသီသံ၊ ဦးခေါင်းနှင့် တကွဖြစ်သော ကိုယ်ကို။
ပါရုတေန၊ ခြုံလျက်။
န (ဂန္တဗ္ဗံ)၊ သွားရာသည် မဟုတ်သေး။
အထခေါ၊ အဟုတ်ကား။
ဂဏ္ဌိကံ၊ အနားပတ်သီးကို။
ပဋိမုဉ္စိတွာ၊ စွပ်၍။
(ထပ်၍။)
အနုဝါတန္တေန၊ အလျားအနားပတ်စွန်းဖြင့်။
ဂီဝံ၊ လည်ပင်းကို။
ပဋိစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးအုပ်၍။
ဥဘော၊ ကုန်သော။
ကဏ္ဏေ၊ သင်္ကန်း၏အနားတို့ကို။
သမံ၊ အညီအမျှ။
ကတွာ၊ ၍။
ပဋိသံသဟရိတွာ၊ ခေါက်လိမ်၍။
ယာဝမဏိဗန္ဓံ၊ လက်ကောက်ဝတ်တိုင်အောင်။
ပဋိစ္ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးအုပ်၍။
အန္တရဃရေ၊ ၌။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။
ဒုတိယသိက္ခာပဒေ၊ ၌။
(နိသီဒနသိက္ခာပုဒ်၌။)
ဂလဝါဋကတော၊ လည်မျိုတွင်းငယ်မှ။
ဝါ၊ လည်ချိုင့်မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
သီသံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
မဏိဗန္ဓတော၊ လက်ကောက်ဝတ်မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ဟတ္ထေ၊ အပြင်လက်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ပိဏ္ဍိမံသတော၊ ခြေသလုံးကြွက်သားမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ပါဒေစ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝိဝရိတွာ၊ ၍။
နိသီဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုင်ရာ၏။
ဇတ္တုံ။ ။ "ခန္ဓော တဿန္ဓိ ဇတ္တုကံ" ဟု အဘိဓာန် ၂၆၄ ၌ ပခုံး၏ အစပ်ကို "ဇတ္တု" ဟု ခေါ်၏၊ ထိုပခုံးအစပ်ကို "ပခုံးစွန်း" ဟုလည်းကောင်း, "ညှပ်ရိုး" ဟုလည်းကောင်း အဘိဓာန်နိဿယသစ်၌ မိန့်သည်။
န သသီသံ ပါရုတေန။ ။ "ကောင်းစွာ ဖုံးအုပ်လျက် သွားရမည်" ဟု ဆိုသောကြောင့် ဦးခေါင်းနှင့်တကွ တစ်ကိုယ်လုံးခြုံ၍ သွားရမည်လားဟု ယုံမှားဖွယ်ရှိရကား" နသသီသံ ပါရုတေန" အပိုထည့်သည်၊ တစ်ကိုယ်လုံးခြုံ၍ သွားရမည် မဟုတ်၊ "ရှေးဦးစွာအနားပတ်သီး တက်၍ အပေါ်အလျားအနားပတ်စွန်းဖြင့် လည်ပင်းကို ဖုံးပြီးမှ သင်္ကန်းအနားနှစ်စကို လိပ်၍ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖုံးလျက် သွားရမည်" ဟူလို။
မှတ်ချက်။ ။ အထခေါစသော အနွယဝါကျသည် သင်္ကန်းရုံပုံ အစီအစဉ်ကိုပြသော ဝါကျတည်း၊ ထိုဝါကျ၌ အလျားအနားပတ်အစွန်းဖြင့် လည်ပင်းကို ဖုံးထားပြီးမှ လက်လိပ် လိပ်ရမည်ဟု အစီအစဉ်ကို ပြ၏၊ လည်ပင်းကို ဖုံးရာ၌လည်း "အလျားအနားပတ်အပြားဖြင့် ဖုံးထားရမည်" ဟု ဆို၏၊ ယခုခေတ်၌ကား သင်္ကန်းက အထက်အောက် ရှည်လျားလွန်းသောကြောင့် သင်္ကန်းကို လိပ်ပြီးလျှင် အထက်သို့ ဆွဲမြှောက်၍ ခေါက်ပြီးမှ လည်ပင်းကို ဖုံးကြရတော့သည်။
ဂလဝါဋကတော ၊ပေ၊ နိသီဒိတဗ္ဗံ။ ။ "လည်မျို၏ လည်ချိုင့်မှ အထက်ဦးခေါင်းကိုဖွင့်ရမည်" ဟု ဆိုရာ၌ ဩဂုဏ္ဌိတသိက္ခာပုဒ်ဖြင့် အပြစ်မရှိအောင် ဆိုခြင်းဖြစ်သည်၊ ထိုင်သောအခါ လက်ကောက်ဝတ်မှ စ၍ အပြင်ထွက်နေသော လက်တို့ကိုကား ရုံထားသော သင်္ကန်းဖြင့်ဖုံး၍ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း, ခြေသလုံးကြွက်သားမှ အောက်ဖြစ်သော ခြေတို့ကိုဖုံးဖို့ရန် သင်္ကန်းက မမှီသောကြောင့်လည်းကောင်း ဆိုခြင်းဖြစ်သည်၊ ထိုင်သောအခါ ထိုအပြင်လက်နှင့် အောက်ဘက်ခြေတို့ကို ဖုံးမိမည့်အတွက်ကား အခြားသိက္ခာပုဒ်ဖြင့် အပြစ်ရှိစရာမရှိပါ။ [ဂလ + အာဝါဋ- ဂလဝါဋ။]
ဝါသူပဂတဿာတိ၊ ကား။
ဝါသတ္ထာယ၊ နေခြင်းအကျိုးငှာ။
ဥပဂတဿ၊ ကပ်ရောက်ပြီးဖြစ်၍။
ရတ္တိဘာဂေဝါ၊ ညဉ့်အဖို့၌သော်လည်းကောင်း။
ဒိဝဘာဂေဝါ၊ နေ့အဖို့၌သော်လည်းကောင်း။
ကာယံ၊ ကို။
ဝိဝရိတွာပိ၊ ဖွင့်၍လည်း။
နိသီဒတော၊ ထိုင်သော ရဟန်း၏။
အနာပတ္တိ၊
(ဟောတိ။)
[ဝါသူပဂတဿနှင့် စပ်၍ အဓိပ္ပာယ်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
သုသံဝုတောတိ၊ ကား။
ဟတ္ထံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပါဒံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
အကီဠာပေန္တော၊ မကစားဘဲ
(မဆော့ဘဲ။)
သုဝိနီတော၊ ကောင်းစွာ ဆုံးမအပ်သည်။
(ဟုတွာ။)
(ဂမိဿာမိ၌ စပ်။)
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။
[သုသံဝုတောနှင့် စပ်၍ အဓိပ္ပာယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ဩက္ခိတ္တစက္ခူတိ၊ ကား။
ဟေဋ္ဌာခိတ္တစက္ခု၊ အောက်၌ ချအပ်သောမျက်လွှာရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
(ဂမိဿာမိ၌ စပ်။)
ယုဂမတ္တံ ပေက္ခမာနောတိ (ဧတ္ထ)၊ ၌။
ဂုဠှတ္ထံ၊ လျို့ဝှက်သော အနက်ကို။)
ဟိ (ဥဒ္ဓရိတွာ ဒဿေမိ)၊ ထုတ်၍ ပြဦးအံ့။
ယုဂယုတ္တကော၊ ထမ်းပိုး၌ ကပ်ယှဉ်အပ်သော။
ဒန္တော၊ ဆုံးမအပ်ပြီးသော။
(ယဉ်ကျေးပြီးသော။)
အာဇာနေယျော၊ အာဇာနည်မြင်းသည်။
ယုဂမတ္တံ၊ ထမ်းပိုး တစ်ပြန်မျှအရပ်ကို။
ပုရတော၊ ၌။
စတုဟတ္ထပ္ပမာဏံ၊ ၄ တောင်ပမာဏရှိသော။
ဘူမိဘာဂံ၊ မြေအဖို့ကို။
(ယုဂမတ္တံကို ထပ်ဖွင့်သည်။)
ပေက္ခတိ၊ ကြည့်၏။
ဣမိနာပိ၊ ဤရဟန်းသည်လည်း။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ၄ တောင်ခန့်မှ အရပ်ကို။
ပေက္ခန္တေန၊ ကြည့်လျက်။
ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။
ယော အနာဒရိယံ ၊ပေ၊ ဩလောကေန္တောတိ၊ ကား။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
တံတံ ဒိသာဘာဂံ၊ ထိုထိုအရပ်အဖို့ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပါသာဒံ၊ ပြာသာဒ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ကုဋာဂါရံ၊ စုလစ်မွန်းချွန်း အထွတ်ရှိသော အိမ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဝီထိံ၊ လမ်းခရီးကိုသော်လည်းကောင်း။
ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်လျက်။
ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။
(တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။)
ဒုက္ကဋဿ၊ သို့။
အာပတ္တိ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ။)
ပန၊ ဆက်။
ဧကသ္မိံ၊ သော။
ဌာနေ၊ အရပ်၌။
ဌတွာ၊ ရပ်၍။
ဟတ္ထိအဿာဒိပရိဿယာဘာဝံ၊ ဆင်မြင်း အစရှိသော ဘေးရန်၏ မရှိခြင်းကို။
ဩလောကေတုံ၊ ငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
နိသီဒန္တေနာပိ၊ ထိုင်သော ရဟန်းသည်လည်း။
ဩက္ခိတ္တစက္ခုနာဝ၊ အောက်၌ ချအပ်သော မျက်လွှာရှိသည်သာလျှင်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
နိသီဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုင်ရာ၏။
[အဓိပ္ပာယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ဥက္ခိတ္တတာယာတိ၊ ကား။
ဥက္ခေပန၊ သင်္ကန်းကို မြှောက်ပင့်ခြင်းဖြင့်။
(န ဂမိဿာမိ၌ စပ်။)
(ဧတံ၊ ဤဥက္ခိတ္တကာလဟူသော သဒ္ဒါသည်။)
ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏေ၊ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက်၌။
ကရဏဝစနံ၊ ကရိုဏ်းဝိဘတ်ရှိသောသဒ္ဒါတည်း။
ဧကတောဝါ၊ တစ်ဖက်၌သော်လည်းကောင်း။
ဥဘတောဝါ၊ နှစ်ဖက်၌သော်လည်းကောင်း။
ဥက္ခိတ္တစီဝရော၊ မြှောက်ပင့်အပ်သော သင်္ကန်းရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
(န ဂမိဿာမိ၌ စပ်။)
ဣတိ အတ္ထော၊
အန္တော ဣန္ဒခီလတော၊ အတွင်းတံခါးခုံမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့သင်္ကန်းကို မြှောက်ပင့်လျက်။
န ဂန္တဗ္ဗံ၊ မသွားရာ။
ဝါ၊ မသွားကောင်း။
ပန၊ ဆက်။
နိသန္နကာလေ၊ ထိုင်ရာအခါ၌။
ဓမကရဏံ၊ ဓမကရိုဏ်ရေစစ်ကို။
နီဟရန္တေနာပိ၊ ထုတ်ဆောင်သော ရဟန်းသည်မူလည်း။
စီဝရံ၊ ဧကသီသင်္ကန်းကို။
အနုက္ခိပိတွာဝ၊ မမြှောက်ပင့်မူ၍သာ။
နိဟရိတဗ္ဗံ၊ ထုတ်ဆောင်ရာ၏။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
[ဤဝါကျများနှင့် စပ်၍ မှတ်ဖွယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]