Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Pācittiya-aṭṭhakathā
(SP) Pācittiya-aṭṭhakathā

6. Anupakhajjasikkhāpadavaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

၁၁၉။ ဆဋ္ဌသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ပလိဗုဒ္ဓေန္တီတိ၊ ကား။ ပဌမတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဂန္တွာ၊ သွားပြီး၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ ကို။ အတိဟရိတွာ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူ၍။ ရုမ္ဘိတွာ၊ ပိတ်ဆို့၍။ တိဋ္ဌန္တိ၊ တည်နှင့်ကြကုန်၏။
ထေရာ ဘိက္ခူ ဝုဋ္ဌာပေန္တီတိ၊ ကား။ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင် တို့။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏ (အထံသို့)။ (သေယျာ၊ အိပ်ရာနေရာသည်။) ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ ဝဿဂ္ဂေန၊ ဝါ အပိုင်းအခြားအားဖြင့်။ ဝါ၊ ဝါစဉ် အားဖြင့်။ ဂဟေတွာ၊ ၍။ ဝုဋ္ဌာပေန္တိ၊ ထစေကြကုန်၏။
အနုပခဇ္ဇသေယျံ ကပ္ပန္တီတိ၊ ကား။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရားတို့။ တုမှာကံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏ (အထံသို့။) မဉ္စဋ္ဌာနံ ယေဝ၊ ညောင်စောင်း တည်ရာအရပ်သည်သာ။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။ ဝိဟာရော၊ သည်။ န (ပါပုဏာတိ)၊ မရောက်ပါ။
အမှာကံ၊ တပည့် တော်တို့၏ (အထံသို့။) ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဣဒံ ဌာနံ၊ ဤကြွင်းကျန်သော အရပ် သည်။ ပါပုဏာတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ အနုပဝိသိတွာ၊ အနီးသို့ ကပ်ဝင်၍။ (အနုပခဇ္ဇ၏ အဖွင့်။) မဉ္စပီဌံ၊ ကို။ ပညပေတွာ၊ ၍။ နိသီဒန္တိပိ၊ ထိုင်လည်း ထိုင်ကြ ကုန်၏။ ပဇ္ဇန္တိပိ၊ လျောင်းလည်း လျောင်းကြကုန်၏။ သဇ္ဈာယမ္ပိ၊ စာအံခြင်းကို လည်း။ ကရောန္တိ၊ ပြုကြကုန်၏။
၁၂၀။ ဇာနန္တိ၊ ကား။ အယံ၊ ဤရဟန်းကို။ အနုဋ္ဌာပနီယော၊ အိပ်ရာနေရာမှ မထစေထိုက်။ ဣတိ၊ သို့။ ဇာနန္တော၊ သိလျက်။
တေနေဝ၊ ထို့ကြောင့်ပင်။ (ထိုသို့ မထစေထိုက်ဟု သိသူကို “ဇာနံ” ဟု ဆိုလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်ပင်။) အဿ၊ ထိုဇာနံဟူသော ပုဒ်၏။ ဝိဘင်္ဂေ၊ အကျယ်ဝေဖန်ရာ ပဒဘာဇနီ၌။ ဝုဍ္ဎောတိ ဇာနာတီတိ အာဒိ၊ ဝုဍ္ဎောတိ ဇာနာတိ အစရှိသော စကားကို။ ဘဂဝတာ။) ဝုတ္တံ။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဝုဍ္ဎော၊ သီတင်းကြီးသူကို။ အတ္တနော၊ မိမိထက်။ ဝုဍ္ဎတာယ၊ ကြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အနုဋ္ဌာပနီယော၊ အိပ်ရာနေရာမှ မထစေထိုက်။ ဝါ၊ ထ၍ မသွား စေထိုက်။ ဂိလာနော၊ ကို။ ဂိလာနတာယ၊ မကျန်းမမာ သနားစရာ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (အနုဋ္ဌာပနီယော။) ပန၊ ကား။ သံဃော၊ သည်။ ဘဏ္ဍာဂါရိကဿဝါ၊ ဘဏ္ဍာတိုက်စိုး ရဟန်းအားသော်လည်းကောင်း။ (ဒေတိ၌ စပ်။) ဝါ၊ ၏လည်းကောင်း။ (ဂုဏဝိသိဋ္ဌ တံ၌ စပ်။) ဓမ္မကထိကဝိနယဓရာဒီနံဝါ၊ ဓမ္မကထိကရဟန်း, ဝိနည်းဓိုရ်ရဟန်း အစရှိသော ရဟန်းတို့အားသော်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ တို့၏သော်လည်းကောင်း။ ဂဏဝါစကအာစရိယဿဝါ၊ ဂိုဏ်းကို စာချသော ဆရာအားသော်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ၏သော်လည်းကောင်း။ ဗဟူပကာရတံ၊ များသော လျော်သော ကျေးဇူးကို ပြုတတ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ ဂုဏဝိသိဋ္ဌတံ စ၊ ဂုဏ်အားဖြင့် ထူးကဲကုန်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။ သလ္လက္ခေန္တော၊ မှတ်သားလျက်။ ဓူဝ ဝါသတ္ထာယ၊ အမြဲနေခြင်းအကျိုးငှာ။ ဝိဟာရံ၊ ကို။ သမ္မန္တိတွာ၊ ၍။ ဒေတိ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ယဿ၊ အကြင်ရဟန်းအား။ သံဃေန၊ သည်။ ဒိန္နော၊ ပြီ။ သောပိ၊ ထိုရဟန်း ကိုလည်း။ အနုဋ္ဌာပနိယော။
စ၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ဂိလာနဿာပိ၊ အားလည်း။ သံယောယေဝ၊ သည်ပင်။ အနုစ္ဆဝိကံ၊ လျောက်ပတ်သော။ သေနာသနံ၊ ကို။ ကာမံ ဒေတိ၊ အကယ်၍ ပေးပါပေ၏။ ပန၊ ထိုသို့ပင် ပေးပါသော်လည်း။ (ဘဏ္ဍာဂါရိက စသည်နှင့် ဂိလာနတို့အား သံဃဒိန္နချင်း တူပါသော်လည်း။) ဂိလာနော၊ ကို။ အပလောကေတွာ၊ ပန်ပြော၍။ သံဃေန၊ သည်။ အဒိန္နသေနာ သနော၊ မပေးအပ်သော ကျောင်းရှိသည်။ (သမာနော)ပိ၊ လည်း။ န ပီဠေတဗ္ဗော၊ မနှိပ်စက်ထိုက်။ အနုကမ္ပိတဗ္ဗော၊ သနားစောင့်ရှောက်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ဝိသုံ၊ သံဃဒိန္နမှ သီးခြား။ ဝုတ္တော၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
၁၂၁။ စ၊ ဆက်။ ဥပစာရေတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ မဉ္စပီဌာနံ၊ တို့၏။ တာဝ၊ ခုဒ္ဒကဝိဟာရမှ ရှေးဦးစွာ။ (နိဒ္ဒိဋ္ဌေ၊ သော။) မဟလ္လကေ၊ ကြီးသော။ ဝိဟာရေ၊ ၌။ သမန္တာ၊ ပတ်ဝန်း ကျင်၌။ ဒိယဍ္ဎော ဟတ္ထော၊ အခွဲအားဖြင့် ၂ တောင်သည်။ ဝါ၊ တစ်တောင်ထွာသည်။ ဥပစာရော၊ တည်း။ ခုဒ္ဒကေ၊ ငယ်သော။ (ဝိဟာရေ၊ ၌။) ယတော၊ အကြင်ဘက်၌။ ဝါ၊ ဘက်က။ (ဒိယဍ္ဎော ဟတ္ထော၊ သည်။ ဝါ၊ သည်။) ပဟောတိ၊ လောက်၏။ တတော၊ ထိုဘက်၌။ ဝါ၊ ဘက်က။ ဒိယဍ္ဎော ဟတ္ထော၊ သည်။ (ဥပစာရော၊ တည်း။) ပါဒေ၊ တို့ကို။ ဓောဝိတွာ၊ ဆေးပြီး၍။ ပဝိသန္တဿ၊ ဝင်သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။ ပဿာဝတ္ထာယ၊ ကျင်ငယ်အကျိုးငှာ။ (ကျင်ငယ်စွန့်ဖို့ရာ။) နိက္ခမန္တဿစ၊ ထွက်သော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်သော အရပ်၌။ ဒွါရေ၊ တံခါး ပေါက်၌။ နိက္ခိတ္တပါဒဓောဝနပါသာဏတော၊ ထားအပ်သော ခြေဆေးရာ ကျောက် ဖြာမှလည်းကောင်း။ ပဿာဝဋ္ဌာနတောစ၊ ကျင်ငယ်စွန့်ရာ အရပ်မှလည်းကောင်း။ မဉ္စပီဌံ၊ သည်။ (အတ္ထိ။) တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သော အရပ်တိုင်အောင်။ ဒိယဍ္ဎဟတ္ထ ဝိတ္ထာရော၊ အခွဲအားဖြင့် ၂ တောင်အနံရှိသော။ ဝါ၊ တစ်တောင့်ထွာ အနံရှိသော။ မဂ္ဂေါ၊ လမ်းသည်။ ဥပစာရောနာမ၊ မည်၏။
မဉ္စဿဝါ၊ ၏သော်လည်းကောင်း။ ပီဌဿဝါ၊ ၏သော်လည်းကောင်း။ တသ္မိံ ဥပစာရေ၊ ၌။ ဌိတဿဝါ၊ တည်သည်မူ လည်းဖြစ်သော။ ပဝိသန္တဿဝါ၊ ဝင်သည်မူလည်း ဖြစ်သော။ နိက္ခမန္တဿဝါ၊ သော။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ တသ္မိံ ဥပစာရေ၊ ၌။ ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ အနုပခဇ္ဇ၊ အနီးသို့ ကပ်ဝင်၍။ သေယျံ၊ ထိုင်ခြင်း အိပ်ခြင်းကို။ ကပ္ပေတုကာမော၊ ပြုလိုသည်။ (ဟုတွာ။) သေယျံ၊ အိပ်ရာနေရာကို။ သန္ထရတိဝါ၊ ကိုယ်တိုင်မှုည်း ခင်းအံ့။ သန္ထရာပေတိဝါ၊ သူတစ်ပါးကိုမူလည်း ခင်းစေအံ့။ (တဿ၊ ထိုရဟန်း၏။) ဒုက္ကဋဿ၊ သို့။ အာပတ္တိ၊ သည်။ (ဟောတိ။)
အဘိနိသီဒတိဝါ အဘိနိပဇ္ဇတိဝါတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အဘိနိသီဒနမတ္တေန (ဧဝဝါ)၊ ထိုင်ခြင်းမျှကြောင့်သာလျှင်သော်လည်းကောင်း။ အဘိနိပဇ္ဇနမတ္တေနေဝဝါ၊ လျောင်းခြင်းမျှကြောင့်သာလျှင်သော်လည်းကောင်း။ ပါစိတ္တိယံ။
ပန၊ ဆက်။ ဒွေပိ၊ ထိုင်ခြင်း, လျောင်းခြင်း ၂ မျိုးလုံးတို့ကိုလည်း။ သစေ ကရောတိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ။) ဒွေ ပါစိတ္တိယာနိ (ဟောန္တိ)။
ဥဋ္ဌာယုဋ္ဌာယ၊ ထ၍ထ၍။ နိသီဒတောဝါ၊ ထိုင်သည်မူ လည်းဖြစ်သော။ နိပဇ္ဇတောဝါ၊ လျောင်းသည်မူလည်းဖြစ်သော။ (ဘိက္ခုနော၊ ၏။) ပယောဂေ ပယောဂေ ပါစိတ္တိယံ။
၁၂၂။ ဥပစာရံ ။ ပေ။ သန္တရာပေတိဝါတိ၊ ဟူသော။ ဣမသ္မိံ၊ ဤဒုက္ကဋဝါရ၌ လည်းကောင်း။ ဣတော၊ ဤဝါရမှ။ ပရေစ၊ နောက်လည်းဖြစ်သော။ ဝိဟာရဿ ဥပစာရေတိ အာဒိကေ၊ ဝိဟာရဿ ဥပစာရေ အစရှိသော။ ဒုက္ကဋဝါရေပိ၊ ဒုက္ကဋ် ဝါရအားလုံး၌လည်းကောင်း။ ဣဓ၊ ဤပါစိတ္တိယဝါရ၌။ အဘိနိသီဒနမတ္တေ၊ ထိုင်ခြင်း မျှကြောင့်သော်လည်းကောင်း။ အဘိနိပဇ္ဇနမတ္တေ၊ လျောင်းခြင်းမျှကြောင့်သော် လည်းကောင်း။ ဥဘယကရဏေ၊ ၂ ပါးစုံကို ပြုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ ပယောဂ ဘေဒေစ၊ ပယောဂအပြားကြောင့်လည်းကောင်း။ ပါစိတ္တိယပ္ပဘေဒေါ၊ ပါစိတ် အာပတ် အပြားကို။ ဝုတ္တော ယထာ၊ ဟောတော်မူအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။ ဒုက္ကဋပ္ပဘေ ဒေါ၊ ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ဧဝရူပေန၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဝိသဘာဂပုဂ္ဂလေန၊ ဝိသဘာဂပုဂ္ဂိုလ်နှင့်တကွ။ ဧကဝိဟာ ရေဝါ၊ တစ်ကျောင်းထည်း၌သော်လည်းကောင်း။ ဧကပရိဝေဏေဝါ၊ ပရိဝုဏ်တစ်ခု တည်း၌သော်လည်းကောင်း။ ဝသန္တေန၊ နေခြင်းဖြင့်။ [“ဝသန္တဿ၊ နေသော ရဟန်း ၏” ဟု ရှိလျှင် ကောင်း၏။] အတ္တော၊ အကျိုးသည်။ နတ္ထိ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗတ္ထ ဧဝ၊ အလုံးစုံသော အရပ်တို့၌သာ။ အဿ၊ ထိုဝိသဘာဂ ရဟန်း၏။ နိဝါသော၊ နေခြင်းကို။ ဝါရိတော၊ တားမြစ်တော်မူအပ်ပြီ။
အညဿ ပုဂ္ဂလိကေတိ၊ ကား။ ဣဓာပိ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌လည်း။ ဝိဿာသိ ကဿ၊ အကျွမ်းဝင်ခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပုဂ္ဂလိကံ၊ ပုဂ္ဂလိကအိပ်ရာနေရာသည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ပုဂ္ဂလိကသဒိသမေဝ၊ ပုဂ္ဂလိကအိပ်ရာနေရာနှင့် တူသည်သာ။ တတ္ထ၊ ထိုအကျွမ်းဝင်ခြင်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏အိပ်ရာနေရာ၌။ အနာပတ္တိ၊ အနာပတ်တည်း။
၁၂၃။ အာပဒါသူတိ၊ ကား။ ဗဟိ၊ အပြင်ဘက်၌။ ဝသန္တဿ၊ နေသော ရဟန်း ၏။ ဇီဝိတဗြဟ္မစရိယန္တရာယော၊ အသက်၏ အန္တရာယ်, ဗြဟ္မစရိယ၏ အန္တရာယ် သည်။ သစေ ဟောတိ၊ အံ့။ ဧဝရူပါသု၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ အာပဒါသု၊ ဘေးရန်တို့ကြောင့်။ ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။ ပဝိသတိ၊ ဝင်လာ၏။ တဿာပိ၊ ထိုရဟန်း၏လည်း။ အနာပတ္တိ။

သေသံ ဥတ္တာနမေဝ။ ပေ။ဒုက္ခဝေဒနန္တိ၊

**ဧကဝိဟာရေ ဧကပရိဝေဏေ** ။ ။ဧကဝိဟာရ၌ ဝိဟာရအရ ကျောင်းတိုက်ကိုမယူရ၊ ကျောင်းတစ်ကျောင်းကိုသာ ယူရမည်၊ ပရိဝုဏ်ဟူသည်လည်း ထိုကျောင်း၏ အကာ အရံအတွင်းတည်း၊ မှန်၏ ထိုကဲ့သို့ တစ်ကျောင်းတည်း၌ အနုပခဇ္ဇ မပြုဖို့ရန်သာ ဤသိက္ခာ ပုဒ်က တားမြစ်သည်၊-ဋီကာ။

အနုပခဇ္ဇ သိက္ခာပဒံ ဆဋ္ဌံ။