ပဉ္စမော ဝဂ္ဂေါ၊
ပိဏ္ဍုက္ခေပကံ။ ။ ပိဏ္ဍံ + ဥက္ခိပိတွာ ဥက္ခိပိတွာတိ ပိဏ္ဍုက္ခေပကံ၊ "ပိဏ္ဍ + ဥက္ခေပက" ဟု ခွဲ၊ ဥက္ခေပကကို "ဥက္ခိပိတွာ ဥက္ခိပိတွာ" ဟု ဖွင့်သည်၊ ဥပုဗ္ဗ, ခိပဓာတ်, အာဘိက္ခည (အထပ်ထပ် ဖြစ်ခြင်း) အနက်၌ ဏွုသက်၊ သမာသ်ပြီးသောအခါ သမာသ်သည်ပင် အာဘိက္ခညအနက်ကို ဟောသောကြောင့် "ဥက္ခေပကံ ဥက္ခေပကံ" ဟု ဒွိရုပ် မပြုရ၊ ဒုတိယာဝိဘတ်ကိုလည်း ကြိယာဝိသေသန အနက်၌ သက်စေရသည်။ [သမာသေန သဒ္ဒသတ္တိယာ ဝိစ္ဆာဘိက္ခညာနံ ဝုတ္တတ္တာ န ဒွိဗ္ဗစနံ။ - မောဂ္ဂလ္လာန် ခါဒိကဏ္ဍ, ၆၃- သုတ်အဖွင့်။]
ယောဇနာ။ ။ ပိဏ္ဍက္ခေပကံ၌ ကသည် ဝိစ္ဆာအနက်၌ သက်သော ကပစ္စည်းတည်း၊ ဒုတိယာဝိဘတ်ကား ကြိယာဝိသေသနတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဥက္ခေပကံကို "ဥက္ခိပိတွာ ဥက္ခိပိတွာ" ဟု ဖွင့်သည်၊ နောက်ဝိစ္ဆာဝိသေသန ဖွင့်ရာ၌ ဤနည်းချည်းတည်းဟု ယောဇနာဆို၏။ ["ဥက္ခိပိတွာ ဥက္ခိပိတွာ" ၂ ပုဒ်သည် အနက်များစွာကို ပြနိုင်သော မိစ္ဆာပုဒ်, မဟုတ်, အထပ်ထပ်ဖြစ်ခြင်းဟူသော အာဘိက္ခုညသာတည်း။]
သိတ္တာဝကာရကံ။ ။ အဝသဒ္ဒါသည် "ရှုံ့ချအပ်" ဟူသော အနက်, "စက်ဆုပ်ဖွယ်" ဟူသောအနက်ကို ဟော၏၊ ဆွမ်းလုံးတို့ကို ဟိုဖြန့် ဒီဖြန့်နှင့် ဖြန့်ကြဲ၍ စားခြင်းသည် အဝကာရက (စပ်ဆုပ်ဖွယ် ပြုလုပ်ခြင်း) ပင်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "အဝကိရိတွာ အဝိကိရိတွာ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်၊ ယောဇနာ၌ ကား "အဝကာရက" ဝယ် ကရဓာတ် မဟုတ်, သဒ္ဒတ္ထသာ။ [စပု စပုနှင့် စပ်၍ မှတ်ဖွယ်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]