၅၅။ ဒုတိယသဟသေယျသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ အာဝသထာဂါရန္တိ၊ ကား။ အာဂန္တု ကာနံ၊ ဧည့်သည်တို့၏။ ၀သနာဂါရံ၊ နေရာအိမ်သည်။ (တည်းခိုရာ စရပ်သည်။)

[ပညတ္တံ ဟောတိ၌ စပ်။ ဝသန္တိ ဧတ္ထာတိ ဝသထော။ အာဂန္တုကာနံ + ဝသထော အာဝသထော။ အာဝသထောစ + သော + အဂါရံစာတိ အာဝသထာဂါရံဟု ပြု။] ပညတ္တံ ဟောတီတိ၊ ကား။ ပုညကာမတာယ၊ ကောင်းမှုကို အလိုရှိသူ၏ အဖြစ် ကြောင့်။ ကတွာ၊ ဆောက်လုပ်၍။ ထပိတံ၊ ထားအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ။

ယေန။ ပေ။ ဥပသင်္ကမီတိ၊ ကား။ အသုကသ္မိံနာမ ဌာနေ၊ ထိုမည်သော အရပ်၌။ ပညတ္တံ၊ တည်ထားအပ်ပြီးသော။ အာဝသထာဂါရံ၊ ဧသည်သည်တို့ တည်းခိုရာ စရပ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ မနုဿာနံ၊ တို့၏ (စကားကို။) သုတွာ၊ ၍။ ဥပသင်္ကမိ၊ သွား ပြီ။

ဂန္ဓဂန္ဓီနီတိ၊ ကား။ အဂရုကုင်္ကုမာဒီနံ၊ အကျော် ကုင်္ကုမံ အစရှိကုန်သော။ ဂန္ဓာနံ၊ နံ့သာတို့၏။ ဂန္ဓော၊ အနံ့တည်း။ ဂန္ဓဂန္ဓော၊ နံ့သာတို့၏ အနံ့။ [ဂန္ဓာနံ + ဂန္ဓော။] အဿာ၊ ထိုမိန်းမ၏။ သော၊ ထိုနံ့သာတို့၏ အနံ့သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဂန္ဓဂန္ဓိနီ၊ မည်၏။

သာဋကံ နိက္ခိပိတွာတိ၊ ကား။ ဣမမ္ပိ ဝိပ္ပကာရံ၊ ဤဖောက်ပြန် သော အခြင်းအရာကိုလည်း။ ပဿန္တဿ၊ မြင်ရသော။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ ရာ ဂေါ၊ သည်။ အပ္ပေဝနာမ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်တန်ရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ စိန္တေတွာ၊ ၍။ ဧဝံ၊ သို့။ အကာသိ၊ ပြုပြီ။

ဩက္ခိပိတွာတိ၊ ကား။ အဓော၊ အောက်၌။ ခိပိတွာ၊ ချ၍။ [အောက်၌ မျက်လွှာ ချ၍။]

အစ္စယောတိ၊ ကား။ အပရာဓော၊ အပြစ်သည်။

မံ အစ္စာဂမာတိ၊ ကား။ မံ၊ တပည့်တော်မကို။ အတိက္ကမ၊ ကျော်လွန်၍။ အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။ ပဝတ္တော၊ ဖြစ်ပါပြီ။ [အစ္စာဂမာကို အတိ + အဂမာ” ဟု ခွဲ၊ အတိကို “အတိက္ကမ္မ” ဟု ဖွင့်၍, အဂမာကို “ပဝတ္တော” ဟု ဖွင့်၏။]

သေသံ၊ ကြွင်းသော အစီအရင်ကို။ ပဌမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယေနေဝ, ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ဟိ၊ အထူးကား။ အယမေဝ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့သည်သာ။ ဝိသေသော၊ ထူး၏။ ပဌမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ စတုတ္ထဒိဝသေ၊ ၄ ရက်မြောက်နေ့၌။ အာပတ္တိ, (ဟောတိ။) ဣဓ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ ပဌမဒိဝသေပိ၊ ၌သော်မှလည်း။ (အာပတ္တိ ဟောတိ။) [ပိသည် သမ္ဘာဝနာ, ဒုတိယနေ့ စသည်၌ ဆိုဖွယ်ပင် မရှိဟု ဂရဟာကို ဆည်း။]

ဒိဿမာနက ရူပါဟိ၊ ထင်ရှားသော ရုပ်အဆင်းရှိကုန်သော။ ယက္ခိပေတီဟိ၊ ဘီလူးမ, ပြိတ္တာမ တိုနှင့်လည်းကောင်း။ မေထုနဓမ္မဝတ္ထုဘူတာယဧဝ၊ မေထုန်အကျင့်၏ တည်ရာ ဖြစ်၍ ဖြစ်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ တိရစ္ဆာနဂတိတ္ထိယာစ၊ တိရစ္ဆာန်မနှင့်လည်း ကောင်း။ (သဟ, သေယျံ ကပ္ပေန္တဿ) ဒုက္ကဋံ (ဟောတိ။)

သေသာဟိ၊ ကြွင်းသော အမတို့နှင့်။ (ဒိဿမာနက မဟုတ်သော ယက္ခီ ပေတီမ, မေထုနဓမ္မဝတ္ထု မဟုတ် သော သေးငယ်သော တိရစ္ဆာန်မတို့နှင့်၊ သဟ, သေယျံ ကပ္ပေန္တဿ) အနာပတ္တိ။ (ဣတိ၊ ဤကား အထူးတည်း။)

သမုဋ္ဌာနာဒီနိ, ပဌမသဒိသာနေဝ၊ ပဌမသိက္ခာပုဒ်၏ သမုဋ္ဌာန် အစရှိသည်တို့နှင့် တူကုန်သည်သာ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

ဒုတိယသာ သေယျသိက္ခာပဒံ ဆဋ္ဌံ။ **ဒိဝါသေယျ** ။ ။ဤသိက္ခာပုဒ်ပါဠိတော်၌ “အတ္ထင်္ဂတေ သူရိယေ” စသည်ဖြင့် ဟော တော်မူသောကြောင့် “မာတုဂါမနှင့် သဟသေယျပြုရာ၌ ညဉ့်အခါဖြစ်မှ အာပတ် သင့်၏၊ တခါဖြစ်လျှင် အာပတ် မသင့်” ဟု ဋီကာဆိုသည်။