၂၄၂။ ဆဋ္ဌသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ အနာစာရံ အာစရတီတိ၊ ကား။ ပဏ္ဏတ္တိဝီတိက္ကမံ၊ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်မှုကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။

ဥပနန္ဒီတိ၊ ကား။ ဥပနာဟံ၊ ကပ်၍ ဖွဲ့တတ်သော ဒေါသကို။ ဝါ၊ ရန်ညှိုးကို။ ဇနေန္တော၊ ဖြစ်စေလျက်။ တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ၌။ အတ္တနော၊ ၏။ ကောဓံ၊ ဒေါသကို။ ဗန္ဓိ၊ ဖွဲ့ပြီ။

ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန် အထပ်ထပ်။ အာဃာတံ၊ ဒေါသကို။ ဇနေသိ၊ ဖြစ်စေပြီ။ ဣတိ အတ္ထော။ [ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်၏ အပေါ်၌ မကြာမကြာ ဒေါသဖြစ်နေခြင်းကို “ရန်ညှိုးဖွဲ့သည်”ဟု ခေါ်သည် ဟူလို။]

ဥပနဒ္ဓေါ ဘိက္ခုတိ၊ ကား။ ဇနိတဥပနာဟော၊ ဖြစ်စေအပ်သော ရန်ညှိုးရှိ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။

၂၄၃။ အဘိဟဋုံ ပဝါရေယျာတိ၊ ကား။ အဘိဟရိတွာ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူ၍။ (ပဝါရေယျ၌ စပ်။) ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဟန္ဒ၊ ရော့။ ခါဒဝါ၊ ခဲမူလည်း ခဲပါလော။ ဘုဉ္ဇဝါ၊ စားမူလည်း စားပါလော။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ပဝါရေယျ၊ ဖိတ်မန်အံ့။

ပဒဘာဇနေ ပန၊ ၌ကား။ ဟန္ဒ ဘိက္ခူတိ အာဒိံ၊ အစရှိသော စကားကို။ အနုဒ္ဓရိတွာ၊ ထုတ်ဆောင် တော်မမူဘဲ။ သာဓာရဏမေဝ၊ ဆက်ဆံသည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ [ဟန္ဒ ဘိက္ခု ခါဒ ဝါတိ အာဒိနာ ဝုတ္တပဝါရဏာယ သာဓာရဏံ၊ အတ္ထံ၌ စပ်။] အဘိဟဋုံ ပဝါရ ဏာယ၊ အဘိဟဋုံ ပဝါရဏာ၏။ အတ္ထံ၊ အနက်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ယာဝတကံ ။ပေ။ ဂဏှာဟီတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။

ဇာနန္တိ၊ ကား။ ပဝါရိတဘာဝံ၊ ပဝါရိတ်သင့်ပြီးသူ၏ အဖြစ်ကို။ ဇာနန္တော၊ သိလျက်။ (ပဝါရေယျ၌ စပ်။)

ပန၊ ဆက်။ အဿ၊ ထိုရဟန်း၏။ တံ ဇာနနံ၊ ထိုသိခြင်း သည်။ ယသ္မာ၊ ကြောင့် တီဟိ၊ ကုန်သော။ အာကာရေဟိ၊ အကြောင်းတို့ကြောင့် [ကိုယ်တိုင်သိခြင်း, သူတစ်ပါးက ပြော၍ သိခြင်း, ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းကိုယ်တိုင်က ပြော၍သိခြင်းအားဖြင့် ၃ ပါးကုန်သော အကြောင်းတို့ကြောင့်။] ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဇာနာတိနာမ သာမံဝါ ဇာနာတီတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသော။ နယေန၊ ဖြင့်။ ပဒဘာဇနံ၊ ကို။ (ဘဂဝတာ။) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။

အာသာဒနာပေက္ခာတိ၊ ကား။ အာသာဒနံ စောဒနံ၊ အပြစ်တင်ခြင်းကို။ မင်္ကုကရဏဘာဝံ၊ မျက်နှာ မသာ ယာအောင် ပြုတတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ အပေက္ခမာနော၊ ရှုငဲ့သည်။ (ဟုတွာ ပဝါ ရေယျ။) [အာသာဒနာပုဒ်၏ အဖွင့်ကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]

ပဋိဂ္ဂဏှာတိ ။ပေ။ ဒုက္ကဋဿာတိ၊ ကား။ ယဿ၊ အကြင်ရဟန်းဖို့။ အဘိဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူ အပ်ပြီ။ တသ္မိံ၊ ထိုရဟန်းသည်။ ပဋိဂ္ဂဏှန္တေ၊ ခံယူလတ်သော်။ အဘိဟာရကဿ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူလာသော။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ဒုက္ကဋံ၊ သည်။ (ဟောတိ။)

ပန၊ ကား။ ဣတရဿ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူလာသော ရဟန်းမှ အခြားသော ရဟန်း၏။ သဗ္ဗော၊ သော။ အာပတ္တိဘေဒေါ၊ အာပတ်အပြားကို။ ပဌမသိက္ခာပဒေ၊ ပဌမပဝါရဏာ သိက္ခာပုဒ်၌။ ဝုတ္တော၊ ပြီ။ [“ဣတရဿ”ဟူသည် ပဝါရိတ်သင့်သော ရဟန်းတည်း၊ ထိုရဟန်းမှာ သင့်ထိုက်သော အာပတ်အပြားသည် ပဌမပဝါရဏာသိက္ခာပုဒ်နှင့် ဆိုင်သော အာပတ်ချည်းဖြစ်၍ ထိုသိက္ခာပုဒ်၌ ဆိုအပ်သည့်အတိုင်း သိပါ- ဟူလို။] ပန၊ ဆက်။ ဣမသ္မိံ သိက္ခာပဒေ၊ ဤသိက္ခာပုဒ်၌။ သဗ္ဗာ၊ ကုန်သော။ အာပတ္တိယော၊ တို့ကို။ အဘိဟာရကဿေဝ၊ ရှေးရှုဆောင်ယူသော ရဟန်း၏အတွက်သာ။ ဝေဒိ တဗ္ဗာ၊ သိထိုက်ကုန်၏။

သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။ ပဌမသိက္ခာပဒေ၊ ၌။ ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ကြောင့်။ ပါကဋမေဝ၊ သည်သာ။

တိသမုဋ္ဌာနံ ။ပေ။ ဒုက္ခဝေဒနန္တိ၊

ဒုတိယပဝါရဏာသိက္ခာပဒံ ဆဋ္ဌံ။